ŞEKERPEMBE

güldüm

2011-03-17T23:20:00.003+02:00

dün gece bir güldüm ki sormayın,

ben bir vakit bulupta bu blog sorununu öğrenemediydimde en çok oğluşumun sayfasına üzülürüm dediydim. o zamanlar çok emin geldiydide buralara değil onun sayfasına yazdıydım pek çok ilkleri oradan kayıp gidecek diye yanıyordum yedekleme yapılıyormuş ama nasıl?

bu arada ben sayfama girdim, sayfaları gezdim. sonra dün gece girilmez oldu. aha dedim yassak geldi ancaksonra öğrendim ki, iki gün önce yasak kalkmış. yani ben yasak süresince girmiş kalkınca giremez olmuşum. ancak kulağıma küpe oldu oğlumun sayfası artık güvenli bir yer benim için acilen oradaki bilgileri acilen defterine geçirmeli.

taaa nerelerden geldi o defteri hediye diyede ben bir fırsat bulamadım yazmaya, şimdi görev oldu yazılacak ne olur ne olmaz sanal dünya burası nede olsa. ha buarada bu sayfamada üzülüürmüydüm üzülmemmi hiç? neleri paylaştım ben bu sayfada, hayatımla ilgili neler yazdım. ne dönüm noktaları, ne taşınmalar, ne dedikodular, ne hastalıklar, neler neler... en önemlisi ben oğlumu bu sayfada bekledim, benimle birlikte burada bekleyeneler oldu, paylaştım...

neyse işte yasak kalkınca giremediğim sayfama güldüm, bu gün se bunları yazıyorum. bu arada nelermi yaptım şartlarıma göre yayılmaca yaptım. annemler bizdeydi yemekleri o yaptı, sabahları oğluşu 1-2 saat baktı ben son 11 aydır nadir sabah uykularından uyudum. ha bu arada öğle öğlenlere kadar uyudum sanılmasın. yemekler bol zeytin yağlı modundaydı malum onlar yokken biz daha pratik son dakika yemekleri yapıyoruz; dondurulmuş köfteler, bol tavuk hatta hazır pişmişlere bile rağbet ettik. dolayısıyla imdilerde tencere yemekleri... bu gün kabak vardı, dün bakla vardı, önceki gün kereviz, ondan önce pırasa, arada bakliyat falan... bu lükslerim dışında 7/24 görevim devam ediyor hala 7/24 anneyim. oğlum öğle akşam yat, sabah kalk olmadı hala kalkıyor kimi gece az, kimi gece neredeyse geceyi memede geçiriyor ama kalkıyor. oğlum memeye çok düşkün canı istedikçe emiyor. acıkınca, kakası gelince, korkunca, düşünce emiyor emmediği memeyide elliyor, hatta eliyle sağıyor:)))))) dolayısıylada bana çok düşkün ama bu başkalarını sevmesini engellemiyor. istisnalar dışında insanlara gidiyor, gülüyor güldürüyor. kendi şakalaırnı yapıyor. emekliyor, elinde bir oyuncakla emeklerse iyi, çıngırakla emeklerse aşağıdaki komşulara acıyorum. prensipleri var, ama fazla kaprisi yok yavrum...

ayyy neyse güldüm derken nerelere geldim bak. varsa yoksa oğlum aklım 7/24 görevimden uzaklaşamıyor işte...

lale ablaya

2011-03-01T00:50:00.002+02:00

haha
lale abla bak oğlum bu günlerde hayatına başka kadınlar alayım demesin acayip kıskanırım. o popoları ben ısıracam,o yanakları ben öpecem, o iki minik dişi ile beni ısırırsa ben kahkaha atacam ona göre.
sonrasını bilmiyorum:))) ama bu yorum bana ikinci geliyor yeni doğum yaptığımdada bir arkadaşım sakın ha böyle kayınvalide olayım deme, olacak gibi görünüyorsun, bak bizde kızlar var dediydi:)))
kimbilir de ben kayınvalide olana kadar cadılık yapacak halim deyim kalmaz diyorum ben ama???
çok sessiz bir görümce olduydum, öncelikle kardeşimin huzuru ve mutluluğu için. susmam, dayanmam diyeceğim nelere susuyor, sabrediyorum amma velakin ilerisi allah kerim:))))))))))

ben listenle ilgili şaka yaptım, hiç düşünmedim :)))

günler geçiyor/ sıkılan okumasın yine oğlum r

2011-02-24T23:35:00.005+02:00

günler geçiyor ama ben farkında bile değilim.

her gün aynı gibi gelsede aslında farklı

ev hanımlığı kısmında hep diyorum ya acemiyim, yani onlar günlerini nasıl hareketlendirir bilmem benim için çok dar alanım. yok yağmur var çıkamam, yok uyku saati uymadı. mesela yarın arkadaşımda gün var ben dahil değilim ama davet ettiler. ancak evi bizimkine göre oldukça serin zaten hiç güneş görmüyor, salonu çok büyük benim oğlan emekliyor. emeklerken ayaklara gidiyor en çok. şimdi bu beni gerermi? gerer. yani insnaların aakları ile oynamasına izin vermem. yerler soğuk emeklese endişelenirim. gerçi kız 500tl doğal gaz parası ödüyor ayda ama bird eklima çalıştırıyor ev sınmıyor. alla ev kars a değil:))) neyse yani yarın gitmeyi düşünmüyorum. zaten havalar yağmurlu...

evde yemekler yapılıyor, pazartesi teyzemin eşi acil anjiyo oldu, salı onlara bir iki kap yemek yaptım. öğleden sonra muflin yaptım yağsız yaptım yinede fena değildi. esas yeni bir tarif var denenecek olursa yazarım.

hala temizlik iş sorun oğlum bu elekrikli süpürgeden nefret ediyor hani az buçuk olsa neyse katılarak ağlıyor benim korkak askerim.

bu aralar hyatımda en çok eleştiriyor hayatımı çocuğun kapladığı üzerine başka şey konuşmadığım ve normal yaşamadığım üzerine. farkındayım buradada öyle laf dönüp dolansada yine bebeğe geliyor. bana yapılan eleştirile rbazen ağır gelsede dönüp bakıyorum ne konuşabilirim. 7/24 onunlayım. onunla olunca başka şeyele ilgilenme şansım yok. başka bir yaşantım olmayınca ne konuşayım. kimseyi görmüyorum, okuduğum gıdımla konuşsam ne olur ki bana bunu diyenlerden yinede fazla okuyorum ancak onların seyrettiği o programları seyretmiyorum ki oğlum olmasada seyretmem oda ayrı. ee ben şimdi hangi konu hakkınd akoşaım. evde oğlum dışında yemek temizlik var. film seyretsem anca o uyurken o da bir film süresi kadar uyumuyor çoğu zaman. ada benim vaktim olmuyor.

bahar gelse bir şeyler değişirmi? bilmem

ama ben o büyürken hayatımın sadece o olmasından çok memnunum, ben onu o kadar beledim ki, o kadar istedimki... her gün büyüyor elbett arın çantasını alıp seyehate gitmeyecek ama oda kendi özgürlüğünün peşinde daha şimdiden emeklemeyi becerdi kendi başına babasının anına gitmenin yada banyoya kendi başına gidiyor o kaar seviniyorki. yarın yürüyecek e benim hayatımda bir sürü zaman boşalacak a istiyormuyum elbette büyümesini istiyorum ama bana zaman kalması için değil :)

kitabımın 1/3 ü bitti ancak:(( kötü ama şartlarıma göre ehhh

ben yine yatmaya gidiyorum. oğlum gece kaç kere uyanacka bakalım. uyanacak yanıma alıp emzireceğim o ve ben öylece uyuya kalacağız:)))))))

günler...

2011-02-10T23:58:00.002+02:00

havalar bahar gibi derken bu gün dışaır çıktık. çıktık çıkmasına ama bu durum beni gerdi. şehre inerken oğlum terledi, ininc eüşüyecek diye gerildim. soğukta üşürmü diye gerilmiyorum ama terleyince böyle ısıstan güneşe rağmen aslında serin olunca geriliyorum. yalancı güneş, bizi aldatma.. hem inc egiydirdim oğlumu kahverengi onu ayıcık ibi gösteren montunugiydirmeyip oldukça ince bir şeyler giysede, otomobil koltuğu terleiyor işte...
onun dışında mutfak hiç boş durmuyor. benim yemek demelerim sanki başarıya ulaşmış gibi, şimdi oğlumun denemeleri mutfağımda. sanki kimya deneyi. azıcık çorbalar, yemekler... herkes her ne kadar tatsız tuzsuz yiyor bu çocuk deselerde tadınca şok oluyorlar. evet şeker tuz yok ama buharda pişen, ve harika karışımalr sayesinde bence oğlum bizden bile lezzetli şeyler yiyor daha önemlisi yediklerinin gerçek tadını alıyor. gurme olabilir. dayısı çok duygusal şair mair gibi bir şey olacak? diyor. bende yokk sehpalara öyel vuruyor ki görmeyin ünlü piyanistler gibi bride ayaklarıyla ritim tutuyor, doğduğundan beri klasik müzik ve radyo 3 dinliyorum demiyorum bile. o piyanist olacak diyorum. anneannesi ona beyaz yakışıyor o dr olacak bakın görün diyor:)))))))) neyse ben nelermi yapıyorum. kocacışıma ve gece yarısı kurt gibi acıkmış bana atıştırmalık hamur işi yapıyorum. öncelikle çikolatalı ve kakaolu browny fix. başka kurabiyeler, irmik helvası, un helvası ama ağır geldi beni şişirdi ona ara verdim. zeytin yağlılara kocacışın oğluşuna süt için yaptıkları var ki... kısaca mutfağımın kokusu bitmez oldu. sucuklar, balıklar, pastırmalar, tavuklar, yumurtalar... her gece pilav yada makarna... ben bu yıl yediğimi 40 yıldır yememişimdir. her şey süt için. oğlum bu günlerde yine yemek yemiyor masaya gelince daha istemiyor, önlük taktırmıyor dahada önemlisi yemiyor ve çok aç bile olsa durmadan mem, meme diye sızlanıyor. su ve papatya çayı içiyor onların arasında neyi kakıtır yedirebilirsem canımı sıkıyor oğlum böyle değildi. dilerim geçicidir...
ev işi hala sorun... ya kemiklerim birbirine giriyor, kan ter içinde kalıyorum o ağlamadan bitsin diye yada yapmıyorum ki buda kötü çünkü ne yaparsam yapayım eve sanki toz yağıyor. ev 1 saat temiz kalmıyor gibi geliyor bana... her gün temizlik yetmez bu eve günde 2-3 kere yapak gerekki o zamanda tahmin edersiniz başka iş olmaz... şehrin dışında yaşamanın sonucu mu bu ki?
kitabım daha bitmedi, hemende bitmez...
seyredecek film bulamıyorum keyfime göre, ama çocuklar duymasın benim için haftada 2 gün oluyor da o başladığında ben oğlumu uyutuyor oluyorum. sonrasındada yemek işi var. artık mutfakta yiyoruz 1 yılı aşkın süredir. mutfağa tv almayı kocacışa söylüyordum ki pişman oldum zaten bir masada iki laf ediyoruz diye kocacış bir başladı .... :))
ancak hala diş buğdayı yapmadım...

diş iznindeydim

2011-02-04T22:08:00.003+02:00

yine yokum, çok işim var çok... daha doğrusu işimiz var.
oğlumla nezle olduk gibi olduk, hani eskiden olsa nezle bile demiyeceğim kadar hafif ancak söz konusu oğlum olunca iş ciddi. hani bununla bitse iyi bizim evde tazecik 2 diş var:)))
kış dolayısıyle kapalıyız. soğukta gezecek keyifli bir yer yok, ev gezmelerini virüs dolayısıyla askıya aldık. oğlumun bu günlerinde, okumalar, seyretmelerde askıya alındı. ev toplandıysa, yemek yapıldıysa işler bitmiştir. geri kalan tüm zaman oğlumun. hani pek öyle eziyet etmedi ama bendende ayrılmadı. yanağını yanağıma, elime, koluma dayadı, bacağımda yattı durdu. tebessümü eksik olmada neşesi tamda olmadı.
şimdi diş buğdayı yapacaz oğluma...

2011-01-28T21:02:00.002+02:00

evet lale abla klasiklerden okuyorum. ben bir kaç kitapta bir araya koymaya çalışıyorum. güncellerde keyifli tabikide. buna gıcık oldum. korsan almadım o hologramı falanda var ama içinde baskı hataları var. aynı paragrafın altında tekrarı olan yerleri çıktı

pazar

2011-01-20T23:01:00.002+02:00

bu gün oğluşumla çıktık. hafta sonu yağış geliyormuş çıkamayız diye bu gün çıktık. yağmurda araba kullanmaı beceremediğimi ayrıcada oğluşun arabasını komple kapatmak zorunda kaldığım bu nedenlede oğluş terlediği için yapışlı havalarda mecbur olmadıkça pek çıkmıyoruz. gerçi her ne kadar kötü hava yoktur insnaın azırlık olduğu hava vardır feksefesini benimsesemde işe gelin görün teknik şartlar tam olmuyor. ha bana arabayla çık diyorlar. ee yani oğlanı aabaya koy, dolaş gel espirisi ne bu bunun, çocuk hava almadıktan sonra sadece evde yatağında değil, arabada koltuğunda uyumuş olacak:)))

neyse biz bu gün pazar çıktık, annem sinir olsada:) o bebeği bana bırak sen çık dedi ama, ben pek bırakmıyorum biliyorsunuz sizde, şöyle bakıyorumda yaşını doldurmasına çeyrek kala sadece toplam 3,5 saat ayrı kalmışız oda ilk günlerdeki mecburiyetlerden. pazar keyifli geçmedi, sanırım bri daha çıkmam. oğluş kocaman oldu, arabasının üzerinde yinede araba koltuğu konulmuş şekilde geziyor, ee oğluşun ağırlığına arabanınkini, üstünede aldıklarımı ekleyin. bana daha pratik geldiği için evin ( park, trafik sorunu yok ilk önce) otobüs dolmuş kullanıyorum. onca ağırlığı bindirirken bu gün beli sakatlayacaktim. zaten bir bacak kalcadan hafif hafif uyuşma emareleri göstermeye başladı. pazarın kuru kısmı kalabalık ve tozluydu. zaten bu sene en çok sevdiğim alışveirş bebek için olan. hoş çok acemiyim. hamileliğimde bebek alışverişi ile uzun süre ilgilenmedim biliyorsunuz. malum bilmem kaçıncı hamilelik olunca asıl olan sürmesi idi. pek çok şeyi kaçırmışım bebekler için neler varmış neler ben görmemiş bilmemişim. duygu ihticanım olmayanlarada bak canım, gün geliyor gerkeiyor var olduklarını bil, hem ne nerede satılıyoruda bil:)) ( duygu mother&care de %50+25 indirim var. ileir aylar için alınacak klasikler var uğramışındır ama olsun) burada kanz var oradada 750 indirim var aslında bu gün pazara uğramasaydım alt komşumun kızı için alışveriş yapacaktım ordan. bebeği 40 günlük fıtık ameliyatı oldu onlar çıkamıyor. indiirmdede pek bir şey kalmıyor beğendiğinin bedeni falani rica etti. hem kız bebeğe alışveriş deneyim yaşayacaktım ama gözüm yemedi. fakat uzatmamak gerek alınacak bulmak zor sonra.

haaa geçen hafta sonu nihayet kitap aldık kocacışla, bir kaç güncel kitaptan sonra kırmızı ve siyahı aldık başladım ama bu günlerim iyice uykusuz geçiyor bir kaç sayfanın sonunda bayılacak gibi olup sızıyorum. gündüz oğlum uyurken uyuyamıyorum onun maması, çamaşırı, ütüsü, ... gece artık ne kadar olursa, hep derim bölünmüş uyku benim için az uyumaktanda kötü diye ama, hala kalkıyor oğlum. benim bebekliğime hiç benzememiş bu konuda. nerdeyse saat başı emiyor, uyku sersemi tam doyuramıyor karnını emerken uyuyor o nednele hemen yine uyanıyor bu durumda ben uykusuz her gece:))))) ha sakın yanlış anlaşılmasın asla şikayetçi değilim. ben bu işe bilşerek girdim. kocacışla birbirimizi unuttuk, kendime eskisi gibi bakamıyorum falan ama asla şikayetçi değiliz. değiliz çünkü biz bu bebeği çok istedik çok daha kötü günler geçirdik ona ulaşmadan. kocacışın bebekleri olmuş olsada dr da o kötü haberleri aldığımız günler konuşulmasada hafızalarımızda daha, o nedenle biz bunları tebessümle karşılıyoruz. onun o gülüşü, hele hele o kahkası, hata şimdilerde başlayan çığlıkları herşeye değer :)))))

hafta sonu abimiz gelecek, şimdi babaannesinin yanında küçük abimizle birlikte. o gelmeden yemek yapmalı ( hoş o pek bir şey yemiyor ama olsun) yapıp dolaba, hatta biraz dondurucuya atmalı. o dondurucudaki yemekler hep kurtarıcım oluyor. ( duygu sen ikram hazırla misafirlerin için dondurucuya, vaktim olursa kendinede yemek) evi toplamalı vee yarın oğluşumun banyo günü. istisnasız her gün duş alıyor ancak cuma günleri bol köpüklü banyo günü dr umuz haftada 1 gün şampuan veriyor.

hadi hemen yine yatmaya gidiyorum.

blog arkadaşlarıma

2011-01-17T23:55:00.003+02:00

ilknur blog un bulunamıyor ne oldu, okursan bir birdiriver merakayım.
ha birazdanda mail atacam sana ona göre bir yerden ses ver. msn dede hiç yoksun bak...
lale ablayı çook kaçırmışım fırsat bulsamda o tadı damakta kalan yazılarını kaçırdığım maceralarını okusam
duygu hep aklımda, onda kendimi tekrar ediyorum gibi oldum. alışverişlerimi, doğum sancımı yaşadım şimdi sayfasında. ona öyle çok yazmak istiyorumki. sonra müdahale etmemek adına vazgeçiyorum nede olsa herkes kendi doğrultusunda yaşasın diyorum. mesela sancın gelince başın kalabalık olmasın diyecem vaz geçiyorum. belki onun için zor olmaz demi ama

oğlum iyileşti.
saçlarım kesildi, eve geldim kcoacış dahada kısa kestirseymişin dedi. ama tekrar gidemem oradaki saç kurutma makineleri oğluşumu çok üzüyor korkuyor oğluşum. ayrıcada artık bensiz olamıyor. kış gelip çok başbaşa kalınca bana çok düştü.
yazacak çok ama zaman yok
uyku uyku...

yeni yeni

2011-01-06T17:28:00.004+02:00

yeni bir yıla girdik bizim evde her gün yeni bir şey oluyor oğluş sayesinde. her gün yeni bir şey katıyor dağırcağına, ama hala nezle hala diliyorum alerjik olmasın nezle olsunda gelsin geçsin diye... salonun büyük bir kısmı ona tahsis edildi. el halısı kaldırıldı o şimdi hem oynuyor hemde emekleme antremanı yapıyor. yani oğlum antremandayken ben de bunları yazıktırıyorum:)))

bu sabah kocacışa bozuldum. oğluş doğduğunda bana şöyle dokunmatik ekranlı falan bir telefon almıştı. bu sabah kalktım baktım ki benim telefon gidiyor. daha iyisini beğenmişmiş bana ne ben onu istiyorum daha iyisini değil demedim bile çünkü böyle bir şeye kalkışırken bana sormadı bile.

sabah iştimalarımız gittikçe erkenleşiyor da, asılsorun gece nöbetleri onlar belirsiz...

uykusuz günlerdeyim hiç olmadığı kadar.

yinede her şey normal gibi yaşımaya çabalıyorum. en büyük sorunum hala elektrik süpürgesi kullanımı. yemek zaman zaman sorun olabiliyor da o çok önemli değil bir şekilde hal oluyor. hala kitap alamadım. çevremde nezle grip salgını nedeni ile pek evden çıkmıyorum. planladığım bu değildi her durumda dışarı çıkacakım sözde ben ama gelin görünki her şey plana uymadı. oğluşumun nezle kaptığını düşündüğüm bebek 15 gündür iğneye giidyor düşmeyen ateş nedeni ile olunca gözüm korktu.

oğluşum tam bir luli hastası oldu. bizede onun oyuncağını aramak düştü. kırık yumurtadan bezi olan üçgen suratlı o civciv çıkınca her şey yoluna giriyor oyuncağınıda sever dedik. her dışarı çıktığımda arıyorum hala bulamadım. bir yandanda sanki müziğine hayran mı acaba diye düşünüyorum. çünkü arkası dönükken bile fark edip ağzı açılıyor, eller çırpılıyor sonrada eller ağza gidiyor. hala çılgın gibi kaşınıyorlar ama gelen giden yok.

misafir tempomda ciddi bir düşüş var. benim de gezmelerime engel olan hastalık kadar birde bebeklere davranışlar. gittiğim yerde eliyle dişini kontrol eden, küçük çocuğuna oğluşu vermeye kalkan hatta yediklerimizden tattırmaya kalkan. insnalara şaşıyorum. kimsenin bebeğini değil çocuğunu bile izin almadan elimi sürmeyen benim için bunlar hayret verici. korkarım bir gün o ikramlardan çiğneyip veren çıkacak diye. insanlar ne düşünüyor bilmiyorum. tamam çok evhamla bebek büyütmemek kararındayım da bu kadarı... yani en azından bana sorabilirler demi ama. ki benim korkularım arasın enfeksiyon kadar alerjide var o nedenle her tattırdığımda korku ile takip ediyorum...

birde bir bilen varsa lütfen söylesin her çocukta böyle tutarsızlık olurmu? günü gününe tutmuyor. kimi gün yemeklerini yiyor uykusunu uyuyor kimi gün ağzı su için bile açmayıp uyumamak için resmen direniyor ve gece uykusuda en çok 1 saat deliksiz oluyor. saat başı uyanıyor. lütfen fikri olan yazsın her fikre açığım.

YILLAR

2010-12-26T23:34:00.005+02:00

öncelikle gelirim gelemem herkese şimdiden İYİ YILLAR.

ben ilk kez giden yılı sevdim dediğim bir yılı ardımda bırakıyorum. hani okullar okudum, evlen falan ama ben en çok bu yılı sevdim bunu unutmayacağım sanırım. ve hekese böyle yıllar diliyorum.

mesela bu yıl evimizin ilk yılbaşı ağacı alındı, oğluş için. onun yanan sönen ışıklarını sevdi.

ancak bu gün nezleli neşesi kaçtı.

bunun dışında

mükemmelliyetçilik hiç bu kadar zor olmamıştı benim için.

ancak bu günlerde hem yapmak zor ki bunu hızla geçtim. elimden gelmeyenlerin yarattığı streslede başa çıkmam gerekiyor. buda sık sık baş ağrısına sebeb oluyor.

aklımdan çıkmadınız. hatta sık sık bir fırsat bulup şunuda yazayım diyorumda yazmış gibi oluyorum galiba ki, yazmıyorum. şimdide sanki hepsini yazmışımda yazacak bir şey kalmamış gibi oldum.

kitaplarım bitti, hala yenilerini alamadım.

havalar inanılmaz düzelince biraz çıktım.

annemler 10 gündür bendeydi, ev çok hareketliydi

oğluşuma salonun yarısını oyun parkı olarak tahsis ettik, oyun parkı almadım alan küçük geldi bana, bende yorganlarla, örtü ve yastıklarla kocaman bir köşe yaptım hemde kalorifer peteğinin dibine, her ne kadar o soğuklarda iyi olsada şimdi bunun bir önemi yok.

sık sık hamur iş yaptım ve kilo aldım. alına kilolar dizlerime rahatsızlık olarak yansıdı.

fırsat bulmuşken, belki yine aynı şeyler ama... hayatım tekrarlardan ibaret

2010-11-27T23:47:00.004+02:00

bu gün temizlendik. ancak kocacış ay çekirdeği çıtlatıyor şimdi:))))))

oğluş 2 haftalık krizden sonra ve özellikle son 1 haftadır mücadelemden sonra ilk kez yine 21:30 d auyudu. ha uyanık kalması bizi rahatsız mı ediyor? aslaaaa... ancak erken uyuması kendi için gerekli diyerek kendimi yırtıyorum. en kötüsüde uyumak için bir süre TV seyrediyor olması. hiç seyrettirmemeyi planlamıştım oysaki daha bir kaç öncesine kadar!!! komik daha ne kadar çok doğrumu yıkarım daha bakalım???

yemekler yapıldı, oğluşla oynandı, hatta harika bir hava var diye ekmek almaya bile çıkarıldı. komşuya uğrandı, pazartesi günü oda kızına kavuşacak.

hala aynı kçtaplayım ama yarıyı geçtim. evet nazlı ile kitap zevklerimiz iyi çakışmış lale abla:))) ancakkk bu kitapları kocacış seçmiş ben nasılsa okuyamam diye onun seçtiklerini elime alıyorum vee okuyorum:)))

ancak hala internette gezemiyorum, o konuyu daha yoluna koyamadık. gün içinde oğluşla olmuyor eğer görürse oda ekran başına geçmek istiyor, o uyuduğunda ki bu günlerde dedim ya sorunlu o sırada ben yemek yiyorum, yemek yapıyorum, biraz ütü yapıyorum vs... akşam olunca yatağa kendimi atıyorum uzanmışken de hadi kitap diyorum. en kötüsü ise hala temzilikte elektrik süpürgesi sorunsalı:((

ayıp etmişim

2010-11-24T00:26:00.002+02:00

ay ne ayıp etmişim, ben oğlum döndü demiş gitmişim

geçen zamanda oğlum döndü, oturdu hatta ayakta durma çabalarında, hoppala şeklinde zıplamaya bile çabalıyor.

bu sürede internet sorunu yaşadık, yeni bir bağlantıya geçtik, onun kablosuzu yokmuş, eskisine geri döndük falan, bu arada derede yine girmişim yazılarım yarım kalmış yayınlamamışım falan..

bu arada merak ettim sizleri, lale abla neler pişirdi taşırdı, nereleri gezdi, evinde neler oldu,vs...

duygu nun hamileliği nasıl gidiyor aklımda hep...

ilknur bir türlü gelmemişti diyordum ki gelmiş yorum yazmış, onun kızları merak ediyorum...

ha ben mi, bende artık pişiriyorum, hatta ben gerçekten bol bol taşıyorum birazda yakıyorum:))) ama genelde beceriyorum, hani ev hanımı olmadan anne olunca bu yaşta eee hani normal:))) daha düne kadar temizliğe ütüye yardımcım varken şimdi hepsi bende birde oğlum. aslında öncelikle oğlum varda yanında işler var. gittikçe daha rahat davranıyorum ben rahat davrandıkça işler daha yoluna giriyor. eski titizliğimi bırakmaya çalışsamda zaman zaman eski hallerimin geldiğide oluyor. yeni ve basit tatlı, kek tarifleri deniyorum da bu gün yıllarıdr yaptığım ilmik helvasını birazcık yaktım:)))

oğlumun bu kadar hızlı büyüyeceğini hiç düşünmemişim eğer düşünseydim geçen zamanda elimden bırakmazmışım dediğim an, artık her şey önemini yitirdi artık. zamanımı enerjimi ona veriyorum kalanlarla idare edior herşey ve herkes... hani bana verilen hep sakın kucağa alıştırma sen zorlanırsın, şunu yapma bunu yapma dediler. ben öncelikle duygu ya ve okuyan üm hamilelere diyorum. onu mümkün olduğunca yanınızda tutun, herşeyi boşverin, herkesi boşverin onunla yanak yanağa olun çünkü o kadar kısa zamanda kafasını diğer yana çevirip başka şeyle ilgilenmeyi öğreniyormuş ki, inanılmaz. seyrettirmesemde tv yi görüyor, gelen sese, ışığa, oyuncağına dönüyor. kendi kendine yat yuvarlan yapıyor veee bunlar giderek artacak biliyorum. bu oğlumun her nekadar büyümesi olması nedeni ile beni sevindiriyor olsada, diğer yandan onunla geçirdiğim zaman azalıyor, azalacak.

ancak tüm zamanların en bakımsız halini almışım, benim klasik kış geliyor modumda bunda etkili. hava birazcık serinlese benimkanım donar, canım bir şe yapmak istemez. kuaför zul gelir, hatta evde banyoya girmek bile keyif vermez gibi olurum bir süre. hani ilkbahar yorgunluğu bende sonbahar depresyonu gibi yaşanıyor sanırım. saç boyamıyorum zaten. gerçi allahtan bayram geldide hani birazcık elime yüzüme bakılır oldum:))

bu arada gecede bir sayfada olsada kitap okuyorum. koloni bitti hani nasıl dı diyen olurmu bilmem ama bana göre başınd aiyi gitsede, sonu hani tvde seyretmediğim türden bir bir hal aldı... şimdi melekler ve şeytanlara başladım. neden mi? ev de elimin altında ilk onu buldum şimdilik ortalara doğru geliyorum iyi gidiyor. hala kitap alamadım. dışarı çıkma, alışveirş konusunda oğluşumla sık sık sorun yaşamaya başladık. ek gıdalara geçişimiz bazı sorunlar çıkardı ee hadi onu başka yazıda yazayım...

şimdilik kaçtım

dön

2010-10-02T00:32:00.003+03:00

bu akşam oğluşum ilk kez kendi başına döndü.
aslında dönebiliyordu da dönmüyordu. hiç oralı değildi konu ile onun derdi oturmak bakınmak hatta ayağa kalkmaktı ancak bu gece uykusunda dönmüş, sonrada korkmuş ağladı, ee çocuk uyanınca dönence dönmeye alışık çarşaf değil:))) bu dönme işine en çok babası sevindi havalara uçtu onuda o halde yatakta o buldu zaten uçarak geldi bana haber verdi. bense zaten dönebildiğini bilmenin rahatlığındaydım. atmadan önce ayaklarımdaydı hani şu sallar pozisyona benze bir pozisyonumuz var. başı dizlerimde ayakarı karnımda sallanmadan yatıyor bazen ben ayaklarımı havaya kaldırıp indiriyorum hem karın kaslarım için hareket etmiş oluyorum, hemde oğluşa oyun oluyor, o kadar yoksa sallanmak yok. neyse bu gecede o haldeyken hep yan dönmeye uğraşmıştı hatta ...
bu gece dünkü yemekler yendi. domatesli peynirli makarna, patlıcan yemeği, brokoli, semizotu salatası ( bu sürekli oluyor süt için), börülce salatası vs... elimde ki kitap "koloni" okunuyor, favorilerim arasına girmez benim pek tarzım değil belki ama sardı benim şartlarımda yarıya gelmek başarı kaç günde olursa olsun:)))
dün gezmdeydim annemlerin akraba günündeydim. bu günde annemde misafir vardı oraya gittik teyzemle.
tv la aram hamilelik gibi değil ama arada bir şeyler seyrediyorum işte. dizilerden arka sokaklar kocaıcşın favorisi benim imkanım olursa papatyam ve çocukalr duymasından ötesi bana uymadı. heleki öyle bir geçer zamanki hiç bana göre değil, oradkai ağlayan o küçük çocuğa geçen gün gözüm takıldı da ayyy o ne, onu oynayan çocuğun psikolojisi bozulmuştur kesin,seyretmeye gerek görmedim.

yarın için plan yapmadım, sanrım temzilik günü yarın ama bakalım...

evden, gezmeden, mutfaktan falan...

2010-09-27T23:23:00.002+03:00

hehe
biri iki yıl önceki bir sobe yazıma yorum bırakmış, facebook adresi soruyor?
yorum bıraktığı yazıya bir gittim ooo kaç kişiymişiz o zaman oldum... bir sürü yorum yazılmış yazıma, oysa şimdi sen ben bird ebizim oğlan oldu... olsun sağlık olsun gidip reyting arayacak günlerim geçmişte kaldı cümlesi buraya yakışacak ama ben o günlerdede hiçç reyting peşinde olamamaıştımhani bilen bilir... geçen gün aslıya msn den yazdım yani aşk olsun diye. hani insna bri tebrik eder dedim ama onada yanıt gelmedi. sibelle en son bana geldiğinde görüştük bir daha...
neyse bu kadar nostalji yeter.
dün zor bir gündü bizim için, malum ben kırsalda oturduğumdan dün çıkan lodosla, sanki kumsalda lodos oldu bizim ev, karşıdaki koca inşatın vee tabi kalan aazinin kumu bizim eve:(( ben yetiş kapat derken doldu, sonrasında içerisi çok sıcak oldu, klima fazla geldi, oğlumla kuru kuru, kırmızı burnumuzla mutsuzduk... sonrasında biraz yavaşlayınca kendimizi 5M migrosa attık ancak oranın kalabalık, gürültüsünü oğlum sevmedi, o açık havanın ferahlığını seviyor. bu gün de akşam üzeri site içinde çıktık markete sıkıldı, dışarı çıkınca gülümsedi de, hani önümüz kış alışveriş merkezlerini sevmeye başlasa çok iyi olur:))) dün markette sıkılınca memme, memme dedi. çıktık emzirecem hehe hehe diye gülmeye başlamazmı, ay resmen ağzım açık kala kaldım. şimdiki çocuklar harika veee hayret bir şey....
şimdi oturdum damla sakızlı lokum eşiliğinde yazıyorum. bu gün dünkü tozun dumanın temziliğini yaptım ama esas cumartesi annem gelmişti ve derin bir temizlik yapmıştık hani onun üstüne pek keyifli olmadı ama olsun aslınd aeve her gün elektrik süğpürgesi tutmam gerekte. en zoru o, onu tutarken oğluşumu duyamıyorum. vee sanırım sesindende hoşlanmıyor en azındna çoğu zaman o nedenle o uyurken hiç kalkışmıyorum. uyanıkken izin vermiyor. bu konuda taktiği olan varsa lütfen söylesin. sineklikleri sildim, yerleri paspasladım, toz aldım derken gezmekten vaz geçtim saat 14:00 de oğlum uyuyunca hadi uynasın komşuy agiderim dedim ama onada gidilecek zamanı geçirdi uyunması. aman o uyusunda... sonra dediğim gibi dışarı çıktık teyzemle. yemekte yapmadım dün akşam için yemeğim vardı ancak alışveirşte kocacış menüyü balığa çeviriverince hop bu akşama kaldılar. bana barbunya kocacışa kurufasülye ( ben yemem kurufasülye) pilav, közlenmiş patlıcan yemeği daha önce yazmıştım adını bilmiyorum diye, tarhana çorbası, briazcıkta karnıyarık, üzüm hoşafı, salata eee ben çocuklu kadınım daha ne olsun ama demi?:))) lütfen destekleyin beni.
bu arada ay ben bu yazıyı bitirip hemen gidip bir bu pratik kazandiplerindne bir tane yapayım.
bu gün gidemediğim komşuya giderkende bir kek yapsammı ki? o hamile aslınd abu gidiş için bebek bezi hazırladım hatta bir kısmını pembe kurdele ile süsledim:)) onun kızı olacak. neyse onuda o zaman düşünürüm bakalım fırsatım olacakmı? vee neli kek yapmalıki????
yarın bu gün gidemediğim arkadaşıma gitme planım var. öğleden önce çıkmayı planlıyorum da nasip tabii... ben hemen gidip hem kazan dibi yapayım, hemde oğluşuma yoğurt mayalıyayım. cumartesi ilk tattırmıştım ama ara vermiştim hadi yarın yine deneyeyim:))) yakında ben bununda makinesini alırım. dayısı mama makinesi aldıydı nasılsa:)) benherşei makine ile yapıyorum sanırım. bu nedneleme benim küçük ev aletlerim hızla bozulmakta, ha öyle çakma falan değiller, resmen hepsi marka da hızla bozuluyorlar...

erkeklere acıyorum

2010-09-20T00:12:00.003+03:00

oğlumun hayatımıza girişinin haberini almamızın yıldönümüydü (yaptığımızın yıldönümünüde kutladık kocacışla ama onu buraya yazmadım ayşe a r mandan farkım olsun diye) geçen yıl bu zamanlar onu kaybetme korkusunu yaşıyorduk ve aradan 1 yıl geçti.tombul tombul 1 yıl, dip boyasını geçtim saç boyasız bir yıl. en kocaman göbeklihallerim, hatta sırt yanlarımda sarkmalar başladı galiba... ama takıyormuyum hayır, hatta buna en dikkat eden kişi kocacış bile hiç takmıyor çünkü hayatımızdaki o minicik şey herşeye değiyor. ama bu yıl en çok erkeklere acıdım bunca şeye rağmen. acıdım çünkü ilk olarak karnında oynayan o canlıyı hissedemedikleri içindi, şimdide emziremedikleri için acıyorum. gerçekten acıyorum. gecenin bir yarısı normalde duymadığım bir sese uykumun en tatlı yerinde uyanıyorum evet ama o ses o minicik şeye ait, derdini normalde söyleyemeyen ama anlatan o sese. sonra derdini söyleyemesede açlığı ile geceliği çekebilecek kadar oldu oğlum onun altından emeceğini biliyor ve memesini alıyor cuk cuk... işte o an herşeye değiyor yok böyle bir şey, yok böyle bir zevk işte o zaman orada yatan kocacışa acıyorum o oğlunu seviyor, oynuyor, yıkıyor... ancak benim o an yaşadığım zevki yaşayamıyor...

yatağım halka açıldığında, saçlarım

2010-09-12T00:40:00.005+03:00

not: oğluşum arkaSI KEL DEĞİL:))ben kestim hatıra olarak

yatağım halka açıldı, saçsız kalabilirim...

evde yeni yeni sesler var, en planlı plansızlığım, en dağınık hallerime hayranım,

en sevmediğim şey birilerinin yatak odasına girmekti, hele hele evli bir çiftin yatak odası, yatağına oturmak en sinir olduğum şeylerdi, bakın yatmanın adını bile anladım. bu durumda kendi yatağımada böyle davrandım. evlendiğimde ilginçlikler vardı evimde kaldığım ilk gece kocacış yoktu biz evi yerleştiriyorduk, eşim yok diye yerde küçücük bir minderde yattım. yani batıl inanç değil, totem değil ama inanılmaz dika ettiğim bir şeydi.ee bu gün oğlum o yatakta yerini aldı, hemde ne almak. koskocam yatakta o gelince biz düşmeden önce duruyoruz iki kenarda o kalan yerde:))))))) buna denecek bir şey yok. bu arada yatak wc yerine kllanılıyor gibi oğluşum. mesela banyodan çıkınca, yada faz emince kusuyor, hatta hatalı bebek bezi sayesinde kaka bile oldu:)))))) bunlar bize hoş tebessüm ettirmekle birlikte oğluşum hayatımıza girmesi, yatağının yatak odamıza girmesi ile cümle alem atak odama girdi çıktee hadi buda tamamda bi,rde oğluşumla birlikte yatağıma uzanmalar, yatmalar çıktı. annem oğluş nefes alsa odamıza dalıyor, oğluşu bana getiriyor, yatakta oturuyor, oğluşu seviyor. babanem ben onu utırken benim yataka yatıyor, uyumasını bekliyor,onunla oynuyor. en tak odamdayken her gelen ir bakıyorum yan yatıp dirseğine dayanıp konuşuyor:)))))) beni düşünmek istermisiniz????

yakında kel kalacağım bence kesinde, hani o saçları bi,r ,ht,yacı olana verebilsem. oğlum dik duruyor, oturma eğzersizleri yapıyor, dönmeyi düşünmüyor ama:))) kucağıma gelir gelmez, o yatarken ben ona eğilince kısaca her fırsatta saçlarımı yakalıyor. hatta kucağımdayken tutup asılı kalıyor:)))))) her seferinde saçlarımı kurtarmak yetmiyor, birde elindeki saçları temzilemek gerek. hal böyle olunca evin her yeri saçım çıldırtıcı bir şey... temizlik yapınca artık süpürgede tozdan çok saç var. ama oğlum bundan vazgeçecek gibi görünmüyor, benimse geleceğimde kellik görülüyor:)))))))

hayatımda plan yapamamanın planını yapar oldum. yarın saat 12 de evden çıkabilirmiyim? bilmiyorum. yada öğleden sonra dışarı çıkalım mı? oğlum ne derse, veee bunu hangi saatte derse. bu bana göremi? hayır. bu gece yemekten sonra ütü yapabilirmiyim diye konuşurken. ben nasip bilmem diyorum. gerçektende mesela bu gece oğluşumum içi bulandı kustu. ve yatması gereken saatte yatamadı, saat 22:00 de hala uyumamıştı. o saatten sonra yemek yedim veee tabiiki ütü yapılamdı. şimdi yatma planındayım. nednese oğlum artık geceleri kalkıyor, hele dün gece 1,5 saatte bir uynadı, oysa bukadar sık kalkmıyordu.

evimin en dağınık halleri. hani düzenli biriydim ama kendimi çok germezdim. gece yatarken sehpayı hep kocaıcş toplardı ben bırakır yatardım ama dolaplarımı, çekmecelerimi deli gibi düzenlerim, hani kiralarda gzdikçe bu imkanım azaldı. düzenleyecek dolap çekmece olmadığından:))) şimdi mi? asla olmaz dediklerim oluyor. mesela bebek bezleri için banyoda arı bir çöp kovası var ama banyo doluyken eşiğinde bir kirli bebek bezi görebilirsiniz, salonda bebek sepeti, içinde oyuncaklar, oğluşu koltuğa aldığımda kullandığım çarşafı, üstünü değiştirdiklerim yatağının ayak ucunda asılı, yada yere düşmüş olabiliyor, benim yatağımda alt değiştirme minderi yanında mendil kutusunu bırakmış olabilirim, ilaçlar masada, benim terlikler bir yerde, dılarıdan gelince çıkarılmış giyisiler bir yerde, kuruduğu halde toplanmamış çamaşırlık, ütülenecekler bekliyor.... ha bu böylemi kalıyor hayır, mesela saba ben kahvaltı ettikten sonra oğluş uyursa hemencecik her şey yerli yerine giriyor ama siz kapıyı o saatten önce çalarsanız?:) yada bayramda ve sonrasında gezdiğim gibi her gün evden çıkarsam bir kısmı süreklilik kazanmış gibi olabilir. bayramda her gün sabah sıra ile duş alıp hazırlandık çıktık. gece geldik oğlanı uyuttuk yemek yedik ve sızdık. pazartesi deli gibi tezmilik yaptım evi topladım, ütü yapmadım ama dünle bu günde gezince yayılmacı politika hızla evimize girdi... işin ilginci her akşam sehpayı toplamadan yapmayan kocam, onun işi çekmece dolap değildir. onun iş görüntüyü toplamaktır ki, neyse o bu durumdan o kadar mutluki inanılma zkeyif alıyor bu dağınıklıktan çünkü evde bebek kokusu var bayılıyorum, vee bu dağınıklıkta ona ait gittikçede artacak yaşasın, oğlum geldi evimize, yerleşti, yaşıyor veee bunlarda bunun izi diyor:))))

oğlum kahkalar atıyor, siren sesleri çıkarıyor, gülüyor.

dr larının deyişiyle çok mutlu bir bebek. elbetteki bir yeri ağrıyınca ağlıyor, acıkınca, yada... ancak o sorun giderilir giderilmez gülebiliyor bebek masumluğu ile. iki gecedir saat 8 gibi kusuyor. ondan önce içi bulanırken mızıklanıyor, kusuyor, ve sıkıntısı bitince gülücükler dağıtıyor.... onun bu masumluğuna hem aşığım, hemde içim eriyor...

hala saçlarımı boyamadım. ama evden makyajlı çıkıyorum. kendime basit bir kaç giyecek aldım. artık parfümümü kullanıyorum. ama terlik yada ayakkabılar bu sene sorunlu oysaki hamileikte hiç sorun olmamıştı. kilolarımı epey verdim ama hala göbeğim eski haline dönmedi ama iyimserim umut vaad ediyor. ameliyat izimde oldukça ümit vaat eidyor sanırım dr umun dediği gibi seneye hiç belliolmayacak gibi ama benim en sevdiğim izim o.... hatta üztüne oğlumun doğum gününü yazan bir dövme düşündüm???? yada ilk ismini yazdıran bir dövme istiyorum bir yerime ama öyle her an görünebiliecek bir yerime değil:))))) vee oğlumun ilk ismi kocacışın tek ismi:))))) bir taşla iki kuş!!!!

bir sinirle face e üye oldum. uzun hikaye...

ev işlerini yetiştiriyorum ama bir yerime motor takılmış gibi:))))))))))))))

2010-09-03T00:46:00.002+03:00

inanılmaz ama bu gün yine dışarılardaydık.
arka arkaya bizi bozmasın derken, dayısının yanına uğradığımızda oğluşum önce huysuzlandı, sonr ağlamaklı oldu, oradaki tecrübeli anneler bu çok sıcaklamış ( oda ne demekse) deyince soluğu sağlık ocağında aldım, ateşini ölçtürdüm, dr a dinlettim falan sonra orada emzirdim bri ara sakinledi eve geldim. ondan önce yengemle buluştuk oda oğluşuma bayramlık aldı. ay bunca bayramlığı bayramda giymeye bayram yetmeyecek gibi:)))

bayramlık alışverişi sürprizdi asıl digi-türk ün dekoderini iadeye gittim. doğum yaptığım saatlerd earayan görevliye kızmış ertesi günkü ile delirmiştim ve iptal ettirdim o iş yapmakta o telaştan ve sıcaklardan sonra bu güne kaldı. digidigi ile 11 yıllık beraberliğimiz oğlumun ilk saatinde bitti:) çokda önemli değil şu aralar tv ye ayırdığım zaman önceden planlanamıyor zaten.
oğluşum iki gecedir beden ayrılamıyor, dün gece aşıdan dedik, bu gece sebebsiz yarın akşama ya nasip.
ilknurcum ilk kahkahsı geldi, evet harika bir şey, çıldırdım:)))))))) hemde banyoda geldi. banyo yaparken kahkaha atıyor katılacak diye korkuyoruz:)) sesini duyunca bile nasıl hareketleniyor, heyecanlanıyor ve gülmeye başlıyor görme gitsin:))))

son durum bitti ben çamaşırları asmaya gidiyorum, hayatı yoluna koyuyorum derken gece yarılarından sonra iş yaptıpımıda yazmışmıydım:))
olsun gündüz oğlumla oynarım, onun yüzündeki gülüş herşeye değer

40 bitti bile...

2010-09-01T23:31:00.004+03:00

aslında tamamen ihmal hani o kadarda buraya giremeyecek kadar değilim:))
hani eskisi kadar gezmeyebilirim ama bu kadar değil.
evden çıkmayalı 36 gün oldu, egenin sıcaklarında ev hapsimiz uzun sürdü...
ama bu gün gezmenin dibini bulduk, oğluşun aşısı vardı sabah sabah evden çıktıkç dayısı, anneannesi telefon ettiler çıkma diye,
aaa yeter dedim, sıcaktı, yağmurdu bune ya bitmez bunlar önümüz kış yağmur soğuk olacak. sonrası yaz yine sıcaklar gelecek allah izin verirse bu böyle sürer çıkmadan olurmu. üniversite bir hocam vardı kötü hava yoktur insanın hazırlıksız olduğu hava vardır derdi de, 40 dereceyi aşkın sıcaklıkta nemi ekleyince yapılması gereken hazırlık nasıl olacakki dışarı çıkmadan:)))
neyse kısaca ben kimseyi dinlemedim, benim dinlemeyeceğimi anlayan kocacış tık çıkarmadı:)) aşıdan sonra gezdim nihayet yaz biterken kendime bir kaç parça giyecek aldım. 2 gün önceki doğum günüm içinde bir kaç şey gelmişti:)) kitap baktım dolandım.
oğluşumla ilk doğum günümü kutladım. aslında bir bakıma oğlumun da doğum günüydü çünkü biz onu geçen yıl doğum günümde yapmıştık. benim için en anlamlı doğum günümdü, ben hiççç hediye beklemedim bu yıl, en güzel hediye kucağımdaydı. bu yıl bize oğluşumun büyük abiside katıldı. artık sık uğrar oldu bunda oğluşumum etkisi?
oğluşum harika bir bebek oluyor en azından benim için, gelişimi iyi, küçük ve komik adam, amma benim için en güzeli şu günlerde bana olan düşkünlüğü gururumu egomu inanılmaz okşuyor. ağlarken kimseye değil bana gelmesi, başkasındayken beni takip etmesi sesime tepki vermesi her ne kadar bunda memenin bende olması etkili olsada olsun ben inanılmaz mutlu oluyorum:)))
bu arada neler mi yaptım. geçen gün yine lale ablanın kulaklarını çınlatarak tarifi olmayan uydurma kek yaptım. her seferinde yazıyorum ve bıkmayacam her seferinde yazacam. kek yapmanın bana mantığını kısaca yazarak bana kek dünyasının kapılarını açtığı için teşekkürler lala abla. bu seferki özellikle doğum günü tebriklerine gelenlerle çoktan bitti ve herkes beğendi.
sonramı bir sabahattin ali bitirdim, kürk montolu madonna. nasıl olmuş bilmem ama ben bu yazarı hiç okumamışım işte!!! şaşırdım. taaa ABD dan hediye geldi:))) kocaıcşın arkadaşları tatile gelirken oğluşa bir sürü hediye getrimişler, biraz ayıptır söylemesi koca koca markalar ( bu arada laf aramızda onlarla küçük adam oluyor) biraz gündelik ve ilk yıl anı dosyası bebeğe falan ama bizede bir şeyler getirirken bir kitapta eklemişler. hani eskiye, okuduklarıma göre roman sayılmaz hikaye kitabı gibi ama olsun ara verince hafifi başlamak iyi oldu yani, sonra yarın kalmışa devam ettim. veee dedimya bu gün de kitap baktım bir kaç kitap var aklımda... evde temizliği, yemeği yapıyorum da malum ramazan nedeni ile misafire ara verdim ve daha derin temzilikte annemden yardım alıyorum ancak eskisine göre çok nadir. annem dönüş yapar gibi, gibi çünkü babanem bizda hala bu arada bu süre bu gün 4 ay bitti yani oğluşumda 4. ayını bitirdi...
bu serinliğin fırsatını kaçırmadan gidip yatmalı, oğluşum aşının etkisi ile gece uyanabilir, o uynamadan uykunun dibini bulsam:)))
ancak her fırsatta buradan merak ettiklerim var. lala ablanın tatilini okuyamadım, kızlar ve o neler yaptılar, neler okudular, nereleri gezdiler. duygunun hamileliği nasıl, sık sık içimden onunla okunuşuyorum. ona bir şeyler anlatıyorum akıl veriyorum haddim değil ama olsun bak ben bunları yanlış yapmışım bunları düşünmemişim gibi... ilknur u kızlarını sağlık durumunu ve yazın neler yaptıklarını heeppp merak ettim ediyorum

temmuz biterken sıcaklarda

2010-08-01T00:38:00.002+03:00

temmuz biterken bu sıcaklarda evdeyiz, aşılar tamamlanmadığı için tatil planları askıda, oğluş denize giremeyecekse diye...
geçen hafta oğlumuda alıp kahvaltı için evden erkenden evden çıktık. serin serin kahvaltımızı yapıp pazara gittik. pek iyi bir plan değildi belki, zaten pek bir şeyde bulamadık kuru pazarda. mutfak perdem kötü durumdaydı. yine taşınmaktan bahsetmeye başlayan bir kocayıda düşününce pazardan kocacışın berber perdesi dediği bir perde aldım. onun dışında sebzelerimiz alıp öğlen eve döndük kan ter içerisinde. geçen hafta öyle döndüğümü düşündükçe bu hafta dışarı çıkanların allah yardımcısı olsun. ben pazardan döndüğümden beri hiç çıkmadım. evde yemek, temizlik falan... annem tatile gitti çanakkale ye yiğenine gittiler. babanem benimle kaldı. yeni yaşamıma uygun planlar düzenlemler geliştirmeye çalışıyorum. gündüzleri oğlumla geçiriyorum. akşam o yattıktan sonra işlere zaman ayırıyorum. yani annem gitti ama evim temiz, dolapta yemek var, çamaşırlar yıkanmış, ütüler yapılmış vee gündüzleri oğlumla uyunmuş, oynanmış... ama burası ihmal edilmiş durumdayım. oğlum sıcaklarla yeni yeni huylar geliştirdi öğlen uykusunu memede emerek uyuyor veee sık sık elini emiyor. ben yalancı meme vermedim bıraktırmak zor olacak diye şimdi ise o elini emiyor bunu bıraktırmak dahada zor olacak yani her şey doğru yapılamıyor yada her şey düşünülemiyor:(((
benden en kısa haberler bunlar anlatacak çok şey var belki, yaptığım bamyanın tarifi vermesemde, keklerden kurabiyelerden bahsedebilirdim. gelenlerden, konuşulanlardan bahsedebilirdim. eee her şeyi yavaş yavaş ayatıma tekrardan sokuyor ve düzen kuruyorum.
şikayetçimiyim ASLAAAA
hamileyken en güzel günlerim bunlar diyordum, oğlumu kucağıma aldım o minik halinin en güzeli olabileceğini düşünüyordumki bu hallerine geldik, gümeye agulamaya başladı. her yeni durum yeni bir planlamayıda beraberinde getirdi... şimdilik bu kadarını becerebiliyorum
görüşene kadar...

oradan buradan geçen günlerden

2010-07-15T13:02:00.003+03:00

bu günlerde çokkk yoğunuz
buralarda havalar bir serinledi fırsat bildik gezdik
sonra ısındı mecburi çıkışlarımız oldu
pazartesi kocacışın doğum gününü kutladık, daha doğrusu kutlamaya çalıştık bebekli ve benli ilk doğum günü, onun önceleride bebekli doğum günleri olmuş ama bu benim için yeni, oğluum evd ebir şeye izin vermedi attımkendimi yola şehre gittimki o ne çok sıcak kocaıcşa hediye bakacaz sokaklar kaynar kazan, dükkanlar buz devri, olmaz dedim, oğluşumkıpkırmızı oldu, kanter içinde kaldı.eee valla kocaıcş kusura bakma dedim hemen döndüm eve, eve dönünce o sıcağı yiyen oğluşla ilgilendim kocacışa bir pasta bile yapamadım. akşam eve gelince kocaman öptük, özür diledim biraz kapris yapar gibi oldu sonra olsun en güzel hediye kucağımızda dedi bizi öptü, sonra odasına gittik koyduk bir şarkı üçümüz dans ettik:)))))))
salı doktor kontrolü vardı denize karşı harika bir muayenehaneye gittik ohh pöhür pöhür esiyor dayımız geldi ama o aşağıdaki cafede oturdu dr ağlatırsa diye... anneannesi bizimleydi ve nitekim ağlattı, öncelikle düğmesini açmadan tulumu çıkarmak isteyen dr a sinirlendi, e bride üstüne mingaldağına bakınca kızılca kıyametler koptu muayenesi bitince anneannesini aldı çıktı biz dr u ile konuştuk. allahıma çok şükür sağlıklı ufak tefek şeyler var ama mesela annesi gibi alerjik bünyeli, gıda hassasiyeti var, hidreseri var falan ama hiç biri önemli değil dedik... orada ishal aşısını da olduk çıktık. hep birlikte esintili kordonda bir sefa yapıp, kemaraltında iskender yiyip veee mother&care den yeni boyumuza kilomuza uygun bir kaç şey alıp döndük.
asıl dün 3 aşı oldu biri koldan verem aşısı, diğerleir bacaktan. aşıdan sonra biraz dolandırıp arabasında uyuttuk geldik ama evde bir 1 saat geçirdik aman allahım aklım çıktı:( bir kaç kere katılacak sandım. her ne kadar dr lar katılmazda deseler insan bebeğinin o helini elinde görünce hani hiçde dr un dediklerini düşünemiyor panik oluyor:((( geceyi çok hassas geçirdi oğlum o mırıldandıkça kucağıma aldım, emzirdim. her gecekinden fazla şevkat gösterdim. neyseki bu sabah ev esiyor arada şekerleme yapıyor oğlum....
bu haftaya sığanlar bunlar geçen haftayı düşünmem gerek ama önce oğlum sitesini düzenlemeye fırsat bulamadım ağırlık oraya keşke bazı günler geçiyor, bazı kareler kaçıyor ama oğluma bebekliği ile ilgili gerçek bir şeyler vermek istiyorum...
bu akşam küçük abisi bizlere katılacak, oğlum küçük abizi ile yeni tanışacak, bakalım... ???
ben kendime ucundan kıyısından zaman ayırmaya çalışıyorum ama hala tam düzene giremediğimiz için olmuyor. dr 4 ayı doldurmadan fazla bir şey bekleme dedi... oğlumun canı sağ olsun. o sağlıklı olsunda gerisi hal olur.

2010-07-04T23:43:00.000+03:00

2010-07-04T23:38:00.002+03:00

yine geziyorum ama olanın çapı kısaldı:)))

hafta sonlarını bodrumda geçiren biz, şimdi akşam üstü sitenin bahçesinde bebek arabası gezdiriyoruz. bu gün oğluşu evde bıraktık sıcaktık diye markete gittik dönüşte annem perişandı. hala dr la bekletilmiş süt konusunu konuşamadım hatalıyım. ancak yavaş yavaş ipimi geniş tutmaya, hayatı normal yaşamaya başlıyorum/ başlıyoruz ancak bu günlerde en zoru her yapılanı defalrca kere izah etmek. doğumdan beri annem ve babanem bendeler. tabiikiinanılmaz rahatlıklığı var bu durumun. ben sadece bebekle ilginelniyorum resmen ancak bunun yanında her yaptığımı nedenleri ile onlarada anlatmaktan yoruluyordum şimdi sinirlenirde oldum. bu akşam oğluşu 3 kez banyo yaptırdık akşam 21.00 den sonra. bununla ilgili açıklama yapmak zorunda kalmak beni sinir ediyor. annem kocacışa kızıyor, çünkü osaatte baba oğul banyo yapıyorlar. babasına vermek istemiyor o babaların çocuk baktığı bir düzene zaten alışık değil. kocacış oğlu ile yağtığı bu duştan inanılmaz mutlu ve adamın oğlu onunla boğuşmam bitiyorki o konuşmayı duymayan babanem devreye giriyor. yani ben çocuğu bir yıkıyor 3 anlatıyoru. çocuğu dolaşmaya çıkarıyorum açıklama yapıyorum ammmmaaa dolaşmaya onlarda geliyorsa soru yok, soru yok!!! eğer annemle yıkıyorsak bebeği o zamanda zaman ve kaçıncı kez olduğu sorun değil!!!! eee haliyle bana da gelenler geliyor insanların bencillikleri en çok beni oğlum söz konusu olunca dlei etmeye başladı...

bu çıldırmaların arasında en güzeli gülmeye başlayan oğluşumu seyretmek, onunla oynamak, onunla olmak ama buraya ninesi ile fotoğafını malum şekilde koydum:)))))

bu konunun detayları artık yeni kurulan oğluşumun bloğuda evet artık onunda bir bloğu var:))

hala misafir ağırlıyorum demiştim ya, geçen akşam 10 kişiydik, yakında kalabalık bir gruğ daha gelecek misafir sorun değilde biizm buraların malum yazı, eee ev kalabalık olunca normalde salona büyük gelen klimaya rağmen bile sıcak... veee yinede mutfaktan serin olan salondan, normalden kaynayan çay ve fırın sayesinde normalinden dahada sıcak olan mutfak arasında gidip gelmeler... yinede allah daha zor şartlar altındakilerin yardımcısı olsun.

bu sıcaklar izin verirse oğluşuma alışverişe gitmemiz gerek. artık ilk aldıklarım küçük gelmeye başladı. gelen pek çok hediyenin neredeyse hemen hepsi daha ileriki aylar hatta yaşlar için. evet evet hediyeler arasında pek çok ileir yaş giyeceği var:))) bana çok komik geldi ama kocacış kızdı bana. o hediyelere hiç bakmadı, o sadece gelenler/ gelmeyenler, arayanlar/aramayanlar yaptı kendince... kendi gelmeyip hediye yollayan oldu neredeyse hediyesini gönderecekti bazılarını ancak şehir dışından yada ülke dışından gelenler yada gerçek mazareti olanlar hariç. o insanlarla olmak, görüşmek, konuşmak istiyor. oğluşunun doğumunu anlatmak istiyor.

aaa gece yarısı olmuş bile...

oysa ben bugün bloğa duyguya bir şeyler yazmak için girmiştim. onun hamileliğini kutlamak onunla ilgili yazmak için girdim neyse başka zamana nasipse yinede çıkmadan duyguyu kutluyorum onunda duaları kabul oldu, oda bir kadının yaşabileceği en güzel tecrübeyi yaşıyor ne güzel heyecanlar allah sonuna kadar her şeyi en güzel hali ile yaşaması için artık dualarımız.... allah onada benimki gibi çirkin ( çirkin burada daha önce azdığım anlamı ile!) bir bebek versin. duyguucum zaman bulur bulmaz daha uzun yazağım senin için.

gag / tarifsiz tarifler

2010-06-30T21:58:00.004+03:00

herkese gag geldi bu sayfada bebekte bebek, hani hamilelikte yine bir şeyler yazardım ama oğlum doğdu doğalı dünyam güneşin değil onun çevresinde döner oldu:)))))

ama ona yeni blog yapıyorum buraya yine yemek tarifleri gezmeler gelecekte... işte... gezmeler de hala 40 gezmeleri... ay anlayacağınız ben fena halde, evli mutlu ve çocuklu olup ev hanımı oldum. bu gün küçük halamdaydık ondan çıkarken oda sen epeycene anne olmuşun dedi... pek benden beklenen bir durum değildi anlayacağınız, ben özgür kız durumlarında olmasamada ona yakın geçirdim eee bu bebekte 90.dk golu gibi gelince son dakikada beklenmezken umutlar kesilmişken benim durumlarda sürpriz niteliğinde:))))))))
neyse buralarda çok gezemesemde mutfağa ara ara giriyorum pek yemek yapamıyorum ama ataıştırmalıklarda ilerledim:)) harika bir tahinli kurabiye tarifi buldum, sonra ben kek yapamayan ben lale abla sayesinde tarifsiz kekler yapmaya başladım, hem pişirebiliyorum, anlayacağınız ben kendimi aşıyorum. lale abla bir yazısında hani kek yumaşak olsun isterseniz, kabarsın isterseniz, gevrek olsun isterseniz şunu bunu koyuyorum diye kek mantığını anlattığı bir tarif vermişti ha işte o benim dünyamı değiştirdi:)))))))))) artık kek yapabilir oldum. eskiden tarifleri beceremeyen işin ilmi anlatılınca tarifsiz tarifler yapmaya b sıralarda her şeyde olduğu gibi onuda yine canım çekti kalktım yapayım diye, evde annem yoktu babanem bana 1 kg limona 1 kg şeker dedi, yok dedim fazla gelir yok yok dedi ben biliyorum. onu dinledim tahmin ettiğinzi gibi limonlu şerbetim oldu:))))) bunu kanat dedi rengi limonataya benzemedi ama ben yaptığım hatalardan ders aldım. şimdi o şerbet konsantresi bitsin ben ne limonatlar yaparım durum siz:))))) o sıradaki limon kabuklarını atmadım kocacış sever bens hiç sevmem limonlu kek yaptım işte o tarifsiz tarifle, içinede zencefil koydum ve muflin gibi pişirdim ellerime sağlık bepenmeyen kalmadı, o sırada çanakkaleden bebek için gelen kuzenim bile bayıldı tarifi dedi, yok ki dedim inanmadı:)))))) doğum yapmadan bir kaç saat önce sardığım sigara börekleri gelen gidenle debini bulmak özere:))))))hani pek bir şey değil ama şartlara göre yine bir şeyler işte:))))) gezmeklerin yazılacak bir şeyi yok, gezmeklerle ilgili esas anlatılacaklar oğlumun sokaklarda benisoktuğu durumlar orta yerde kendini yırtıyor karnı acıkınca:))) arabamızı almıyorum evden çıkınca ha dolmuş ha arabamız; eğer arabada uyandı ise derdi açlık dolayısıyla durum her halukarda vahim:)))))))))

veee oğluşum bu gün 2. ayını doldurdu

oğlum uyandı ve aç bendne şimdilik bu kadar...

40 ımızın dr kontrolü

2010-06-18T19:29:00.004+03:00

40 ımın dr kontrolüde yapıldı dün.

dikiş almada olmadığından hastaneden beri dr umu görmemiştim, dün dr daydık, aman aman buranın sıcaklarında bittik, resmen bittik.

dün sabah evden çıktık, önce bebeğimin doğduğu hastaneye gittik, onun 6 haftalıkken yapılması gereken 2.kalça ultrasonu yapıldı. kalça çıkığı riski yoktu ama yapılmıştı şçimdide 2.si yapıldı. herşey normal çok şükür beklendiği gibi. oradan çıkıp bir şeyler yedik. aslında her dr a gittiğimizde bir şeyler yediğimzi yere gittik yine ama bu sefer oğluşum karnımda değil arabasındaydı:))) en komiği ise yemek yediğimiz yerin sahibi aaa siz hamileymiydiniz demesi güne damgasını vurdu, oradada güldük, sonrada sık sık aklımıza geldi güldük:))) sonra dr vardık ki, oğluma jest:)) bebekli hastalar sıra beklemiyormuş:))) ama içerideki hastayı beklerken uyuyan oğlum hiç uyanmadı, gözünü açıp dr una bile bakmadı, ayıp ettin dedik ama hiççç oralı olmadı, dr kıyamadı olurmu ayıp o dedesinin evinde ya ondan çok rahat o burayı tanıyorda uyuyor dedi:))) oğluşumu sevdi bol bol koktu, dünyadaki en güzel kokudan daha güze diye diye:))) sonra onu anne annesi ile dışarı aldık vee benim muayeneme geçtik. herşey güzel, hiç bir sorun yok çok şükür, ikinci bebeği bile konuşmaya başladılar orada arada:) yinede sıamer için örnek aldı dr um, bir şey çıkacağından değil ama olsun dedi. dışarı çıktığımızda tipik izmir sıcağı yine bizi bekliyordu. arabada araç koltuğu kullanıyoruz ama, korktuğum oluyor acıkınca durmuyor veee daha önemlisi o sıcakta arabada yüzüne güneş gelmesi sorunu var, malum araba tek yöne gitmediğinden koltuğunu ayarlayamıyoruz vee güneş geldiğinden asıl sorun başlıyor, perdeli araba lazım bize, bunu fark edince anneannesi ile hareketli perde görevi gördük:)) eve gelince hemen hepimiz gibi oda banyosunu aldı, karnını doyurdu, çünkü arabada emdikleirni hemen çıkarmıştı, hemenderin bir uykuya daldı kıyamam oğluşuma.
bu gün se sanırım 4. kez tırnaklarını kesiyordum ki nasıl oldu ise etine kaydı, yani siz siz olun o eti kesmez güvencesi ile satılan makaslara güvenmeyin. normalde aşırı güneşte gözlüklerimi takıp yaptığım işi ben nasılsa öğrendim cesareti ile sanırım biraz daha loş bir yerd euyuduğu halde yapmaya kalkınca, uykusunda canı yanan bebeğim direk katıldıki, hamilelikte bebeklerin katılmalarına rağmen asla nefessiz kalamayacağını öğrenmiş olmama rağmen aklım çıktı. mosmor kaskatı olmuş bir bebekten insanın korkmaması çok zor, hele ilk bebeğinizin ilk günlerinde iseniz yinede soğuk kanlılığımı koruyorumda sonra çokmu duygusuz ve vicdansız bir anneyim ben diye içim içimi yiyor:((( bir yandan kucağımdan ayırmamak istiyorum, ne yani askere giderken mikucağımda sevecem demi ama, diğer yandanda çocuk yetiştirme kurallarında karnı tok, gazı alınmış ve altı temiz bebeği yatağında bırakın uyusun deniliyor olmasıda var????? bilmiyorum kısaca....... ama kucağımdan bırakıp bu hallerini bu mimiklerini kaçırmak... ben babası için bile üzülüyorum, gündüz pek çok şeyi kaçırıyor evde olmadığı için. harika mimikler geliştirdi... :))))
evde hayat hala tam olarak normale dönmedi, hala yeni bebek gelmesinin şaşkınlıkları var üzerimizde... ben düzenli bir uykuya geçemedim, biraz oğlumdan olduğu kadar birazda benim normal hayata geçişte yarattığım baskıdanda oldu, geri tepti. ben gezerim, misafird eağırlarım, kendimede bakarım, ev işide yaparım falan ihtiraslarım sayesinde, geçen akşam kocacış bebek uyurken hemen yat yoksa şimdi bayılacaksın sen dediğinde fark ettim kendime yaptığım baskıyı... yani evet hayat normale dönecek ama öncelikle asla eskisi gibi olmayacak ve bu iş yavaş yavaş olacak bunu kabul etmem gerek. yani bazen aksaklıklar olacak, her yere gidemeyeceğim şu an sonra yavaş yavaş bunlarda normale dönecek ama biz artık 3 kişiyiz yani asla 2 kişilik olmayacak hayatımız. bunu geçen akşam akşam oğluşum biraz keyfi yokken kusmaya başladığı sırada fark ettim. ben uyumaya yatağa yattığımda her sesine fırlamaya başladım, yetmedi uynadığımda kocağımda onu arar oldum yatağına koyduğumu unutup ve gözümü kapadığımda ona bir şey olduğunu düşünüp sıçramaya başladım ki, o an o sorumluluğu, o sevgiyi ve artık umarsız hayatım olmayacağı gerçeği ete kemiğe bürünmüşte karşıma çıkmış gibi oldum. evet eskidende uykusuz gecelerim endişelerim olurdu ama onların hep bir sonu olurdu, bunun yok ama bu endişe şimdi kusuğundan olacak, yarın başka şeyden ama hep olacak. belki hep aynı düzeyde olmayacak bazen çok bazen az ama hep olacak... olsun ben bunu o kadar beklemiştim... ben o kadar bekledim de 3.kez yaşayan kocacış çok mu farklı? hayır değil. o da çılgınlar gibi seviyor oğlunu, ne yapacağını şaşırıyor, onun sesini duyan bebek bir an durup onu dinliyor resmen tanıyor, benim sesimi duyunca yalanıyor ama teyzemin sesi ona resmen ninni gibi geliyor:)))))
şimdi yatağında yatıyor zor bir gaz çıakrma seansından uyuyor. bende telsizi yanımda buradayım. onun yanında çalan radyoyu telsizinden dinleyerek. oğluşum yıllar sonra evimize radyoyu soktu:)))))))))

ZAMAN KAPSÜLÜ

2010-06-15T23:26:00.003+03:00

bir önceki yazı aynı anda yayınlanmakla birlikte aslında aradan günler geçti....

öncelikle oğluşumun büyük abisi geldi, bir kaç gün bizimle kaldı, babasından çok benimle zaman geçirdi, sohpet ettik, oğluşumu sevdi belki altını değiştirmedi ama bol bol o uyuttu:))) ileride velisi olmak istediği gibi romantik beklentilere girdi, hatta buralarda sırf kardeşine yakın olmak adona yüksek yapmayı düşündü, en büyük üzüntüsünün onunla fiziksel olarak araların mesafe olması olduğunu söyledi...

bunun dışında biz bir kaçkez daha evden çıktık. ama önceki çıkışlarımızdaki gezmeyi seven oğlum sanırım fikir değiştirdi ki, bu gezmeler kabusa döndü. çarşıya çıkamıyoruz ama babası tatil planlar oldu!!!! gerçek 40. gün evden çıktık öncelikle 700 yıllık bir caminin ve bir kaç türbenin önünden yürüyüş yapıp anneanneme gittik ki, sıcaktan bittik. vardıktan sonra uyumayan, sürekli emmek isteyen oğlumla eve dönmek... ertesi gün dr kontrolüne gitmeden kıldan tüyden sorunları çözmek için kuaföre uğradım malum dikişlerle kendimi zorlamayayım demiştim ama... oğlumla eve zor attım kendimi, dolmuşta oğlumu emziriyordum dönerken:((

veee bizim buralarda sıcaklar afrikadan geliyor modundayken bebekle dışarı çıkmak büyğk hataymış anladım da, önümüzde serin günler bizi beklemiyor...

artık günde 2 kere yıkanmaya başladı oğlum ancak baş edebiliyor sıcaklarla.

vee bu arada geçte olsa oğluşuma br blog açmaya karar verdim, kapalı olacak ama ona ve bloğa ulaşmak için giriş bilgilerini burada vermeye karar verdim. hani ya olurda zaman geçer ve ben her zamanki gibi kullanıcı kodlarını ve şifrelerini kaybedersem diye buraya bunları bir zaman kapsülü gibi yazmaya karar verdim. bu blogun girişi; kullanıcı adı: benim bekarlık soyadım ve gmail.com giriş şifresi kocacışın doğduğu yıl ve benim doğduğum yıl arka arkaya. yeni blog da da aynı kullanıcı adı ve şifreyi kullanmaya karar verdim. bu durumda hatirlamam gereken tek şey bu sayfanın adı olmalı değilmi?:)))))

bu arada komik değilmi sanki burayı kotardımda ikinciyi açıyorum demi?:)))

aslında hayattan o kadarda kopmadım. yani b

beklenen gibi üstü kusmuklu saç baş dağılmış bir hal almadım şaşırtıcı olarak. genel olarak sabahları duşunu alıp üstüne temiz bir şeylee giyebilen bir anne olabildim de buna karşın kahvaltı saatim belli değil, gerçi sanırım günlük 5000 kalori falan alıyorum bu nedenle kahvaltı saatine takık değilim sürekli yeme modundayım anlayacağınız. dışarı çıkarken hafif makyaj falanda yapabiliyorum ama üzerime göre hem emzirmelik hemde koca karnımı hatta süt tesislerimi sığdıracak yazlık kıyafet bulmakta güçlük çekiyorum gardrobumda malum ben kış hamilesi idim. ancak bebekle almaya gitmek daha riskli görünür oldu artık bana:)))))

40 uçurduk

2010-06-06T23:01:00.003+03:00

ön not: bu yazı yazılalı 10 gün olmuş ancak tamamlanmadığı için yayınlanmamış:(((

bu 40 uçurması nedir bilmem ama bizde uçurduk dün. işin ilginç yanı 40 uçurmak için bebeğin 40 günlük olmasını beklememek gerekiyormuş o zaman 40 basıyormuş. ay ne kadar garip bir durum. bu efsaneyi bilen varsa lütfen paylaşsın...

sadece hafta sonları müsait olan dayısının eşinden dolayı dün çıktık dayısının evine gittik ilk kez. evine gitmeden ilk önce dayısının iş yerine uğradık, onu gördük kendimizi öptürdük. oradan gelen hediyelerden değişecekler vardı onu hal ettik, ha birde bilmece halindeki bebek arabası ve araba koltuğunun kullanımını sorduk aldığımız yere. araba koltuğu mecburiyeti çıkalı adamlar sersem gibi olmuş müşterilerden güldüm:))) bizmi? biz mecburi olmadan almıştık, babamız bu konuda çok hassas zaten. neyse, yani bir sürü iş yeri gezdik öyle gittik dayısının evine. bize bir sürü hazırlık yapmış. evi serinletmiş biz gelince yatak odasının pencerelerini kapattı oğluşum rahat rahat uyudu bir güzel dayısı ile teyzesinin yatağında:))) bulaşsın inşallah dedik bol bol...

bizde hazırlanan mantıları, ikramları yedik, çaylarımızı içtik. oğluşum uyanınca ben emzirmek dışında teyzesine yıktım:))) son uykuya daldığında çıktık döndük. oğluşum bizim evin asansörüne kadar gayet sakin dayandı, asansörden eve koşa koşa girdik emzirmeye:)))

bu günde misafirleri geldi yine, babasının iş gereği tanışıklığı olan hoca vari biri vardı gelenler arasında oğluşuma okudu üfledi. zaten hamileliğimde babanem neredeyse hatim indirmişti ona:))) bu günde okundu üflendi oğlum, nazar değmiş dendi. haaa birde doktor olacak bu çocuk dedi. ha işte bunu buraya kayıt düştüm ileride kendi okusun değerlendirsin????

yarın yine misafirlerimiz gelecek. uzaktan gelecekleri için bu gün temizlik ve yemek işini halletti annem. ama çok yorgun, yorgunlukta gerginlik yapıyor onda. oğluşum bu gün gaz sancısı çektiğinden ben pek yardım edemedim, genelde oğluşumla burun burunaydım. birde dün gece hiç uyumadım ama annem yüzünden. gece yatarken hava serinledi biz çocuk ince gezdik dönüşte inşallah üşütmez demesiyle ben bütün gece oğlum gak dedi koş ateşine bak, kustu aman kusuğunu kok üşütmüş diye? guk dedi fırla modunda geçirdim. aklım oynadı hastalanırsa diye. sonra herkesi sabah haşladım. bir daha kimse olumsuz cümle kurmasın diye

karnım kocaman hala... dr korse, hareket neyim her şey yasak dedi ona kontrole gidene kadar... herkes içinde bir tane varmış unutmuşlar esprisi yapıyor, ama bu espiri bayatladı resmen...

1 ayımız

2010-06-01T22:34:00.005+03:00

oğluşumu kollarımıza alışımız 1 ayını doldurdu, bize rüya gibi 1 ay yaşattı. ona binlerce teşekkürler, allaha binlerce şükürler...

duygularımı anlatmaya çalıştım, kelimeler yetmesede...

bu arada pek çok soru fiziksel durumumla ilgili oldu, pek çok bayan bunu merak ediyor:))))

ben hamileliğimde 7,5 kilo almıştımki, hastaneden dönünce bunun 6,5 vermiştim. hamileliğimin son 3 ayında şeker diyeti yapmıştım, hastaneden çıkarkende doktor şeker diyeti verdi. önceki yememek, sonraki yemek üzerineydi. hastaneden çıkarken dr um bol bol lahusa şerbeti iç, tatlı ye sakın diyet yok dedi... bende dönünce resmen boşalda semerimi ye durumuna girdim:))) bebeği emzirirken öncelikle buranın yazının gelmesi ilede çılgın gibi terliyor, içim eriyor ve bebeğim emer emmez ben soluğu mutfakta alıyorum. gelsin tahinli pekmez, gitsin üzüm hoşafı, kurabiye, üç öğün yediklerimden bahsetmiyorum bile... bunun sonu nereye varır hiç düşünen yok ama ara ara, daha çokda bana soruldukça aklıma geldiğinde sizlere kilo durumumu da bildiririm:))))

hamile bile kalmadan hep doğum yaptığımda hastaneden eve dönmeden kuaföre giderim derdim hastaneden eve döndüm hatta 1 ayda oldu ama hamilelikte özellikle babanemin istediğini kırmayıp kocamın deyimiyle rapunzel haldeydim. bu konuda lale abla şahidim, doğumdan az önceki halimi gördü:))) 1 ayımızı dolduruken aşımızın zamanı geldi, fırsat bu fırsaytır dedim evden çıkarken iyi planlama yapmak gerek... öncelikle dr ve hastaneye önceki gidişlerimizde öğrendim. benim çıkış saatim için planlama yapmak zor. planlamayı oğluşum yapıyor şöyleki; bebeğim uyunacak, altı alınacak, beslenecek ve uyuyacak ve o uykuya dalar dalmaz evden fırlanacak. çünkü uyandığında hemen meme isteyecek nerede olduğumuzun hiç önemi yok ve başka türlü susturulması mümkün değil. dr a ilk gidişimizde muayehaneye vardığımızda hemen emzirildi, dr bekledi:))) ikincisi daha kötü çıkmıştık ki arabaya binerken çıldırdı, şehrin göbeğinde arabada ben emzirmeye başladım:))) babası bebeğin emdiği memeye bakacak sapıklar için yapılacak bir şey yok diyecek kadar rahat:))) hani sokakta çıkarıp emzirmiyorum ama, arabaya biner binmez usturupla emzirdim. şimdi bu tecrübe ile plan yaptım. o uyuyunca çıktık ama biz şehre varınca sağlık ocağı öğle tatiline girince oraya yakın kuaförüme gitim fırsatı değerlendirdim yani. öğlen hiç kimsede yoktu. içerideki onların özel odasında uyudu annem başında. tam işim bitti uyandı, emzirdim oradan fırladık. fırlarken ben inanılmaz hafifilemiştim tabii:))) artık eskisine göre kısacık saçlarım var, bana kalsa ben çok kısa kesecektim ama kocacış hemen yapma önce gözümüz alışsın, hem başka başka modeller kullan dedi, bende hay hay dedim:;)) neyse fırladık çıktık. annem bir kaç yerde vitrin bakmaya kalktı aman dedim ama sağlık ocağına vardığımızda daha uyanmamıştı, zorla uyandırır gibi yaptık ki aşı oldu, çok ağladı bu sefer. çıktık eczaneden ilacımızı alırken tam uyandı ağlaması artı, tanıdık eczanenin arkasına geçtik emzirme için:))) ))) o uyuyunca hiç kusura bakmayın ben hemen gidiyorum dedim güldüler:))))))) orada hamileliğimi bildiklerindende inanılmaz bir ilgi ile karşılandık, bir sürü hediye aldık:) dayımıza merhaba dedik, döndük. veee sandığımdan çok daha kolay oldu herşey. oğluşumun bu güne kadar ki tüm gezmeleri iş yerlerine oldu:)) erkek adamın ev gezmesinde ne işi var demi ama, adam işine gücüne bakar:))))))

ben çoktan gezmelere başlarız babamınız sayesinde diyordum ki dr, hastane dışında çıkmadık şaşırtıcı:))) ancak ben lahusalık, ve bunun 40 gün sürmesi nedir? neredendir? merak ettim. nedne 40 gün? neden 1 ay değil? yada 2 ay değil? yada ne bileyim 41 gün değil? lohusalık nedir? ama istemedende olsa ona yaklaştım:)) kocacış oğluşu gelince inanılmaz oldu. ben onun çocuklarını sevdiğini biliyordum ama bu kadarını beklemiyordum. kıyamıyor oğluşuna, kalabalığa çıkarmak istemiyor, çok dolaştırıp ısı farkından hasta etmeye korkuyor! inanamıyorum ama öyle... o daha çok küçük diyor.

biz oğluşuma sürkeli onu ne kadar sevdiğimiz söylüyoruz. ona kendimizce şarkı yazıp besteliyoruz. ninnilerimizde çok yaratıcıyız yani. ancak şaka gibi gelecek ama tv de heecanlı bir şeyler varsa, birileri yanında gerildiyse resmen huzursuzlaşıyor sanki... ancak romantik komedilerin müziğinde rahatlıyor gibi:))) bizde ona buna uygn ninniler besteliyoruz. onu sevdiğimizi, ne kadar beklediğimizi anlatıyoruz. evet sizlerinde yazdığı gibi biz o kadar uzun süre onu bekledik ki... o sürelerde kocacış bana hep allah bize bir bebek verecek, hemde öyle bir bebek verecekki bu kaybedilenlerin hepsinin ruhu onda buluşacak inanılmaz bir şey olacak diyordu... ben çok kızıyordum içimden. belki hepsinin ruhu ile ilgili değil ama inanılmaz bir bebeğimiz oldu... kocacışın dediği oldu yani...

ancak böyle bir bebeğim olacaksa ben daha 10 tane doğurabilirim:)) hamileliğimdeki uykusuz gecelerimi, ona bir bir şey olacak diye döktüğüm göz yaşlarını unuttum bile. doğum sancısı uçup gitti, ameliyat sanki hiç olmamış gibi, sanki beni hiç kesmediler :))) zaten dikmediler de yapıştırdılar:)))

günlerim kendimde değil gibi geçiyor. bu gün kendi dr umundan kontrol için randevu alacaktım unuttum, avukatı arayacaktım unuttum. akşam kocacış soruyor yaptınmı diye. benden iş beklemeyin dedim. onca işi yapan, onca organizasyonu 2 dk da yapan, o iş bitirici ben değildim sanki. şapşal bir şey oldum. işin içinde oğlum yoksa salla gitsin modundayım kendiğimden. memnun muyun? kesinlikle evet. bunca yıl yaptığım hiç bir şey bana bu kadar keyif vermemişti. hiç bir şeyin içinde kendimi kaybetmemiştim oğluşuma kadar. şimdi hayat benim dışımda akıyor biz ikimiz başka boyuttayız sanki. evet evet görüntüm tam bir buldukçuk oldum modu:))))))))

bu hafta sonu yada hafta başı büyük abimizde bize katılacak. oğluşum içn gelenler, arayanlar inanılmaz oldu. beklediğim hastanedne göreceğime emin olduğum ama gelmeyenler olduğu gibi, belçikadan kuzenim geldi, abisi geliyor, mersinden misafirlerimiz gelmişti... oğluşum ark edmeiyor olsada olsun, ben sonra anlatırım yada buradan okur belki:)))))

sizde tahmin edersinizki 1 aylık bir anne olarak, heleki son yılları bebek için hamililikle geçmiş bir anne olarak şu günlerde başka şeylerden bahsedemiyorum, başka şey yapmıyorum çünkü. yapmayada niyetim yok:)) hatta aynı şeyleri sürekli yazıyor bile olabilirim. çünkü o şeyler hep aklımda dilimde... sıkılanlar için üzgünüm, aslında üzgünüm değilimde lafın gelişi bir süre daha böyle geçecek, o süre ne kadar olur bilmiyorum.

günler geçiyor...

2010-05-30T22:28:00.003+03:00

günler geçiyor ancak bana sanki hastaneden daha dün gelmişiz gibi geliyor, o gün sanki bitmemiş gibi geceler gündüzler birbirini takip ediyor ama sanki hepsi aynı gün gibi garip durum hissettiklerim:))))

oğlum değişiyor, gelişiyor. elbette gelişmesi güzel bir şey ama ben zaman dursun yaşadıklarıma doyayım istiyorum:))) ben hamileliğimide böyle sevmiştim. şimdi bebeğimle yaşadıklarımıda öyle seviyorum, oğluşumu ne kadar sevdiğimi yazmıyorum, gerek görmüyorum bile:))) onunla olan duygularımı anlatacak kelime bulmak imkansız. ilk günlerimizi anlatacak kelime hayal gibi bir şey olurdu. çünkü hala içimde bebeğim var ama elimdede oğlum var gibi durumundaydım. ameliyathanede bile inanamadım. bunu en iyi hisseden kocacış oldu, sen inanamadın dedi durdu bana, o böyle dedikçe ben gerçeğe ulaştım:)) şimdi oğlum diye seviyorum, öpmek değil neredeyse yiyesim geliyor...

şimdi ben bunları yazıyorum, ama elbette gece kalkıp emziriyorum ki bunu yapabildiğim içinde allaha şükrediyorum. bu bir anneye verilmiş en büyük lütuf bence. elbette oğlum gaz sancısı çekiyor ve bizi ayağa dikiyor, elbetteki kusuyor, elbiselerim kusmuk kokulu ve lekeli oluyor ama bunlar bana inanılmaz keyifli geliyor çünkü bebekle ilgili anlatılan hep bu konulardı, diğer keyfin yanında bunların lafı bile olmaz. mesela tam altını değiştiriyorsunuz hoppp kakasını yapıyor diyeceğimde bundan beteri şu ki; tam altını açıyorsunuz kakasını o an yapıyor bacaklarıma yaptı, hatta geçen gün eğilmiştim ki yüzüme yapacaktı. hani ağzıma etti denir ya ha işte öyle:)))))) ben ne mi yapıyorum basıyorum kahkahayı veee badem şekerinden yapılmışa benzettiğim ayak parmaklarını öpüyorum yalıyorum ki, bundan inanılmaz bir keyif alıyor oğlum:))))) altını alıp, gazını çıkarıp, karnını doyurmuş halde uykusu gelmediyse ha işte gün içinde o anı yakaladıysanız tüm gün yapılan işler unutuluyor, hayat duruyor, zaman sadece o an oluyor...

bu gün akşam üzeri dayısı geldi, dayısı kapıdan girdiğinde oğlum emmesini bitiyorudu, o oturur oturmaz hop attım kucağına. bu gün ilk kez ellerine aldı diyebilirim ve o an aralarında özel bir şey yaşandı, oğluşum tıpki benim gögsümde yatarmış gibi huzurlu mutlu yattı bir sürü kur yaptı dayısına:))) bugüne kadar hep bizim kucağımızda doğru dürüst dokunamadan seven dayısı bir kaç saatini tamamen ona ayırdı, gögsünde uyuttu yiğenini:)) inanılmazda keyif aldı bundan. bir yandan da çocuk sahibi olmayan ancak olabilmek için çırpındığını bildiğim kardeşimin bu yaşadıkları bir yandan burnumuzun direğini sızlattı...

ben oğluşumdan ayrılamıyorum. bu gün babası ile markete gittik, kapıdan çıkmamızla gitmemiz arasındaki 45 dk boyunca bir kere onu bıraktığım için huzursuzdum. hatta özledim bile. oğlumu gögsümden mümkün olsa 1 dk ayırmak istemiyorum. biliyorum ki bir gün gelecek bu günlerin çooook geride kaldığını göreceğim. o gün bir rüyadan uyanmış olmak ama o ana kadar geçen zamanda yaşananları kaçırmış olmak istemiyorum. veee bu günlerden aklımda kalanların uykusuz geceler, perişan hallerim, ağlama sesleri olmasın istiyorum. o nedenle keyif almak tadını çıkarmak istiyorum. bunlar benim hayatımın en mutlu günleri, yaptığım en güzel şey, en iyi şey:)) vee bu duyguyu 3. kez yaşayan babasınada bunca zaman haksızlık etmişim o da en az benim kadar heyecanlı ve mutlu...

ve sanırım dr umun hamileliğimde, anestesi uzmanımın ameliyattan sonra dediği gibi benim pozitif olmam, tüm hastanenin anladığı ve söylediği gibi oğluşumun beklenen, istenen bir bebek olması sonucu bebeğim genel olarak huzurlu bir bebek oldu, genelde de mutlu bir bebek gibi geliyor bana bu nedenle allaha binlerce kere şükür. allah nazardan saklasın ve hep böyle olsun, mutlu bir bebek ve mutlu bir insan olsun... ve hep dilekerimin dualarımın sonuna eklediğim gibi allaha isteyen herkese göstersin, yaşatsın bunları hayırlısı ile...

22.gün

2010-05-24T22:57:00.002+03:00

haftaları sayıyorduk aylardır, artık günlerimiz var, inşallah aylarımız yıllarımız olacak bundan sonra...

oğluşum 22 günlük oldu, doğduğu güne göre çok değişti. önce inceldi, sonra kilo aldı, ten rengi normale dönüyor. evde konu emdi mi, gazı çıktı mı, kakasını yaptımı, altı alındımı????

bizkocacışla bazen oturup onu seyrediyoruz, bunu biz mi yaptık diye şaşıyoruz. ben hala bir oğlum olduğuna inanamıyorum zaman zaman... şaşkımın...

kesin karar verdim anne olmaya karar vermek demek, dünyanın en bencil şeyi...

ki ben pek çok olumsuz özelliğe sahibimdir agrasifim, zaman zaman lafımı bilmem, son söylenceği ilk başta söyler yakarım gemileri, ama asla bencilolmamıştım bunca yıl. bencillik bana uğramamıştı şimdi ilk kez karşılaştım bu duygu ile... oğluşum beni sevmeyi seviyorum. onu tamamen kendi bencil istekleirm için yapmışım anladım... o kadar bencilimki, mümkün olsa şu an bir kere daha hamile kalabilirim. hep hamile olsam şikayet etmeyecek gibiyim. veee oğluşuma sahip olmak. onunlayken dünya duruyor. kim ne yapmış, dünyada neler olmuş, kim gelmiş kim gelmemiş kısaca hiç bir şey umrumda değil. sadece o ve ben varız sanki bu dünyada... birden fazla aşk yaşadım ama aslıda yaşadığımı zannetmişim, şu an aşkın ne olduğunu anladım oğlum sayesinde... yaşadığım en büyük aşk...

bu arada biz bunca sevişme arasında nelermi yaptık. sondan başlayayım cumartesi günü mevlüdü yapıldı oğluşumun, bizim minik evimize 44 misafir geldi, ağırlandı, dualar edildi...

ondan önce bir kaç kere dr hastane yapıldı. oğluşum biliyorsunuz inversiyon9 du. bendede olduğundan sütümden ona geçebilecek ve hastalık yapabilecek şeylere karşı tahlil verdik. minik oğluşumun kolundaki damardan kan aldılar bu hafta çıkacak sonuçları dr umuz klinik olarak ihtimal vermiyor ama doğduğu hafta idrarındaki kızıl renkten dolayı içimizi rahatlatalım dedi. inşallah hiç bir şey çıkmayacak çünkü aksi durumda sütümüveremeyecem oğluma. oysa o anlar bizim için çok özel, inanılmaz özel... oğlumla göz geliyoruz, memeye sarılmaya çalışıyor, ona dokunuyor, emiyor sanki karnımdaymış gibi ama bir başka türlü bütün oluyoruz o anlarda. o sadece ikimize özel. kimseyle paylaşılamıyor. kimse benim yerime geçemiyor, o benim sesimi duyunca susuyor bekliyor, onu emzireceğimi biliyor ama benim ki dışında seslere değil sadec ebenimkine:))))) dedim ya bu iş bencilce bu durumda bana inanılmaz keyif veriyor. bana muhtaçlığı değl keyif veren, o yaşanan anların özelliği bana keyif veren. hiç bir aşkım bu kadar masun değildi, hiç biri bu kadar saf değildi, bu kadar yalın değildi... dedim ya bu başka türlü... anlatılamıyor...

altını alırken ayaklarını öpüyorum, yalıyorum. ellerinide, onu kokuyorum öpüyorum bundan nasış keyif alıyor, 22 günlük ama sevildiği anlıyor benim oğlum yani bu aşk karşılıklı:))))))

bunun dışında oğluşuma bir sürü misafir geldi. mersinden babamın kuznei hastaneye gelmişti. bu gün belçikadan benim kuzenim geldi, abd den kopcaşın arkadaşları geldi, gelemeyenleri hediyeler göndermiş. hepsi birbirindne güzel özel bizim için. gelenlerin hepsi de bizi mutlu etti, nasıl etmesin oğluşumum bize kaltıması sevincimize eşlik etmek için, onu görmek için kalkıp geldiler...

cuma günü bankadaki işler için oğluşumu evde bırakıp çıkmak zorunda kaldım 2 saat boyunc aözledim resmen:)) ama kötü yanı dönerken yağmura yakalandım arabaya binerken yoldaki birikintilerden sırıl sıklam oldum. ıslandığımı düşünmedim. oğluşumun sütümden bir şey olurmu diye aklım oynadı resmen:((( allaha çok şükür bir şey olmadı. ama beni dışarıda gören kayınvalidemin teyze kızı, beni azarlayamadı ama kocaıcşı azarladı. bu kız bu kadar erken çıkarılır mı? ayağında çorapsız gögsü açık bu ne , bizd eböyle şeyler olmuyor bilmiyormusun sen oğlum diye. ama sanırım kızım sana söylüyorum gelinim sen anla gibi oldu biraz?:))) olsun oda oğluşumu düşünerke söyleid ya inanırmısınız hoşuma bile gitti, kimseye demedim ama:))))))))))

bu arada gece oğluşa kalk, gündüzleri misafir, kişisel temzilik, ev işleri derken sizleri gezemiyorum hala.. aslında sizleride özledim kim neler yapıyor merak ediyorum. şu an annem bizimle ama 10 ile 15 günler arası yoktu. ev işleride eklenmişti işlerime, en zoruda dikişlerimle temizlik yapmaktı. annem nedne yoktu buraya yazdığım bu güzel şeylerin yanına yazmak istemeyeceğim tatsızlıkta şeyler... :(

oğluşum uyudu, benimde uyku gözümden akmakta

hadi sizlerde kalın sağlıcakla:)))

ANNELER GÜNÜM.40.DA BİR İLK

2010-05-09T23:31:00.003+03:00

TÜM ANNELERİN, ANNE ADAYLARININ VE TÜM KADINLARIN POTANSİYEL ANNE OLARAK ANNELER GÜNÜ KUTLARIM... KUTLU OLSUN VE MUTLU OLUN...

BU YIL 40. ANNELER GÜNÜM BENİM, 40 YILDIR ANNEMİN ANNELER GÜNÜNÜ KUTLUYORUM. GERÇİ İLK YILLAR BENDE KUTLAYAMAMIŞ VEKİL KULLANMIŞIMDIR MUTLAKA:))) ÇÜNKÜ BU GÜN DE OĞLUM BİR SÜRÜ VEKİL KULLANARAK KUTLADI ANNELER GÜNÜMÜ... EŞİM, KARDEŞİM, EŞİMİN ARKADAŞLARI, BENİM ARKADAŞLARIM, EŞİMİN BÜYÜK OĞLU, DAHA BİR SÜRÜ KİŞİ EN ÇITIR ANNENİN ANNELER GÜNÜNÜ KUTLARIZ DEDİLER. BEN ANNEMİN BABANEMİN VE TEYZEMİN BİZİM EVDE, TELEFONDADA ANNEANNEMİN ANNELER GÜNÜNÜ KUTLADIM.

AMA BEN KUTLANMAYI BEKLEMİYORUM. BEN OĞLUMA TEŞEKKÜR EDERİM BANA GELDİĞİ İÇİN BANA BU MUTLULUĞU, BU ANLATILAMAYAN HİSSELERİ YAŞATTIĞI İÇİN. DÜNYANIN EN GÜZEL PARFÜMÜNDEN DAHA GÜZEL KOKUYOR, EN GÜZEL MANZARASINDAN DAHA GÜZEL ONU SEYRETMEK, GEÇİRDİĞİM ZAMANLARIM EN ZEVKLİSİ ONUNLA GEÇEN, EN BÜYÜK TUTKU ONUNLA ZAMAN GEÇİRMEK... BANA BUNCA ŞEYİ YAŞATMIŞ OĞLUMA BEN TEŞEKKÜR EDERİM... BİZİMLE OLDUĞU İÇİN TEŞEKKÜR EDERİM. BİZE BAHŞEDİLDİĞİ İÇİN ŞÜKÜRLER OLSUN... ALLAH BANA VE TÜM ANNELERE EVLATLARININ GÜZEL GÜNLERİNİ GÖSTERSİN...

rüyaysa kimse uyandırmasın

2010-05-08T19:30:00.003+03:00

eğer bu rüya ise beni lütfen kimse uyandırmasın...

02.05.2010 07:55 de oğluma ilk öpücüğümü kondurdum, kucağıma alamasamda kokusunu içime çektim...

hiç bir şey planlandığı gibi olmadı

cumartesi günü önce komik başlayan, sonrasında hazırlıklarla devam eden bir gündü.

akşam eve geldiğimizde ben artık iyice zorlanıyordum...

gece şekerim yükselince onun düşmesi için gece yarısını geçene kadar oyalandım, börek sardım, çantamı kontrol ettim, vs... sonra birden garip bir akıntı ile karşılaştım, ama dr u aramadım. ben nişan bekliyorum ya pembe:))) yine dolandım sonra yine aynı akıntı...

saat 02:00 gibi tv karşısında uyuklamışım, saat 03:00 de kocacış hadi kalk yerine yat dedi, uslu uslu kalktım, tuvalete uğradımki aha suyum patladı

kocacışa gittim suyum geldi dedim, her gece hadi oğlum patlat gel diyen kocacış hadi ordan dedi, yatmaya kalktı, o yatacak ama suyun hızı artıyor:))) dr u aradım fazla dolanma hemen hastaneye dedi, annemleri kaldırdım, annem o su değil sen idrar yapıyordun demez mi?

yuhhh dedim:)))

neyse kocacış ayıldı, o sırada ben hazırlandım be 04:00 de kadar bizimkileri bekledim.

hastanenin yolunu tuttuk.

hastanede hemen doğumhaneye alındım. alınırken asansör, yerler ben yürüdükçe ıslanarak ilerledik. oradada ebe kalan suyumu boşaltmış oldu muayene sırasında, aha dedim fışkıracak. ama açılma sadece 2cm. miş. beni odaya aldılar. yatırdırlar NTS ye bağladılar. vee ben neden dr yok derken haber geldi, ameliyata 07:00 den önce girmeyeceksiniz? aha neden dr lardan gelemeyen yada uyanamıyanmı var?

güldüler olurmu öyle şey dediler gittiler...

ilk kez arabada gelen sancı, hastanedede gelmeye başladı, seyrek olan sancılar ne zaman öyle sıklaştı anlayamadım bile ki, 3 dk bir olmaya başlayınca ebe koştu geldi, açılmaya baktı ben hiç hareket etmediğim için açılma yok hala 2cm. sancılar aralıksız gibiydiki beni ameliyathaneye aldılar. hemen bir dip not. normal doğum yapacaklar sakın yatarak sancı çekmeyin, sakın.. hareket edin...

ameliyathanede epidural için hazırlıklar yapıldı, ilaç vermek için sancı araları denk getirildi, vee ilaç verilince inanılmaz bir rahatlama başladıki, beklediğim dr um geldi veee bebeğime kavuşma maceramın son kısmı başladı...

bir süre sonra bebepimin ilk ve minicik çığlığını duydum:))) yan tarafa alınınca ilk kez ayaklarını gördüm yeşil ameliyathane örtüleri içinde, yine aynı örtüler ile yanıma getirdiler, kokladım öptüm... o dakika kelimeler bitmişti.... kamera çekiminde soruyor da olsalar ben o sırada oğluma odaklanmış halde başka şey duymuyordum yada konuşamıyordum... oysa o ana kadar heyacandan sürekli konuşuyordum.

sonra oğlumu götürdüler...

bu sefer dışarıda bekleyen babası, dayısının ve anneannenesinin seyredebildiği bir bakım odasında göbeğini kesip bağlamışlar, yine onlar seyrederken temizleyip giydirmişler... onları ben göremedim...

oğlum odamıza gitmiş ağlıyordu ben odama geldiğimde daha kimse yanıma gelmeden üstümü açıp gögsüme bebeğimi koydular emzirmek üzere, aa süt gelirmiki daha derken bir baktım oğlumu emziriyorum:))))) o zevkkkk....

belki çok uzun sürmedi ama o an bana allahın bir lütfu, bir mucizesiydi...

önce onu bana veren allaha şükürler olsun.

sonra dr umuza teşekkürler...

sonra bize kocaman bir aferin iyiki onu yapmışız...

yazacak çok şey var ama sonra paylaşmaya çalışırım...

04.05.2010 07:00

2010-04-29T21:47:00.002+03:00

bu gün dr kontrolumuz vardı.

bu gün ilk kez çok mutlu çıkamadım kontrolden öncelikle ilk kez oğluşum kilo almamış çıktı ultrason kontrolunda. hep haftasından büyük çıkıyordu bebeğim kilosu oysaki.... kocacış olmaz, dr olmaz desede o sırada ekranda gördüğüm kilo ile ben üzüldüm. son aya rağmen ben 1/2 kilo vermişim. hadi ben verdim oğluşum alsaydı bari... çok sıkıldı canım çok:( dr kilo ölçü alışımıza bağlı sen takılma hatalı olabilir, gelişimi iyi sen ona bak desede, o da tansiyonum ve şekerim nedeni ile endişeliydi, bu haftaya bu şekilde gelip riske girmek istemiyorum, ama bir yandanda beklesin içeride gelişimini tamamlasın istiyorum diyerek epey düşündü dr umuz... bana beklermisin dedi, ben 1 ay da beklerim, ama hani beklerken başka aksilik çıkmasın diye düşünüyorum... dr bende öyle dedi... en sonunda konuyu kocacış ele aldı, dr bey madem sen bu kadar düşünüyorsun beklemeyelim artık seni bu kadar düşündürecek haldeysek, sağlığı yerindeyse en uygun tarihte al dedi... dr hemen tamam 04.05.2010 dedi. ben bari 05.05.2010 olsun dedim. o gün tüm hastaneler çok kalabalık olur, hiç gerek yok biz bir gün önce alalım daha rahat dedi... tamam dedim tecrübeye bir şey demiyoruz. veee ben bu kez biraz hüzünlü kapıdan çıktım...

hem bebeğimle bu bağımda son 4 gün, hem kilo almamış olmaması... biraz gözü yaşlı geldim eve... oğluşum bu gerginliğe rağmen içerideki son günlerinin keyfini çıkarırcasına yüzüyor oynuyor ama bir yandanda idrar tobama inanılmaz baskı yapıyor kafası ile, tekmeleri ve yumruklarıda son derece etkili... ben bunlardan şikayetçimiyim ? hayır, keşke oğluşum daha çok kilo alabilseydi, kocaman olsaydıda bu tekmeler daha da kuvvetli olsaydı, hatta canımı yaksaydı keşke...

yani salı sabah hatta sabah olmadan evden çıkıyoruz ve allahın izni ile inşallah oğluşumla sağ salim dönüyoruz... o güne kadar evdeyim... lütfen sizde bizler için dua edin, her türlü iyi dileğe ihtiyacımız olacak...

SAYILI GÜNLER KALA...

2010-04-27T19:57:00.004+03:00

sayılı gün kaldı, en azındna ben öyle düşünmek istiyorum. her şeyin güzel olacağını bir aksilik olmayacağını düşünmek istiyorum. bu kalan günlerimizde bol bol sevişiyoruz oğluşumla:))) o oynuyor, tekmeliyor tekmelenmek bu kadar mı hoşuna gider insanın mazo-sadist bir duygu gibi görünsede tekme karnımın içinden gelince hiççç öyle olmuyor, onun tadı başka. onun orada yaptığı bir hareket varki her zaman yapmıyor onu, ama yapınca dünyanın en güzel lunapark oyuncağından daha hoş duygular uyandırıyor insnaın içinde sanki yükseklerden düşüyormuşum gibi, içimde bir girdap oluşuyor sanki bir yerlere bir baskı yapıyor ama baskı sanki iç gıcıklıyor gibi hoş geliyor yani tarifi imkansız şeyler... hani bumu yoksa disneyland mı deseler ben hiççç düşünmem. bu duyguyu yaşayabilmek için bin kez milyon kez hamile kalırım, hatta sonsuza kadar hamile yaşayabilirim:)))))))))

bu arada görüntü asena nın karnına göre 20 kat göbeğe rağmen bu olaylar yaşanırken göbeğimi ondan fazla oynatabiliyorum ki, hem o sadece aşağıdan yukarı doğru hareket ettirirken göbeğini ben sağdan sola yada soldan sola da hareket ettirebiliyorum, hatta çapraz bile:)))))))) yani sol alt şiştikten sonra hop iniyor, sağ üstte kocaman bir hareket beliriyor veee bunları yaparken de hiççç sırtım hareket etmiyor. evet onun 20 kat kocaman göbeğime rağmen ondan daha kıvrak hareketlerim var resmen:))))))))))

evde yanlızım, annemler yok, annem sıkıldı sanırım. babanem ağlamaklı bu son ve an ağır günlerimde yanımda olamadığı için. o her anı benimle geçirmek istiyor bu hamileliğin benim gibi hiç bir anını kaçırmak istemiyor:)) yardıma ihtiyacım olduğunu düşünüyor. bu durumda bir hamilelin yanlız kalmaması gerketiğini söylüyor ve tüm duygusallığı ile ağlamaklı... annem ne yazık ki, kocacışla anlaşmakla zorlanıyor, birbirlerinin sinirlerini zıplatıyorlar ama en çok anneminkiler zıplıyor çünkü kocacış bebeği düşündükçe sinirsizleşiyor artık. o oğluşunun gelişine odaklandı:))) oğlum beni karnımdaki pek çok marifeti ile kendine iyice aşık ediyor ancak babasını hiç bir şey yapmadan aşık etti kendine. babası gelişine odaklandı, onu eline alacağı ana odaklandı, o anı bekliyor sabırsızlıkla, ekşimik kokusunu içine çekmek için bekliyor, onu görmeyeceğini biliyor ama bir şekilde onu tanıyacağınıda biliyor. tanınma konusunda ikinci sıradada olacak olmak bile ona yetiyor o ikinci sıraya çokdan razı, ilk seni tanıyacak, ilk seninle huzur bulacak diyor, ama benim hemen ardımdanda gelmek ona yetiyor:)))) gazını çıkaracak olmak, kusmuğunu silecek olmak, ilk tuvaletini bekleyecek olmak, hatta o an yaşanırken onu kucağında tutuyor olmak bile istiyor. her ay için planları var...

hayatımızda aslında pek çok şey ters, kötü giderken, olumsuzluklar yaşanırken, oğluşumuz bize şimdiden, umut, neşe ve mutluluk getirdi...

perşembe gününe kadar beklerse, o gün dr randevumuz var. ancak hafifi sancılar başladı gibimede geliyor gibi???? eper bu günlerde olursa. sonradan hep temizlik yaptıktan bilmem kaç gün sonra, yada o gün ütü yapıyordum falan diye konuşabilirim. çünkü malum yaşanan alerjilerden sonra mesela dün teyzem geldi biraz yardım etti, evde temizlik yaptım. az önce 2 makine çamaşır yıkadım. hani çamaşır yıkamak iş dğeil tabii, ama bu durumda çamaşırı sermek iş:))) yinede bulaşık makinesi, çamaşır makinesi, yemek yerleri paspaslamak, toz almak, etrafı toplamak yapabildiğim işlerden. hala elektrik süpürgesi işi için muhtaç durumdayım özellikle son makinem resmen halılara kilimlere yapışınca kullanmak iyice zorlaştı... gece nedense kramplar kalçama giriyor ki buna çok gülüyor kocacış:))) insanın göbeği şişer kalcaları neredeyse zayıflardai sonr ayatmaktan nasıl olurda onlara kramp girer anlamıyormuş:))) aslında vajinal doğum yapma şansım yokken bu işleri yapıyor olmam onu rahatsız ediyor doğumu çağırmamdan korkuyor, haklıda o şekilde doğum başlamasın istiyoruz çünkü... dr sezeryanda karar vermişti demiştim demi????

yarın sabah sağlık ocağına gideceğim, her yerde böylemi bilmiyorum ama bağlı olduğum sağlık ocağı kontrol günüm gelince telefonla çağırıyor beni:))) orada kan verecem, bebeğimin kalp atışları sayılacak, tansiyon kontrolu yapılacak vs... perşembe dr a gidecem, ayarlayabilirsem çocukluk arkadaşımla buluşmayı planlıyoruz, doğumdan hemen önce en kocaman karnımda beni görsün diye, belki şekerler ilgili son bir kaç ayarlama, ekleme yaparım özelliklede dr tarihi beklediğimizden öne alırsa şekerleri alır gelirim bile belki??? onun dışında alınacak bir şey kaldıysada benim haberim yok artık:)))))))))))

sonrasında hala devam eden ev hapsimle evde oturacam ve bebeşimi göreceğimiz günü bekleyecem... :))) !!!

ben o kelimeyi henüz bilmiyorum

2010-04-25T00:52:00.004+03:00

geçen gün oturdum yazmaya başladım, bitmeden hop karnım acıktı bıraktım gittim, yemeye daldım, yazı sizlere ömür:)))

sonra 23 nisan geldi o konuda yazmayı planladım, ama fırsat olmadı, oysa dünü evde tek başıma geçirdim ama şekerim düşünce halimde kalmadı bir kaç kelimede olsa yazacak...

annemler perşembe sabah teyzemle çıktılar ve evlerine gittiler... bebek gelmeden önce onlarda son hazırlıklarını yapacaklarmış. baharlık kıyafetlerini hazırlayacaklarmış, annemin gideceği yerler varmış vs... sanıırm o koşuşmaya girmeden kendilerini kampa alıp kafa dinlemeyi planladılar:)))

iki gündür teyzemde full proğramla sabah kahvemizi içer içmez evden çıkıyor, ben yat yuvarlan ev hapsindeyim:) kocacış dediğini yaptı geçen cumartesiden beri evdeyim... ama yeter deme noktasındayım. gerçi çok şikayetçi değilim. mesela dün akşam kardeşimle eşi bizdeydi yemekte, önce eşi geldi, balkonda aperatif lerle tıkındık, ben meyve o cips ağırlıklı:))) sonra yemek işine girdik çünkü dedim ya şekerim düşmüştü hiç bir yemek yoktu ama ben fırında patatesli kabak, misafirim taze fasulye, kocacışta sebzeli makarna pişirdi, yemekler pişti kardeşimde geldi, balkonda ilk akşam yemeğimizi yedik.

ben günlerimi evde geçrisemde herkeslerin proğramlarıda olsa, biz oğluşumla hala kahkahalarlayız:))) çok keyifli zamanlar geçiriyoruz. karnımdaki hareketleri seyretmek o kadar keyifliki onu anlatacak kelimeyi ben henüz bilmiyorum... karnımda sağ yan tarafımda ayakları var oğluşumun orada tekmeler atıyor o ayrı, o büyüdükçe kubvvetlendikçe tekmleride kuvvetleniyor. birde karnım artık benden bağımsız bir alan halinde hareket ediyor, su dolu ama hareketleri ben kontrol edemiyor ama seyrediyorum. oksadığım yere kendini dayıyor hala:))) sanırım dokunulmayı sevecek oğluşum, dokunulmayı, sevilmeyi:)))

bu ilişki şeklimizin değişmesine sayılı günler kala, hiç uyumadan başka kimse ile paylaşmadan her anının tadını çıkarmak istiyorum resmen. karnım dalgalı deniz gibi göründükçe, bir yanı inip, bir yanı binen karnıma bakıp gülüyorum. içimde yarattığı hissi kadar insana keyif veren başka ne olabilirki bilmiyorum... çok erken yaşlarda bunları yaşasaydım sanırım kalan zamanımın tamamını hamile geçirirdim hayatımın diyorum bana gülüyorlar:))))

dün kardeşimin eşi ile konuşuyoruz, oda hamilelik planlayan, isteyen, bekleyenlerden allahım inşallah nasip eder. benim fazla kilo almadan, ödem yaşamadan, görüntümün hala normal halime bir karın koymuş gibi görünmemden konuştuk. evet normal halimden bile belki daha ince haldeyim ama karnımda kocaman bir top var. ona göre çok hoş görünüyormuş:))) bana o kocaman karnın neler hissettirdiğini sordu, ağırlık, kramp, ağrı yapıyormu diye? ben son haftaya kadar hiç bir rahatsızlık duymamıştım ancak bu hafta gece yattığım yerlede ağrı başladı hafiften. ancak banada tüm aile şikayet etme kızı korkutma deyip durdukça... yani kim hiç bir rahatsızlık olmuyor dememe inanır, yokefendim normalden bile rahat desem mesela demi:)))) ama gerçektende şikayet edecek bir şey yok benim açımdan. işte o zaman anladım ve ona dedim ben bebek isterken hamilede kalmak istedim. hamileliği yaşamak istedim. bu karnı çok istedim bekledim o nedenle bu sırada olan şeyler bana zor gelmiyor. evet kanrımın böyle çıkmasını istedim, mideme baskı yapabileceğini bile bile, ama istedim. göbeğimin gerileceğini bile bile ama istedim diye anlatınca beni anladı... ben yaparkende bir aşk bebeği yapmak istemiştim. kocacışada söylemiştim. stres istemiyorum, mekanik hareketlerde istemiyorum diye. kocacışı istemeliyim, sonra o noktada ondan bir bebek istemeliyim ki o sırada bebek yapmalıyım ve o bebeği yapışımı her düşündüğümde yüzümde gizlidende olsa bir tebessüm uyanmalıydı. aynende öyle yaptım. tarihini her ne kadar dr da vermiş olsa, yumurtayı aman kaçırmayında dese, ben kendimi şartlandırmadım. o an o aşk olmasaydı bu bebekte olmazdı... bunu onada anlatınca onun da hoşuna gitti. beni anladı, onada bu bakış açısı keyif verdi, o keyifle bu zamanın daha keyfili geçeceğini oda hissetti... ben böyle yapınca bu süre boyunca olumsuzda sayılacak olaylar yaşansa, insan bir başka bakıyor olaya... bir başka keyifli geçiyor zaman. sonra işte dr da çok pozitif bir hamile oldunuz siz ki onca terslikte yaşanmışken diyor size... çünkü siz o bebeği isteyerek yapıyorsunuz, yapmadan istiyorsunuz ,onun getireceği herşeye hazır oluyorsunuz...

şimdi bizi bebek bezi kokuları, kusmuklar ve uykusuz geceler, ağlama sesleri bekliyor olabilir... olabilir diyorum çünkü belki bu kadar olumlu düşünce bebeğimide etkiler de çokkk huzurlu bir bebeklik, çocukluk geçirir ama yinede olabilecek herşeye hazırlıklı bekliyoruz. hazırlıklı bekliyoruz ama herşeyin çok güzel olması içinde dua ediyorum. önce bebeğimin sağlıkla doğması için, sağlıkla büyümesi için, mutlu olması için, huzurlu olması için... sonra diğer olumlu ve güzel dileklerimi sıralıyorum dualarımda....

sürpriz ikinci kahvaltı

2010-04-18T22:20:00.003+03:00

dün akşam kardeşimi çağırdık. hadi gelin dedik, bakalım dedi. o sırada kocacış yattı hatta birde koltukta değil, yatağına gitti yattı ha birde pencere açtı uyumak için yani bizim buralara bahar iyice yer etti kendine:))))))) o uyudu kardeşim aradı abla işten yeni çıktım çok geç hadi yarın gelelim dedi, tamam ablam dedim, ama uyanınca arayında kahvaltıya ona göre bekleyelim dedim.

gece yarısı kocacış uyandı, bende uyanmaya çabalarken çocuklar geldi beni neden uyandırmadın paniğinde kıyamam:))) yok yok gelmediler dedim gülerek:) uyuduk...

sabah kalktık, mümkün olduğuncada geç kalktık, aslında ben sabaha karşı aç uyandım ama kalkmadım. kalkıncada epey oyalandık, kahvaltıyı hazırladık dayanamadım bizimkilerin telefonunu çaldırdım açan olmadı. oturduk sofraya tam bitirdik kardeşim aradı kahvaltı yaptınız mı diye? şimdi ama siz gelin ben ikinciyi sizinle yaparım dedim. aslında gelmezler dedim ama hemencecik geldiler, onlara balkonda kahvaltı hazırladık, gelirken sosyete simiti getirmişler hepimiz biraz biraz onlara eşlik edip ikinci kez kahvaltı yaptık:))))))

aslında benim sabah boğazım ağrıyordu, o keyfimin kaçtığı gece çok terlemiş ve üstüm çok açılmıştı, biraz orada birazda iki gündür sokakta terleyerek keyfi kaçırdım sanırım. bu gün kimse beni dışarı çıkarmadı, kardeşim herkese tembih üstüne tembihledi, bunu salmayın diye:) salmayın, arabasız dolmuş otobüste gezmesin sarsılmasın ve araba kullanmasın diye diye:)))

kahvaltılar sonrasında çay kahve keyfi yaptık balkonda, karşıdaki okuldada 23 nisan provaları vardı o sırada bol bol da müzik dinledik sohpete eşlik:)))))))))

çocuklar gitti, annemler işe daldı, biz kocacışla tvbaşı yaptık. sonra kocacış star trek serisinin son filmine başlayınca bende odaya geçtim, dün aldığımız süslerle ve evdekilerle yapılacaklarımın bir kısmını yaptım. kapı süsü yapmadım. ama yatağı bitirdim. yatağın bir köşesine sakladığım gelinliğimin eteği tülü asıp üstüne çiçekler, kurdeler ve nazar boncukları astım. annemler takı yastığı diye bir şey hazırlamışlar dantelden, yok dedim o öyle olmaz onun içine janjanlı bir mavi astar koyup, kenarlarına mavi kurdeleler geçirip fiyonk yaptım ve minicik yastık dengesiz göründü gözüme bende onuda kurdele ile yatağa bağladım. aslında dahada süsledim ama benim gözüme daha bir hoş göründü ne garip:;)))) düz bir nevresim için ütü ile yapışan çıkartma almıştım onları baskılayıp kaldırdık. bana göre çok iş yaptım geldim yine oturdum kocacış dedi hadi sen bir yürü hazır alışmışken ehh iyi dedim. ama sitede dedi:!) sitenin marketine kadar gidip ekmek falan aldık. gelince uzandım.

uzandım ama oğluşum yine mideme doğru hareket edince midem ekşimeye, yanmaya başladı. uzun oturdum bende, bu oturuyorum ama ayaklarımı kocaman uzatıyorum. uzattım oğluşum yine kendini oradan oraya atmaya başladı karnımda, onu seyrettim, onu okşadım:))) yemeği bu gecede kocacış ve annem hazır etti ben bu keyfi yaparken:) annemler eve gidince bakalım nasıl ve ne kadar yapacam:)

sırt ve belimde ilk kez ağrı hissettiğim oldu bu günlerde, galiba yorgunlukta etkili:))) vee el bileklerimde ağrı var, gece uykumda bile hissedilecek kadar ağrı var, sanırım magnezyum içmeliyim artık:)))

veee bu işleri yaparken aklımda lale ablanın isteği vardı. bunların fotoğraflarını istemiş fotoğraflamak kolayda bilgisayardaki aktarım programını kocacış silmiş yine, son geldiğinde oğlu yüklemişti kocacış yine silmiş ne derdi var bu programla anlamadım ki? neyse illaki bu işi çözecem ve yayınlayacam oğluşumu paylaşırmıyım bilmem de, yatağını, yastığını, sepetini yayınlarım artık:))) ve bunları düşünürken her zamanki gibi bebek bekleyen, bebek isteyen herkes için ayrı ayrı dua ettim, hatta lale abla sana torun için dua ettim. ve illaki de bebeğime sağ salim sağlıkla kavuşmak için dua ettim. allah banada tüm isteyenlerede nasip etsin ve benim için iyi dileklerini bırakan, bizi merak eden sizlere allah kendi bebeğinizden yada torunlarınızdan çok daha güzellerini göstersin...

bu arada gece yarısını geçti saat, kırsalda serin bir evde oturan ben pencereyi açtım, hamilelikte yangınlardamıyım, yoksa gerçekten ciddi ciddi ısındık mı? dün askılı ile gezen vardı da, hatta bende bunlar aslen izmirli değildir dediydim:)))

YOK ARTIK DEDİRTİYORMUŞUM

2010-04-17T23:07:00.002+03:00

DÜN DE SOKAKTAYDIM BU GÜNDE:)))
EE MALUM PERŞEMBEDE EVDE DEĞİLDİM:))))
PERŞEMBE İÇİN KİMSE BİR ŞEY DİYEMEDİ TABİİ, ANCAK DÜN BENİ SOKAKTA GÖREN KARDEŞİM KENDİNİ YOLUN ORTASINA ATTI, SENİN NE İŞİN VA DIŞARIDA DEMEK İÇİN KELİMELER KARIŞTI DİLİ DOLANDI RESMEN, ÖNCE AĞZIN BURNUNDA DEDİ ANNEMLE GÜLDÜK:)) ANLADIK KARNIN BURNUNDA DEMEK İSTİYOR. ABLA LÜTFEN HEMEN EVE GİT HAVA ÇOK SICAK BİR ŞEY OLACAK KORKUYORUM DİYORUM HİÇÇÇ TAKMIYORSUN KİMSEYİ DEDİ. GÜLDÜM, EKMEK ALDIM, ANNEMLERİN GÖZLÜKLERİNİ ALDIK GÖZLÜKÇÜDEN, BİZDE DAYIMIN HANIMI VARMIŞ DİYE SİMİT ALDIK, BAŞKA NELER YAPTIK BİLMİYORUM EVE DÖNDÜK, YENGEME SEN ÇAYI KOY DEMİŞTİK, EVE GİRİNCE ÇAY HAZIRDI, ODA GELİRKEN BİR ŞEYLER ALMIŞ BİZDE SİMİT ALMIŞTIK OHHH BİRDE BALKONA KURDUK TEZGAHI:))))) ÇAYLAR, BÖREKLER, KURABİYELER, SİMİTLER DERKEN, ÜSTÜNEDE KAHVEMİZİ İÇTİK. ANCAK SONRA GELDE AKŞAMA YEMEK YE, KOCACIŞA AYIP OLMASIN DİYE SOFRAYA OTURDUK, EE BİR ŞEYLERDE YEDİK... VEEE BEN SABAHI SABAH ETTİM RESMEN, GECE SOĞUK TERLER DÖKTÜM MİDEMDEN GELEN ATEŞLER BİR YANDAN DIŞARIDAN BASAN ATEŞ DİĞER YANDAN. KOCACIŞTA DURMADAN ÜSTÜMÜ ÖRTÜYOR:(((((( IYYY O KADAR SIKIŞMA, SANCIDA YAPTI KÖTÜ BİR GECE GEÇİRDİM. SABAH KALKTIM AYILIRIM DERKEN,İ KOCACIŞ HADİ KEMERALTINDA İŞLERİNİ HALLET NE DERSİN DEDİ? EHH DEDİM. ANNEMDE HAZIRLANDI ÖĞLENDEN ÖNCE EVDEN ÇIKTIK. KEMERALTI HAREKETLENMEDEN, BENDE AĞIR AĞIR YÜRÜYEREK DOLANDIK, ÖNCE DÜĞME, FERMUAR NEYİN KALMIŞ EKSİK ONLARI TAMAMLADIK. SONRA BEBEĞE BAŞLIK BAKTIK ÇOK GÜLDÜK, NE KOMİK ŞEYLER YAPMIŞLAR HOLİGAN ŞAPKASI GİBİ OLANLAR BİLE VAR:))) ORADAN BEBEK SÜSLERİ SATAN YERLERİ GEZDİK, EN BÜYÜK ŞOKU ANNEM YAŞADI YOK ARTIK DİYE DİYE... SONRA MEVLÜT İÇİN ŞEKER YADA LAVANTA KARAR VERMEDİM AMA ŞEKLİNİ SEÇTİM, ONLARI KOYACAK BİR SEPET, HASTANE İÇİN ÇİKOLATA, KAPI İÇİN SÜS SEÇTİM. HASTANEYE SÜS GÖTÜRMEMEYE KARAR VERDİM. ASLINDA HEPSİNİ ÇOK BEĞENSEMDE ÇOK ABARTILI BİR ŞEYLER YAPMAYAYIM DİYE DÜŞÜNÜYORUM AMA... BANA SEPET ALMAK BİLE ABARTILI GELDİ AMA? SONRA BİRAZ TÜL, TÜL ÜSTÜ SÜSÜLERİ, NAZAR BONCUKLARI ALDIK ONLARLA EVDEKİ YATAĞINI SÜSLEMEYİ DÜŞÜNDÜK... SONRASINDA BİRER DAHA DOLANDIK, FİNCANDA KAHVEMİZİ İÇTİK, ALINACAK BİR KAÇ ŞEYİN YANINDA KAHVEMİZİ ALDIK DÖNDÜK. ZATEN HAVA O KADAR SICAKTIKİ, BEN BİR PENYE ELBİSE İLE ÇORAPLARI ÇOKTAN ATMIŞ HALDE DOLANDIĞIM HALDE, ÇOK SICAK GELDİ... SABAH EVDEN ÇIKMA KONUSUNDA ENDİŞELİYDİM GEÇİRDİĞİM GECEDEN SONRA, ANCAK YÜRÜMEK İYİ GELDİ SANIRIM MİDE SORUNLARIM HALOLSADA, YİNEDE YORGUNLUK VARDI. KASIKLARIM AĞRIMAK ÜZEREYDİ EVE GİRDİĞİMDE, HEMEN UZANDIM... ŞİMDİLİK SÜSLERİDE HAL ETTİĞİME GÖRE EV HAPSİNE GİRİYORUM SANIRIM.... KALAN SON 20 GÜNÜ EVDE MÜZİK DİNLEYEREK GEÇİRECEM GİBİ GÖRÜNMEKTE. ANNEMLER SON İŞLERİDE HALLEDİP YARIN YADA SONRAKİ GÜN EVLERİNE DÖNECEKLER SANIRIM. YİNE YARDIMA GELİR GİDER SANIRIM ANNEM AMA, ONLARDA EVDE BİZDE HAZIRLIKLARIMIZ YAPALIM BAHARLIK KIYAFETLERİMİZİ FALAN ALIP GELİRİZ BAHAR İÇİN DİYORLAR. BU ZAMANIDA BİZ OĞLUMLA BAŞABAŞA GEÇİRİRİZ GÖBEK BAĞIMIZ AYRILMADAN ÖNCEKİ SON GÜNLERİMİZDE... BİLİYORSUNUZ BU KONU HER NE KADAR BENİ HEYECANLADIRIYORDA OLSA, BİR YANDANDA YAŞADIĞIMIZ ŞU GÜNLERİN SONU GİBİ GÖRÜNÜYOR... NE GARİP... GÖBEĞİNDEN BANA BAĞLI OĞLUMLA ALLAH İZİN VERİRSE İLİŞKİMİZ FARKLI BİR BOYUTA TAŞINACAK BU GÜNLEİRN SONUNDA...

KEMERALTINA GİRERKEN BULDUĞUM SELİNDRELLA YI ÇIKIŞTA ALMAYI UNUTTUM YORGUNLUKTAN:((( HALA TREVENİAN A DEVAM EDİYORUM....

35-37

2010-04-15T20:05:00.003+03:00

gittik-döndük

kontrollerimizi olduk, oğluşumu esnerken gördük, dr amcası fotoğrafladı, eli yüzünde vesikalıkta çekti. hem çekti hemde bunu scanerdan geçireceksin bak diye verdi bana. en son tam kontrol biterken geçen sefer iki ayağını birbirine çatmış poz vermişti, bu sefer tek ayağının tabanını uzattı ultrasona ve hemen o an da ölümsüzleştirildi dr umuz tarafından. çok güldük, geçen sefer bu bebek olmuş derken bu sefer adam olmuş dedi dr umuz tamda beklediğim gibi:)))) oğluşum bu gün itibari ile min.3350gr olmuş, aslında daha tontondu ama dr umuz küçültmeye çalıştıda çalıştı ancak bu kadar oldu dedi. veee vajinal doğumu şartları değerlendirince çok hırpalanırsın buldu. yaşım, tansiyonum, şekerim ve bebeğin boyu, kilosu hepsi bir araya gelince hiç çatı ölçmeye gerek yok dedi. mayısın ilk günlerinde alalım dedi. 29 nisanda hala bir gece ansızın gelebilirim şarkısı çalmamışsa bizim hayatımızda, biz o gün dr da olacaz ve planların üzerinden geçecez son kez. hastane kararımız bu gün bir sarsıntı geçirdi, belki değişecek. önümüzdeki hafta kocacış netleştirir sanırım. bu gün verilen sezeryan kararı konusunda aslında içim oldukça rahat çünkü dr um vajinal doğum yanlısı aslında, bu güne kadar da hep bundan yana konuşmuştu ama bu gün kafası karıştı, fikri değişti... ama ekledi lütfen sen yinede yaşını kimselere söyleme nazar değmesin ben bile hep unutuyorum dedi:)) oğluşum yaklaşık 3,5kg olurken, ben toplamda 7,5 kg almışım.

oğluşum bu gün bize el salladı, güldü, hatta esnedi:))) ağzını kocaman açınca hepimiz güldük bol bol ağzını açınca dediğim esnedi oğlum. tombul yüzüze, yumuk yumuk gözlerine bayıldık, gülünce sanki dişleri varmış gibi damakları görünüyordu, aha dedim burası da bana benzemiyor benim gülünce bile dişlerim görünmez dikey darlık var, ama oğluşumun hem damakları görülüyordu, hemde bence çok hoş dudakları vardı, şöyle dolgun dolgun, benim ancak hamilelikte yaklaşabildiğim ama sahip olamadığım dolgunlukta:))) oğluşum çok yakışıklı görülüyordu, oğluşum çok sevimli görülüyordu... babası, dr u ve ben bakmaya doyamadık. tabii bu arada dr amcası onun beyin dokusuna, böbreklerine, kalbine, aortuna, kemik yapısına ve yine ciğerlerine baktı. bize güzel şeyler söyledi ama biz pek anlamadık görüntülerden bir şey.

şimdi bunlardan bahsedipte başka bir konuya geçemeyecek kadar bu anlattıklarımın içinde yaşıyorum. evdeyim, elimde ultrason görüntüleri, beynim, ruhum bebeğimle...

yeni gelişmelere kadar...

düzenleme: tamam msn adresimi verdiklerim yakında göbekli halimide görebilirler:))) ve ultrason resimlerini bilgisayar ortamına daha taşımadım, olunca söz ...

YÖNETİM KOCACIŞA GEÇTİ

2010-04-12T23:18:00.003+03:00

kocacış yönetimi ele aldı:)))

bu güne kadar neredeyse hiç bir şeyime karışmayan kocacış inanılmaz despot oldu ya...

artık benim karnım burnumda olduğumun farkına varma zamanım gelmiş ama bende bu yönde bir hareket görememiş yönetimi ele almış. bundan sonra öyle ortalıklarda dolaşmak falan yok, yürüyüş gerekirse sitenin temiz havasında ve sakinliğinde yapılabilirmiş:)) onun dışında bir yere gitmek istersem o bırakacakmış ama çarşı pazar ııı-ıııhh dedi:))) laf aramızda hoşuma gitti, yani böyle emir almak değil de hani ne bileyim düşünülmek, endişe edilmek hani bir yandan bir yerlerimi okşadı... yoook öyle sürekli falan olsa çekemem, özgürlüğüm neyim, ben özgürüm demeden benimdir, müdahale falan ettirmemde, böyle zamanlarda, eşini bebeğini düşünen bir baba olması hoş geldi sadece. gerçi ben onu kandırır doğumdan önce bir kemeraltı neyin yaptırırım:)))))

şimdilik genel sağlık durumumu korumak adına da, evde yan-gel-yat durumundayım, yarın akşam üzeri eski iş yerime uğrayacağım. haaa ben size demedim demi, iş yerini mahkemeye vermiştim ya, ha işte o mahkemeyi ben kazandım. iş yerim hem tazminat ödeyecek hem işe iade verdi hakim. iş yerim işe almayacakmış ama onuda başka bir tazminata çevirmek için dilekçe vermeye gidecem hazır müdürde yurtdışındayken gidip vereyim dilekçemi, bir kaç arkadaşıda görürüm belki...

çarşamba güzellik salonuna gidecem.

perşembe dr a gidecem

yani kocacış yönetimi aldı ama:)))))))))))

yani benimde boşu boşuna hoşuma gitmedi değil, program dolu:)))))))))

bebeğim hala sol göğsümün hemen altında, ya mideme giden yemeklerin kokusunu alıyor yada kesin süt kokusu alıyor:)))))) hatta o kadarki resmen göğsümün altına giriyor. hani gögüs diyorsam kibarlıktan siz anladınız bebeğin doğunca emeceği yerin altında duruyor. öte yandan göbeğim kaynamakta olan tencere kapağı gibi hareket ediyor.

geceleri beni uykumdan uyandırıp hadi banyoya git diyen kocacış artık sinir oluyor. bir kere çiş için beni uyandırmak zorunda olmaktan, sonra o sırada bebeğin hareketlerini sorup, bilmiyorum uyuyordum dememden. bir sürü hamile ah, of derken bu deliksiz uyuyor banyoya bile uyandırmasak gitmeyecek, o kadar uyuyorki bebek hareketlerini fark etmiyor diyerek beni şikayet ediyor. sonrada hamilelikten bu kadar memnun kimse varmı bilmiyorum, hiç şikayet etmiyor yavrum diyor. veee bende bu gün memenuniyetimin bebeğimin şu an sadece bana ait olmasından kaynaklandığını, oysa doğarsa onlarla paylaşmak zorunda kalacağımı söyledim:))))) kocacış çok güldü:)))) hala oğlumu paylaşmaya hazır değilim. onu içimde tutmak mümkün olsa hep orada tutardım, hep kendime...

oğluşumda babası gibi koskocaman oluyor...

benim gibi minik bir kadına sığmaz oluyor...

ben bu koskacam iki adamla ne yapacam bilmiyorum:))))))))))) olsun ama babasının oğlu olsun, bence hiç bir mahsuru yok. gerçi annem ler bana benzesin, dayısına benzesin, babama benzesin istiyor. bana çoook komik geliyor:)))))) ben siparişimi vermiştim hamile kalmadan çoook önce, ancak şimdilik en önemlisi sağlıklı olması, sağlıklı, mutlu huzurlu olması... ömürlü olup mutlu olması. ben karnımdayken hep mutlu olduğunu düşündüm, çünkü benim gibi ketum bir kadını mutlu edecek mutluluğu bulaştırdığını düşünüyorum. onun mutluluğu bana bulaşmıştır. yoksa bende nerde bu kadar mutluluk... veee ten rengide beyaz değildir diyorum. çünkü ben daha öncede dedim hiç bu kadar esmer bir kış geçirmemiştim:))))

perşembe akşamına kadar programı anlattım. ben en çok tansiyon ve şekere dikkat ederek planıma uymaya çalışırım. olağan üstü bir şey olmazsa size perşembe akşamı dr dan çıkan programı bildiririm?

ee evde olunca aksiyon yaratmak mümkün olmuyor, heleki herkes aksiyondna uzak durayım diye uğraşırken de bebekten başka yazacak bri şey yok. ben durmdan göbeğimi açıp onu seyrediyorum... tv seyrediyorum, müzik konusunda ihmalkar davrandığımı söyleyebilirim...

içeride dışarıda durum budur...

aslında ben böyle göbeğimi açıp seyrettikçe çekilen foroğraflarımda göbeği açık halde, annemlere göre eli yüzü düzgün bir hamile foroğrafım yok, hep çıplak:)))) olmadı burayada yakışır artık bir göbek fotoğrafı demi:))))))))))))

2010-04-09T20:52:00.003+03:00

şimdilik iyiyim...

tansiyon, şeker sıvı gıda sayesinde ayar gitmekte şükürki:)))

dr randevusunu öne almadık, hala önceki prosedür işliyor. o geceki olay benim kulağıma yine bir küpe oldu şimidilik dikkatli gidiyorum diyecem ama öyle değil:))) nasıl diyeceksiniz?

şöyleki

öncelikle annem o geceden sonra acil valiz yapmaya kalkıştı bana kalsa hala yapmazdım sanırım. ben hep son dakikacıyım:))) hele hamilelikte hiç bir şeye özenmeyeceğim, acele etmeyeceğim, vakitsiz yapmayacağım derken, annemin dediği gibi ameliyat önlüğü ile yatardın saatlerce, bebekte gerçekten çarşafla diye söylendi:))) neyse valizi yaparken bir yandan evde yerleşmesi gerekenleri ben, temizliği annem yapmaya başladık. ben kuyruğu doğrultunca doğum sonrası gerekecekleride ayar etmeye karar verdim. babanem sarmaları sardı, annem ütüleri yaptı derken ben eşyalarımı kolilediğim yerden kullandığımdan fazla çaydanlık, servis tabağı neyin çıkarmaya kaşkışınca, hem belki yazlıklar arasından bir terlikte bulur valize onu koyarım diye düşünürken. koliyi annem açtı içincekileri ben yerleştirdiğim için kolinin dibincen çıkacakları çıkarmak için boş LPG tüpün üstüne çıktım. az sonra odasından çıkıp beni orada öyle görünce!!! adama resmen kal geldi, önce ağzı açık kaldı, sonra yok artık dedi, yuh artık dedi, sonra ben bunun fotoğrafını çekip yayınlayacam 40 yaşında doğuma haftalar kala kadın fotoğrafı diye dedi. ben o halde kahkalar içinde kaldım. annem haklısın oğlum ne diyeyim ben buna dedi. kocacış bunun durumundaki kadınlar ah, off ile yerlerinden kalkamıyorken, hiç bir şey yapmıyorken, bunun haline bakın ya... hey allahım oldu adam. olay belki çok büyük görünüyor ama o kadarda değildi. birde dr umuzun geçen kontrolde dediği gibi bunları yapabilmemi aldığım kiloya borçluyum. yani kendime hiç kilo almadım. sadece bebek ve gerekleri kadar kilo almış olmama bağlı. aman hamileler, hamile kalacaklar kilonuza mümkün olduğunca dikkat edin, dikkat edin ki siz rahat edin. gerçekten denildiği kadar alınınca normal hareketleriniz çok az kısıtlanıyor. hani kısıtlanmıyor desem koca bir yalan olur. o kadar karınla yere eğilip ayak parmaklarınıza dokunamıyorsunuz bunu bilin ama, tüp tepelerine falan çıkabiliyorsunuz:)))) bu fotoğraf ta sonra oğluşa gösterilemk üzere saklanıyor... oysa benim tüm çevrem 100 kilo falan alır, doğru dürüst hareket edemez diye düşünüyormuş itiraflar gün geçtikçe geliyor:))) herkes doğuma bir duba olarak giderim, hatta gidebilirmiyim diye düşünürmüş meğersem:)) bu halim herkeslere sürpriz oldu:)) vee yılbaşı gecesi hamileliğimi belli etmediğim düşünülürse şimdi inanılmaz kocaman bir karına sahibim:)) beni bir süre göremeyenlerde şaşkın.
veee sonuç olarak bu akşam itibari ile evde kirli sepeti boş, ütütlenecekler bölümü boş, silinecek cam, çerçeve, kapı kalmadı, her yer silindi, çamaşır suyu ile hijyene kavuştu, bebeşin karyolası kuruldu, cicileri yıkandı ütülendi, dolabına yerleşti, toz moz kalmadı. haaa bu ne kadar dayanır tabiiki dayanmaz ama idare etemek zorunda benim bundan sonr agünlükişler dışında bir şeyler yapmaya niyetim hiççç yok... planlanan bir iki şey olsada, ben genelde müzik dinlemek, kitap okumak, belki biraz oda hafif kesinlikle hafifi dolaşmakla zaman eçirmek niyetindeyim... yaşamımı hafifiletecem:)))))) ha birde doğumdan önce kuaför işim var. doğum tarihi belli olsun öyel hal edeyim dedikçe, kontrole gidip dönemden doğuma girenlerin hikayesini duyar oldum:(
ha birde doğumdan önce kayınvalideme gitmek niyetindeyim. neredeyse her gün ona uürayan kocacış hamile olduğumu söylememiş, doğsun alıp götürürüm dedi:(( bence kötü bir fikir hiç bir anne bunu hak edemez dedim. sen söylemezsen ben gider haber veririm dedim. bakalım.
kramplarım pek yok ama yinede mağnezyum içiyorum iş yaparken ani bir kramp girmesin diye tedbir amaçlı.
oğluşum büyüdükçe hareketleride kuvvetleniyor:))) kocaman kocaman tekmeler atıyor.
onun hareketlerini anlatacak kelimeleri bulmak, o keyfi o hazzı anlatmak mümkün değil.
sanki oğluşumla bir dünya turuna çıktık. her bir durak inanılmaz keyifli, yeni bir macera, ama beni yeni bir maceranın beklediğini bilerek yola devam etsemde bıraktığım her durakta, yaşanan güzelliklerinde tadı damağımda ayrılıyorum o duraktan:))) ama beni bekleyen yeni durakların heyecanıda içimde, beni bekleyen bilmediğim yerlerin heyecanı, merakı içimde yola devam ediyorum. yaşananlardan sarhoş, yaşanacakları meraklı... içimdeki tekmeleri bu kadar sevebileceğimi hiçç düşünmezdim. bir yolculuktan bu kadar keyif alabileceğimi bilmezdim. çokkk uzun yıllardır yaşamadığımi hatta hissetmediğim mutluluğu yaşatıyor bana. nazar değmesinden korkuyorum bazen, bazen bu mutluluğun elimden alınmasından korktuğumdan mutluyum demek istemiyorum. sonraysa bunu bana yaşatan oğluşuma haksızlık olarak geliyor bu. beni ne kadar öutlu ettiğini bilmeli, yaşattığı bu mutluluk burada bir yerde olmalı, o bir gün burada okumalı, hatta ona okuyacağım ilk masla bunlar olmalı, onu nekadar sevdiğimiz, onu ne kadar istediğimiz olmalı...
zaman zaman kocacışın söylediklerine babanem şaşırıyor. kocacış gibi duygularından bahsetmeyen, pek duygusal olmayan biri için söyledikleri heyecanı karşısında şaşkınlığı... evliliğimiz süresince bizi elbette öpüşürken falan görmüşlerdir ancak öyel romantik sahnelere hiçç tanık olmamışlar ki, bizde uzun sürelerle kalırlar bilirsiniz. yinede en ilginç anlar sanırım kocacışın oğlunu sevdiğini, istediğini, özlediğini söylediği o duygusal anlar:)) benim deyimimle koskocaman koca, oğluşunun karşısında bir çocuk duygusallığında:))))))))
evet bebiğim biz seni bekliyoruz hepimiz...
dayısı heyecanlı, anneannesi merakla, büyük ninesi umutla bekliyor
veee tabiiki
biz, kocaman yatağımızın dolacağı günleri bekliyoruz. sepetinide yatağa alıp yatacakmışız, babasının hayali, onun meme emiş sesini taklit edip, o sesle uyumanın keyfini, onu seyretmenin özlemini neredeyse her gece uykusunun arasında uyanıp anlatıyor, sayıklar gibi:))))

KORKUTMAK DEĞİL...

2010-04-07T23:24:00.002+03:00

şimdi korkutmak gibi olmasında...

her an buradan kopabilirim.

bir an gelmeyebilirim.

şimdi ne oldu demeyin. size bağırsaklarım bozuldu demiştim ya, dün akşam üzeride mide eklendi. dün evden çıktım hiç iştahım yok ama çorba içtim çıkmadan. uğrayacaklarıma başladım. bebişin dikişleri için uğradım. oradan sağlık ocağına, oradan eczaneye ki yüküm çok ağırlaştı. tam eczaneden çıktım arkadaşım telefonda aha dedim işimi hal edeyim sana uğrarım. önce kardeşime uğradım ki, oradan ekmek alacaktım kardeşimdeyken bir dolu inanılır gibi değil, hani dışarıda olsam kafam delinecek cinsten. kardeşimin iş yerinde oturdum bitmesini bekledim. neyse hava rahatladı ekmeğimi alıp, yola döküldüm arkadaşıma yürümeye karar verdim ama kardeşim abla yapma, ya oraya kadar yürüme, yada bir şeylere bin dedi, ama ben dinledim mi? hayır ne olacak ki şu kadarcık yol dedim, veee iş öyle değilmiş, vardığımda artık kasıklarım ağrıyordu, terliydim hatta perişandım. yağmurun sonrasının ufunetide havada, bende bu durumda son hallerde malum. oturduk, baş sağlığı, iş konuşması derken ikram edilen ne kadar kek, kurabiye, poğaça varsa yaladım yuttum. ama benim sesimi beğenmeyen kocacış beni almaya geldi. aslında sesimin ona garip gelmeside bana garip geldi ne kadarcık yol yürümüştüm ki, neden sesim garip gelsindi ki, ama bir yandanda karnımda ağrı falanda var gibiydi. gibiydi ama biz bebeğin bibereno, burun temzileyici, tırnak makası vs.. alışverişini yaptık. gögüs petini aldık. kolanyayı kilo ile aldık, bir şeyler daha aldık, hatta alışveriş yaptığım kitapçıya uğradık sindrellayı sorduk. kalmamış, başka yere uğrayamadık, eve döndük. benim hala ağrılarım var. bir duş aldım, mağnezyumumu içtim, uzandım. yok midem ekşidi kalktım. oturdum ağrı arttı, gittikçe midem ağrımaya çok ağrımaya başladı, sırtıma vurmaya başladı, nefes alamamaya başladım. son olarak öğürtü başladı... ev halkı korktu. kocacış dr u aradı. bulamayınca evden hava almaya çıktık. ben yürüyemiyorum bile. bir yandan öğürtü var, bir yandan ağrı... biraz dolandık derken dr ulaştık. hemen ishal varmı dedi, dün vardı dedim. ağrı, şişlik hissi derken adam resmen medyum sanki ben anlatmadan olanları o bana soruyor... şaka gibi. tansiyonumu sordu, o gün sağlık ocağında ölçtürmüştüm 13,5/7 yi beğenmedi, bir haftadır geceleri şekerimde yüksek çıkıyordu. ateş olursa bana ulaşın hemen bir hastaneye yatıralım dedi. ama ayın 15 ni bekleme daha erken gelin bana dedi... bu arada sadece sıvı gıda dedi, gerekirse vitamini arttırırız. ama sıvı besleneceksin dedi... vee hemen bebeğin hareketlerini sordu... allaha şükür bebeğim hareket ediyor.

son gelişme budur. bu gün randevumu almadım. ama dr a gidince, yada her an, oğluşum sürpriz yapabilir, beklenmedik bir şey olabilir. olacak demiyorum ama olabilir. dolayısıyla sizlere yada kimselere haber vermeden ansızın bir sürpriz bana yapılabilir. ha bu olana kadar ben mümkün olduğunca olayları buraya yazarım...

karnım tıpkı bir su yatağı gibi, farklı olarak bunda baskı içeriden bebekten geliyor ama dalgalanma aynı farklı farklı yerlerde oluyor... sağ tarafta bir tekme, solda bir şişlik veee hamile karnı her daim ,düzenli bir top şeklinde değil son zamanlarda yamru yumru hallerde... veee bazen oğluşumun çitf kale maç yaptığını düşünüyorum içeride:))))))))) artık kafası nerede, ayakları nerede karar veremiyorum ve bir orada bir burada gibi:)))) hareketleri beni gittikçe daha çok mutlu ediyor...

vee onu kucağıma alacağım gün de, belkide bu yaşananlarla gün be gün yaklaşıyor. evet onu kucağıma almak istiyorum. kokusunu içime çekmek istiyorum. ellerine dokunmak istiyorum. ama bir yandanda bu yaşadığımız şeklin bitmesine üzülüyorum biliyormusunuz? kimse pek anlamıyor ama gerçekten ben bu yaşam şeklini çoook sevdim. biteceğini bilsemde çok sevdim. elbette ona kavuşmak için bu yaşananlar ama ben yinede ne kadar içime sindire sindire yaşamaya çalışmış olsamda sindiremediğimi düşünüyorum. daha fazlasını hep daha fazlasını istiyorum. bu halden inanılmaz mutlu olsamda, bebişimin eşyalarındaki sabun kokusunda onun kokusunuda aramıyor değilim. en çok da babası beni duygulandırıyor rüyalarıma giriyorsun oğlum diyor ona, rüyalarıma giriyorsun gel artık, gelde ayağını gıdıklayayım senin, gelde popandan öpeyim seni diyor, karnımda onu öpmeye çalışırken... eşyalarına bakıyor bunlar cicilerin, bunlar sporların, bunlar pijamaların diyor oğluna:))))))))))

HAFTA BAŞLADI, AKLIMDAKİLER...

2010-04-05T23:07:00.003+03:00

önceki yazımda dediğim gibi, pazar günü kahvaltıya misafirlerİmiz vardı, her ne kadar inanılmaz geç gelseler de, kahvaltı resmen brunch öteside olsa da. kardeşim bir gece önce titanların savaşına gitmiş hem de son seansa, çıkışta acıkmış vs... geç yatınca geç kalkmış... neyse kocacış yazısını bitirdi onları beklerken. keyifli bir kahvaltı yaptık. sucuklu yumurta sofranın ortasında yerini aldı, browny yanda destek olarak:))) herkes bir dahakine bebekle diye dilekte bulundu, uzn süredir 6 mız bir arada olmamıştık. hep bir eksik oluyordu, biri ya seyahette, ya işte falan derken iyi oldu. kahvaltı sonrası karyola kuruldu, bebeğin yıkanacaklarını teyzesi ayırdı. teyzesi aslında yengesi, yani kardeşimin eşi, ancak benim kız kardeşim olmadığından, onunda ablasının çocuğu olamadığından ve artık bildiğiniz gibi rahatsız olduğundan hem ona teyze keyfi yaşatmak için, hem bebeş teyzesiz kalmasın diye teyzesi, kardeşimin eşi:)) neyse o renklileri beyazları ayırdı, sepetinin süslerini, örtülerini çözdü falan, onları makineye attık, bizde balkona çıkıp, destek kuvvet browny ve kahve keyfi yaptık. sonra evi toplayıp annemle babaneyi bırakıp biz kulube gittik, bizim evin yakınında 20 dönüm araziye kurulmuş, yeşilller içinde tenis kulup var oraya gittik, çay keyfi yaptık. oradan ayrıldık biz markete uğrayıp eve geldik. benim ayaklar şişmiş... ben uzattım dinlendim.

gece yatakta şibumi nin inci sokağına başladım. ben o yazarı trevenian ile tanımış ve çok sevmiştim. onunla mağraları gezmiştim... ancak epeydirde hiç bir kitabını okumamıştım. kocacışın okunacakları arasında onu buldum. gerçi koloni de vardı okunacaklar arasında ama ben bunu aldım elime. ama bu gün lale ablanın yazısını okuyunca sindirella hemen alınacaklar, acil okunacaklara girdi. ancak akşam okumadan pek keyif alamadım. öncelikle içim bulanmaya başladı. sonra bir ter başladı, okumaya ara verip yattım, yattım ama defalarca kalktım. en son sabah kalktığımda bağırsaklarım bozulmuş:(( akşam pisboğazlık yapıp yediğim ayçekirdekleri sanırım bozukmuş, çünkü annem ve beni rahatsız etti, babanemle kocacış yememişti onlarda bir şey yok:( sancısı bir yana o sancı sırasında oğluşum bir büzüldü, benim yine aklım oynadı. öğleden sonraya kadar banyo ile sıkı ilişkiler içerisinde aradada sancı içerisinde, bebişten dolayıda korkudan çıldırmış haldeydim. sürekli uzandım. annem temizliğe başladı. perdeleri yıkadı, camları sildi. cumartesi ev ilaçlandığından illaki temizlik yapılacaktı, bari dipten gireyim dedi. doğum bu, günü belli değil. gerekeni tekrarlarım nasılsa, 1 aydan az kaldı diye kalkıştı. akşam üzeride bebeşimin kuruyanlarını o ütüledi, çığlık çığlığa:))) her bir parçayı severken:)))) sonra birlikte yerleştirdik.

yarın annem temizliğe devam eder, kapılar, koltuk kılıflarının yıkanması, doğumda kullanılacak örtülerin, yatak takımlarının yıkanıp ütülenmesi falan planları arasında sanırım. ben de çarşı yapacam, sağlık ocağında yazılacak ilaçlarım var, babanemde ekledi yazılacaklarını, göbişimin kremi bitti, bebişime alınacak bir kaç şey var ve kitap almayı planlıyorum.

şimidilik sancım yok, oğluşum sağ tarafta yerine sığmaz halde, karnımda hareketlilik devam ediyor, o hareketliliği dün gören kardeşim ve eşi bakamadı bile. onlara korkmayın ısırmaz dedim:))) kardeşim aman abla oradan çıktısında istediği kadar ısırsın, ama o orada öyle hareket ettikçe ben bir garip oluyorum, anlatamıyorum, sanki o orada rahatsız, sanki dokunsam canı acıyacak, aklım almıyor böyle bağımsız bir canlının orada öyle kapalı ve suyun içinde özelliklede senin karnında olmasını diyerek bizi güldürdü. güldürdü ama aslında bu mucizeye bakışında haklı, başka bir ortamda onun ne kadar rahat olduğunu bilmiyoruz değilmi? karnımdaki hareketlilik epey uzaktan izleniyor artık. veee ayağımı çamaşırımı giymek için bile kaldırmakta zorlanıyorum karnıma çekemiyorum karnım o kadar büyüdü, ha çözüm bulunuyormu elbette çamaşırsız gezilmiyor tabiiki, ama yere düşeni almak zor olduğu gibi, mutfakta lavaboyu kullanmakta zorlaştı çok uzaklaştı lavabo:)))) sandaliyede dik oturursam karnım bacaklarıma değmeye başladı, bende iyice arkaya yaslanıyorum. dedim ya çözümsüz değil, kötü değil ama her an yapılan bir sürü şey değişiyor... nihayet bu haftalarda hareketlerim hamileye benzedi;:)) artık tutunup kalkıyorum koltuktan, sandaliyeden sorun yok ama. geçen akşam eğer 7 aylık doğum yapmak zorunda kalsa idim bunları yaşayamazdım ne kötü diye düşündüm. oğluşum büyüdüğünde hareketleride değişti, artık büyüdüğünü hissetmekte mümkün oldu. hareketleri karnımın şeklini değiştiriyor. nereye gittiğini hissedebiliyorum.ve hissedilenler onunla büyümesiyle artıyor. karnıma ellerimi koyup okşar gibi dolaştırınca nerede olduğunu hissedebiliyorum mesela sağ tarafımda, aşağıda yada mideme çıkmış hemen hissediliyor. böylecede yıllardır anlamadığım hamileler neden ellerini hep karınlarında dolaştırırların yanıtını buldum galiba. en azından bende dolaştırıyorum ve ben hareketlerini daha çok hissetmek için yapıyorum bunu, ona dokunamıyorda olsam. seyirme yada titreme kaldıki o da beni sinir ederdi. oysa şimdi ondan kat kat fazla, resmen karnımın bir yanı inerken bir yanı dışarı çıkıyor ama seyirmeye sinir olan ben bundan inanılmaz büyük bir keyif alıyorum. kocacış hala ee anne olmak kolay değil dedikçe, ben aslında hiçde zor değil ve daha önemlisi çoook keyifli diyorum ve ne yazıkki pek çok anneyi sinir ediyorum. en başta kendi annemi. onun 40 yıldır söylediklerinin tersini söylüyorum çünkü. o hep 9 ay karnında taşıda derdi, o zaman görürüm seni derdi, o zaman anlarsın derdi. o bunlarla sıkıntıları kastediyordu. oysa ben yaşadığım bu süreçte sadece keyif yaşadım. ve kötüsü bebeğim için endişelendiğim anlardı.... bebişimin artık ışığa duyarlı olduğunuda biliyorum. nasıl mı, pazar günü güneşe oturduğumda çıldırdı. gece kalkıp pc başına geçince çıldırıyor:))))

a bu arada söylemeyi unuttum, dün markette babası oğluşuna bebek aldı:))))

bizim aldığımız ilk oyuncağı bu ve bir bebek alışveriş yaptığımız bir yer basit bir çıngırak vermişti. market kasasına geldiğimizde kasanın yanında bırakılmış barkodu olmayan minik, çıplak, ama pembe beyaz çizgili şapkası kaşkolu olan bir bebek duruyor. kocacış gördü bana gösterdi. bende aha bizimkinin ultrason görüntüsünün oyuncağı gibi deyince, kocacış hemen gidip barkodlusunu aldı:))) aman dur bizimki kız değil nedn nbebek alıyoruz ki desemde ben beğendim ve oğluma bir bebek alamam mı dedi? aman dedim ben ne karışırım sizin ilişkinize... gelince kurulmuş yapağının içine koyduk. babası ona oğluşumun kızı o diyor:))))))))))

yarın çamaşır ve ütü işi biterse valiz hazırlayacaz. sonra alınacaklardan atlananların listesi yapılacak çünkü içlerinden bir kaçı özellikle önemli. veee doğum sonrası yapılacak mevlüt için planlamayı şimdiden yap dedi babanem. o sırada bebeğe o kadar vakit ayıracaksın ve uykusuz yorgun olacaksın ki, aklın karışık, hatta gergin olabilirsin. sen planını şimdiden yap diyor. o nedenle çağrılacaklar listesi, ikram listesi, o sırada alınacaklar, söylenecekler, ayarlanacaklar listesi yapılacak. erken ama şimdilik rahat rahat otururken yapmakda mantıklı yani ...

oğluşumun ilk hediyesi ABD de NY dan gelen kocacışın arkadaşından geldi. eşi göndermiş ama kocaıcş hala eve getirmedi göremedik. ik ierkek bu konuda iyice beceriksiz oluyorlar galiba. bir vermeyi diğeri alıp getirmeyi beceremedi. kocaıcşta açmamış. ilk hediyesi geldi ama açılmadı:)))

aaa yıp ettim ilk hediyesinşi teyzem getirmişti bady, sonra annem, kardeşim, yine teyzem alışveriş yapmıştı bebek için. ama bu dışarıdan aile dışından ilk hediyesi anlamında olsun emi:)))

hadi şimdilik bu kadar yetsin. ben gidip uzanayım...

hafta sonunun ortası ve duygu ya ithaf

2010-04-04T00:26:00.004+03:00

dün yazacak halim bile kalmamıştı...,

sabah kalktım ne yapmalıki bu gün derken, kardeşim aradı pazar günü kahvaltıya geliriz, karyolayı falan da kurarız dedi. aha dedim bana yatağın kurulacağı yeri ayaralamak düştü, evdeki düzenleme işlerine giriştim. karyolayı yatak odama kurma kararı vermiştik ilk olarak. hani ben biraz buldumcuk oldum 40 yaşımda doğuruyorum ya:) hem oğluşum ağlayınca bizi fazla beklemesin diye, hem bir süre yanlız kalmasın diye, hem dedim ya benim gibi yaşlı bir anne fazla yorulmadan, uyku sersemi haliyle bile oğluşuna ulaşsın diye yatağımıza en yakın yere kurulacak:)) orayı boşaltınca ona en yakın etejeride bebeğe teslim etme kararı verdik. onun içini boşattıp diğer odadaki gardroba sığdırmaya uğraştım. orada burada duran bebek eşyalarını boşalan yere yığdım. yığdım çünkü yıkanmadılar yıkanıp ütülenip yerleşecekler:)) sonra karyolanın kurulacağı yerdeki koltukları vee tabii son zamanlarda üzerine yayılan alışverişleri ve yayıntıları yine dolap odasına yerleştirdik. dolap odasındaki çalışma masasını, kitapları ve benim oraya ilgisiz geçen son aylarımda yığılan evrakları yerleştirme işi başladı.. eee benim durumumda inanın bunlar sanıldığı kadar kolay değil. bakın ama zor demiyorum. sadece 9 ay önceki kadar kolay değil:))) arada sık sık yemek, meyve molaları verdim ama yinede ayaklarımda ellerimde şişmeler oldu:( o arada teyzem uğradı, ev ilaçlama işi ayarlandı diye... aha dedik annemle o saate kadar zaten yeterince yorulmuştuk. eve biri girecek hali kalmamıştı evin ama yerleşme bitsin cumartesi temizleriz diyorduk ki, o hayalde suya düştü. hemen evin kalanınıda topladık. temziliğe başladık. kocacışta geç gelince bizde hem yerleşme hemde temizlik işini bitirmiş olduk. ben resmen ayaklarımı yukarı kaldırıp yattım duşumu alıp. bir şeyler atıştırdım, yine yattım falan... çok geç olmadanda yatağa geçip gıdım dıgım okuyup uzattığım senatörün karısı nı bitirdim. hani mutlaka okunmalı diyemiyorum ama okunmasınada gerek yok diyemem, içirisine güzel bir kurgu falanda yerleştirilmiş. bence hafif ve hoş bir kitaptı ve bitti... :)))

bu sabah kocacışı bırakıp eve döndüm kahvaltımızı yapıp hazırlandık. teyzemle kahve içtik. ben uzandım hatta biraz kestirecektim de yeni yeni başlayan mide yanmalarım izin vermedi o sırada da şirket geldi, ilaçlama yapıldı. biz annem, babanem ve ben çıktık, önce halamın dükkanına gidip onu gördük. halam bu aralar zor günler geçiriyor. kayınvalidesi ile otuyor kendisi ve kayınvalidesi hastalandı alzhmer, çok zor günler geçirdiler, şimdiler biraz iyi olsada yinede olacakları bilince rahatlamak kolay olmuyor. iş, ev ve hasta bir arada zorluyor onu. bir şeyler içip kalktık. bir simit sarayından simitlerimizi alıp, babanemin yiğenine gittik çay içmeye. orada bebeğin son bir kaç seyi dikiliyor, süsleniyordu:)))) ona eşlik edip kalktık kocacışı alıp evimize döndük...

ancak dünkü işlerden sonra, kasıklarımda hafif ağrı başladı, ayaklarımda şişlikler dışında bacaklardada kasılmalar olur gibi oldu ama çok değil hiç biri. ellerimdekiler hareketsizliğe bağlı..

oğluşumun büyüdüğünü hissedebiliyorum. sanki doğum için pozisyon alıp ters döndü gibi de geliyor bakalım dr u ne diyecek. 10 gün sonra randevumuz. dr doğum planlayacak inşallah...

aylar önce onun ilk haberini aldığımızda deli gibi sevindik. ama bir yandanda hemen aldığımız haberlerle resmen yıkıldık. testleri yapan poliklinilkteki uzman dr bir hafta dayanmaz bu bebek bağlanmayın dedi. akşamına aradığımız dr umuz o bizi bırakana hala bizimle ondan vazgeçmek yok dedi... hem daha dur bakalım diyerek bana ilk umudumu verdi. önceki dr umda haberi aldığında hemen heyecanlanma her hamilelik düşük riski taşır, bırak düşecekse düşsün derdi. ancak bu dr amcası o hala bizimle, o bizimle kaldığı sürece biz ona tutunmaya devam edecez dedi. sonra testleri devam etti, kontrole gittiğimizde, ben muayene için beklerken ekranda bir önceki hastanın 20 li haftalardaki görüntüsü kalmıştı, ekranı silmeden dr amcası biz daha onu hiç görmeden. inşallah onuda böyle büyümüş görecez dedi. biz inşallah dedik ama, daha hiç kalp atışını görmediğimizi düşünürsek hiçde kolay olmadı inanmak... ekranda gördük o minik şeyi... bakılacak başka bir şeyde yoktu. çıktığımızda ilaçlarım yazıldı ve dr um hiç bir şey önermeden sizi 12 haftanın sonunda görürüm dedi. biz şaşırdık 5 haftanın içinde olduğumuzuda düşünürseniz... nasıl yani oldum ben. bu süre içerisinde benim bakacağım bir şey yokki dedi dr. biz hala şaşkın ya bir aksilik olursa dedik. olmaz ki dedi bize. biz daha öncekileri bu arada kaybetmişiz, aklımız boncuk olmuş halde dr a bakıyoruz. aslında hiç gerek yok ama madem gerginsin istediğinde bir ara uğra bakalım dedi. çokda gereksiz görerek... biz 8. haftada bir daha gittik, ben yine muayene masasına yattığımda o kadar heyecanlıydımki o heyecanımın bebeğe zarar vermesinden korktum. dr kalk atışına bakmak için ultrasonu gezdirip keseyi ararken kalbim duracak sandım. resmen titiredim ki ben kanı soğuk bir kadınım, heyecan yıllar olmuştur hayatımdan çıkalı. ne evlenirken heyecanlandım, nede iş toplantısında, nede başka bir zaman. belki çocukken, hadi bilemediniz yeni yetme, bir genç kızken olabilir. ama o an gerçekten heyecanlandım. kocacışta beni ilk kez heyecanlı gördü... kocacış, yanlız bu hareketlerine dikkat etmiyor tahlilleride kritik noktadaydı bir şeyler söyleyin dedi dr a, oda bırak onun neyi nekadar yapacağına o minicik şey izin verecek, gerilmeyin o istemediği bir şeyi yapmasına, yemesine izin vermez dedi ve halime güldü ama onun veridiği haberle bizimde yüzümüz güldü... dr dan çıkımışımızda kocacış bu olumlu gelişmenin en büyük sebebi dr umuz dedi. elbette aldığı önlemler, ilaçlar falan ama asıl olumlu bakışı dedi.... o hiç kaybedecez, bir aksilik olacak, neler ters gidebilir diye düşünmedi onun bu pozitif hali de bizi bu günlere taşıdı dedi... bende yazının bu son prağrafını özellikle duygu ya ithaf ediyorum. bunları zamanı geldikçe yazmıştım aslında, belkide bilmem kaçıncı tekrar oldu ama olsun hepsi toplu olarak bir arada bu seferde duygu için bulunsun dedim:))) evet duygu biz olumlu düşünceye ve gücüne böylece çok inandık. sonrasındada zor, tehlikeli, endişeli günler yaşadık. her birindede dr bizi olumlu düşünmeye zorladı resmen. olumlu düşünmenin en zor olduğu anlarda bile bize bir şeyler buldu, sakin olun dedi, o sandığınızdan güçlü dedi, sen de sorun yok dedi, dedi bir şeyler bize tutanacak bir dal verdi.

bu günlerde oğluşum benim durduğum anlarda hareket ediyor, hareketleri daha da kuvvetlendi, daha belirginleşti... karnımda bir yandan bir yana herket ettiğini yer değiştirdiğini gözümlede takip edebiliyorum... ben hareket halindeyken ise o genelde uyku modunda... hangi modda olursa olsun o çok şeker. karnımdan kalp atışlarını gördüğümü düşünüyorum, elbette değil ama öyle gibi görünüyor ancak sonra o kalp atışı gibi görünen o hareketlilik yerde değiştiriyor. sonra hıçkırıklar başlıyor oda bitince babasının dediği gibi yoruluyor ve poposunu annesinin karnına yaslıyor. annesi bu günlerdeki gibi fazla hareket edersede hafifiten beline ağrı yapmayada başlayabiliyor benim güzel oğluşum. ancak yinede çok kibar annesini hiç üzmüyor...

şimdilerde ben bu günlerinin tadını çıkarıyor olsamda, babası onu kucağına alacağı günü sayıklıyor... hadi gel diye seviyor karnımı.

yarın sabah kahvaltısında dayısı ve eşi bize eşlik edecekler sonrasında onlarda bu hazırlıklara katılacaklar... ben pek bir şey yapmam o kalabalıkta, belki onları kameraya çekerim en fazla:))) onlar yarın gelecek diye kabak tatlısı yaptım ancak çok sulu oldu yinede lezzetli olmuş yiyenlerin yalancısıyım. birde kahvaltıda yada sonra atıştırmalık olur diye browny yaptım. onlar akşam yemeğine kalmazsa bizde bir market, bir pazar yaparız belki...

ben herkesin gönlüne şu günlerdeki gibi bahar güneşleri gibi doğsun, içinizi sımsıcak yapsın diliyorum...

kahkahanız bol, çok bol olsun...

BEBİŞİME VE SİZE

2010-03-31T23:12:00.003+03:00

buradan tanıdığım yada burada tanıdığım, bebek sahibi olmak isteyen herkes için inanılmaz derecede dua ediyorum. blog dünyasında gerek zamanını bekleyen, gerekse olması için çalışan, burada ise en başta kardeşim ve eşi, onun baldızı bebek sahibi olmak için uğraşanlardan bunlar yakından tanıdıklarım yada istediklerini beklediklerini söyleyenler. sonra geçen gün karşılaştığım çook eski arkadaşım bekar olduğu için... bunlar için, bebeğim her oynadığında, her hareket ettiğinde, bana yaşattığı her güzel anda dua ediyorum benim bildiğim bilmediğim isteyen herkese hayırlısı ile yaşatsın bu duyguyu diye... ben özellikle son 2 yıldır yaşadıklarımı düşünüyorum ama kusura bakmayın bu aralar o kadar da sık düşünmemeye çalışıyorum dedim ya, bu günü kaçırmak istemediğimden dünü düşünmüyorum. düşünmemeye çalışıyorum ancak elbetteki zaman zaman aklıma da geliyor yaşadıklarım... burada adını özellikle yazmadığım herkes için gönüllerinideki o minik muziceye kavuşmalarıni diliyorum...

ben gerçekten bir mucize olduğuna inanıyorum. iki minik hücrenin 8 tane, 16 tane olmasına aklım eriyorda, sonra o sayılı ve birbirinden bölünerek çoğalmış hücrelerin hangi akılla başka başka hücrelere dönüştüğüne inanamıyorum. sen basit bir hücre iken nasıl olupta biri gidiyor kemik oluyor, diğeri gidiyor beyin hücresi oluyor. sonra oncacık minik şey organları oluşuyor. bunlar olurken nasıl oluyor dünyanın en mükemmel prosesi çalışırken hiç kimsenin etkisi olmuyor. veee bunu başaran o minicik şey bunlar olurken hafızasına kayıt yapmıyor, yani bu bilgilerle doğmuyor. ama bunu benim beynimde yapmıyor, onunki zaten o sırada oluşuyor. inanılmaz bir şey. daha geçen aylarda sadece yanıp sönen bir led gibi sadece kalp atışlarını gördüğüm bebeşim, bu gün karnımdaki bu hareketliliği yaratıyor. birbirinden farklı hareketlerde olsalar hepsi keyifli, sözde birde hamilelikte keyif vericiler yasak ya, asıl en büyük keyif verici ile yaşandığı için olsa gerek diyorum ben.

dün akşam senatörün karısını okumaya devam ediyordum. gerçi onunda sonlarına geldim ve bu günlerde başkacada rezervim kalmamış yeni kitaplar almam gerek de neyse şimdi konumuz bu değil. dün akşam geldiğim yerde hamile ve doğum vardı. kitapların içinden bahsetmeyide sevmem ama bu iş başka demi ama:) o sırada bebek planlamadan hamile kalan bir kadının normal doğum hikayesini ve doğum sonrası yaşadıklarını okuyunca aslında çokda şaşırmadım ama bir süre kitabı bırakıp düşündüm. illaki öncelikle istemek, beklemek gerek diye düşündüm. ama bu da yetermi bilemedim. gerçi ben şimdilik lahusalık üzerine bir şey diyemiyorum da...

dedim ya benim için en büyük keyfi verici ile yaşamak gibi bir şey hamilelik, ama orada hamileliği önemsemeyen keyfini çıkaramayan bir durum anlatılıyordu, bir an bunu gerçekten yaşayanlar olduğunu düşünüp üzüldüm. yazık keşke herkes tadını çıkarabilse bu güzelliğin... herkes doya doya yaşayabilse, yaşarken mutlu olabilse, o anı içine sindirse, beynine kazısa, çok istese, istediğine kavuşmanın mutluluğunu yaşasa, hiç bir şey yük gelmese, sadece bir mucizeye evsahipliği yaptığının farkına varıp tadını çıkarabilse. dedim ya inşallah allah bunu her isteyene hayırlısı ile yaşamayı nasip eder...

ben size kendi mucizemi buradan böyle anlatmaya devam edecem. evet sanırım bu aralar başka şeyler yazmam, çünkü seninle yeni yaşam biçimlerine geçmemize az zaman kalmışken her anı içime çekmek istiyorum. her an bir yerlerde yazılı olsun hani unutmam ama olurda atlarsam hep hatırlayayım diye isteyebileceğim kadar güzel anlarım burada olsun istiyorum. hatta demiştim ya insanların çekmek dedikleri şeyleri bile unutmak istemiyorum. ben çekmek olarak görmesemde... o şimdiden bana yaşanabilcek en büyük mutlulukları yaşatıyor. inşallah herkes bunu yaşasın, bende bundan sonrasını hep böyle yaşayayım... daha nice yeni mutluluklarıda kendim için diliyorum... dileirm onu kucağıma alırım yine böyle mutlulukla, onunla başlayan bu aşkımız birliteliğimizdede böyle mutlulukla olur, hatta daha büyük mutluluklarla olsun... oda, bizde mutlu olalım... herkes de, bizde kendi mutluluklarımızı yaşayalım...

kocacışın dünyanın en büyük serveti dediği kadar var...

ŞENKLİKLERE DAMGASINI GÜL VE DOLU VURDU

2010-03-30T23:45:00.003+03:00

HE HE PAZAR GÜNÜ KOCACIŞ BENİ KALDIRMIŞ, DUŞA GİRMİŞ BEN UYUMUŞUM:)) BİR ÇIKTI BEN UYUYORUM, HEMEN KALKTIM HAZIRLANDIM, İKİ AYAK BİR PABUÇTA EVDEN ÇIKTIM. BİZ EVDEN ÇIKTIĞIMIZDA ILIK VE GÜNEŞLİ BİR HAVA VARDI.

ŞENLİKLERİN YAPILDIĞI ALANA GİRMEK İÇİN GÜVENLİK KONTROLLERİNDEN EPEY ÖNCESİNE ARABAYI PARK EDECEK YER BULDUK, YÜRÜDÜK GÜVENLİKTEN SONRA GİDECEĞİMİZ YERE VARDIK. BİZİM DIŞIMIZDAKİ HERKESLER GELMİŞ:)) KAHVELERİNİ İÇMİŞLER, HATTA BİZ GİRDİKTEN KISA BİR SÜRE SONRA SOFRA KURULDU:))) SOFRADAN KALKILDI Kİ KORTEJ YÜRÜYÜŞÜ BAŞLADI, DAHA ÖNCEKİ SENELERE GÖRE BEN EVLERİN ÇATILARINDA FALAN DAHA AZ KORUMA GÖRDÜM ŞAŞIRDIM. KORTEJDE CUMHURBAŞKANI YÜRÜRMÜKİ DERKEN AHADA BİR BAKTIK ODA ORADA, HERKESLERE EL SALLIYOR, EŞİ YANINDA DEĞİLDİ, SADECE PROTOKOL MENSUPLARI EŞLERİNİ BIRAKIP YÜRÜYOR GERÇEKTEN GÜLLER, KARANFİLLER, KONFETİLER ATTILAR, ORGANİZASYONUN KONFETİ MAKİNELERİDE VARDI AMA AYRICA... NEYSE ONLAR CAMİYE VARDILAR, NAMAZ KILINACAK, TEMSİLİ TÖREN YAPILACAK VE SAÇIMA GEÇİLECEKTİKİ, O SIRADA GÜNLÜK GÜNEŞLİK HAVA NAMAZ SONUNDA KARARDIDA KARARDI VE TEMSİLİ TÖRENLER YAPILAMADAN İNANILMAZ BİR YAĞMUR BAŞLADI, ŞAKA GİBİ, KORTEJİN FOTOĞRAFLARI GEÇEN SENEDEN VAR DİYE BU SENE ÇEKMEMİŞTİM AMA SAÇIM SIRASINDA YAĞAN DOLUDADA FOTOĞRAF ÇEKMEK İMKANSIZLAŞTI ANCAK GERİ DÖNENLERDE OLMASINA RAĞMEN, ÇOĞUNLUK CESUR ÇIKTI VE O KALABALIK SONUNA KADAR MESİR KAPMAYA ÇALIŞTI ŞAŞIRDIM MI EVET... VEEE BANA GÖRE ŞENLİKLERE DAMGASINI GÜL VE YAĞAN O ÇILGIN DOLU VURDU. ÇÜNKÜ NORMALDE MANİSADA MESİR ŞENLİKLERİ SIRASINDA YAĞMUR YAĞMAYACAĞI İNANIŞI VARMIŞ... İNANIŞ ZARAR GÖRMÜŞMÜDÜR BİLMEM?...

SONRASINDA OTURDUK ÇAY KEYFİ FALAN DERKEN ZAMAN GEÇTİ. EVE DÖNÜNCE SANKİ O KALABALIĞIN YAPTIKLARINI SEYRETMEK ONLAR KADAR BENİ YORMUŞ GİBİ UYUYAKALDIM. YEMEKLERDE VARDI, AKŞAMA SADECE SOFRA KURMAK KALDI...

PAZARTESİ YİNE AYNI PAZAR GÜNÜ SABAHI GİBİ ÇIKTIM EVDEN YİNE KOCACIŞ BENİ KALDIRMIŞ, BEN YİNE UYUMUŞUM FALAN DERKEN ÇIKTIM. KOCACIŞI BIRAKTIM BEN GECİKMİŞ ELEKTRİK FATURASI YATIRDIM. BANA KİMSE OTOMATİK ÖDEME DEMESİN BENİM KADAR SIK TAŞINIYORSANIZ O İŞLERE KALKIŞMIYORSUNUZ, EE BU KADAR TAŞININCA AYRICA FATURA TARİHLERİNİ TAKİP ETMEKTE ZORLAŞIYOR FALAN... NEYSE HEMEN HALLEDİP ANNEMLERE GEÇTİM. ORADA BİRAZ DİNLENİP ONLARIDA ALIP BABANEMİN YİĞENİNE GİTTİK. BU SIRADA KOCACIŞ ARADI, KAYINVALİDEMİN DAYISI VEFAT ETMİŞ, KOCACIŞ CENAZE İÇİN ERKEN GELECEKMİŞ. BİZDE BEBİŞİN DİKİLECEK BİR KAÇ ŞEYİ VARDI ONLARI DİKMEYE BAŞLADIKKİ, ZAMAN NASIL GEÇTİ ANLAMADIM, KOCACIŞI ALMAYA GİTTİM, ALDIM CENAZEYE BIRAKTIM, ANNEMLERİN YANINA DÖNDÜM, ORADA ÇAY FALAN DEMLEMİŞLER BEN YOKKEN. BENDE GİDERKEN BROWNY, ANNEM BÖREK NEYİN YAPMIŞTI ONLARLA YEDİK. SONRA TOPLANDIK BİZE GELDİK KOCACIŞ, ANNEM, BABANEM VE BEN...

BU GÜNDE DÜNDEN KALAN İŞLERİ HALE YOLA KOYMAYA ÇALIŞTIK, BİR YANDAN KLİMLERİ YIKADIK, KÖTÜ HABER KLİMLER BOYADI SANIRIM BU SEFER YANLIŞ PROGRAMDA YIKADIM, DAHA ÖNCE KURTARIYORDUM, BU SEFER GİTTİ. YIKANMA İŞİ DOĞUM SONRASI İÇİNDİ, ŞİMDİ TEMİZ AMA RENKLİ KİLİMLERİM OLDU. BU DURUMDA DAHA KÖTÜ OLDU GALİBA... BEN PEK HALI KULLANAMAM NASILSA SALONUMDA HALI VAR, ÖZELLİKLE İLK EVİM HALI KAPLIYDI FALAN AMA, HALI İŞİ BANA GÖRE DEĞİL. O NEDENLE BENİM ALDIKLARIM HEP KİLİM VEEE ŞİMDİ KİLİMLERİMDE REZİL OLDU:(((

İLK HAZIRLIK BİRAZ İSTEDİĞİM GİBİ OLMADI, AKSİLİK ÇIKARDI AMA SONRASI VE SONU GÜZEL OLSUN...

BU AKŞAM İÇİN KOCAMAN BİR BALKABAĞINI KESTİK VEE TATLI YAPAMADIĞIMIZ İÇİN FIRINDA YEMEĞİNİ YAPTIK, DİLİM DİLİM DOĞRADIĞIMIZ KABAKLARI, BOL SOĞAN VE SARMISAKLA KARIŞTIRIP YAPLAYIP TUZLAYIP TABİİKİ ODA ÇOK AZ, FIRINA VERDİK. HATTA BİR TEPSİDE TEYZEME YAPTIK. BİZ SEVDİK ANCAK FIRINDA PİŞMESİNE RAĞMEN ÇOK SULU OLDU... YİNEDE AFİYETLE İNDİRDİK MİDEYE...

BEBİŞİM BU GÜN İŞLERLE UĞRAŞIRKEN PEK FAZLA HAREKET ETMESEDE, SONRASINDA DİNLENİRKEN, BİRDE AYAKLARIMI UZATTIĞIMDA, YEMEKTE BOL BOL OYNADI, DİYORUM BEN BU OĞLAN YEMEK KOKUSUNU HİSSEDİYOR, GİTTİĞİ YERİDE TAKİP EDİYOR DİYE, KOKULAR ARTINCA HOPP MİDEME DOĞRU HAREKET EDİYOR. O SIRADA BOL BOL HAREKET ETTİKÇE BENDE BOL BOL KAHKAHA ATIYORUM. ANNEM GÜLME O KADAR ÇOCUĞU RAHATSIZ ETME DİYOR. BENDE DÖNDÜM KOCACIŞA BAK BU ÇOCUK DOĞUNCA BU KAHKAHA SESİNE UYUYACAK ÇOK ALIŞTI BUNA NE ZAMAN HAREKETLENSE BEN KAHKAHA ATIYORUM ÇÜNKÜ:))) AMA BÖYLE BİR ŞEY İNSANA NASIL KEYİF VERMEZ, İNSANIN NASIL YÜZÜNÜ GÜLDÜRMEZ. BENCE BUNDAN DAHA KEYİFLİ BİR ŞEY OLAMAZ, GERÇİ KARNIMDAKİ O HAREKETLER İLK BAŞLARDA GÖRÜNCE İÇİMİ BİR TUHAF ETMİYOR DEĞİLDİ, ÇOK YABANCIYDI YİNEDE KEYİF VERSEDE İLGİNÇTİ İŞTE. ŞİMDİ ALIŞTIKÇA SADECE KEYFİ VERİYOR. KARNIMIN O ŞEKİLDE ŞEKİLDEN ŞEKİLE GİRMESİ VE ONU GÖZLERİMLE İZLEMEK O SIRADA BEBEĞİMİN CANLILIĞINI HİSSETMEK, ONUN İÇİMDE BENDEN BAĞIMSIZ HAREKET EDEBİLDİĞİNİ GÖRMEK.... HEPSİ İNANİLMAZ KEYİFLİ ŞEYLER... GECELERİ UYUMAMA YAKIN ONUN BU HAREKETLERİ BAŞLAYINCA RESMEN UYUMAKTAN VAZGEÇİP HEP ONU SEYREDESİM GELİYOR... TABİİKİ NE KADAR DA İSTESEM O KADARINA DAYANAMIYORUM:))))) AMA O AN HİÇ BİTMESİN İSTİYORUM HEP SÜRSÜN İSTİYORUM. O ANI YAŞARKEN BAŞKA ŞEYLERLE VAKİT GEÇİRMEK SONRADA ZAMAN GEÇİNCE TEKRAR BU GÜNLERİ YAŞAYAMADIM DİYE ANMAK İSTEMEDİĞİMDEN HER ANINI İÇİME SİNDİRMEK İSTİYORUM, AKLIMA KAZIMAK İSTİYORUM... BAŞKA YERDE, BAŞKA ŞEKİLDE OLMAKTA İSTEMİYORUM. BEN BU GÜNLERDE YAŞADIĞIM ANI YAŞAMAK İSTİYORUM... HİÇ BİTMESİN... HEP SÜRSÜN... SONRASI ÇOK DAHA MÜTHİŞ OLACAK EVET AMA BEN BU ANI O GÜNLERİ DÜŞÜNEREK DE GEÇİRMEK İSTEMİYORUM. ARTIK A'NI KAÇIRMADAN YAŞAMAK İSTİYORUM...

planlar...olanlar...

2010-03-28T01:44:00.004+02:00

saat gece yarısını çoktan geçti, uyuyamamış değilim, uyudum uyandım tv de seyredecek bir şeyler bulmaya çalışırken hawai yemeklerini anlatan bir programda takılı kaldım. neden takılı kaldım bilmiyorum çünkü hiççç sevmedim şimdi gördüklerimi... bense az önce uyandığımda harika bir browny den küçücük bir parça ile portakal ve çilek yedim. aslında yarın erken kalkmayı planlıyoruz, manisa mesir şenliklerine gitmeyi planladık. istiyor muyum? hayır, ama kocacış nedense bir türlü vaz geçmedi bu şenlikten. o kalabalık bana keyif vermiyor.

dün geceyi ise pek uyumadan geçirdim inanılmaz derecede bir ense/baş ağrısı ile kıvrandım. ilaç içememek büyük bir handikap içebileceklerimin ise etkisi etkisiz... dün annemlerin gününe katıldım. dayımın eşinin evindeydi, aslında gayet iyi geçmesine karşılık gelen bir misafirin kullandığı parfüm günümü zehir etti, az daha bir kez daha nefesim tıkanacaktı. o sırada başımda tuttu gibi geldi, çıkınca biraz dolandım burnumdan koku gitsin diye... eve geldiğimde o ağrıya birde ensemdeki o sivri kemiğim çevresinden giren hafif bir tutulma vari halli ağrıda eklendi. yinede içebildiğim ağrı kesiciler ile uyumuşum gece yarısı uyandığımda kan-tar içerisindeydim. hemen duş yapıp yine yattım. gece yarısından sonra yine uyandım yine kan-ter içerisinde yine minik duş, ağrı çok artmış. sabaha karşı zar zor uyumuşum, sabah yine kanter içerisinde uyanıp duşta soluğu aldım. aşınacaktım az daha:)) ama boynum tam geçmiyor. ben pek terleyen biri değilim aslında, ancak terlersem sadece üstümü değiştirmek bana yetmiyor, mutlaka duşta ısınmalıyım nedense öyle alışmışım. ama hiç böyle bir gecede 3 kere duş alamak zorunda da kalmamıştım. gün içerisinde birazcık toparlandım. boynum hala belirli bir noktadan fazlasına tutuk gibi. kocacış bunu oğluş yapıyor desede, daha doğru dürüst bel ağrılarım başlamamışken boyuna bunu yapabilir mi? beni pek ikna etmiyor... ama bu arada benim ağrım arttıkça bizim endişelerimizde artıyor. 2 yıl önce böyle bir ağrı ve dönme ile yaşadıklarımızı unutamadığımızdan aklımız sürekli bebeşin hareketlerinde. başımda ağrısa o tekmeledikçe, yüzdükçe, karın duvarıma dayandıkça biz mutlu oluyoruz.

şu günlerde karın yuvarlıklarım klasik bir yuvarlak değil. bir tarafı çıkıntılı hal almaya başladı ama o çıkıntı nerede belli olmuyor. yer değiştiriyor ya göbeğimin bir yanı, ya midemin bir tarafı, yada göbeğimin altı daha bir fazla yuvarlak ve büyük gibi... hele hele bebiş hızla hareket edince bunun yer değiştirişi hızlı olunca beni alıyor mu bir kahkaha:))) ben kahkaha atarsam oğluşum bunu dahada fazla yapıyor:))) karnımda dayandığı noktayı okşarsamda oradan ayrılıyor kocacışa sanki ona dokunalım diye oraya dayanıyor sonrada biz onu okşadıkça yerine gidiyor gibi geliyor bana diyorum. kim bilir diyor oda. onun neyi ne kadar yada nasıl hissettiğini kimse bilmiyor ki diyor. gerçi ben öpemiyorum ama babası sık sık öpüyor:))))) ama en komiği akşam benden, dolayısıyla bebekten korkan kocacış gelip onu sevdiğinde:

- hadi oğlum gel seni özledim, bekliyorum, gelde seni sevelim. hem orada çıplak çıplak geziyorsun sen. oysa biz burada sana neler hazırladık. gezme öyle çıplak... dedi

evet oğluşumun alışverişi neredeyse tamamen bitti gibi. geçen gün koryolasının yatağını aldık, bebek arabasını beğendik. babası klasik gri-mavi renktense bordo bir araba seçti oğluna. onu ayarladık gelecek. şimdi kalanlar minik bir liste, içlerinde bebek bezi ve biberon önemli 2 şey sanırım diğerleri keyfe keder olan şeyler hani... yani babasının dediği gibi hazırız. hazırız derkense, hepsi evde ama hazır değil. yani yatak kurulu değil. eşyalar yıkanıp hazırlanmadı. ona ayarlayabileceğim dolap boşaltılmadı gibi gibi.... önümüzdeki haftanın programına da bunları alırım. bu hafta size yazacak çok şey vardı aklımda. ancak hep diyorum ya hamileler akıllarını bebekleri ile ortak paylaştıklarından yarım akıllı olabiliyorlarmış:))))) bende o haldeyken aklımdakilerin pek çoğunu unuttum. bu günlerde en çok yazmak istediğim, elbetteki oğluşum la geçirdiğim zamanlar ve hissettiklerim, yaşadıklarım. karnımdaki o kahverengi çizgi iyice belirginleşti, gögüs uçlarım da bebek hazırlığına iyice ayak uydurdu. gerçi hala kendi işimi yapacak kadar hareketlerim normal ama ev işlerinin en zoru elektirikli süpürgemi kullanmak ona çözüm bulmadım. çekme sırasında bana değmeyeceği güvenli mesefe kalmıyor elimle karnım arasında... ellerim ve ayaklarım hafifçe şişti gibi. mesela dün gezmeye giderken annemin yüzüğünü taktım. ha kendiminkilerde hala giriyor ancak yürürken elimi salladığımda falan sonradan birazcık sıkmaya başladı gibi... ayaklarımda sabah kalkınca yada daha çok sandaliye gibi sarkıtarak oturunca hafif bir şişme gösteriyor. tuza dikkat ediyorum ama "0" değil. sadece dikkat ediyorum. zaten çok tuzlu sevdiğim tek şey de yoğurt yada ayrandı. başka şeyi tuzlu sevmem. şekerimi ayarda tutabiliyorum, tehlikeli sulara girmeden öğrendim. aşırı karın doyurmak ne yersem yiyeyim yenilenin şekerle alakası olmasada yükselmeye sebeb oluyor. oysaki arada az önce olduğu gibi hafif bir şeyler yerken minik bir kek yemek tehlikeye yaklaştırmıyor bile beni:)))

oğluşum hareket ederken bazen mideme doğru hareket ediyor en çokda sevdiğim yemek kokuları sırasında mideme çıkıyor, oturarak bir şey yaparsam göbeğimin altında toplanıyor. bazen tam göbek bölgemden dışarı çıkmaya çalışıyor gibi. her seferindede ona:

-oğluşum hep yanlış çıkışlar arıyorsun oralardan sana çıkış yok, tek çıkış var oranın üzerinde de poponla oturduğundan oradanda çıkman münkün değil diyorum:)))

limon da yalanmış, yürü yürü...

2010-03-23T23:24:00.003+02:00

hani püf noktaları falan vardır, yada pratik bilgiler onlardan biride karınca için limon denmiş bana. kim demiş, ne zaman demiş hatırlamıyorum ama demiş işte...
geçen haftalarda eve girdik mutfaktan başlayan bir karınca ordusu kolidorda ilerliyor aha... kabus resmen:((( en üst katta otuyorum çatıdan balkona balkondan, kombi bacasının kenarından mutfağa oradan kolidora yol izlemiş ki biz eve girdik... kocış ilaçladı, ben kokusu için teyzeme kaçtım. sonra temizlik. olmadı sabah yine, sonra bir kaç kez daha ilaçladık, bana temizlik işleri düştü derken aklıma limon geldi. hemencecik her köşeye sıkılmış limonların kabuklarını koydum. ahaa oda ne geçen sabah kalktık ki, bizim karınca kovmak için koyduğumuz limonların başına karıncalar üşüşmemişmi:))) bizimkiler kovacağına kendine toplamış:))(( gülermisin ağlarmısın...
pazar günü gezip tozduktan sonra dünü evde geçirdim. ama bu gün dayanamadım kahvaltıyı ettim, teyzem yürüyüşten dönmüş hadi dedi, tamam ama ben giyinip gelecem, bu gün dışarı atacam kendimi diye, bende bende dedi:))) hazırlandım teyzeme geçtim kahveyi içtik hadi dedim, ben üstüme bir şeyler alayım sende hazır ol 15 dk sonrasındna evden çıktık. anneme gittik onuda aldık. bebişe nevresim uyku seti baktım. bir uyku setinin fiyatını görünce oha dedim. çok güldüler. günah o paralara ya... neyse oradan yatak işini hal edelim dedik. annem hastalanıyor ben malum zor aylar geçirdim. babanem hadi zamanda olsa siz bunları hazır edinde gerisi sonrada olur dedi tam yatağı aldım, teyzemn hediye aldı orada, aslında utandımda... sanırım kimse ile alışverişe gitmemeliyim. ama oğluşuma bak şimdiden şanslısın ne çok şeyin oldu oğluşum dedim:))) şimdi olması gerekenlerden bir kaç ufak şey kaldı. sonra oğluşuma kucağa almak için yaptığım şeyin dantellerini aldı annem. dolaşmaya başladık. teyzemle yaptığımız gibi bir simit sarayından sütlü simitlerimizi alıp parka oturduk. vee gerçekten bahardan kalma günde ben yandım durdum. oysaki taytımın üzerine bir ince penye ve üzerine sadece kot mont giymiştim. sistem deki sorunlar nedeni ile çözülemeyen reçete sorununu hal etmişler eczaneye uğrayıp kalanları aldım. oradan sağlık ocağına gittik ebe çağırmıştı, oğluşumun kalp atışlarını dinledik yine, kilo alışım hala normal devam ediyor ona bir teşekkür aldık. aldığım kilalar çağla Şık el dne bile az :))))) ancak tansiyon bir kez daha pek iç açıcı değildi, o nedenle kan idrar tahlili verdim. neyse tahlillerim iyi çıktı:)) oradan anneme geçtik kahvemizi içtik ben bol suyumu içtim, tansiyonumu birde annem ölçtü, o sorunda hızlıcana hale yola girdi. ne kadar gezersem gezeyim mutlaka suyumu içmeliyimi çok iyi anladım. içmeyince bana yaramıyor. ben su kurbasıyım anladım. içmeyince metabolizma bozuluyor...
annemlerde oğluşum ninesine oyunlar oynadı, pek çok kimseye oynamıyor. nazlanıyor ama bana nazlanması pek mümkün değil tahmin edersiniz:)) birde ninesine nazlanmıyor, yoksa ayol bazen babasına bile kapris yapıyor, nazlanıyor. ninesi onu özlemiş merak etmiş diye onun eline doğru dayandı bir iki tekme attı. anneannesine aynı ilgiyi göstermeden sanki sırtıma doğru kaçtı:))
eve vardım ki epey yorgunum aslında yürüdüğümüz mesafe çok değil ama hava bu kadar sıcak olunca bahar bizi yormuş, ama şimdi yayılma dedim kendi kendime, üstümü değiştim, et suyuna şehriye çorbası ile arpa şehriye pilavı yaptım. zeytin yağlıda çeşit çoktu evde, kocacışta salata ekledi oldu bitti:)) yemekten sonra oğluşum bu sefer babasına gösteri yaptı nasıl olduysa:) anneannesinden esirgediği ilgi sevgiyi babasından esirgemedi nasıl olduysa, babasına doğru yüzdü, ona tekme attı, falan:))) sonra bu hareket nedendir diye bir korku girdi içime hemen tansiyon, şeker ölçümü yaptım, her şey yolunda ama oğluşum coştu bir kere:)) aman aman maşallahh, aman nazar değmesin. her şey yolunda olsun, o bol bol hareket etsin, sağlıkla afiyetle büyüsün bu arada da böyle bol bol tekmeler atsın. ben buradayım desin, iyiyim desin. ben o zor günlerde nasıl da bekledim hareketlerini hissedeceğim, bu sayede kendimi daha iyi hissedeceğim günleri. hep hareket etse ben iyiyim burda dese diye diye...
akşamları hala kitap okuyabiliyorum. senatörün karısıda beklediğim hikaye çıkmadı ama hoş başladı. okutuyor kendini. çokmu sürükleyici hayır o kadar değil ama yinede hafif hafif iyi geliyor en azından ha şimdi, ha şimdi diye diye beni uykusuz bırakmıyor. çok sürükleyicinin birde böyle bir sorunu oluyor çünkü:))) sindirella lya ale ablanın tavsiyesi ile bakılacak. ama sanırım bildiğimiz masal değildir demi? çünkü ben okuyalı çoook zaman oldu, çizgi filmini, pek çok filmini falanda seyrettim:)) neyse bende arka kapağını okumalıyım öncelikle anladım, şaka bir yana.
şimdi minicik bir dilim kek yiyeyim sonra yatağa doğru gidiyorum kitabıma ...

ORALARDA BİR YERLERDEYMİŞ AMA SAKLANIYORMUŞ

2010-03-22T01:14:00.003+02:00

DÜN AKŞAM BEBİŞİME HEDİYELERİ GELDİ.

KARDEŞİM EŞİ BABY TİME SETİ GETİRDİLER, MAMA YAPMA, BİBERON ISITMA, ATEŞ ÖLÇER, KİLO ÖLÇER VE TELSİZ SETİ.

OLDUKÇA GEÇ GELDİLER, PEK OTURMADILAR KARDEŞİM ÇOK YORGUNDU, BİRER ÇAY İÇTİLER BENDE KEK YAPMIŞTIM. EV HANIMLIĞIM ISRASINDA NİHAYET FIRINIM İLE BARIŞTIM GALİBA, PANDİSPANYA YAPABİLDİM. BEN BEBİŞİMLE DAHA BİR BECERİKLİ OLDUM MU NEDİR:))) ONLARA SERVİSİ KIZILCIK MERMALETİ İLE YAPTIM. KENDİM İNCECİK BİR DİLİM SADE YEDİM. ELİME SAĞLIK BECERMİŞİM BU SEFER, BU ŞEKER PROBLEMİ OLMASA ÜZERİNEDE NEFİS BİR ÇİKOLATALI SOS YAPAR DÖKERDİM AMA, NEYSE İNŞALLAH İLERİDE... ONLAR GİDİNCE KİTABIMA DÖNDÜM, ANCAK PEK OKUYAMADAN UYKU BASTIRDI NEREDEYSE OKURKEN UYUYACAKTIM Kİ, BU YAŞA KADAR HİÇ ELİMDE KİTAP UYUYAKALMIŞLIĞIM YOKTUR. ÇÜNKÜ ÖYLE KOLAY KOLAY UYUYAMAZDIM BEN, HANİ HER DURUMDA UYUYANLAR VARDIR, KOLTUKTA, YOLCULUKTA, HATTA YATAĞA YATIYOR BAŞINI YASTIĞA KOYDUĞUNU HATIRLAMAYANLAR ÇÜNKÜ ORAYA KADAR UYUMUŞ OLANLAR VARDIR YA BEN ONLARDAN OLAMADIM HİÇ. AMA ŞİMDİLERDE İÇİM GEÇEREK UYUKLAMAKTA KEYİFLİ. DÜN GECEDE ÖYLESİNE GÜZEL GELDİ UYKUM.

SABAH KOCACIŞLA GEÇ KALKTIK. BEN AYILANA KADAR O KAHVALTIYI HAZIR ETMİŞ, HEMDE ŞÖYLE PASTIRMALI, YUMURTALI FALAN:))) ONU TV KARŞISINDA YEDİK, BİRER KAHVE ALDIK ELİMİZE Kİ, KOCACIŞ YİNE YAZISININ BAŞINA GEÇTİ, BEN KEYFİMİ BİTİRİNCE ORATALIĞI TOPLADIM DUŞ ALDIM, DERKENE KOCACIŞ HAVA ÇOK GÜZEL İŞİMDE ERKEN BİTTİYOR HADİ ÇIKALIM DEDİ. HADİ DEDİM ONUN İŞİ BİTENE HAZIRLANDIM. BEN YAZI KONTROLÜMÜ YAPTIM KOCACIŞ HAZIRLANDI ÖĞLEN ÇIKTIK. ŞÖYLE BİR KARŞIYAKA YAPTIK. EKSİ MUHİTİMİZE:))) CARFURA GİRDİK BİRAZ ALIŞVERİŞ YAPTIK, DOLANDIK VE BENİM GÜNLERDİR SAYIKLADIĞIM PİZZA İÇİN PİZZA HUT A GİRDİK. KOCACIŞ NE ZAMANDIR DENK GETİREMEDİK DİYE İSTEDİĞİN KADAR YE MENUSUNDEN ALDI:)))))))) VEE BENDE HANİ AYIPTIR SÖYLEMESİ RESMEN BOŞALDA SEMERİMİ YE OLDUM, YANİ O KADAR YEDİM. DERKEN KOCACIŞ DEDİ: HADİ ÇIKALIM BU GÜZEL HAVADA BURAYA TIKILMAYALIM. ESKİDEN YÜRÜYÜŞ YAPTIĞIMIZ YERLERDE SAHİLDE ANCAK BU SEFER ARABA İLE BİR SAHİL KEYFİ YAPTIK. TRAFİK RESMEN TIKANMIŞTI. ZATEN BENDE ESKİSİ KADAR YÜRÜYEMECETİM. ORADAN FORUMA GİTTİK, ODA NE DAHA OTOBAN GİRİŞİNDEN TIKANMIŞTI, BİZDE KOCACIŞIN BEBİŞE ALDIĞINI DEĞİŞTİRECEKTİK 9-12 AYLIK İÇİN ALMIŞ DİYE. OTOPARK TA HİÇ YER ARAMADIK KOCACIŞ ARABADA BEKLEDİ BEN GİTTİM DEĞİŞTİRDİM. EVE DÖNDÜK ATTIK KENDİMİZİ KOLTUĞA, BEN HALA ÇATLAYACAK KADAR ŞİŞTİM. FROMDA AÇIK HAVADA İÇMEYİ PLANLADIĞIMIZ ANCAK ARABAYI BİLE PARK EDEMEDİĞİMİZ İÇİN İMKAN OLMAYAN KAHVEYİ YAPTIM ,TV KARŞISINDA YAYILDIK. ÇOK YÜRÜMEDİK AMA YORULMUŞUM... BİRAZ UZUNMIŞTIM ANCAK MİDE YANMASI NEDENİYLE ONU DA PEK YAPAMADIM YİNEDE UZUN UZUN DİNLENDİM. HATTA AKŞAM YEMEĞİNİ BİLE KOCACIŞA EŞLİK ETMEK İÇİN MASAYA OTURDUM PEK BİR ŞEY YEMEDİM. AZ ÖNCE BİRAZ MEYVE ATIŞTIRDIM.

OĞLUŞUM BU GÜN KÜ HAREKETTE PEK BİR DİNLENDİ SANIRIM. ARADA BİR HIÇKIRDI, ARABADA MÜZİK SESİ İLE HAFİF, HAFİF HAREKET ETTİ DANS EDER GİBİ. MÜZİK DAHA BİR RİTİMLİ İSE ONDA DAHA BİR HAREKETLENDİ. AMA SON GÜNLERDE EN ÇOK HOŞUMA GİDEN BİR ŞEKİLDE KARNIMA DOĞRU YASLANMASI OLUYOR. YA ELİNİ, YA AYAĞINI KARNIMA İÇERİDEN BASTIRACAK ŞEKİLDE DAYIYOR. BENDE ELİMİ KOYUNCA BİRDEN SANKİ ELİNİ TUTUYORMUŞUM, YADA ONA DOKUNUYORMUŞUM GİBİ HİSSEDİYORUM VE BU HİSSE BAYILIYORUM, HATTA BİTİYORUM. DAHA ÖNCE YAŞADIĞIM KAYIPLARDAN UZUN ZAMANLARDIR KAYBETTİĞİMİ SANDIĞIM ANCAK İÇİMDE BİR YERLERDE SAKLANMIŞ OLAN SEVGİ HİSSİNİ BEBİŞİMLE YENİDEN KEŞFEDİYORUM. YILLAR ÖNCE BABAMI KAYBETTİĞİMDE İLK BÜYÜK KAYBIMI YAŞAMIŞ VE SEVGİNİN GETİRDİĞİ İLK BÜYÜK ACIYI YAŞAMIŞTIM. SONRA BABANEM AĞIR BİR HASTALIKLA BİZİ KORKUTTUĞUNDA, KARDEŞİM ŞIRNAKTA ASKERLİK YAPARKEN DE SEVMENİN KORKUSUNU YAŞAMIŞTIM. KOCACIŞLA ÖZELLİKLE EVLENMEDNE ÖNCEKİ ÇALKANTILI İLİŞKİMİZ SIRASINDA ONU KAYBETMEYE YAKLAŞTIKÇA... SEVGİNİN BU ZOR YANLARI İLE HANİ İÇİMİZİ TİTRETEN SEVGİYİ KENDİ KENDİME HİSSETMEMEYİ ÖĞRETMİŞTİM. SONRA HAMİLİKLERİMDE YAŞANAN KAYIPLARIMLA PEK ÇOK ANNE ADAYI GİBİ HAMİLELİK TESTİ POZİTİF ÇIKINCA ONU DELİLER GİBİ SEVMEYE BAŞLAMAZ OLMUŞTUM. BUNLAR BENİM KENDİMİ KAYIPLARA ALIŞTIRMA, KORUMA MEKANİZMALARIMDI, SANKİ BÖYLE YAPARSAM DAHA AZ ÇEKİYORDUM. YADA ÇEKECEKTİM... BEBİŞİME DE ÖYLE HEMEN BAĞLANMADIM, BEN ÖYLE ŞARTLANMIŞTIM. TEMKİNLİYDİM. ZATEN ARTIK O SEVGİ HİSSİNİ BİR YERLERDE KAYBETTİM, ARTIK ESKİSİ GİBİ SEVEMEM BEN KİMSEYİ DERKEN, BU HAREKETLERİ İLE, YADA HİÇ BİR NEDENİ YOKKEN BANA O HİSLERİN HALA ORALARDA OLDUĞUNU ÖĞRETTİ BEBEĞİM. TEŞEKKÜRLER. İÇİMDEN ONU ALIP ÇILGINCA SEVMEK, GELİYOR. BİLİYORUM O OKADAR MİNİK Kİ, HEMEN YAPAMAYACAĞIM AMA OLSUN İÇİM TİTREYECEK KADAR SEVİYORUM BEBEĞİMİ. ONUNLA İLK BAŞLARDA KONUŞMUYORDUM ŞİMDİ HERŞEYİ ONUNLA KONUŞUYORUM. YAPTIĞIMI ANLATIYORUM, YAPMADAN ÖNCE ONA SORUYORUM, YAPARKEN YORULDUMU, HOŞUNA GİTTİMİ ONA SORUYORUM. ONA BİR ŞEYLER ANLATIYORUM. ONA ONU NE KADAR SEVDİĞİMİ SÖYLÜYORUM. VE ONA BUNLARI BANA YAŞATTIĞI İÇİN TEŞEKKÜR EDİYORUM. BİR ÖNCEKİ YAZIMA YAZDIĞI YORUMDA LALE ABLANIN DEDİĞİ GİBİ ONA BORÇLANACAKSIN DİYE. EVET ONA BORÇLANMAYA BAŞLADIM BİLE, İLK ÖNCE UNUTTUĞUM BU HOŞLUKTA, ÇILGINLIKTA VE YOĞUNLUKTAKİ SEVGİ HİSSİNİ BANA TEKRAR YAŞATTIĞI İÇİN, YAŞAMAMA İZİN VERDİĞİ İÇİN ONA BORÇLANDIM BİLE. VE TADINI ÇIKARMAYA DOYAMADIĞIM BU HAMİLELİĞİN HER SANİYESİNDE BİZİMLE KALDIĞI İÇİN ONA BORÇLANDIM. AMA BEN BUNLAR DAHA BİR ŞEY DEĞİL DEDİĞİNİZİ DUYAR GİBİ OLDUM BİLE. HİÇÇÇ DE ŞÜPHEM YOK ZATEN. ŞU ANKİ KEYFİ NASIL İLK AYLARDAKİ GİBİ DEĞİLSE, BANA GETİRECEĞİ GÜNLER İNŞALLAH BUNLARDAN DAHA GÜZEL OLACAK:)))

İLK KALP ATIŞI İNANILMAZDI, SONRA İLK HAREKETLERİNİ GÖRMEK, BURUN KEMİĞİNİ ARAMAK, SONRA O DEV EKRANDA ONU BÜTÜN OLARAK GÖRÜP BEBEK GİBİ OLMUŞ DEDİKLERİMDEN SONRA, ŞİMDİ DİYAFLARIMA, KARACİĞERİNE BAKIYORUZ. ŞİMDİ BANA ELİNİ UZATIR GİBİ GÖBEĞİMİN KENARINDAN GÖRÜNÜR ÇIKINTILAR YAPIYOR. HAREKET EDİYOR...

TEŞEKKÜRLER...

borçlumu?,

2010-03-20T00:32:00.004+02:00

evet lale ablanında dediği gibi burası bizim için günlük oldu. ama bunu en başındada dedim buraya hayatımı yazmaya karar vermiştim. hamileliğim hatta hamileliklerimde hayatımın bir parçası olduğuna göre onun için ayrı bir yer açmamaya da yine bu şekilde karar vermiştim. şimdi hayatımda en büyük yeri bebeğim kaplarken, eehh hali ile buradada hak ettiği itibarı görmeli ama değilmi... zaten okunma kaygım yok:))))))

bu aralar hareketlerimde ufak ufak kısıtlamalar olmaya başlayınca, aslında kısıtlamada değil her hareketi yapabiliyorum hala:) dr uma göre bunu son 2 ay aydan az, hatta 1 ay zamanım kalmış olmasına rağmen 6,5 kg almış olmama borçluymuşum. ama yinede normal halimdede değilim tabii ki:)) mesela yere eğilip ayak parmaklarıma dokunamıyorum. midemi dik tutmak zorundayım katlayamıyorum gibi şeyler. bunu görenler çevremdekiler önce allah kurtarsın diyor bir bunu anlamadım. neden bir kurtuluş söz konsu bir savaş halimi varki. ben yaşadıklarımı çok özel buluyorum. oğlumla büyük bir aşkın belkide başındayız ama ben bu halinden ötesini bilmediğimden; bir, bildiğim kadarı ile ilişkimiz beni çok mutlu eden bir halde devam ediyor. neden kurtulucam ki ondan. ikincisi bak gördünmü anne olmak böyle bir şey diye anlattıklarının nedense benim yaşadığım aşkla bir alakası yok gibi söyleniyor. gerçektende onların dedikleri hep bir çekme hali, gördünmü anneler neler çekiyor, gördünmü hamilelik nasıl bir şey, gördünmü anne hakkı neden ödenmiyor denip duruyor bana. anlamıyorum onları ki, gerçekten zor geceler geçirdim. sonu görmedim ama uykusuz gecelerim oldu.uyumadım ama neden uyumadım diye sorgulamadım. ben uyumuyorum bebeğim bundan rahatsız olurmu dedim. ben nefes alamıyorum bebeğime ne olur dedim, onun için ilaç almam gerekti bebeğime zarar verir mi dedim. hiç de dönüp bebeğim olduğu için bunları çekiyorum demedim. amniyosenteze girdiğimde hiç bana batacak iğneyi düşünmedim ya o sırada onun bir yerine batarsa endişesi yaşadım. ya iğneden dolayı onu kaybedersem korkusu yaşadığım. yaşadığım tüm bu endişe, korkulardanda şikayet etmedim hiç. çünkü ben yıllardır bunları yaşamak için bekledim. karnımda bu ağırlık için uğraştım, onun hareketlerini hissetmek için sabırsızlandım. ben bunun için dua ettim. ama bebeğim beni seçmedi, benim için dua etmedi, kimbilir belki seçmek durumunda kalsa beni seçermiydiki? ama bir şekilde bize geldi, bize gönderildi... o bize allahın mucizesi, lütfu olarak verildi diye düşündüm ben hep:) dolayısıyla ben hala bana söylenenleri anlayamıyorum. ben ondan kurtulmak istemiyorum ki, ben onunla olmak istiyorum. o bana eziyet vermiyor ben bu yaşadıklarım için gönüllü oldum. benim gönüllü olduğum bu iş için bebeğim neden bir ömür boyu bana asla ödemeyeceği bir hak borcu ile doğuyor anlamıyorum. ben gönüllü oluyorum o borçlanıyor... dedim ya yıllarca anne ol anlarsın, 9 ay karnında taşı görürsün demişlerdi, ehh birazını yaşadım da, anlamaya yaklamaşamadım. bu arada bana söylendiği gibi hisseden düşünen anneler, anne adayları varsa onlarada saygılıyım. ben sadece yıllarca bana empoze edildiği şekilde düşünemedim, hissemedim diyorum.

bebeğimin bana bir borcu yok, biz onu istedik, biz onu özlüyoruz, biz onu bekliyoruz... onun masumiyetine yakışan bir ebeveyn oluruz ve o bizi severse bana göre o zaman bu bize bir ödül olur. yoksa bunlar için bize borçlu doğmasın oğluşum....

dün akşam kurt seyt&shura bitti... ben beğendim, bir kere anlatımını sevdim, anlattıklarını sevdim, çarlığın devrildiği, bolşevik ihtilalilin yaşandığı rusya ile, işgal altında istanbulda yaşananlar. sosyal yapı, kültürel yapı ve aşk... insanların ilişkilerini aşklarını nasıl farklı yaşadıkları gibi daha bir sürü şey yazabilirim ama en önemlisi yazarın bunları anlattığı dili tabiiki. vee kitap bittiğinde kapatıp karşıya baktığımda bu hikayeden geriye birde bu aşkı bir torunun yazdığını düşünmem oldu. evet seyit in öz torunu yazıyordu bu kitabı, dede sinin anneannesi ile olmayan büyük bir aşkını yazıyordu, o kahramanın peşine düşmüş... gerçi anneannesinin hikayesinide yazmış ama bu başka bir şey. yazarın bakış açısını merak ettim ben. anneannesine rağmen yaşanan büyük bir aşka duyduğu saygıyı, aşka bakışını, yaşanalara bakışını merak ettim. hani gazeteci olsam gider onunla röportaj yapar bunları sorardım.

bu gece yeni bir kitaba başlıyorum. senatörün karısı. hakkında hiç bir şey okumadım. geçerken almıştım. geçenlerde D&R ın raflarındada gördüm hatta yeni baskı galiba, çünkü bendeki kapakla farklılar. dediğim gibi hakkında bir bilgim yok. okur sizede bildiririm.

bu arada günlerim yine evde geçiyor. havalar inanılmaz güneşli, ancak bizim gibi kırsalda oturyorsanız rüzgar veya serinli kkaçınılmaz. şehir yanmadan biz yorganı atmıyoruz pek:) dahada önemlisi çevremdeki herkes de bir nezle, grip, soğuk algınlığı halleri olunca ben yine ev hapsine mahkum oldum. heleki sabahları burun tıkalı, hafif akıntılı uyanınca:((( bu gün heleki birde evde toz hali olmasın dedim, birde alerjik olmasın bu sabah halleri diye başladım temizliğe... annem hala karantinada bana yardıma gelemiyor. teyzem yardım önerdi kıyamadım. kocacış bu sıralar kaytarıyor:)) önce elektrik süpürgesini elime aldım çalıştırdım inanılmaz bir koku öfff:((( birde baktım en son kullanan annem içindeki suyu boşatmadan gidince bu haftada ben evle ilgilenmeyince:((( onu temizlemekle cebelleştim. sonra temizliğe başadımki, halılarda benim için zorlu bir mücadele oldu. sonra paspas kovası çok dolu olunca onu boşaltacam diye cebelleştim. toz aldım derken banyo battı, bu sefer süpürge ile işim bitimce hemen temizledim banyo son noktaya geldi:(( onu temizledim derken... duşa girdim. çıkınca tırnaklarımla uğraştım. son olarak ojelerimi yeniledim. ellerime ilk defa açık narçiçeğikırmızı renk sürdüm hala tuaf geliyor:)))dün iki çeşit yemek yapmıştım diye bir şeyler atıştırdım ve kendimi tv karşına attım sızmışım. uyandığımda kendimde şaşırdım ne seyrediyorum oldum... yani hareketlerim çok kısıtlı değil belki ama yinede bu kadarını yapmak yetti. eskiden olsa iki perde yıkar, hatta halı bile silerdim üstüne ama şimdi o kadar eğilip kalkmaya midem ağrıdı bile... akşam gelince sofra kurmadan tutun, sofrada servise kadar kocacışım yaptı kıyamam:))) olsun sen daha fazla yorulma diye diye... sağ olsun ben yapabildiğim sürece belki beni şımartmamak belki gerek görmediğinden öyle aman sen dur demez ama, belkide benim nazlanmadığımı düşündüğünden bende en ufak bir yorgunluk hali benzeri bir şey olsa keyifsiz olsam hemen işi üzerine alır. bu günde öyle oldu.

yarın kocacış beyenname işleri ile ilgili olarak ay sonuna bırakmadan muhasebeciden randevu almış oraya gidecek. sende gel dedi ama hiç niyetim yok. teyzem foça yapcak gelini torunu ile sabahtan gidecekler günün tadını çıkarmak için. ben yemekleri yaptım. adına temizlik densede ehh işte evi temizledim... yarın ne yapsamki? oldum...akşama kardeşimle eşi gelecek. bebişe hediye getirecekler. kardeşimle birlite bakmıştık. eşi almış akrdeşim aradı sen yinede bilmiyormuş gibi yaparsın ama abla iyimi dedi:)))) bebek tartısı, bebek telsizi, ateş ölçer, biberon ısıtıcı ve mama mikseri olan bir set almış. gerçi telefonlaşırız olmazsa pazar günü gelir karyolayıda kurarız siz nasıl isterseniz dedi:))) karyolayı kuracaklarsa yarın yatak işini hal etmek gerekebilir belkide:))) yada onlara geleceği için ikram hazırlasam:))) bakınkendime iş çıkarmaya çabalıyorum. ikram hazırlam işini artık çok hızlandırdım ona iş denmez ama:) yeni browny yapmıştım hatta yarısını hafta başı onlara götürmüştüm biliyorsunuz. şimdi aynısı yapılmaz ki, yapsam yapsam ne yapsam....????

offf çok geç olmuş hadi ben kaçtım, kitabıma başlıyayım:)))

DUA

2010-03-17T23:03:00.002+02:00

ŞİMDİ BAŞLIĞI OKUYAN ŞAŞIRACAK BİLİYORUM. BENİ NASIL HAYAL ETTİĞİNİZİ BİLMİYORUM AMA HAYATIMDA ASLINDA KONUŞMAKTAN HOŞLANMADIĞIM BİR KONUDUR DİN. KİŞİYE ÖZEL OLMASI GEREKTİĞİNE İNANIRIM. KİMSENİNKİNİ KONUŞMAM ANCAK HAMİLELİK HALİNDEYKEN SİPARİŞLERİM OLDU. PEK ÇOK KİŞİ HAMİLELERİN DUASI KABUL OLURMUŞ BENİM İÇİNDE DUA ET DEDİ:))) SANIIRM İKİ KİŞİ OLDUĞUNDAN, YADA İÇİNDEKİ BEBEK DÜNYANIN EN MASUMU OLDUĞUNDAN, YADA HAMİLELİK AĞIR BİR HAL KABUL EDİLDİĞİNDEN Kİ BEN BUNU KABUL EDEMİYORUM DA NEYSE. BENDE ELİMDEN GELDİĞİNCE BENDEN İSTENEN DUALARI ETTİM. ANCAK KİMSE İSTEMEDEN EN ÇOK HASTALARA, ÖZELLİKLE NEFES DARLIĞI GİBİ HASTALIĞI OLANLARA ÇOK DUA ETTİM. BİRDE ONCA YAŞADIĞIM ŞEYDEN SONRA ALLAHIMIN BİR LÜTFU OLAN BU BEBEK İÇİN ŞÜKREDERKEN, NEREDE İSTEYEN VARSA HAYIRLISI İLE SAHİP OLSUN DİYE DUA ETTİM. BUNLAR İSTEMEDEN EDİLENLER. BENDE HASTALANDIKÇA BABANEM KARNIMA OKUDU DURDU. BEN BAŞKALARINA BAŞKARI BANA OLDU BİRAZ AMA:))))) AMA DİYORUM ONUN HAREKETLEİR O KADAR BÜYÜK BİR MUCİZEKİ, ALLAH DİLEYEN HERKESE HAYIRLISI İLE VERSİN....

BEBEĞİN HAREKETLERİNDEN ZAMAN ZAMAN HALA ÜÜRKÜYORUM DESEM:))) BAZEN HAMİLE OLDUĞUMU DÜŞÜNMEDİĞİM ANLARDA O BANA KENDİNİ HAIRLAYINCA BUNU BİRAZDA SERT YAPARSA, BİR AN İÇİN... AMA HEMEN SONRASINDA İNANILMAZ KEYİF ALIYORUM BU ŞAŞKINLIK SONRASINDA.

PAZARTESİYİ DEDİM YA EVDE GEÇİRDİM. SALI GÜNÜ BİRAZ EV İŞ YAPTIM Kİ TEYZEM GELDİ, HADİ DIŞARI ÇIKALIM ÇOK SICAK DEĞİL AMA GÜNEŞ VAR DEDİ. EEE HADİ DEDİM. İŞLERİ BIRAKTIM HAZIRLANDIM ÇIKTIK. BİR KAÇ MAĞAZA DOLAŞTIK. LEPAR DESEN ŞİFON ELBİSE BEĞENDİM. KOCACIŞ SEN NASIL HAMİLESİN ANLAMADIM DEDİ AMA BEĞENDİM İŞTE. HAMİLEYİM YANİ BEN BİR KADINIM DEDİM:)) AMA ALMADIM. SONRA OĞLUŞUMUN KARYOLASINA YATAK BAKTIM ÖLÇÜSÜNE UYGUN OLANINI BULDUM. AMA ARABASIZ İNMİŞTİK ONUDA ALMADIM. SONRA BİRER SİMİT ALDIK TEYZEMLE ÇAY SÖYLEDİK PARKTA GÜNEŞTE OTURDUK EVE DÖNDÜK. BEN EPEY UYUMUŞUM KOCACIŞ GELİNCE UYANDIM. EE HALİYLE GECE YARILARI GEÇTİ UYKUM GELMEDİ.ÖNCE ÖRGÜ İLE İLGİLENDİM. TV SEYRETTİM. GECE YARISI SIRASINDA YATAĞÜA GEÇİP KİTABIMA DEVAM ETTİM. SON BİR KAÇ KİTAPTIR BU HIZLI GİDİYOR, TAMAM ÇOK HIZLI DEĞİL AMA DİĞERLERİNE GÖRE DAHA İYİ. TEYZEM OKU OKU, BUNALR ÖNÜMÜZDEKİ YILLAR İÇİN OKUDUĞUN SON KİTAPLAR OLACAK DİYOR. BENSE OĞLUŞUMA YĞÜKSEK SESLE KİTAP OKUMAYI PLANLIYORUM. NE YANİ O ÇOK BEBEKKEN KENDİ KİTAPLARIMI ONA OKUSAM OLMAMI;? EVDE İŞ YAPARKEN MEZZO AÇIK OLUYOR OĞLUŞUM DİNLESİN DİYE. GEÇEN GÜN DİNLENİRKEN BALE SEYRETTİK.

KİTAP OKUMA FASLINI BIRAKIRKEN KARNIMA, DAHA DOĞRUSU MESANEME BİR SANCI GİRDİ, DURMADAN WC YE TAŞINDIM. AMA BİR TÜRLÜ RAHATLAYAMADIM GİBİ GELDİ AMA UYKUM GELİNCE UYUMUŞUM. SONRA SABAHA KARŞI SAĞ KASIĞIMDA AĞRI İLE UYANDIM. ÇOK KORKTUM. YİNE UYUMUŞUM. ANCAK SABAH OĞLUŞUM TEKMELERİ İLE UYANMAYA BAŞLAMIŞKEN BU SABAH HİÇ HAREKET ETMEDİ, ÖDÜMÜZ KOPTU. KOCACIŞ SABAH ÇIKTI AMA AKLI BZİDE KALDI. ÖĞLENE KADAR ARADI DURDU VE BİR TÜRLÜ DOĞR DÜRÜST HAREKETLENMEDİ:(( SONRA YAVAŞ YAVAŞ HAREKETLENDİDE BİAZDE BİRAZ BİRAZ NEFES ALDIK:))) NEFES ALDIK AMA BEN YİNED EVDEN ÇIKMADIM ACABA ÜŞÜTTÜM MÜ DİYEREK. DÜN GECE ÇAMAŞIR YIKAMIŞTIM. ONLARDAN BİRAZ ÜTÜ YAPTIM. EN ÇOKDA OĞLUŞUMUN ÇARŞAFLARI VARDI ONLARI ÖZENE BEZENE ÜTÜLEDİM. HADİ OĞLUM BAK BUNLAR SENİN BEĞENDİN Mİ DİYE DİYE:)))))) EPEY TERLEMİŞİM. DUŞA GİRDİM, TAM ÇIKARKEN TEYZEM GELDİ, HADİ KURULAN GEL BÖREK YAPALIM DİYE:))) TEYZEM GEZMEK DEĞİL YA, HEMEN ONA GEÇTİM. YOĞURT KOYDUĞU BİR HAMUR HAZIRLAMIŞ BNE GEÇENE KADAR. ONLARI ÜÇERLİ GRUPLAR YAPTIK. 15-20 cm OLANA KADAR AÇIP ÜÇ TANEYİ ÜSTÜ ÜSTÜNE ARALARINA YAĞ KOYARAK KOYDU, VE BUNALARI BİRLİTE AÇTI, YUFKA KADAR AÇILINCA YARISINA YAĞ SÜRÜP İKİYE, SONRA TEKRAR YAĞ SÜRÜP DÖRDE KATLADI, ORTASINA PEYNİRLİ YADA PATATESLİ HARÇ KOYUP İKİ KENARI ORTAYA GETİRDİ. ÜÇGEN OLAN BÖREK. MEVLANANIN ETEĞİNE BENZEDİĞİ İÇİN MEVLANA BÖREĞİ ADINI ALIYORMUŞ. ÜZERİNE YUMURTA SÜRÜP 170C FIRINDA YAKLAŞIK 20-30 dk GİBİ PİŞİRDİK. O PİŞERKEN ÇAYI DEMLEDİK. VE BENİM KAYNATIRKEN ABARTTIĞIM PATATESLERİN KALANINDAN SALATA YAPTIK. HA BU ÜÇGENLERDEN 6 TANE YAPMIŞTIK Kİ BİR TANEDEN FAZLASINI BİZ DİYECEM AYIP OLACAK, B1 TANESİNİ BEN YEDİM TEYZEM BİRAZCIK YEDİ. ÇAYLA PEK BİR GÜZEL GELDİ. KARNIM DOYUNCA OĞLUŞUMDA BİR HAREKETLENDİKİ:))))))) ANCAK BİR DAHA AKŞAM YEMEĞİ YİYEMEDİM. SALAT İLE GEÇTİ AKŞAM. HAMİEL OLUNCA KOCAICŞTA BİR ŞEY DEMEDİ. KUSUR ABAKMA ÇOK ACIKTIM YEDİM DEDİM. İYİ YAPMIŞIN DEDİ, ESKİDEN OLSA SURATINI İNDİRİRDİ BENSİZ HA DİYE, YADA BEN SENSİZ YİYECEM HA DİYE. AMA ARADA OĞLUŞU OLUNCA:))))))))))))

DUA İLE GİRDİM, YEMEK TARİFİ İLE ÇIKTIM. ARADA MUTLAKA BEBİŞİ YAZDIM, ASLINDA AYNI ŞEYLERİ BİNİNCİ KERE BİLE YAZIYOR OLSAM HEP BEBİŞ YAZMAK İSTİYORUM DA, YİNEDE ONUNLA HAMİLEYKEN NELER YAPMIŞIMDA BULUNSUN DEMİ AMA, YANİ HAMİLE DEĞİLMİŞİM GİBİDE YAŞADIĞIM ANLARIM OLDU YALAN DEĞİL. HAMİLELİĞİM NE KADAR AĞIR GEÇTİ, NE KADAR KOLAY GEÇTİ DEĞERLENDİREBİLECEĞİM BAŞKA BİR HAMİLELİĞİM YOK AMA, BEN HER ANINDAN KAYİF ALDIM, ONUN BİZİMLE KALDIĞI HER AN İÇİN HER ŞEYE DEĞER DEDİM HEP. ANCAK KEYİFLİ ANLARIMIZINDA TADINI SONUNA KADAR ÇIKARMAK İSTİYORUM. NE KADARDA KEYİF ALSAM YETMİYOR HEP DAHA ÇOK İSTİYORUM.

DAHADA FAZLA....

VOLKANİK DAĞ

2010-03-14T19:31:00.002+02:00

KARNIM VOLKANİK DAĞ GİBİ OLDU.

ÖNCELİKLE GÖBEK ÇEVRESİ SİVRİLDİ DE SİVRİLDİ, ÖNE ÇIKTIDA ÇIKTI:))) AMA TAM GÖBEK DELİĞİMİN ÇEVRESİ KRATER OYUĞU GİBİ HAFİF BİR İÇE ÇÖKME DURUMLARINDA AY TAM OLARAK DOĞRU AÇI BULSAM MUTLAKA FOTOĞRAFLAMALIYIM. ÇÜNKÜ TAM DIŞA PÖRTLEMEK ÜZEREYKEN DURAN GÖBEK DELİĞİM O KRATERDEN ÇIKACAK VOLKANI AMINSATIYOR CİDDEN BİR VOLKAN TEPESİ GÖRÜNÜMÜNDE GÖBEĞİM.

DÜN BURADA TAM BAHAR YAŞANDI ENİM KONUM GÜNEŞ ISITTI, ESİNTİ YOKTU FALAN. TAMDA GÜNÜNDE BENİ SATAN KOCACIŞ SAYESİNDE EVDE KALDIM. EE SON DAKİKA SATILINCA YAMANACAK PROĞRAM BULAMADIM, BAŞKADA PROĞRAM YAPMADIM UZANDIM TV SEYRETTİM. BEN UZANINDA KARNIMDA HAREKETLENEN OĞLUŞUM O GÖBEK DELİĞİNE BASKI YAPINCA, HATTA AYAKLARINI DAYAYIP TAM O NOKTADA HAREKET EDİNCE AHA DEDİM BAK YÜRÜYÜP GELMEK İSTİYOR HEMDE BAK ODA ORAYI ÇIKIŞ NOKTASI SANDI:))))))) YOK OĞLUM ORADAN ÇIKILMIYOR, ALDATMACA ORASI:)))) HEM DAHA ERKEN SEN HAVUZUNDA YÜZ, OYNA DEDİM DURDUM. BEN ÖYLE DEDİKÇE İYİCE COŞAN, HAREKETLENEN OĞLUŞUMLA EPEY BİR KAHKAHA ATTIM. EVDE YANLIZDIM YA KİMSELER DUYMADI BİZİM KEYFİMİZİDE SOHPETİMİZİDE:)))))))))))) KOCACIŞ DEDİ YA ARTIK TEKMELE OĞLUM DEMİYORUM. ONA ÖYLE ŞEYLER ÖÜRETMİYORUZ, AĞRESİF YADA ŞİDDET ÇAĞRIŞTIRAN SÖZLER. O NEDNELE ARTIK ORASI SANA AİT HAVUZ HADİ YÜZ DİYORUM YADA ŞİMDİ OYUN SAATİ HADİ GÖSTER BAKALIM ANNEYE NELER YAPIYORSUN DİYORUM. HANİ BİZLERDE KENDİMİZ NE KADAR TUTACAZ O ZÖLERİ SÖYLEMEMEYE BİLMİYORUM. İKİ HEMEN ALEV ALAN KARI KOCA OLARAK ONU HİÇÇÇ BİLMİYORUM ARTIK:))))))))))))

AMA DÜN NE KADAR BAHARSA BU GÜNDE O KADAR KIŞTI:(

PERŞEMBE GÜNÜ ZAR ZOR BANA GELEN VE DÖNEN ANNEM, EVE DÖNDÜĞÜNDEN BERİ EVDE YATIYOR, ÇOK KÖTÜ ÜŞÜTMÜŞ, CUMA GÜNÜ AİLE HEKİMİNE GİTTİ, İLAÇLARINI ALDI AMA HALA GÖZÜNÜ AÇAMADI. BENİ EVE ALMIYORLAR. BU GÜN DÜNÜN ACISINI ÇIKARTMAK İSTEYEN KOCACIŞ ALDI BENİ GESMEYE GÖTÜRMEYE KALKTI SANKİ AYNI ŞEYMİŞ GİBİ, HAVA KAPANMIŞ. NEYSE BEN EPEY BİR NAZ NİYAZ YAPTIM. HAFİF KAPRİSİMİ DE GÖSTERDİM HANİ:) AMA O SIRADA ÇORBA KOYDUM, HARİKA BİR MERCİMEK ÇORBASI YAPTIM, AYIPTIR DEMESİ İLİK GİBİ:) AY PEK BİR AYIP OLDU KENDİMİ ÖVMEM AMA İNANIN GÜZEL OLDU. ONU, YANINA TAZE BÖRÜLCE SALATASI İLE BİRAZ PORTAKAL ALIP KAPIDAN BIRAKTIM ANNEMLERE CİDDEN BENİ İÇERİ ALMADILAR HATTA KAPIYI AÇMADILAR. ANNEM BEN İLAÇLA PERİŞANIM SEN NE OLURSUN ALLAH KORUSUN GELME DEDİ DURDU. ORADAN KARDEŞİME UĞRADIK. ALIŞVERİŞ YAPTIK GELDİK.

ŞİMDİLER TV SEYREDERİM. YEMEKLER HAZIR SAYILIR. DÜNDEN BARBUNYAM VAR, SABAH ANNEME YAPARKEN KENDİMEDE ÇORBA YAPTIM. DONDURULMUŞ DOLMALARIM PİŞMEYİ BEKLİYOR. BU ARADA DOLMALARI VE SARMALARI NE ŞEKİLDE DONDURDUĞUNUZU BANADA YAZARMISINIZ. ÇİĞ DOLDURUP MU? YOKSA PİŞİRİP SONRA MI? DENEME YANILMA YAPARIMDA ŞİMDİ ELİMDEKİ ASMA YAPRAKLARINI HEPSİNİ SARMAK NİYETİNDEYİM DOĞUMDA TEBRİĞE GELENLER İÇİN ONDAN SORDUM. DONDURUCUYU BOŞATMA EYLEMİNDEYİM BU ARALAR HEM MEVSİMLER DÖNÜYOR, HEM YENİ ŞEYLERE YER AÇMAK GEREK GERÇİ BENİMKİNİ DOLDURMAK ZOR HEP YER BULUNUR AMA OLSUN TEMİZLİK:)))) ÖZELLİKLE ÇİĞ KONAN DOLMALARIN PİRİNCİNİN BİR SÜRE SONRA DONDURUCUDAN ÇIKARILIP PİŞİRİLDİĞİNDE HAFİF BİR KOKU YAPTIĞINI FARK ETTİM. O NEDENLE????

YARINI SANIRIM EVDE GEÇİRİRİM. BU GÜN DIŞARISI SOĞUK OLUNCA, YARIN İÇİN CANIM BİR ŞEY İSTEMEDİ, SANKİ HAFİFTE BAŞIM AGRIYOR GİBİ Mİ NE OLDUM. AMAN GRİP NEZLE UZAK OLSUN LÜTFEN...

VE E BU GECE BENJAMİNİN TUHAF HİKAYESİ VAR TV DE, NASIL OLDUYSA ONU SİNEMALARDA KAÇIRMIŞIM. ŞİMDİ SOFRAYI HAZIRLARKEN SALONDA SEHPAYA, KURU YEMİŞLERİ YEŞİL ÇAY FİNCANLARINI FALANDA HAZIR ETTİM. YEMEKTEN HEMEN SONRA OTURUP SEYRETMEK İÇİN...

İŞTE ÖYLESİNE BİR HAFTA SONU GİBİ GÖRÜNSEDE BEN OĞLUŞUMLA OLDUĞUN BU DÖNEMİN HER ANINDAN İNANILMAZ BÜYÜK BİR KEYFİ ALIYORUM. BENİM İÇİN SIRADAN YAŞANMIŞ GİBİ OLSADA EN SIRA DIŞI KIŞI HAYATIMIN. HİÇ BİR KIŞI İKİ KİŞİLİK YAŞAMAMIŞTIM:))) ALLAH İSTEYEN HERKESE YAŞAMAK NASİP ETSİN.

30-33

2010-03-11T20:03:00.002+02:00

evet nihayet 30 haftayı bitirdim. bebişim 33 haftalık kadar olmuş ama:))))) hemde 1945gr:)))))

dr amcası kocaman olacak bu dedi. hemde şekerini ayarlamışsın aferin, ya birde şeker ayarlanmasaydı ne olacaktı ki? dedik güldük. çok şeker yüzü yumuk yumuk :)) yanakları tombul:) onun dışında kalbini yine gördük. karacigerini, midesini, hepsine baktı dr amcası, ölçtü biçti... en son diyaframını kullanırken bak ne numaralara başlamış bu annesi, kocaman oldu artık dedi:))) evet oğluşum nefes almaya hazırlanırken diyaframını şişiriyordu bu yeni marifetini bizede gösterdi. pek çok insan elini karnıma koyunca hareket etmeyen oğluşum maşallah ekran önünde pek bir rahat:))) ayaklarını topuklardan birbirine çatmış yakaladı fotoğrafladı:))) hareketlerini sordu. herşey iyi önümüzdeki ay doğum hesaplaması, planlaması yaparız dedi. kilosuna göre çatına bakarız doğumu hesaplarızda dönmezse normal doğum olmaz ama diyede uyardı hala makat pozisyonunda oturuyor oğluşum. midemde kafası:)))

bu arada benide tebrik etti, aslında hiç de kolay bir hamilelik geçirmedin diyerek. nefes alamıyordun kız aklımızı aldın diyor her seferin. ee birde zaten animosentez yeter bir hamileliğe travma olarak zaten dedi. ama sen olumlu bir hamilesin, bebeğinle o kadar mutlu oldunki atlattın bunları bak dedi. teşekkür ederim dedim. o sıradada en büyük endişem onun iyi olmasıydı, siz o iyi gelişiyor dedikçe olumlu olabildim dedim. dr bana ben dr a teşekkür ettik:)) evet dr amcamız çoook sakin...

sabahta benim çocukluk arkadaşım aramıştı ben evden çıkmadan. uzuuun bir süre telefonda konuştuk sürenin büyük bir kısmında teyzesi oğluşumu sordu, onun hakkında konuştu. onada telefonda dedim tamam bu bebeği biz yaptık ama gelirken kullanma klavuzuda olmayacak bizde bilmeyecez, birlikte öğrenecezz. tamam babamız babalığı biliyor ama, ben hem anneliği hemde oğlumu aynı anda öğrenecem dedim. o bize kendi kabul ettirecekleri ile gelecek, bizim vereceklerimizle de pekişecek.

bu arada dr amcası çocuk cerrahlarının yeni eğilimin yeni doğan sünnetlerinden gittikçe uzaklaştığı yönünde olduğunu söyledi. şaşırdık. eğer tıbbı bir neden yoksa erken yapılmaması yönündeymiş şimdiki akedemik eğilim. ihtiyaç halleri hariç siz neden istiyordunuz dedi. bende şaşırdım aslında. şimdi babası üniversitenin yeni doğan ünitesinde ki bir başka hocayı çocuk dr u olarak düşündüğünü paylaşında bende onu önerecektim dedi. onunlada görüşülecek bu konu ama sanırım onunda görüşü ertleme yönünde olacak. anneannesi, dayısı bu işe çok sevinecek:))

dr çıkışı klasik mother&care e uğradık babası sonunda oğluşuna ingilizce babasının küçüklüğü yazan tişörtü aldı ben hiç karışmadım ama ala ala 9-12 ay boyunu almış eve gelince yani dedim. sen biliyorsun diye karışmayayaım dedim ama... yazık biraz üzüldü, biraz güldü:)) tamam değiştiririz dedik:))) birde kışa giyebileceği montlara baktı inanılmaz ucuzlamışlar. belki haftaya alırız. oradan zara ya geçtik. zara baby nin tüm ürünleri 3 ay sonrasına hitap ediyor sanırım biz daha küçük bir şey bulamadık. hem zaten biraz daha pahallı idi. ama inanılmazda güzel şeyler vardı. bayıldım. rüzgarlıklar falan:)))))))))

bu gün sabahtan akşama oğluşuma ayrılmış bir gün olarak yaşandı.

her ne kadar az önce babası ile tartışmış olsakta, ve bu tartışma tansiyonumu zıplatmış olsada:( çünkü tansiyonda dr um için önemli bir değer. bu gün kontrollerime tansiyonuda ekledi. ancak benim sürekli kullandığım bilekten ölçen aletler içinde tam güvenli olmadığı yönünde görüş bildirdi. bizzat kendi babasında yaşamış sürekli normal çıkan değerler yüzünden çok zor günler geçirmişler. bizde onu kontrol amacı ile tutumaya özellikle ben yanlızken kulllanmaya ama onun değerlerini sık sık klasik aletle kocacış tarafından ölçülüp onaylama yönünde karar verdik. şimdi birde o eklendi listeme... şeker kontrollerimi yazdığım çizelgeyi çok paratik buldu dr um. şimdi listeyi ona mail ile göndereceğim bundan sonra hastalarına onun boş halini verecekmiş. nereden geldi kız aklına bu dedi:))))))))))

ama ne kadar bebek mağazı da gezmeye başlamış olsak bu gün d&r a girmeden yapamadık. arkadaşımın tavsiyesi üzerine osho nun kitaplarına baktım. kişisel gelişim üzerine ama benim okumayı sevdiğim türden gelmediler bana, gözüme kestirdiğim hafif romantik bir şeyde bulamadım gibi bir şey almadım. ancak iyiki yanlış adama rasladım ki doğru adamı buldum gibi adı olan bir kitap vardı sanki çok hafif bir şeymiş gibi geldi???

yaptım, okudum, gezdim, aldım...

2010-03-09T11:50:00.002+02:00

başlıktakilerin hepsini yaptım bu arada, hatta buraları ihmal ettim kim neler yapmış öğrenemedim ben yaptıklarımı anlatamadım. ama olsun yine bir yerden başlarız.

öncelikle bol bol gezdim düne kadar. dün hava karardı, ıslatmaya, üşütmeye başladı dün, bu gün evdeyim. ondan önce her gün vurdum kendimi yollara, gezmelere. akrabaları gezdim, çarşıları gezdim. oğluşuma çorap buldum aldım. kumaş aldım bir şeyler, kılıf neyin gibi bir şeyler dikecem süslerini almadım. bol bol yürüdüm. veee bir kitabı bitirdimde sonrakini de yarıladım size bilgi veremedim. fransız süiti bitti, kurt seyt&suhira ya başladım. geceleri hala bir iki örgü tıklıyorum. film seyrediyorum.

her gün mükellef bir kahvaltı sonrası kendimi dışarı attım. bir kaç gün tahliller için klinikle gözümü açtım oradan annemlere, akrabalara kahvaltıya gittim. sonra çarşı pazar gezdim. ev işini avden açbiaç çıkmadığım günler sabah çıkmadan şöyle bir yaptım. evde kimse olmayınca ev kirlenmiyor:)))))) eve gelince yemekleri kocacışla birlikte yaptık genellikle. yemekten sonra hemencecik mutfağı toplayıp tv başına geçtim. bizim diziler papatyam ve arka sokaklar oldu kocacışla ki, bu sene hiç birine takılyacaz derken. onun dışında film seyrettim. kocacış uyuklayınca ben dizimax takıldım. o sırada elime bir örgü alıp bir iki sırada olsa örmeye devam ettim. artık kışlık yünleri kaldırdımi, yerine merserizeler ebaşladım yazlık:))) lacivert-beyaz örmek için lacivert merserize bulamadım. onun yerine başka renklerle yapıyorum kafama göre. iyi kötü örüyorumişte bir şeyler. zaten o sıralarda oğluşun oyun saati başlıyor onun sakinleşmesini bekleyene kadar pek uyumuyorum. onun oyunlarını seyrediyorum. geçen gün vuruldum oyununa kahkama uyuklayan kocacış uyandı. ben elimi nereye koyup hafifi bastırsam oğluşum orayı tekmelemeye başladı. çok keyifliyfi çok.... sonra uykum gelmeye yakın yatağa geçiyorum. elıyorum kitabı elime oğluşum uyumama izin verene kadar biraz okuyorum. o rahatszı olamayacak kadar uykum gelince yada o uyumaya başlayın ben hop yorgan altına kayıyorum. kaç sayfa okuduğuma bakmaksızın. gerçi artık bebişin hareketlerin pekde rahatszı olmuyorum gariptir, onlar bana aslında bir şekilde huzur veriyorç onun orada oynadığını bilmek. hadi oğlum bir tekmele diyordum. babası kızdı ağresif bir bebek olacak tekme deip durma deyince şimdi oğlum, hadi oyun saati oynayalım seninle diyorum:))))) karnım onun oyun parkı, oda orada oynuyor. hadi dokunmaca oynayalım diyorum. ben elimi karnıma koyup onun oraya gelmesini bekliyorum. bu arada dedim ya fransız süiti bitti. üzgünüm ben pek tutmadım. ne konusunu, ne anlatımını başındaki fikrim hiç değişmedne kitap bitti. ben kendimce ismine yakışır bir romantizm beklerken bir kaç hikaye birazcık iç içe geçirilmeye çalışılmış şekilde öyle havada kaldı bence. ben kendimce hoşlaşmadım. diğer bahsettim kitap nermin bezmen in. onu pek çok okunacaklar arasında en sona saklamıştım. pek ümitli değildim. ama ummadık baş taş yardı. ortaladığım kitap pek bir hoşuma gitti. beklentimden fazlasını karşılayıncada gayet keyifli okumaya devam ediyorum.

perşembe dr a randevumuz rutin kontrolleri. yarın kendime bir bakarım diye düşündüm. tekrar bir banyo yapar ojemi neyimi yenilerim. dr umuza pek bir şık gidiyoruz biz:)))))))) şaka bir yana iki günü kendime dinlemeye ayırdım gibi, kimbilir belki bu gün bakıma alırım kendimi hiç bilmiyorum. çünkü niyetim dündü ama sabah ütü yapıp kasıklaırmda ağrı hissedip bir şeyler atyıştırıp yattımki iç bulantısı ile zor dayandım olunca, pek bir planlar yapmıyorum. bu gün teyzeme torunu gelecek. fotoğraflarda beni gösteriyormuş gelmek istediğini özlediğini anlatmak için. onu görmeye giçerim ama o malum gezmek değil. bu kadar yakın oturunca gezmek o kadar kolay oluyorki gezmek olmuyor:))) bu sabah kahveye teyzeme geçmiştim mesela 35 dk sonra eve döndüm. o ağır misafirleir için yemek hazırlamaya başlayacaktı hemen evime döndüm, yardım etttirmeyince:)))))

daha yazacakalr vardır mutlaka ama ben şimdilik bu kadar

oysa daha karnımdaki siyah çizgiden, büyüyen göbeğimden, hatta kocaman olan göbeğimden bahsetmedim. ama bu günlerde duyduğum şeyi yazmadan edemedim. karnım önüne bir top konmuş gibi, aslında yılbaşında hiç belli bile olmadığını düşünürsek şu an doğuma gidecek kadar büyük olduğunu söylesem ilginçlikliğin biri anlaşılır sanıırm. diğeri ise, pek çok insan filmlerdeki hamile rolu oynayanlarım karınlarına koyduklarına benzetti beni. ben hiç kilo almadan adece kocaman bir karnım olduğu için yani ben gerçekten hiççç kilo almadım ama göbeğim. ama artık kimse bebekmi göbekmi demiyor... :))))))))))

KARYOLA, KÜVET, SEPET...

2010-03-01T00:51:00.003+02:00

BU GÜN OĞLUŞUMUN KARYOLASI ALINDI.

ANNEANNESİ, DAYISI BU GÜN FORUM BORNOVAYA GİTTİK. BİR ARA BABANEMİDE ALMAYI DÜŞÜNDÜK O GELMEYE YANAŞMADI 3 GÜN ÖNCE YİNE DÜŞMÜŞ GECE BANYOYA GİDERKEN. GERÇİ DÖNÜŞTE BİRİMİZİN KALMASI GEREKİRDİ ODA GELSEYDİ:))) ASLINDA BİZ DÜN YİNE KEMERALTI YAPTIK, ANCAK O SIRADA ACAYİP BİR YAĞMUR YAĞDIĞINDAN FAZLA DOLAŞMADAN, TULUM PEYNİRİNDEN, MALUM İZMİR İN TULUMU:)) PİDE YEDİK ŞÖYLE BİR DOLANDIK HER YER NEMLİ GELDİ BİZDE FORUMA GİTTİK, BAKINDIK. DAYISI BEŞİĞİNİ ALMAK İSTİYOR ISRARLA, ANNEANNESİ DE BİR ŞEYLER ALMAK İSTİYOR FALAN, EE HADİ DEDİK BU GÜN GİDELLİM. ÖNCE IKEA YA GİRDİK, BAKINDIK. SONRA İNDİRİMİN SONU GELEN MOTHER&CARE E GİRDİK. GİRİNCE 11 YILLIK EVLİ, ÇOCUĞU OLMAYAN VE ASLINDA ÇILGINCA ÇOCUK SEVEN DAYISI ÇILDIRDI. ÖNCE BİZİM BEĞENDİĞİMİZ AMA ONA UFAK GÖRÜNEN ÇAM AĞACI KARYOLASINI ALDIK. YATAĞI KONUSUNA KARAR VEREMEDİK. BABASIYLA ORADAKİ PEK ÇOK TEKNOLOJİK ÜRÜNE BAKTILAR. SONRA PAMUK YATAK DÜŞÜNDÜLER GELENEKSELLE TEKNOLOJİ ARASINDA KARAR VEREMEDİLER:)))) ÇOCUK DR U İLE GÖRÜŞÜP ALMA KARARINA VARDILAR. TEKNOLOJİK OLARAK BAKTIKLARI YATAK SIVI GEÇİRGENLİĞİ OLMADAN HAVA GEÇİRGENLİĞİ OLMASI NEDENİYLE ONLARI ENDİŞELENDİRDİ. YANİ SÖYLENİNCE HARİKA GELİYOR KULAĞA AMA, BUNUN OLMASI İÇİN YAPILAN İŞLEMLERİ DÜŞÜNDÜLER FALAN. ZATEN ZOR PROBLEM BENCE. BU KONUYU KENDİMİZ İÇİNDE ÇÖZEMEDİK Kİ, AMA SÖZ KONUSU BEBEK OLUNCA ADAM SENDE OLAMIYORUZ İŞTE. NEYSE ORADAN EKRU RENGİ DÖŞENMİŞ BİR SEPET ALDIK, SEPETİN ALTINI ALMADIK. İKİ TÜRÜ VARDI SALLANAN VE SABİT. BEN KARAR VEREMEDİM. BEBEŞİ SALMAYA ALIŞTIRMAK NİYETİNDE DEĞİLİM. AMA OLMADI ÇÖZÜMSÜZ KALIRSAM ELBETTE SALLANANA MUM OLURUM DEDİM. EE O ZAMAN ŞİMDİLİK NEREYE KOYSAM NASILSA SABİT DURACAK DİYE AYAK ALMADIK. VEEE YİNE SEPETİNE UYUMLU EKRÜ BİR YIKANMA KÜVETİ ALDIK. FİLE VEYA İÇ SÜNGERİNİ ALMADIK. BABASI YENİ DOĞAN BEBEK ONUNLA YIKANMAZ YÜZÜ YUKARIYA BAKARKEN NASIL SU DÖKÜLÜR, OLMAZ DEYİNCE EE HADİ ONADA SONRA BAKARIZ İHTİYAÇ OLURSA ALIRIZ DEDİK. BUNLARIN TAŞINMASI ZORDU DAYISI VE BABASI BUNLARI ARABAYA ZOR SIĞDIRDI ÖZELLİKLE KARYOLA BAGAJA SIĞMADI:((( KOCACIŞ MAĞAZADA OLDUĞUMUZ SÜRE BOYUNCA KARDEŞİMİN GÖZÜNÜN İÇİNE BAKTI DURDU. VE HER ALINANLA İNŞALLAH SİZİNDE OLUR, HEMEN SİZE GİDER BUNLAR DİYE DEDİ DURDU. O SIRADA BİZ ANNEMLE KIYAFET BÖLÜMÜNE DALDIK YİNE. BİR DAHAKİ SEFERE ALINACAKLARI GÖZÜMÜZE KESTİRDİK. BİRER KAHVE İÇİP EVLERİMİZE DÖNDÜK. DAYISI DOĞMAMIŞ YİĞENİNE ALIŞVERİŞ İÇİN FENERBAHÇE MAÇININ İLK YARISINI KAÇIRDI Kİ, BUNU KOLAY KOLAY HİÇ BİR ŞEY İÇİN YAPMAZ. DOĞMADAN NE KADAR KIYMETLİ OLDUĞUNU GÖSTERDİ OĞLUŞUM. DAYISIDA O SAĞ SALİM DOĞSUN MAÇLAR FEDA OLSUN DEDİ:))) HA ASIL ANNEANNESİ BEBEK ARABASI BAKTI ARABA KİTİ İLE BİRLİKTE. ANCAK BU SEFERDE BABAMIZ ŞİMDİDEN GEREK YOK NASILSA DOĞAR DOĞMAZ İHTİYACI OLMAYACAK, ŞİMDİDEN GEREK YOK DEDİ. BİLİYORSUNUZ BİZ ÇOK BÜYÜK HAZIRLIKLAR YAPMAMA KARARI ALMIŞTIK. SADECE DOĞAR DOĞMAZ, BEN DIŞARI ÇIKANA KADAR GEREKLİ ŞEYLERİ ALMAYA KARAR VERMİŞTİK VE BU DOĞRULTUDADA BEBEK ARABASI LİSTE DIŞI KALDI. ANNEANNESİNİN İÇİNE SİNMEDİ AMA PEKİ DEDİ. SATICI HER NE KADAR HEM FİYATI KAMPAYADA, HEMDE HEDİYE ÇEKİ VAR KAÇIRMAYIN DESEDE BABASI İKNA OLMADI. O SAĞ SALİM DOĞSUNDA DEDİ, FİYATI O ZAMAN DÜŞÜNÜRÜZ. BİZ BUNLAR İÇİN GEZEREKEN SAKİN SAKİN DURAN BEBİŞ, ARABAYA BİNDİĞİMİZ DE, MİDEMİN SAĞ TARAFINA SANIRIM YUMRUKLA YADA KAFA İLE ÇALIŞMAYA BAŞLADI:) O HAREKET ETTİKÇE BEN HALA GÜLÜYORUM. MİDEMDEKİ BU BASKI SEVGİLİSİ İLE FLÖRTE İLK BAŞLARKEN MİDEDE YAŞANLARA BENZİYOR. EE BENİMDE OĞLUMLA İLK FLÖRTLERİM BUNLAR, İLK AŞKIN HEYECANI İLE OĞLUŞUM BU GÜNLERDE MİDEME ÇALIŞIYOR:)) ONUN HAREKETLERİNİ 9 AY BOYUNCA HİSSEDİLMEDİĞİNİ DÜŞÜNÜNCE, HİSSEDİLEN ZAMANA BAKTIĞIMDA HAMİLELİK BANA KISA GÖRÜNDÜ. BU AŞKIN BU HEYECANLI ÖZEL GÜNLERİ DAHA UZUN SÜRSE YA DEDİM, PEK ÇOK ANNE ADAYININ AKSİNE. BEN HEM ONU MERAK EDİYORUM HEMDE BU SÜREYİ UZUN UZUN DOYA DOYA YAŞAMAK İSTİYORUM. HİÇ BİR ANINI KAÇIRMAK İSTEMİYORUM. HER HAREKETİNİ BEYNİME KAZIMAK İSTİYORUM, İLERİDE BİZİ DAHA BÜYÜK BİR AŞKIN HARİKA BİR İLİŞKİNİN BEKLEDİĞİNİDE BİLSEM HİÇÇÇ ACELEM YOK.. SANKİ BENİM ACELE EDİP ETMEDİĞİM BİR ŞEYİ DEĞİŞİRİRMİŞ GİBİ AMA İŞTE İÇİMDEN GEÇEN...

ANNEMİ BIKAKIP EVE DÖNÜYORDUKKİ, ŞEKERİM DÜŞTÜĞÜ SIRADA KOCACIŞIN ÇOCUKLUK ARKADAŞI SİZE GELECEZ KAHVE İÇMEYE, NEREDESİNİZ DİYE ARAMIŞ BEN PEK FARK EDEMEDİM GERÇİ:))) KOCACIŞ DÖNDÜ ONLARLA BULUŞTUK BİZE GELDİK. YEMEYE KALMADILAR, BANA KIYAMADILAR. BEN NE DEDİYSEMDE DİNLEMEDİLER. ONLAR DÖNÜNCE BİRAZ YEMEK EKLEDİM, PİŞİNCEYE KADAR UZANDIM. ÖNCE GECEDENDE YORGUNDUM.. CUMARTESİ GEZME DÖNÜŞÜ UZUN OLDU ÇÜNKÜ. FORUM DÖNÜŞÜ ANNEMİ GÜNÜNDEN ALDIK. EVİNE BIRAKTIK, DAYIMA UĞRADIK, BİR KAÇ ŞEY ALDIK. EVE GELİNCE TEYZEMDE TORUNU VARMIŞ ONLARA GEÇTİM BİR KAHVE VE BEBEK KEYFİ YAPTIM. DÖNÜNCE BROWNY VE İÇSİZ POĞAÇA GİBİ BİR ŞEY YAPTIM. YEMEK, SOFRA DERKEN SOFRAYI KALDIRMADAN MİSAFİRLER KAPIDA BELİRDİ. GECE YARISINI GEÇENE KADAR MİSAFİRLERİMİZ VARDI. BEN HFTA İÇİ TEMİZLİK YAPMADIM. HAFTA SONUDA EVDEN FIRLADIM FIRLADIM ÇIKTIM DİYE KİRLİ EVE MİSAFİR GELİRMİŞ OLDUM:))) GELMEYENLER GELDİ. KAFAMA TAKTIM MI PEKİ? HAYIR HİÇ UMURSAMAMAYI ÖĞRENİYORUM YA:)))

BU GÜN PAZARTESİ. 25 YIL ÖNCE.

2010-02-22T14:52:00.005+02:00

BU GÜN PAZARTESİ VE O KORKUNÇ BAŞ AĞRILARI İLE UYANMADIM ŞÜKÜRLER OLSUN:))) EVET SERSEMLİK HALİM VAR, HATTA BAŞLADI BAŞLAYACAK KORKUSUNA NEDNE OLACAK HALDEYİM AMA OLMADI İŞTE. GERÇİ STRESLİ BİR GÜN AMA HADİ ONU GEÇELİM DÜŞÜNMEYELİM. SABAH 9 DAN ÖNCE AYAKTAYDIM. KAHVALTIYI ANNEM HAZIRLAMIŞ, YAPIP YÜRÜYÜŞE ÇIKTIK. ANNEM, TEYZEM, BEN. ONLAR BENİMLE YAVAŞ YÜRÜDÜ ANCAK HAVA SON GÜNLERE GÖRE SERİN GELDİ BANA BEN ONLARI YARIDA BIRAKIP EVE DÖNDÜM, ZATEN SİTEDE YÜRÜYORLAR. EVDE DUŞUMU ALDIM UZANMAYA ÇALIŞTIM AMA BİZİMKİLER YİNE DURMADNA BİR ŞEYLER SÖYLEDİ, KONUŞTU BENİ UYUKLATMADILAR. TEYZEME KAHVEYE GİTİK GELDİK.

ANNEMİN KENDİ KOMŞULARI İLE GÜNÜ VAMRIŞ ORAYA GİTTİ EVDE KALAN BABANEM KONUŞMAYA BAŞLADI BU SEFER, YANİ YİNE UYUKLAYAMIYORUM. GÖZÜ GÖRMEDİĞİNDEN BELKİDE CANI SIKILDIĞINDAN DURUP BİR ŞEY SORUYOR...

BENDE KALKTIM SİZE SÖZ VERDİĞİM BEBİŞİN CİCİLERİNİ FOTOĞRAFLADIM.

EN ÖNEMLİSİ BUNLARDAN BİRİ A HA DA ŞU KIRMIZI TAM 25 YILLIK:) AMA HİÇ KULLANILMADI, EVCİLİK YAŞIM BİTTİĞİ ZAMANLARDAN HEMEN SONRA KENDİM ÖRMÜŞÜM. ORTAOKULDAYDIM DERSTE ÖRMÜŞÜM. BİR BEBEĞİM OLACAĞINI DÜŞÜNDÜĞÜM İÇİN OLDUĞUNU SANMIYORUM. MUHTEMELEN İHTİMALLER ARASINDA EN KOLAY GÖRÜNEN, KÜÇÜK OLDUĞU ÇABUK BİTECEĞİ İÇİN O GÖRÜNMÜŞTÜR. ANCAK SONRADAN DA KİMSEYE HEDİYE ETMEMİŞİM İŞTE ONU NEDEN YAPMADIM BİLMEM. BELKİ ANNEM VERMEDİ SAKLADI, BELKİ BEN İÇTEN İÇE BİR BEBEK DÜŞÜNDÜM;??? HER NEDENSE ŞİMDİ ORTAYA ÇIKTI BELKİ ŞİMDİKİ BEBEK MODASINA UYGUN DEĞİL. KARDEŞİM, EŞİ KİMSELER BEĞENMEDİ BELKİ AMA, ALLAH İZİN VERİRSE BEN GİYDİRMEYİ PLANLIYORUM YİNEDE..

BUDA BENİM BU DÖNEMDE İLK ÖRDÜĞÜM. ADINADA MAVİ NOEL BABA DEDİĞİM CEKET, HERKES GÜLÜNÇ BULDU, OLSUN, HEM BÖYLE POMPOMLARI VAR HEMİDE DÜĞMELERİ GÜLEN YÜZ:))))))

BUDA EVDEKİ YÜNLERLE ÖRMEYE BAŞLADIĞIM. KOCACIŞ GÖRDÜĞÜNDE AMANIN OĞLUŞUNA RÖPDÜRŞAMDIR ÖRMÜŞSÜN DEDİĞİ:)))

BUDA KARDEŞİMİN BEBEKLİĞİNDEN ANNEMİN SAKLADIĞI BİR CEKETTEN ÇIKARDIĞIM ÖRNEK. ASLI HAZIR VE CEKET BEN TAMITAMAM ÇIKARAMADIM BAKTIM OLMADI YELEK YAPTIM. ARADAKİ KURDELE ORJİNALDE YOKTU BEN EKLEDİM, OLDU:)))

BABANEM YILLAR ÖNCE ÖRMÜŞ BUNU HER YERİ PEMBE İDİ, O KADARDA DEĞİL DEDİM. PEMBELERİ SÖKTÜM. BİR TEK ETEĞİNDE BİR SIRA KALDI SÖKTÜKLERİM YERİNE MAVİ GEÇTİM. PEMBELERİDE ÜZERİNE GEÇEREK HAFİFLETMEYE ÇALIŞTIM.

BUDA BABANEMİN BU DÖNEM ÖRDÜĞÜ ASLINDA MİNİ MİNİCİK İNANILMAZ KÜÇÜK BİR ŞEY:) BU SADE VE BEMBEYAZ...!!!

VEE BİR BEMBEYAZ DAHA, BUNUDA BABANEM DAHA YENİ BİTİRDİ AZ ÖNCE :) BUNUN HERYERİ SİMLİ MEVLÜT İÇİN ÖRDÜ BUNU. BUNUNDA ÖRJİNALİ KARDEŞİMİN BEBEKLİĞİNDEN BİZ BİRAZ DAHA SİMLEDİK AMA:)))

HATTA BEN BUNA BİRDE SİMDEN KRAVAT ÖRMEYİ PLANLIYORUM EĞER BECERİRİSEM BİRDE O HALİNİ GÖSTERİRRİM. YOK BECEREMEZSEM ...

NEYSE İŞTE BİZDEN ÖRÜLEN BEĞENİLMEYEN ŞEYLER BUNLAR

DÜN, YİNE İZMİR, YİNE KEMERALTI

2010-02-21T14:49:00.003+02:00

DÜN ÖĞLEN EVDEN ÇIKTIK BU SEFERKİ KADRO DEĞİŞİK. ELBETTE KOCACIŞ:)) VE ANNEMLE TEYZEM EKLENDİ:))) MEZARLIKBAŞINA BIRAKTIK ARABAYI. TAM GİRİŞTE YOĞURTÇUYA UĞRAYACAKTIK Kİ BAKTIM ANNEMLER HER YERE DALIYOR, AÇMISINIZ DEDİM YOK DEDİLER, O ZAMAN KOCACIŞ SEN BİZİ MOLA YERİNDE BEKLE DEDİM, YOKSA ÇILDIRIRSIN. BU SEFER BEN YENİ YERLER KEŞFETMEDEN BİLDİKLERİMİ GEZDİRE GEZDİRE YÜRÜDÜK. ÖZELLİKLE ANNEM KLASİK KEMERALTI GİRİŞİNDEN GEZMEYİ BİLDİĞİNDEN, KALDI Kİ ONUDA YILLARDIR YAPMAZ:) NEYSE ONA HER YER HER ŞEY YENİ GELDİ ÖZELLİKLE KUMAŞÇILARA, BİNDALLICILARA VE ÇANTACILARA GELİNCE AY KENDİMİ ARABİSTANDA HİSSETTİN HER YER ŞIKIR ŞIKIR, PULLU PAYETLİ DEDİ:))) TEYZEM NİSPETEN BİRAZ DAHA YAKINLARDA GEZMİŞ AMA O KADAR DEĞİL. ŞADIRVANALTI, HİSARÖNÜ KIZLARAĞASI HANI DERKEN EPEY BİR DOLANDIK. ÖZELLİKLE KIZLARAĞASI HANINDA ÇOK VAKİT GEÇİRDİLER. KOCACIŞ AÇLIĞA DAYANMADI BİR ŞEYLER YEMEYE GİTTİKİ, BEN ÇIKIŞTA ANİ BİR ŞEKER DÜŞMESİ İLE BİZİMKİLERİ ÇOK KORKUTTUM. GELDİĞİMİZ YERDE ÇOOOK ESKİ BİR TAŞ FIRINDA PİDE YEMEYİ PLANLAMIŞKEN, KUMRU İÇİ DOMATES PEYNİRE FİT OLDUK MECBUREN, BEKLENMEDEN HEMEN ONU ALDIK, SOGUK SANDİVİÇ MODUNDA HEMEN KAYINVALİDEMİN BİR BAŞKA KİRACISINA OTURDUK, ORAYA OTURDUM Kİ BANA BİR ŞEY OLURSA KOCACIŞLA BULUŞMAK KOLAY OLSUN:))))))) KOCACIŞA GEL DEDİK O GELENE KADAR BİZ ÇAYLA SİMİTLERİMİZİ GÖTÜRDÜK. ÜSTÜNE BEN KURU KAYISI, HATTA MİNİK LOKUMLARDAN BİLE YEDİM. KENDİME GELİNCE FİNCANDA KAHVEMİZİ İÇTİK.KÖŞEBAŞINDA SAZCILAR SÖZCÜLER ÇAILIYORDU. BENDE KENDİME GELMİŞ OLDUĞUMDAN PEK BİR LEZZETLİ GELDİ HEPİMİZE. O SIRADA KOCACIŞ BİZE KATILDI. SONRA SEN OTUR DEDİK, BİZ YENİ TURLARA BAŞLADIK. GEÇERKEN 1 TL YE ANNEM TERLİKLER ALDI EVE MİSAFİRLER İÇİN. SONRA BEBEK EŞYASI SATAN BAŞKA BİR MAĞAZAYA GİRDİK. EŞYALARA, GİYİSİLER BAKTI ANNEMLER. ANNEM BİR ALT AÇMA MİNDERİ ALDI. GERÇİ EVE GELİNCE ÇILDIRMIŞTI, ALT AÇMA MİNDERİ, EMZİRME YASTIĞI,VS... BU NE YA BİZİM ZAMANIMIZDA HİÇ BİRİ YOKTU BUNLARIN DİYE DİYE DURDU AMA:))))))

ORADAN DÖNÜŞE GEÇTİK. DÖNERKEN KURUKAHVE, İŞPORTACIDAN İĞNEYİ İPLİĞE GEÇİREN GEÇİREN ALET, YABANMERSİNİ ALIP HAVRA SOKAĞINA GELDİK. ORADAN BİZ YOĞURT PEYNİR, ZEYTİN, SEBZE ALIŞVERİŞİMİZİ YAPTIK TAM ARABAYA GEÇERKEN YAĞMUR İRİ İRİ ATIŞTIRMAYA BAŞLAMIŞTI.

EVE GELİNCE BEN UZANDIM. AKŞAM KARDEŞİMLE EŞİ GELDİ. BİRAZ LAFLADIK. BİRAZ ALDIKLARIMIZA BAKTILAR, KARDEŞİM ÖRÜLENLERİ BEĞENMEDİ, ERKEK İŞİ ŞEYLER YAPIN BUNLAR SÜSLÜ DEDİ:))) BENDE O BEBEK DEDİM. SONRA ERKEK OLSUN ÖNCE BEBEK:))))))))

SABAH KOCACIŞ YİNE PAZAR YAZISINI YAZIYORDU UYANDIĞIMDA, ONUN KONTROLÜNÜ YAPIP KAHVALTIYA OTURDUK. ANNEM BİZE PİŞİ YAPMIŞTI. HEMENCECİK BİR KAŞIK SIVI YAĞ, BİR YUMURTA, BİR FİNCAN SÜT, BİR KAŞIK KARBONAT, BİR KAŞIK KABARTMA TOZUNU HIZLA MAYALANDIRIP MERDANE İLE AÇIYOR. ONLARI KESİP KIZGIN YAĞDA KIZARTIYOR. ESKİDEN DAHA DOĞRUSU BEN KÜÇÜKKEN BUNLARA ÇAM AĞACI, BALIK ŞEKİLLERİ VERİP KESTİĞİNDEN BEN BALIKLI PİŞİ DİYORUM, AMA KOCACIŞ BUNLARA KARTACA DEDİ. AFİYETLE KAHVALTI YAPTIK. KAHVALTI SONRASI KOCACIŞ ANNESİNE GİTTİ. YİNE BİR HESAPLARI GÖRÜŞMELERİ VAR. GÖRÜMCEM BİR ŞEYLER KARIŞTIRMAYA ÇALIŞIYOR GİBİ GELİYOR DA, KOCACIŞ HAMİLELİĞİM DOLAYISIYLA PEK BİR ŞEY ANLATMADI BANA SİNRİLENMEYEYİM DİYE...

O GİDİNCE KALAN İŞLER VARDI, DOLAPLARI KURCALADIM, ÇARŞAF, KUMAŞ, DANTEL KURDELE GİB ŞEYLERİMİ ARADIM. BU ARADA NASIL OLDUYSA KANTER İÇİNDE KALDIM BU HAVADA:)) DUŞTAN ÇIKTIM KURULANIRKEN GÖBEĞİM DİKKATİMİ ÇEKTİ. İÇİ DIŞINA ÇIKIYOR YAVAŞ YAVAŞ, KAHVERENGİ ÇİZGİ GÖBEĞİMİN ÜSTÜNDE OLUŞMAYA BAŞLAMIŞ YAVAŞ YAVAŞ. ASIL GARİBİ GÖBEK DELİĞİMİN İÇİNDE DE LEKELER VARMIŞ ŞİMDİ ÇEVRESİNDELER. İLK BAKIŞTA ONLARI MORLUK ZANNEDİP AKLIMI OYNATTIM. SONRA KAHVERENGİMSİ LEKELER OLDUKLARINI FARK ETTİM SANIRIM İÇİNİ İYİ KURULAMADIĞIM İÇİN GÜNEŞLENİRKEN OLUŞAN LEKELER:))) ZATEN BU KIŞI HİÇ BİR SENE OLMADIĞI KADAR ESMER GEÇİRDİM. YAZ SONU RENGİMİ KORUYORUM NEREDEYSE. OYSA HER KIŞ OLDUĞUMDANDA BEYAZ OLURDUM BEN. BEMBEYAZ GEÇİRİRDİM. BAHARA HAVALAR ISININCA GÜNEŞLENMEDEN DAHA RENGİM SARARIR TEKRAR BUĞDAY RENGİ OLURDU. BU KIŞ O BEYAZLAMA DÖNEMİ OLMADI:)) HATTA AZ ÖNCE DEDİM YA GÜNEŞSİZ KAHVERENGİLERİM OLDU:))) BİRDE GÜLÜN BANA GÖBEĞİME ŞÖYLE BİR BAKINCA GÖBEK DELİĞİM ULTRASONRAKİ BEBEK GÖRÜNTÜSÜNÜ ÇAĞRIŞTIRDI BANA:)))))) SANIRIM BAKTIĞIM HER YERDE, DÜŞÜNDÜĞÜM HER ŞEYDE, BEBEK VAR:)))))))))

AA BU ARADA DÜN BEN GEZERKEN HİÇ HAREKET ETMEYEN HATTA BENİ ENDİŞELNDİREM OĞLUM. AKŞAM OTURMAYA BAŞLADIĞIMDA SANIRIM UYANDI, SALLA BENİ DER GİBİ BENİ TEKMELEMEYE BAŞLADI BU SAYADEDE, HEP YANINDA USLU DURDUĞU DAYISI VE EŞİNEDE TEKMELERİNİ GÖSTERDİ.

GEÇEN AKŞAM DR A SON GİTTİĞİMİZDE HEDİYE VERİLEN BİR SETİN CD SİNİ SEYREDİYORDUM. ORADA DİYOR, SUYUN İÇİNDE BEN HAREKET ETTİĞİMDE BEŞİKTE SALLANMA ETKİSİ GİBİ BİR ETKİ İLE BEBEK UYUYORMUŞ. BEN DURUP DİNLENİNCE HAREKET EDİYORMUŞ. BİRDE CD DEKİ ANNE KARNINA BASTIRINCA ORAYA DOKUNMA HİSSİ İLE BEBEĞİN TEPKİ VERDİĞİ GÖSTERİLİYORDU. ŞİMDİ BENDE DİNLENME HALİNDEYKEN DENİYORUM. SANKİ OLUYOR GİBİ. AMA KARNIMA DOKUNAN HERKESLER ÇOK SERT BULDUĞUNDAN BU HAREKETİM HEPSİNİ KORKUTUYOR. HAMİLE KARNI NE KADAR SERT OLUR BİLMİYORUM. BAZI YERLERDE KARINDA SETLEŞMEYİ ERKEN DOĞUM BELİRTİLERİ ARASINDA OKUMUŞ OLSAMDA BENİM HEP BÖYLE. ZATEN AMNİYOSENTEZ SIRASINDA DR DA DOKULARIMIN ÇOK SERT OLDUĞUNDAN BAHSETMİŞTİ. BEN ARTIK DAHA SIK SÜRÜYORUM KREMİMİ YİNEDE. VEEE ARTIK SANDALİYEDE DİK OLARAK OTURMAM OĞLUŞUMUN HİÇÇÇ HOŞUNA GİTMİYOR EN KÖTÜSÜNDEN BEN GERİYE YASLANANA KADAR O KASIKLARIMI TEKMELİYOR:))))))) ÇALIŞIYOR OLSA İDİM NE YAPACAKTIM HİÇ BİLMİYORUM. ŞİMDİ ONUN İSTEDİĞİNİ YAPMAK ZOR DEĞİL TABİİİ O NASIL İSTERSE ÖYLE OTURUYORUZ.

ŞİMDİLİK İKİ TÜR HAREKETİ VAR BENİM HİSSETTİĞİM BİRİNCİSİ VURMALARI, TEKMELEMELERİ, ONLAR GÖRÜLÜYOR, HAFİFLERİ BİLE KARNIMA ELİNİ DAYAYAN TARAFINDNA HİSSEDİYOR. BİRDE BEBEĞİMLE BENİM ARAMDA OLAN, İÇİMDE ANİ BİR DÖNME GİBİ BİR ŞEY YAPIYOR VE O SUYU ANİDEN DALGALANDIRIYOR GİBİ İÇİMDE BİR ŞEY DÖNÜYOR GİBİ HİSSEDİYORUM... BEN HER İKİSİNİDE ÇOK SEVİYORUM.

BABASI HADİ OĞLUM DOLDUR SÜREYİ, ÇALIŞ BÜYÜ GEL ARTIK OYNAYALIM SENİNLE DİYOR. BEN KİMSEYİ BİLMEM BENİM HİÇ ACELEM YOK, BEN HEP BİRLİKTEYİM ONUNLA, O OYNUYOR BENDE ELİMDEN GELDİĞİNCE AKLIMIN ERDİĞİNCE ONUN OYUNLARINA EŞLİK EDİYORUM İŞTE, VEEE BÜYÜK BİR KEYİF ALIYORUM. BEN OĞLUMLA BİRLİKTEYİM SİZ BEKLEYİM DİYORUM HALA, BABASI VE TÜM SABIRSIZLARA:))))

yoğurtlu köfte

2010-02-17T23:21:00.004+02:00

lale abla ister yazmamla, kocacış babanemin yoğurtlu köftesi diyor, biz onu meyaneli köfte olarak biliyoruz aslen rumeli yemeği, ay galiba köftelerin hepsi rumeli kökenli yada rumelide türev alınmış:)))))) bildiğiniz köfte yapılıyor ben içine birde mutlaka sarmısak koyarım. az ekmek, tek yumurta, kimyon karabiber, işte birazda su ekler bildiğiniz köfteyi yapar kızartırım, unu kavurmayla başlanan meyane yapılıyor, yoğurt sulu değilse sulandırıp ama bana kalırsa hiç su eklemeden meyaneye yoğurt ekleniyor ardından kızartılmış köfteler içine eklenip bir süre daha sos kıvamlanana kadar pişirilir, ocaktan alınmadan önce sarımsak eklenir. yani gayet basit ama bence lezzetli, hele birde benim gibi köfteyi mutlaka yoğurtla seviyorsanız, sarımsak vazgeçemediklerinizdense deneyin.

hanlara gelince, illaki hanlar, dükkanlar, evler güzel. ancak izmirde inanılmaz derecede hiç birine bakılmamıştı. bir kaç yıl önce güzelyalı tarafında eksi cumbalı evler yok pahasına gidiyordu. alsancaktakileri barlar adam eder oldu da bir kaç entellektüel oturmaya niyetlendi. ama mezarlıkbaşı, ikiçeşmelik dolaylarındakiler iyice bakımsız durumdalar. ama kemerlatı, hisarönü, hanları nispeten kullanıldığından daha iyi durumda olsada oradakilerinden orijinalliğini görmek çok zor. son dönemde kızlarağası hanı biraz adam edildide çevresi hareketlendi. ancak burada yazladıklarımın hepsini toplayın istanbul dakilerle boy ölçüşemez mukaeseye bile giremez. ama yine de kendince havası olan yerler var tabiiki... kemeraltı eskiden gelen çarşısı izmir in. mesela şimdiki modası alsancak eski yangın yeri. kocacışın dedesi izmir e dönünce kemeraltında esnaflık yapmış. o sırada cumhuriyet döneminde belediye başkanı yangın yerini imara açınca esnafı dolaşıp buradan arsa almaları için yalvarmış neredeyse:)))) işte o imara açılan yangın yeri şimdinin alsancağı. oysa yıllar önce tarlabaşını gezmem gerektiğinde neredeyse tüm bölgenin orjinal dokusunun hiç bozulmadığını görüp çok etilenmiş aynı zamanda da bakımsızlığına şaşmıştımda. ama o kadar çok binanın restarasyonunun ne kadar zor olacağı gerçeğide var. inede sonraki gidişlerimde gelişmeleir görüp biraz umutlanmıştım. ancak o umudu izmir için bir türlü taşıyamadım acıdır ki. bunlar ansiklopedik bilgi değil. eskiler hakkındakiler tamamen kişisel fikrim. diğeleride duyduklarım vee kocamgillerin aile tarihinden kısa bilgiler:))))))))))))

bu günü işe ayırdık. sabah annemle teyzem yürüyüşe çıktı ama ben kahvaltı yapmadığım için onlarla çıkmadım harika bir havada 1 saat yürüyüp geldiler. kahvaltı sonrası teyzeme geçtik kahveye, kahve ve lafladık)) eve gelince annem işe girişti. benim taşındığımdan beri en büyük sorunum çerçaput çeyizim olmuştu. önceki evimdede, bundada... ilk evimde, evin kendi dolapları vardı. sonrasında bir sürü üstü üstüne hurçlarımdan yığın oluştu. tamam da oda dağınık duruyor o düzensizlik beni rahatsız ediyor ama en zoru en alttaki hurçtan bir şey lazım olması durumu. mesela en üstte kullandığım yorgan ve battaniyeler, altında kışlık - yazlık kalkan kıyafetler. onun altında dantel, örtü, vs... durdukları vardı. bu günde onlardan dantelli işli yatak örtülerim, çarşaf takımlarımı, iğne oyası sehpa örtülerini, dantelli havluları:) annem çıkardı. hastaneye götürmek için kullanılmamış polar battaniye, pike çıkarıldı. annem karnın dahada büyüyünce buralara girmen iyice zorlaşacak dedi. onları yıkanıp ütülenmesi işleri var tabikide o iş kolay onlarda bana ihtiyaç yok:)))) evim komik hal almaya hazırlanıyor:))) her yer dantel olacak kısa bir süre için:))))) hiç örtü görmeyen yerlere serilecekler. gerçi zaten vitrin vari bir şeyim olmadığı için yeterince çıkaramadık ama:)))) yinede tepsi örtüsü, su bardağının tabağına örülmüş örtülerden çıkardık. sonra tabiiki toplanacaklar:)))))))) neyse dedim ya bunlar en alttan çıkınca annem hepsini tekrardan düzenledi ve çok yoruldu. akşam yemeğine olanlara kocacış gelince makarna ilave etti, ıspanakla mercimek çorbası hazırdı yedik. yayıldık, annemler odalarına gitmeyince salonda yaprak dökümü izlediler. eee diğer kanallar bizim odadan çıkmayınca ben buraya geldim kocacış uyudu. onlar hala dizi seyrediyorlar onların uykusu gelince ben dizimax seyrederim. annemlerin neden odalarındaki tv yi seyretmeyip bizi bu yerli dizilere mahkum etmeye çalıştıklarını bir anlasam. ama bu gün o kadar yoruldu ki sesimiz çıkmadı.

evi komikleştirme çabalarına ek yeni bir şey yapacak halimiz kalmadı.

yarın için plan yapmışmıydık, aslında bu sabah, yarın sabah için halama gitmeyi düşünmüştük. kayınvalidesi de onlarla oturuyorduki bu yaz alzaimer başladı, oldukçada hızlı ilerledi, şimdilerde çok zor günler geçiriyorlar. onları bir görmeye gitmeyi düşündük... bakalım sabah ola hayır ola:)) şimdi oğluşumun tekme saatleri geliyor ben buradan çekilip onu seyretmeyi ve dinlemeyi planlıyorum...

PAZARTESİLERİ ES GEÇMEK MÜMKÜN MÜ?

2010-02-17T00:05:00.003+02:00

KENDİMCE TAKVİMLERDEN PAZARTESİYİ SİLMEK MÜMKÜN MÜ?

LÜTFEN MÜMKÜN OLSUN ÇÜNKÜ YİNE BİR PAZARTESİ VE YİNE BİR BAŞ AĞRISI İNANILIR GİBİ DEĞİL BEN ÇALIŞIRKEN BİLE PAZARTESİ BU KADAR SENDROMLU GEÇMİYORDU. GERÇİ HALA PAZARTESİLERİ SEVMİYORUM AMA BU KADARDA DEĞİLDİR AMA DEMİ...

NEYSE CUMA GECESİ HERKESCİKLER YATMIŞTI BEN BİRAZ OTURDUMKİ TV YAYINI TAKILMAYA BAŞLADI. KIRSALDA YAŞAYAN BİZLER İÇİN UYDU YAYINI BİLMEM NE YAYINI FALAN MARTAVAL HAVA KOŞULLARI ELVERİŞLİ DEĞİLSE... UZUN LAFIN KISASI, FIRTINA ÇIKTI Kİ NE FIRTINA... CUMARTESİ SABAHINA ZORLA UYANDIK. ZORLA ÇÜNKÜ EVİN HER YERİ AÇIK VE YAKINDA BİNA BİLE YOKKEN EVDE LAMBASIZ BİR ŞEY GÖRÜLMEYECEK KADAR KARANLIKTI HER YER. YANİ SABAH OLDU DİYEMEDİK SAATE BAKMADAN. MANZARALI VE SABAH GÜNEŞİ ALAN MUTFAĞIMDA AMPUL IŞIĞINDA KAHVALTI YAPTIK Kİ, SABAH KAHVESİNDE ARTIK GÖRÜNTÜ TAMAMEN GİTTİ, GÖZ GÖZÜ GÖRMEZ BİR YAĞMUR BAŞLAMIŞTI Kİ CAMLARI DÖVEN ÇILGIN BİR DOLUYA ÇEVİRDİ ŞAKA GİBİ BİR ANDA LEBLEBİ TANESİNDEN BÜYÜK DOLULAR YAĞMAYA BAŞLADI PENCEREDEN SEYRETTİK. BEN BİR A CAMLARDAN BİRİNİ KIRACAK KESİN DEDİM. O SIRADA OTOPARKIN DUVARLARI DİBİNDE FIRTINA İLE BİRİKEN DOLU TANELERİ BEMBEYAZ GÖRÜNMEYE BAŞLADILAR. BİZDE TAM GEZME PROGRAMI YAPIYORDUK. ANNEM YOKTU ZATEN, BABANEMİ YİĞENİNE BIRAKIP BİZ KEMERALTI YAPACAKTIK. BABANEM YOK ARTIK BU HAVADA NE GEZMESİ DEDİ. BİZDE ARABA SU ALMIYOR EE YİĞENİNİN EVİDE ALMIYOR DEDİK:))))))))) TAMAM AMA ARABAYA BİNERKEN İNSAN SIRILSIKLAM OLUR DESEDE BİZ DİNLEMEDİK. HAZIRLANDIK. TAM HAZIRLANDIK YAĞIŞ DURDU. BİZDE BİNDİK ARABAYA YOLA ÇIKTIK BABANEMİN DULARI İLE. KARŞIYAKA YA BİZ VARDIĞIMIZDA HAVA GÜNEŞLENİYORDU. BABANEMİ BIRAKTIK BİZ MEZARLIK BAŞI YAPTIK. OTOPARKA ARABAYI PARK ETTİK Kİ BİRDEN MANZARA BENİ ÇEKTİ; YILLARDIR GİDERİM KEMERALTINA, MEZARLIKBAŞINA O KADAR İSTEDİM AMA KAZI ÇALIŞMALARINDA SONRA BİR TÜRLÜ İKİ DİREK DIŞINDA GÖRMEDİĞİM AGORAYI GÖRÜYOR OTOPARK MANZARAMIZ. O ÇEVREDE YIKIM YAPILIYOR ALTTAN ÇARŞI ÇIKARILIYOR. BİRDE O BÖLGE NÜFUS KÜTÜĞÜMÜZÜN KAYITLI OLDUĞU YER HA::)))) KOCACIŞADA HADİ BEN YENİ GELDİM KÜTÜĞE AMA YA SİZ DEDİM GÜLDÜK BİRLİKTE:)))))))) KENDİSİ ORADA DOĞMAMIŞ AMA DEDELERİ ORALARIN ÜSTÜNDE NAMAZGAH TA OTURMUŞ YILLARCA, İSTNBUL DA SARAY DAĞILIPTA İZMİRE GELDİĞİNDE, İZMİR ORALARDAYMIŞ... SONRA ONLAR YENİ İZMİR E GEÇMİŞ AMA KÜTÜKLERİNİ HİÇ ALMAMIŞLAR GEREKMEMİŞTE... AY NEYSE AİLE TARİHİ YETER IŞIK TERS OLSADA BEN HEMEN BİR KARE ÇEKTİM, O SIRADA GÖREMEDİM AMA ÇIKMIŞ BİR BİRŞEYLER. BENDE KLASİK İZMİR MANZARALARI DIŞINDA BUNUDA PAYLAŞMAK İSTEDİM SİZLERLE...

ASLINDA ÇEVRESİNDE VE KENDİSİNDE YAPILACAK DAHA ÇOK İŞ VAR. YA ESKİ BİNALAR, YA YIKIK BİNALAR YADA AÇILMIŞ ALANLARDA OTOPARK DURUMUNDA HALA... ASLINDA BÖYLE YAKIN TARİHİ YANSITAN YAŞANMIŞ YERLER BENİ ESKİ TARİHTEN ÇOK DAHA FAZLA ETKİLER. BEN YARISI YIKILMIŞ BİNALARA, BOŞ ESKİ EVLERE DAHA DUYGUSAL YAKLAŞIYORUM. BURADA GÖRÜLMEYEN YAKIN ÇEVREDE O KADAR ÇOK Kİ, ESKİ CUMBALI EVLERDEN, BİNALARDAN....

OTOPARKTAN ÇIKIP KLASİK GÜL KEBAB YAPTIK. ORADAN DOLANDIK. BENİM YÜNCÜME UĞRADIK. HAVLU GİBİ PÜRÇÜKLÜ 5 TANESİ 1,5 TL YA BİR SÜRÜ RENK ALDIM. NE YAĞACAĞIMI PLANLAMADIM ALIRKEN:(

ORADAN KAYINVALİDEMİN KİRACILARINDAN BİRİNE UĞRADIK BİRER KAHVE İÇTİK Kİ KOCACIŞ SOHPETE DALDI BEN KALKTIM KIZLARAĞASI HANINA GİTTİM. SON GİTTİĞİMDE DEĞERLİ TAŞLARLA ALAKALI ÜST KATI GEZMİŞTİM BU SEFER ALTTA ŞAL FALAN BAKTIM PEK BİR ŞEY BEĞENMEDİM. SONRA HARİKA ELBESELER BULDUM İNCE KADİFE ÜSTÜ BONCUK İŞLİ. AMA BANA GÖRE BEDENİ YOKTUR DEDİM. GÖREVLİ KIZ HER BEDENİ VAR DEYİNCE MANTOMUN ÖNÜNÜ AÇTIM GÜLDÜ:)))) DEMEKKİ HALA DURUMU KURTARACAK DURUMDAYIM. DÖNÜNCE KOCACIŞA HALA ABD DE DOĞUM YAPMA ŞANSIM VAR DEDİM, UÇAĞA KİMSE BİR ŞEY SORMADAN BİNEBİLİRİM:)))))))

SONRA BİR BEBEK ÜRÜNLERİ MAĞAZASINA GİRDİM AMA HAFTA SONU HATALI BİR SEÇİM GİBİ GELDİ, ÇÜNKÜ ÇOK KALABALIKTI, PEK BİR ŞEY BAKAMADIM. YİNEDE BİR DOLANDIM. ORADAN GİDİP KOCACIŞI ALDIM. EVİN İHTİYAÇLARINDAN, PEYNİR, KAYMAK, ÇEREZ FALAN ALIŞVERİŞİ DERKEN ARABAYA KENDİMİZİ ZOR ATTIK. BABANEYİ ALDIK, EVİMİZE DÖNDÜK. DÖNER DÖNMEZ BEN UYUMUŞUM HEMEN. BU GEZMELERİN EN ÇOK BU TARAFINI SEVİYORUM:)))))))) EVE DÖNÜP UYUMAK VE O SIRADA KİMSENİN BENDEN BİR ŞEY BEKLEMEMESİ, İSTEMEMESİ... TAM KEYİF YAPABİLMEK YANİ:))) UYANINCA KOCACIŞIN BABANESİNİN KLASİK YOĞURTLU KÖFTESİNİ YAPMAYI DENEDİK. İLK DENEME TAM BAŞARILI OLMADI. KOCACIŞ YOĞURTU FAZLA SULANDIRDI, DEDİM DE AMA DİNLEMEDİ. AMA LEZZETİ HİÇDE FENA DEĞİLDİ. HOŞ UYUMADAN ÇIKARDIĞIM, ÖNCE HAZIRLANIP DONDURULMUŞ, KÖFTELERLE YAPTIK:) BU DERİNDONDURUCU EN ÇOK BÖYLE ZAMANLARDA İŞİME YARIYOR YA O NEDENLE VAKTİM VE HALİM OLUNCA KALDIRILACAK BİR ŞEYLER YAPIYORUM....

PAZAR GÜNÜ CUMARTESİYE İNAT BÜTÜN GÜN EVDE YAYILDIK. KOCACIŞ YİNE YAZISINI HAZIRLADI, BEN KONTROL ETTİM, TV SEYRETTİK, SOHPET ETTİK...

DÜN KAFAMI ZOR KALDIRDIM HATTA DÜN AKŞAM AĞRIDAN ZOR UYUDUM. AMA BU GÜN ÇIKTIM. BİRAZ İŞ BİRAZ GEZME YAPTIK TEYZEMLE. YARIN EŞİNİN DOĞUM GÜNÜ İÇİN O ALIŞVEİRŞ YAPTI, BEN ONUNLA DOLANIP YÜRÜDÜM. HAVA HARİKAYDI, HATTA BANA ÇOK SICAK GELDİ. TEYZEM GÜLDÜ BU SANA HİÇ BEZEMEDİ DAHA KIŞ SEN YANDIM DİYORSUN, NEDE OLSA TEMMUZDA BENİ HIRKALI GÖRMEYE ALIŞIK OLUNCA KIŞ ORTASINDA OFF DEYİNCE GÜLDÜ:))))) SONRA BABANEMİN KIRILAN DİŞ PROTEZİNİ TAMİRDEN ALMAYA GİDİP EVE DÖNDÜM.

HA BU ARADA SİZE ŞEKER DİYETİMİ İKİ KERE KIRDIĞIMI SÖYLEMEDİM DEMİ.

ÖZÜR DİLERİM OĞLUM, YAPMAK İSTEMEDİM AMA DAYANAMADIM, BENİ AFFET BİR KERE YARIM PİŞMENİYE, BİR KEREDE BİR ISIRIK ÇİKOLATA YEDİM. YARIM PİŞENİYE 160, BİR LOKMA ÇİKOLATA İSE 144 DE NEDEN OLDU. YEDİM AMA ÇOK ÜZÜLDÜM VİCDAN AZABI YANİ... KENDİM İÇİN OLSA HİÇ BİR TEHLİKE YOKTA, BEBEK İÇİN KORKUYORUM... YAPMAMALIYIM AMA CANIM ÇEKTİ İŞTE...

EVDEN BU CANIM ÇEKTİKLERİNİ YOK ETMEK GEREK AMA BENDEN BAŞKA YAŞAYANLARDA VAR,

BAL KONUSU VAR BİRDE, SABAH KAHVALTISINDA BİR MİKTAR TÜKETİNCE LİMİTLER DAHİLİNDE AMA NORMALDEN FAZLA ÇIKIYOR. KORKULACAK BİR ŞEY OLMASADA BEN ENDİŞELENİYORUM... ALLAHIM DİLERİM BİR ŞEY OLMAZ. GERÇİ BENDEN ÇOK YÜKSEK SEKERLE VE DİYET YAPMADAN NORMAL DOĞUM YAPANLAR KONUŞTUKÇA BEN ŞOK ŞOK OLUYORUM AMA... KÖTÜ ÖRNEK EMSAL OLUŞTURMAZ DİYEREK GERİ DÖNÜYORUM BU FİKİRLERDEN....

AY NE UZATTIM DEMİ, TAMAM ŞİMDİLİK KESTİM...

ZATEN UYKUMDA GELDİ...

GÖBEK

2010-02-12T00:29:00.003+02:00

HANİ DERLER YA GÖBEKMİ BEBEK Mİ DİYE, VALLA BU SEFERKİ BEBEK:))))))))

AMA ESKİDENDE HANİ GÖBEKSİZ DEĞİLDİM. "0" BEDEN OLDUĞUM DÖNEMLERDE BİLE İLLAKİ BİR GÖBEĞİM OLDU.ÇOK DEĞİL AMA İÇİNE GÖÇMÜŞ OLMADI HİÇ. SONRASINDADA ALDIĞIM KİLOLARLA ORANTILI OLARAK GÖBEĞİM OLDU. BU YAZ EN BÜYÜK HANDİKAĞIM BİKİNİDEN HAFİFÇEDE OLSA TAŞMASI OLUYORDU. LAF ARAMIZDA HELEKİ TATİLİN SONUNDA ARTAN GAZSAL SORUNLARLA BU DAHADA BETER HAL ALIYORDU. AMA DEDİM YA ZATEN İLLAKİ OLDU HEP. ÖNCEDENDE BAHSETMİŞTİM BELİ AÇIKTA BIRAKAN KIYAFETLERİ SEVEN BİR KOCACIŞLA PEK SEVİMLİ BİR DURUM DEĞİLDİ TABİİKİ.

AMMA İLLAKİ DE ŞİMDİKİ KADAR GÖBEĞE HİÇÇÇ SAHİP OLMADIM. HANİ HALA AYAKLARIMI GÖREBİLİYORUM DA, YER EĞİLEBİLİYORUM DA, DÜŞENİ ALABİLİYORUM. YİNEDE BANA BAKINCA İLK FARK EDİLEN YERİM GÖBEĞİM. YANİ O KADAR... AMA ÖNCEDEN HER NE YAPSAMDA ERİTEBİLSEM DEDİĞİM, HOŞLANMADIĞIMIZ GÖBEĞİMDEN SONRA, ŞİMDİ BÜYÜYEN KOCAMAN OLAN GÖBEĞİM TAPTIĞIM TEK YERİM OLDU VE DAHADA BÜYÜMESİ İÇİN BEKLİYORUM. BEKLİYORUM ÇÜNKÜ ORADA OĞLUŞUM VAR. O BÜYÜDÜKÇE BÜYÜYOR GÖBEĞİM VE BEN ÇOK BÜYÜSÜN İSTİYORUM OĞLUŞUM. O NEDENLEDE HER GÜN BÜYÜYEN GÖBEĞİME HAYRANLIKLA BAKIYORUM. BAKTIKÇADA SU YATAĞI GİBİ HAREKETLENMESİNİ SEYREDİYORUM. ASLINDA ÇOKDA KOMİK. OTUDUĞUM YERDE SIRTIMA YASLADIĞIMDA KIPIRDAYAN, HAREKETLENEN BEBEĞİM KARNIMIN SU YAĞAĞI GİBİ HAREKET ETMESİNE NEDEN OLUYOR. YENİ KEŞFETTİĞİM HER ŞEY GİBİ BUDA ENİ YİNE TEBBESSÜM ETTİRİYOR. HATTA GÜLDÜRÜYOR..

ANCAK BÜYÜYEN GÖBEĞİMLE KOCACIŞIMI BİR ENDİŞE ALIYOR. ÖNCELİKLE KORKUYOR. HER TÜRLÜ AKSİLİKTEN KORKUYOR. SONRASINDA DA ANİDEN BU HIZLA BÜYÜMESİNDEN DOLAYI İLERLEYEN AYLARDA TAŞIYAMAMDANİ YADA ÇOK BÜYÜK OLMASINDAN DOLAYI OLABİLECEK SORUNLARDAN KORKUYOR. BİRDE ARADA OĞLUŞUNA ÇIKIŞIYOR SENNE YAPIYORSUN BÖYLE ANNENE, GÖBEĞİNİ KOCAMAN YAĞTIN, DİKKAT ET ONA SANA LAZIM AMA DAHA BANADA LAZIM DİYE, TABİKİ ŞAKACIKTAN. ASLINDA İŞİN İÇİNDE BİRDE BU GECE ÖĞRENDİĞİM SABIRSIZLIK VAR. KOCACIŞ MEĞERSEM OĞLUŞUNA BİR AN ÖNCE KAVUŞMAK İSTİYORMUŞ:)))))))) ÇOK ŞAŞIRDIM. EN ÇOK ANNELERİN İSEDİĞİNİ DUYDUĞUM BU BEKLENTİYİ DAHA BEN YAŞAMADAN KOCACIŞIN YAŞAMASINA ŞAŞIRDIM. BEN SADECE BEBEĞİMLE BENİM ARAMDA YAŞANAN BU DÖNEMİ DOYASIYA HATTA DAHA UZUN YAŞAMAK İSTİYORUM. BANA SANKİ ONA BİR DAHA HİÇ BU KADAR SAHİP OLAMAYACAKMIŞIM GİBİ GELİYOR. SANKİ BİR DAHA HİÇ BU KADAR GÜVENLİ BİR ORTAM SAĞLAYAMAYACAKMIŞIM GİBİ GELİYOR. YANİ BEN KLASİK OLARAK HEMEN DOĞSUN BU HAMİLELİK BİTSİN FALAN İSTEMİYORUM. BEN ARAMZIDAKİİLİŞKİDEN ÇOK MEMNUNUM, DEVAM EDEBİLİR:)))

hafta başlamış

2010-02-08T20:41:00.002+02:00

bu gün pazartesiymiş, hafta başlamış bana ne...
okullar açılmış, dışarıda yağmur varmış bane ne...
ay böyleside biraz garip demi?
tamam ev hanımlığını istemiştim, hatta özlemiştim. ama planladığımda bu değildi.
şimdi evimin penceresinin bana getirdiği mevsimsel manzaralarla, tv ve kitaplarla kaldı hayatım.
mesela dün gece ertelediğim avusturalya filmini bu gün seyrettim. uzun ama seyredilebilir bir film. uyukladım yine. yedim içtim. yemeklik pek bir şey de yapamıyorum. abur cuburlarda diyete girdi. bol bol meyve tüketiyorum. teyzem gelmese kapı çalmıyor neredeyse. bu günun en hareketli anları yönetimin sularla ilgili kontroller için zili çalması oldu.
ben ev hanımlığını biraz daha aktif düşünmüştüm...
neyse şikayetçi değilim. sadece yaşadıklarımı yazmak istedim. kimbilir havalar biraz değişince belki benim hayatımda hareketlenir. belki...
bu günün en büyük olayı benim için oğluşumun tekmelerini görmüş olmam oldu. tv seyrederken film müzikleirnde tekme atmaya başladı ve ben karnımda bri hareket görür gibi oldum. ilgimi karnıma yöneltince bebişimn tekmelerinin seyrine daldım. bol kahkaha attım. seyretmek çok zevkliydi... sıkıntılarım o andan itibaren keyfe döndü... iyiki hamile kalmışım, iyiki bunları yaşıyorum... varsın evde kalayım oldum...

şimdide "bugün aslında dündü" yü seyrediyorum. keyifli bir komedi.

ASLINDA 25

2010-02-07T22:23:00.002+02:00

RESMİ OLARAK HAMİLELİĞİM 25. HAFTASININ ORTASINDA. AMA BİLİNEN VE BEBEĞİN BÜYÜKLÜĞÜ GEREĞİ 26. HAFTANIN ORTASINDA...

VE BU HAFTA HAMİLELİĞİMİN BAŞINDAKİ GİBİ GÜNDÜZ UYKULARIM BAŞLADI :)))

DÜN BANYO YAPTIM, BÜYÜKKK BİR ÇABA İLE AYAK TIRNAKLARIMINLA UĞRAŞTIM ONLARI BOYADIM FALAN. ARTIK BU KÜÇÜMSENEN, LAFI BİLE EDİLMEYEN ŞEY ŞİMDİLERDE BENİM İÇİN BÜYÜK BİR İŞ OLMAYA BAŞLADI:))) YORULDUM. UZANMIŞIM UYUDUM. ŞEKER ÖLÇÜM SAATİM GELMESE KALKMAZ EPEYCE UYURDUMDA İYİKİ KALMIŞIM ŞEKERİM ÇOK DÜŞMÜŞ. SONRASINDA EPEY BİR ŞEY YEDİM. AKŞAM YEMEĞİNDEN ÖNCE YİNE KISACIK ŞEKERLEME YAPTIM. AKŞAMDA LALE ABLA GİBİ KOCACIŞIN AÇTIĞI TARİHİN ARKA SAYFALARINDA SIZMIŞIM, ARTIK HATIRLAMIYORUM... GECELERİ O KADAR DELİKSİZ UYUMUYORUM AMA NEDENSE?

BU SABAH KALKINCA GECELİK SABAHLIK MODUNDA KALDIM EPEYCE. PAZAR SABAHI PİSİKOLOJİMİ BOZMUYORUM ÇALIŞMIYORDA OLSAM. SONRA KOCACIŞ YAZISINI BİTİNCEYE KADAR ANNEMLERLE ARKA ODADA LAFLADIM. KOCACIŞ YAZISINI GÖNDERMEDEN KLASİK SON KONTROLÜ BEN YAPTIM VE TV KARŞISINA GEÇTİK. HİTLER YAŞASAYDI DİYE BİR FİLM VARDI ONA TAKILDIK. O BİTİNCE DIŞARI ÇIKTIK. BİZ ÇIKARKEN EVİN ÖNÜNDE İNCE İNCE YAĞMUR VARDI. UZUN SÜREDİR GİTMEDİĞİMİZ KARDEŞİME UĞRADIK, BİR KAHVE İÇTİK BİR İKİ LAFLADIK KALKTIK. KARDEŞİM TİPİK OLARAK TVDE FUTBOL MAÇLARINA TAKILMIŞTI. KOCACIŞ ÖNCE GAZETE OKUDU, MAÇ BİTİNCE Kİ KARDEŞİM BULABİLDİĞİ TÜM MAÇLARI SEYREDER. BİRAZ LAFLANDI O KADAR:))))) ALIŞVERİŞ İÇİN MARKETE UĞRAYACAKTIK Kİ, ÇOK KALABALIK OLDUĞU İÇİN VAZGEÇTİK. EVE GELİRKEN YAĞMUR İYİCE ARTMIŞTI. AMA BİZİM EVİN BULUNDUĞU YERDE BİR ŞEY VAR, YİNE İNCE İNCE YAĞIYORDU:)) BİZİM EVDE ÇOK NADİR SAĞNAK YAĞMUR OLUR NEDENSE? TEYZEMDE BENDE BUNA ÇOK ŞAŞARIZ. ŞEHİRDE SEL SEYLAP OLUR, ELEKTRİKLER KESİLİR BİZİM BURASI KURUDUR:)))))))) BEN BUNU YAZARKEN CAMLARA BİR KAÇ DAKİKALIĞINA ÇILGIN YAĞMUR DAMLALARI HIZLA VURMAYA BAŞLADI. BÜYÜYÜMÜ BOZDUMKİ YAZARAK:))))))))

NEYSE EVE GELİNDE ÜZERİMİ DEĞİŞTİRDİM, UZANDIM VEEE SÖZDE FİLM SEYREDERKEN UYUMUŞUM YİNE. YEMEK İÇİN KALKTIM. YEMEKTE KEREVİZ SAPLI, MANTAR SOSLU MAKARNA YAPTI KOCACIŞ. HARİKADA YAPMIŞ HANİ, ELLERİNE SAĞLIK:))) ŞİMDİ O STAR WARS I SERİSİNDEN BİRİNİ SEYREDİYOR. ANNEMLERİ HİÇÇÇ AÇMADI ONLAR ODALARINA KAÇTILAR BABANEM RADYOTERE DAYANDI UZANIYOR. ANNEM BEBEK BATTANİYELERDEN BİRİNİN KENARLARINI YAPIYOR.

BENDE ASLIDNA BU GECE AVUSTRALYA FİLMİNİ SEYREDECEKTİM. SONRA BAKTIM KOCACIŞ DAHİL KİMSEYİ AÇMAYINCA, YARIN ÖĞLENDE TEKRARI VARMIŞ, YARINA BIRAKTIM BU YAZIYI YAZAYIM KİTABIMA DÖNERİM. MUTLAKA OKUYORUM AMA AZAR AZAR DEDİM YA UYKU MODUM GERİ DÖNDÜ, HELE OKURKEN UYUKLAMAK ÇOK KOLAY OLUYOR:))))))

YANLIZ İKİ GÜNDÜR KARNIMDA BİR GARİP HİS VAR. ÇOK BOL RAHAT ŞEYLERDE GİYMİŞ OLSAM SANKİ BİR ŞEY KARNIMI SIKIYORMUŞ GİBİ BİR ŞEY HİSSEDİYORUM. NEYSEKİ HAREKET EDİYORDA ARTIK KORKULARIM ESKİSİ GİBİ OLMUYOR. BU GÜN DAYISINA HAREKETLERİNİ GÖSTERMEYE ÇALIŞTIK AMA DR DA HER TARAFLARINI AÇIP GÖSTEREN OĞLUŞ, BU GÜN PEK BİR NAZLIYDI DAYISINDAKİ SÜRE BOYUNCA HİÇÇÇ KIPIRDAMADI. TAM ÇIKTIK ARABAYA BİNDİK BAŞLADI TEKMELEMEYE:)))

KARAR VEREMEDİK BU OĞLAN ÇOKMU EDEPSİZ OLACAK, PEK Mİ NAZLI OLACAK:)))

BEN HEP GECE YARISINA YAKIN OYNAMAYA BAŞLADIĞINDAN GECELERİ BİZİ HİZZAYA DİZECEK DİYORUM AMA DR O HİÇ BELLİ OLMAZ DEDİ... DAYISIDA ZATEN KIYAMADI AMAN BIRAKIN UYUYORDUR RAHATSIZ OLMASIN DEDİ:)))))

AMAN SEN RAHATSIZ OLMA OĞLUŞUM... :)))))

BU ARADA GÖBEĞİM KOCAMAN OLDU. YILBAŞINDA HAMİLE OLDUĞUM DOĞRU DÜRÜST BELLİ DEĞİLDİ. O GECE GİYDİĞİM PANTOLONU GECE BOYU DÜŞMESİN DİYE ÇEKİŞTİRMEK DURUMUNDAYDIM. ŞİMDİLERDE İSE SANIRIM DAR GELECEK. VEE GÖBEĞİMİ GÖRMEMEK MÜMKÜN DEĞİL. ANNEM SÜREKLİ HAMİLELİKTE GİYDİKLERİMİ ELEŞTİRİYOR. BENİM VÜCUT HATLARINI BELLİ EDEN ŞEYLER GİYMEMDEN HOŞLANMIYOR. BENDE HALA HAMİLE KIYAFETLERİNİ SEVMİYORUM. İNATLAŞMA GİBİ, HİÇ BİR ZAMAN HOŞLANMADIM VE KADINLARIN HAMİLEYKEN GÖBEKLERİNİ SAKLAMALARINI ANLAMADIM. ANNEME GÖREDE GÖSTERMEK ÇOK GARİP... VALLA ANNEMİN KIZIYIM, GÖREN KARDEŞ GİBİ OLDUĞUMUZU VEE ÇOK BENZEDİĞİMİZİ SÖYLÜYOR YOKSA TEST YAPMAK GEREK DEMİ:)))))))))) NEREDEYSE HİÇ BİR KONUDA BAKIŞ AÇIMIZ, ZEVKLERİMİZ UYUŞMUYOR. BUDA BUNLARDAN BİRİ. GEÇENLERDE DOĞUM İÇİN BANA 4 TANE GECELİK ALDIK. BEN HALA NORMALDEDE GİYİLEBİLCEK TİPTE OLANLARA BAKARKEN. O ROBADAN BÜZGÜLÜ, EMZİRME YIRTMACI OLANLARA BAKIYORDU. ŞİMDİ BÜYÜK BEDEN YAKADAN AÇILAN AMA YIRTMACI, ROBASI, BÜZGÜSÜ OLMAYANLARDAN ALDIM. ANNEM MEMNUN OLMADI AMA EN AZINDAN BİR ŞEYLER BEĞENDİĞİM VE ÖZELLİKLE SIRF BEĞENMEDİĞİMDEN DOLAYI, HASTANEYE ESKİLERLE GİTMEYECEĞİM İÇİN RAHATLADI. ANNEMLE NE KADARDA UYUŞMUYOR OLSAKTA, BAZI KONULARDA UYUŞUYORUZDA GALİBA YA. GİTTİĞİMİZ BİR HASTA ZİYARETİNDE, HASTA HASTANEYE GELEN GECELİKLERİNDEN YENİYİ DEĞİLDE, ÖZELLİKLE ESKİYİ, HEMDE PEYCE ESKİYİ GİYMEYE ÇALIŞAN BİR HASTAYI YADIRGAMADA FİKRİMİZ AYNIYDI. DAYIMIN HANIMI İSE, DOĞUMA GİRERKEN GECELİĞİNİ MUTLAKA İLK KEZ GİYERMİŞ. HATTA DAYIMIN KIZIDA O GÜN GİYDİM GELİNCE PARÇALIM ATTIM DİYE ANLAYINCA SADECE ANNEMLE DEĞİL DAHA GENİŞ BİR SINIRLARI KAPSADIĞINI ANLADIK BU TİKİMİZİN.

BU GÜN HASTANE İÇİN NEVRESİM, PİKE, TAKIMLARIMA BAKINDIK. AÇILMAMIŞ PAKETLERE, YADA AÇILMIŞ YIKANMIŞ AMA KULLANILMAMIŞ OLANLARA BAKINDIK. NEVRESİM YERİNE ÇARŞAF, YASTIK, PİKELİ BİR TAKIMLA YANINDA POLAR BATTANİYE GÖTÜRMEYE KARAR VERDİK ŞİMDİLİK. OPERASYONDAN ÇIKINCA HER MEVSİMDE ÜŞÜME İHTİMALİNE KARŞI POLAR BULUNSUN DEDİK. 29 MAYISA KÜRTAJDAN ÇIKTIĞIMDA TİTREMİŞTİM. AMA KIŞDA OLSA HASTANELER ÇOKDA SICAK OLABİLECEĞİ İÇİN PİKE DE OLSUN DEDİK. TABİİ BUNLAR ÖN TURLAR. KESİN KARAR İÇİN ZAMANIM VAR DAHA...

BİRAZ HAZIRLIK, BİRAZ YAYILMACALI GÜNLERİM GEÇİYOR.

ANNENEM DÜN ANNEME ORADA NE YAPIYORSUNUZ, SIKILMIYORMUSUNUZ? DİYE SORMUŞ. ANNEMDE VALLA BEBEK ONADI, BEBEK UYUDU, ONU DİKELİM, BUNU ÖRELİM, BUNU ALMAYI UNUTMAYALIM, AA BEBEK TEKME ATTI DERKEN GEÇİYOR GÜNLER DEMİŞ. AYNEN ÖYLE... HELE BEN SÜRKELİ ELİM GÖBEĞİMDE ONU DÜŞÜNÜYORUM... DUA EDİYORUM...

GÖRÜŞME SONRASI

2010-02-04T19:42:00.004+02:00

DR KONTROLUNDEN ÇIKTIKTAN SONRA, FORUM BORNOVA YAPTIK ANNEM TORUNU İÇİN BİR KAÇ ŞEY ALDI. ASLINDA BİZ MOTHER&CARE e BASİC ÜRÜNLERİ İÇİN GİTMİŞTİK. ANCAK ONLARDA İNDİRİM BİTMİŞ. YİNEDE BİR SET ALDI, AMA ONUN YANINA ALMAYI PLANLADIĞI DİĞER BASİC ÜRÜNLER YERİNE DAHA RENKLİ ŞEYLER BAKTI. CİDDİ İNDİRİMDE ŞEYLER VARDI. BENDE ONLARA BAKALIM DEDİM. RENK RENK TULUMLAR ALDIK, PİJAMA ALTI YERİNE EŞOFMAN ALTI ALDIK. BİR TANE EŞOFMAN ÜSTÜ ALDIK. FUTBOLLA İLGİLİ ALINAN TULUMLARI DAYISI GÖRMESİN. HELE SARI LACİVERT OLDUĞUNU:))))) NEDE OLSA FENERBAHÇELİ VE ESKİ BİR FUTBOLCU:) YANİ ANNEANNESİ DAYISINADA CEST YAPTI:) ÜZERİNDE FOTBOLDAN HOŞLANIYORUM VE KÜÇÜK FUTBOLYILDIZI YAZILI TULUMLARDA ALDI:)

EE BİRDE ÖRDÜKLERİMİZ VAR; BABANEM HARİKA VEEE MİNİCİK BİR BEYAZ CEKET ÖRDÜ, ANNEMDE ÖRDÜ BİR TANE BEYAZ, EE BENDE MAVİ ÖRDÜM DEMİŞTİM, HANİ NOEL BABA ELBİSESİ GİBİ:) BABANEM ELİNDEKİNİ YENİ BİTİRDİ YARIN FALAN BAŞKA BAŞLAR SANIRIM. TAMAM TAMAM ANLADIM FOTOĞRAFLARI İSTEDİNİZ... ANLADIM GELİYORLAR...

ŞİMDİ BAŞKA ŞEY ALMAYI PLANLAMIYORUM. ELBETTE YIKAMA KUVETİ, YATAĞI VB... VAR AMA GİYECEK KISMI BU KADAR HERKES DE ÇOK ALMA DEDİ ZATEN, KİLOSU NEYİ BELLİ OLSUN HELE, SAĞ SALİM DOĞSUN DEMİ AMA:)

BUGÜN ÇANAKKALEDEN DAYIMIN KIZI GELDİ 8 YAŞINDA KIZI İLE. DAHA DOĞRUSU ANNESİNE GELDİLER GEÇEN HAFTA SONU, BU GÜNDE HEP BİRLİKTE BANA GELDİLER. HARİKA, KEYİFLİ BİR ÖĞLEDEN SONRA GEÇİRDİK. ASLINDA DOYAMADAN AYRILDIK. ÇANAKKALEDE OTURDUĞU, KIZIDA OKULA GİTTİĞİ İÇİN ARTIK ESKİSİ KADAR SIK GELEMEDİĞİNDEN ÖZLEMİŞİZ. KIZINI SEVDİK, ONUNLA LAFLADIK KISACA DEDİM YA KEYİFLİYDİ. ANNEM ISPANAKLI BÖREK YAPTI, BEN KEK, KURABİYE YAPMIŞTIM ÖNCEDEN BEN YEMİYORUM AMA ANNEMLER, KOCACIŞ HALA YİYEBİLİYORLAR. ONLAR GİTTİ UZANDIM Kİ TEYZEM KÜÇÜK GELİNİ İLE KAHVEYE GELDİ ONUNLADA KISA AMA KEYİFLİ BİR KAHVE KEYFİ YAPTIK.

ŞİMDİ BABANE TV KARŞISINDA HABER SEYREDİYOR. ANNE MUTFAKTA SON RÖTUŞLARI YAPIYOR. KOCACIŞ BİLGİSAYARINDA, BEN BİLGİSAYARIMDAYIM...

SABAH MERSİNDEN BABAMIN KUZENİ ARADI. BABAMIN KUZENİ BELKİ UZAK GÖRÜLÜYOR AMA BİZ ÇOK YAKINIZ ŞEKER KONUSUNDAKİ HASSASİYETİNDEN DOLAYIDA SIKSIK ARIYOR, KENDİSİ ECZACI OLDUĞUNDAN DA SAĞLIK KONULARINA BAKIŞI DA, ARADIĞINDA KONUŞTUKLARIDA GAYET BİLİNÇLİ. HATTA BU GÜN BANA BİR GÜNLÜK TUT SEN BUNCA MACERADAN SONRA DEDİ. OĞLUN SONRA NASIL BİR MACERA İLE DOĞDUĞUNU BİLSİN. SORMA NE MACERA DEDİM. DÜN DR DA LÜTFEN BAŞKA BİR TEŞHİS ÇIKARMA DEDİ ZATEN. BİLGİSAYARDA KAYITLARIMDA YENİ BİR TEŞHİS YAZACAK YER KALMAMIŞ:) TELEFON GÖRÜŞMEMİZDE BENDE GÜNLÜK GİBİ BİR ŞEY YAZIYORUM, İNTERNET ORTAMINDA DEDİM. AMA MACERAM, BENİM MACERAM BEBİŞİME SADECE BİR ANI, BİR BİLGİ GİBİ YAZIYORUM. HİÇ BİR SİTEM YOK DEDİM. O BANA BENİ DOĞUR DİYE GELMEDİ, BEN ONA KAVUŞMAK İÇİN UĞRAŞTIM, DUA ETTİM... ONA KAVUŞMAYI ÖNCELİKLE KOCACIŞLA BİZ İSTEDİK. O NEDENLE BU YAŞANANLAR ONA KAVUŞMAK İÇİN ÇEKİLENLER GİBİ GÖRÜNMÜYOR BANA. AMA EVET İLERİDE BİR GÜN, BUNLARI OKUSUN, BİLSİN, ONU BEKLERKEN YAŞANANLAR, HANGİ HAFTA KAÇ GR, NASIL TEPKİLER VERİYORDU, BİZ ONUN İÇİN NELER HİSSETTİK, EN ÇOKDA ONU NASIL İSTEDİK, SEVDİK VE BEKLEDİK EN ÇOK ONU BİLSİN. SEVGİ İLE YAPILDIĞINI, HER YAŞANANA RAĞMEN NE ÇOK İSTENDİĞİNİ, ONU KAYBETMEKTEN NE ÇOK KORKULDUĞUNU, ONA ZARAR GELİRSE DİYE NE KOMİK ŞEYLERDEN KORKTUĞUMUZA GÜLSÜN İSTEDİM. ASLINDA YAZDIKLARIM BİLE YAŞADIKLARIMI ANLATMAKTA YETERSİZ KALIYOR. İÇİMDE DAHA BÜYÜK FIRTINALAR KOPUYOR, DAHA BÜYÜK COŞKULAR OLUYOR. BAZEN BURAYA BİLE YAZAMADIĞIM, YAŞIMA, YAPIMA UYGUN OLMAYAN KOMİKLİKTE ŞEYLER GELİYOR AKLIMA, YADA İÇİMDEN. MESELA DÜN ALDIKLARIMI KALDIRMAK ÜZERE KOYDUĞUMZ YERE GECE GİDİP KİMSE GÖRMEDEN ONLARA DOKUNMAK, BAKMAK, SEVMEK İSTEDİM. ŞIIIITTTT KİMSEYE SÖYLEMEYİN, DUYMASIN....

26+1 BİR GÖRÜŞME DAHA

2010-02-04T19:06:00.002+02:00

OĞLUŞUMLA BU GÜN DOKTOR AMCASINDA GÖRÜŞTÜK:)

ÖĞLEDEN SONRA DR DA RANDEVUM VARDI. ANNEMDE BİZİMLE GELDİ. BU SEFERKİ GÖRÜŞME MUAYENEHANEDE KISA BİR BEKLEME İLE GELDİ. DR TAHLİLLERİMİ İNCELEDİ ÖNCE, YENİ DURUMA UYGUN ALINACAK TEDBİRLERİ KONUŞTUK, SONRA ULTRASONA GEÇTİK VEEE OĞLUŞUM BİZE MERHABASINI POPOSUNU VE ŞEYİNİ GÖSTEREREK DEDİ:) DR UMUZ AY BU NE EDEPSİZ OĞLAN DEDİ:))))))) SONRASINDA DR UZUN UZUN ONU İNCELEDİ KALBİNİ, MİDESİNİ, AORTUNU, VB... SONRASINDA ONUN OYUNLARINI HAREKETLERİNİ SEYRETTİK VE GERÇEKTEN DR UN DEDİĞİ GİBİ SEYRETMEYE DOYULMAZ BUNA DEDİ:) VEE OĞLUŞUM 947gr OLMUŞ:) BABASINA BENZEYECEK DEDİ DR UMUZ BU SEFERDEDE AMA ÇENESİNİ BANA BENZETTİ:) VEE MİDEMİN SAĞ ALT KÖŞESİNDE HİSSETTİĞİM ŞEYİN KAFASI OLDUĞUNU ÖĞRENDİK. ÇEVRESİNDEKİLERDE ELLERİ İLE VURMASI İMİŞ:) SEYREDERKEN ÖĞRENDİK. BENİM DİĞER HİSSETTİĞİM HIÇKIRIKMIŞ, DAHA DOĞRUSU AKCİĞERLERİNİN GELİŞMESİ İÇİN YAPTIĞI HAZIRLIK HAREKETLERİ İMİŞ, BİZ ONA HIÇKIRIK DEDİK YİNEDE.

DOĞUMU KONUŞACAKMIYIZ DEDİM, ÇÜNKÜ PEK ÇOK HAMİLE AYLARDIR KONUŞTUĞUNU SÖYLÜYOR. DR DAHA VAR ŞİMDİ HİÇ GEREK YOK DEDİ...

ANCAK YUMUK YUMUK GÖZLERİ, TOMBİŞ GÖRÜNEN YANAKLARI, KOCAMAN KARNI VE HAREKETLİ ELLERİ İLE BAYILDIK BİZ ONA, AYRILMAK ÇOK ZOR OLDU, GERÇİ BEN ZATEN BENİMLE OLDUĞUNU DÜŞÜNEREK AYRILDIM. HİSSETTİKLERİMİNDE HANGİ HAREKETLERİ OLDUĞUNU GÖRDÜKTEN SONRA, BUNDAN SONRA NELER YAPTIĞINI GÖZÜMDE CANLANDIRABİLECEĞİM:))))))

DR SIRT ÜSTÜ YATMAYI YASAKLADI, BİRAZ AÇI VER YETER DEDİ. KOCACIŞTA BEN TUTMASAM YÜZÜ KOYUN YATACAK KORKUYORUM DEDİ. DR DA BIRAK YATSIN YATABİLİRSE NASILSA YATAMAZ, RAHATSIZ OLUR, SEN HİÇ YUMURTASINI KIRAN TAVUK GÖRDÜNMÜ DEDİ:)))))))

KOCACIŞ EVİNDE

2010-02-04T00:46:00.002+02:00

bebişim bu gün babasına kavuştu:)))))))))
bu sabah aç karnına ve geç kalmış halde evden fırladık, klinikte şeker ölçümüne gittik. aç bir aç halde bir kez daha şekerli şeyi içip bu sefer dahada uzun bekledim. o tatlı şeyi içince bebişm döndükçe döndü, tekmeler attı:)))) tam bitiyorduki kocacış geldi, beni aldı veee tabiiki yemeğe götürdü. yemekten sonra sonuçları almaya döndük, sürpriz yoktu yine yükleme yüksek çıkmıştı. raporumuzu aldık, gidip şeker ölçüm cihazımızı aldık. artık her sabah iğne için kendimi delmek yetmedi birde şeker için deleceğim:)))))) bu hamilelikte evimiz kliniğe dönüyor. nefes için pompalar, tansiyon aleti, şeker ölçüm aleti, enjektörler:)))))))))) ama bebişim yeterki sağlıklı keyifli olsun gerisi boş. hiç şikayetim yok, sadece ona iyi bakabileyim yeter...
yarın dr amcasına gidiyoruz, kendisini çok özledik, yarın görüşecez, dilerim her şey çok güzel olur, muayene, karşılaşmamız, alacağımız haberler...
babası dönünce eve geldiğimizde oğluşum gayet uslu durdu, bana hiç tekme atmadı:))
ama her geceki gibi gece yarısına doğru başladı aynı noktayı tekmelemeye:))))
dün gecede misafirlerimiz vardı. onlar geldiğinde de uslu durdu ama ece yarısını vurunca sindirella gibi benim ebeişte tekmelemeye başladı, dün ecede tekmeleri kuvvetli olunc amisafirlerin karşısında anlamsız yüz harekeleri, hatta tebessümler falanda yapmış olabilirim. allahtan nazik insanlarda hiç bir şey demediler:)))))
ve önce misafirler gelirken gördük gibi olduk ama geç saatte kalkan misafirleri geçirirken iyice belirgin akr yağıyordu... bizim kırsaldaki evimize kar yapmadı yine ama karşımdaki dağlar akşamda ark edileiliyor olmasına karşın sabah bembeyazdı:)))))) hele benim başı karlıdağlarım aklıma geliyor hep onlara baktık, bu şarkıda kalıma, hep zeki alasya, metin akpınarın sanırım ysaklardaydı bunu söylediğini aklıma getiriyor. insan aklı ne garip çağrışımlar yapabiliyor:)))
dün akşam misafleri geçirdikten sonra hemen yatamadık, çok geç yatmış olmamıza rağmen kitap okudum, yinede zor uyudum, uyudumki sanki bir uynadırmış gibi hemende uyandım, sonra öyle bir uyur bir uyanık tavşam uykusu modunda geçti gecem...
şimdi biraz uykum gelir gibi oldu... iyisimi ben hemen gidip yatayım imbilri elki deliksiz uyurum ha?:))))))))))

şeker..

2010-02-02T00:13:00.003+02:00

kocacışsız günlerden bir gün yine...

malum okullar tatiller, kocacışın küçük oğlu babanesiyle kalıyordu, geçen hafta onlara büyük oğlanda eşlik etmişti, ancak hafta sonu ikiside istanbul yolcusu olunca kayınvalidem yanlız kaldı, birde görümcemde kızları alıp tatile gitti. zaten artık kayınvalidemin üst katından oturmuyor biliyorsunuz. ee kayınvalidem korku dağları bekler oldu:))) kocacışta hafta sonunu onun yanında geçirdi. ben annemin gününü bizde yaparken, oda annesini eğliyordu:)))

bizim gün bitince evde el işleri son hız devam eder oldu. ben ceketimi bitirdim. mavi noel baba gibi oldu:))) annem ve babanemin ördükleri devam ediyor. çakma convers patik yapmaya uğraştım ama o kadar küçük olunca hiçde benzemedi, olsun yinede fena değil. sonra daha büyüğünü yaparım o benzer:)) zaten pek planım yokken, bir battaniye, bir ceket örmüş oldum. geçen sene kendime ördüğüm ve hiç kullanmadığım diz battaniyemide bebişe battaniye yaptım. yani ben hedefimi geçtim:)

bu gün baş ağrısı ile uyandım. gece rüyamda garip şeyler gördüm. kocacışı eski eşini karmaşık şekilde gördüm. zaten garip rüyalar son aylarda süreklilik kazandı. bu gün okuduğum bir blog http://http://blogcuanne.com/2010/02/01/hamilelik-hakkinda-doktorunuzun-size-soylemedikleri/yazısı bu konuda yanlız olmadığımı gösterdide rahatladım. böyle kabus gibi şeyler görmek dışında +18 rüyalarda görür oldum. hani derler ya insanın yapamadığı şey diline vururmuş, aynı onun gibi bu konudaki hayatımız inişe geçtikçe, kocacış aman bebek zarar görmesin dedikçe benimde dilime ve rüyalarıma vurdu... dün birde duşa girmeden kişisel temizlik ve bakımımla uğraşayım dedim. sanırım banyoda biraz üşüttüm. biraz da yeni fiziksel yapımla zorlandım sanırım. evet yeni halim ilginçç geliyor:))) belki hala elim belimde dolanmıyorum. salına salına gezmiyorum yani görenler öyle diyor, hamile gibi davranmıyorsun diyorlar ama bu günlerde öyle uzandığım yerden eskisi gibi direk karın kaslarıma yüklenip hopp kalkamıyorum. oturduğum yerde çok yayıldıysamda öyle. ha birde eski kocaman botlarım var çekme gibi giyilen her bir teki 1kg neredeyse, termal, postal gibi ha işte onları ayağıma geçirirken:))) o zaman hamile gibi davranıyorum... aa birde elbise ile alçak koltuklara oturup firikik vermemeye uğraşırken, hele birde bacak bacak üstüne atmaya çalışıyorsam bacak arama değen göbekle:)))) oysa eskiden bacak bacak üstüne atar birde arkadan dolardım ikinci kez:)))))) göbeğimi görebiliyorum ama ordan ötesi artık bana yabancı... göbek deliğimin dipsiz olduğuna inanırdım ben küçükken. o kadar derindi. yıkamak için çok uğraşırdım:) şimdilerde belki dışarı pörtlemedi ama bir dibi olduğuna beni inandırdı.

dün akşamdan beri mide yanmaları başladı. önce yediğim şeylerin yaptığı düşünüyordum ama sonra fark ettimki ne yersem şaşmadan yanıyor. sanki aç karnına konyak içmişim gibi içimde bir alev topu:) gaz sıkıntısı zaman zaman zorluyor ama bir ara sanırım bebişim dönmüş gibi geldi. başı yanılmıyorsam midemin altında hafif sağımda gibime geliyor:) tabii bu konuda acemi olduğumu düşünürsek gerçek olup olmadığını perşembe günü dr umuz söyleyecektir. ha çokda önemli değil keyfi yerinde olsunda nerede durursa dursun. veee o harika tekmelerini atmaya devam etsin. hareketi belki çok hoş ama elime gelen tekmeleri beni en çok etkileyenler. elimi karnıma koyduğumda hissetiğim tekmeler. hiç bitmesin istiyorum o an. aslında kocacış o kadar çok tekmelesi iyi değil diyerek beni korkuttuda. şimdi gece yarısı birazdaz başlar tekmeleri:))) ben diyorum bebeiş beni geceleri uyutmayacak:))))))))

bu gün yukarıda bahsettiğim yazıda bahsi geçen konular ne kadarda doğruymuş dedim durdum aslıda.... en çokda başlıktaki gibi dr beni hiç bir şeye hazırlamıyor. bence her dr bu blog yazıları gibi bir şey, broşür, kitapçık gibi bir şey hazırlasa kendi bakış açısında, kendi doğruları ile hem bize, hem kendine iyi olur. hafta hafta neler olacağını, bunun yanında neler olursa dr un aranması gerektiği. neler kullanılır, neler yasaktır. nelere dikkat edilecek gibi genel bir bilgi anlamında. bence kendi yükünüde uzun vadede hafifletir. ama bunu düşünemiyor değildir demi koca dr lar, hatta prof.ler. bir bildikleri vardır:)

çatlaklar için her dr un farklı bir yaklaşımı var. kimi hiç bir şey vermiyorken. kimi sadece kaşıntılar için veriyormuş. eski dr um bebe yağı veriyordu sadece. şimdiki dr um alerjimde kullandığım yağ bazlı eczanede satılan kremime devam dedi. banyoda bebe yağı sürmeyede devam ediyorum. ancak diğer ürünü 1 yılı aşkın süredir yüzüm dahil tüm vücudumda kullanıyorum. veee onca ünlü ve pahallı üründen memnum kalmadığım kadar memnun kaldım. şimdi tüm blog yazılarında bir nedenden bu tür şeylerin ismi verilmiyor gördüm bende ondan vermiyorum... ama saçlarım konusunda hiçde olumlu değil gelişmeler. dipten neredeyse bir karışa varan çıkanların dışında platin rengi röfle ve balyajlı kısımlar belime ulaştı. yani fena halde berbat bir görüntü. ancak internette tüm yazanlara rağmen özellikle açıcılı saç boyasına asla diyor dr.um. istenmeyen tüylerin bir kısmını zaten göremiyorum ama kurtulma çalışmaları hayatımda olmadığı kadar acılı oluyor:((((

yarın tekrar klinike gidiyoruz. tokluk kan şekerimi ölçtüreceğiz. açlık ölçtürmek için onca zaman aç kalmayı göze alamadım. "0" şeker diyeti yapıyorum cumadan beri. klasik şeker diyetinden farkı beyaz ekmek için iznim olması ama onun dışında sadece cumartesi günü unutarak çayıma şeker atmam oldu. ancak bu gün şekerimin tokkende düştüğünü hissediyorum gibi geldi.

ölçüm cihazı alma işini hafta sonu ihmal ettik gerçi ama şu günlerde gerçek labratuvarda bir kaç ölçüm yaptırmayı düşünüyoruz. şekerpembenin pembesini arıyordum biliyorsunuz, hatta pembeyi bulamamaktanda yakındığım oluyordu ancak bakın şeker geldi beni buldu....

MİSAFİRLER GELDİ GİTTİ

2010-01-30T18:32:00.002+02:00

MİSAFİRLERİMİZ GELDİ GİTTİ...

SABAH KOCACIŞ UYNADIRDI HEPİMİZİ:) SONRA BENİM MİNİMALİST SALONUMU ANNEMİN TARZINA ÇEVİRDİLER BİRLİKTE:)))))))) HANİ BENİM İKİ YAKASI BRİ ARAYA GELMEYEN, GEMİ GİBİ BİR KANEPEM VADI, ONU İKİ PARÇA AYRIDILAR 90 DERECE AÇILI ÇEVİRDİLER, YASTIKLARLA ZENGİNLEŞTİRDİLER, ÖRTÜLERİMİ DANTELE ÇEVİRİP KALDIRDIĞIM İNCİK CINCIKLARLA SÜSLEDİLER. HATTA TEYZMENDEN ZİGON SEHPA ALDILAR:))))))) BEN SADECE YEDEK ÇAYDANLIK, SERVİS TABAĞI, BARDAK ÇIKARMAKLA UĞRAŞTIM. O İŞLERE HİÇ KARIŞMADIM KOCACIŞLA ANNEM YAPTI:))))))) HAZIRLIKLAR SIRASINDA, SONRASINDA MİSAFİRLER GELMEDEN KOLİDORDAN GELİP GEÇİP GÜLDÜM HİÇ BENİM SALONUMA BENZEMİYORDU:)))))))) CİCİLİ BİCİLİ DEĞİŞİK BİR ŞEY OLDU:))) TABİİ HERŞEYİ DEĞİŞTİREMEDİLER, MESELA YERE 1m KALAYA KADAR SARKAN AVİZEMSİ ŞEYLER İÇİN BİR ŞEY YAPAMADILAR:)))))))) İKRAMLAR HAZIRLI SARIMSAK KÖFTESİ, KAKAOLU BROWNY, TUZLU KURABİYE, KIZILCIKLI KURABİYE HAZIRLAMIŞTIK... MİSAFİRLER ARDI ARDINA GELDİ, GELDİKLERİNDE ERKES BİRBİRİ İLE KONUŞMAYA BAŞLAYINCA EVDE BİR UĞULTU BAŞLADI, O SIRADA KONUŞAMAZ OLDUM BENİM OĞLUŞ NASIL HAREKETLENDİ, NASIL DÖNDÜ, TEKMELER ATMAYA BAŞLADI:)))))))))

İKRAMLAR LAFLAMAK DERKEN YENİ GÜNE DAHİL OLMAYAN MİSAFİRLERDE EKLENİNCE EV ÇOK KALABALIK OLDU, ASLINDA GÜNEŞLİ, AÇIK TAM GEZMELİK BİR HAVA VARDI, DOLAYISIYLA EV ÇOKSICAK OLDU:))) İKİ ÇOCUK VARDI, GENELDE SAKİNDE OLSALAR YİNEDE ÇOCUK HAREKETLİLİĞİ İŞTE TERLEDİLER. BAZI BÜYÜKLER VE BENİM GİBİ HAMİLE OLAN DA BAYGINLIK GEÇİRECEKLERDİ. BEN EVDE OLDUĞUMDAN İNCE GİYİNMİŞTİM İDARE EDEBİLDİM:)

ŞİMDİ BU GECEDE EV BU YENİ CİCİ HALİ İLE KALACAK, KOCACIŞ GECEYİ ANNESİNDE GEÇİRECEK. ANNEMDE BU HALİNE BAKIP MUTLU OLACAK:)

NEGATİF

2010-01-29T23:41:00.003+02:00

sabah çokda erken olmayan bir saatte kalktım. aslında annemler geldiğinden beri sabah kahvaltım çok geç saatlere kalıyor, bunu hiç istemediğim halde dinletemiyorum. onlar benim uyumamı istesede, ben bu durumun beslenme düzenimi bozulmasını istemiyorum. dünkü haberle bu konu dahada önem arz etti, çünkü öğünler kaymaya başladı, bu nedenle bazıları aksamaya başladı... bu da istemeyen bir durumken son durum itibari hiç istenmeyen oldu. ancak bunu ifade ettiğim sırada annem garip bir savunmaya geçmeye başladı. anlamıyorum onu, yani başlıyor işte ben sen uyu dedim de seni rahatsız etmek istemedimde, gece geç yattın diye düşündümde. sinirlendim çünkü en sinir olduğum şey dürüstçe biz erken kalkmıyoruz diyebilecekken, benimle ilgili bahaneler uyduruyor. neyse kocacış hazırlan deyince aslında evde çok iş varken o da hazırlandı benimle diyetisyene geldi, işimiz hemen bitti 1800 kalorilik diyet verdi. şeker ve şekerli her şeyi yasaklamışken, sadece ekmeği beyaz ekmek yaptı. oradan karşıdaki hastanede yatan amcamının gelinini görmeye gittik. biz gittiğimizde hala ameliyata alınmamıştı ve morali çok bozuktu sürekli ağlıyordu kıyamam. o nedenle ben fazla kalamadım. eve dönünce ben nedense uyuklamaya başladım. bu sırada annem geç kaldığımızdan, temizliğin yetişmediğinden, ... bir sürü şeyden şikayet etmeye başlayınca benim sinirler artık kaldırmadı, başladım ağlamaya, bağırmaya... benim artık annem bile olsa kimseye çekemeyeceğimi çünkü yeterince sorunum olduğunu ve bu sorunlardan kimseye şikayet etmediğim halde, bu durumumda böyle anlamsız şeyleri çekmeye mecbur bırakılmamı hak etmediğimi söylediysemde bunu oldukça kötü bir tonda, halde söylediğimde gerçek. ben merak ediyorum hiç kimse annesi ile böyle çekişmezmi, şu blogları bu kadar gezerim, ne kızları ile çekişen anneler var yazan, ne de annesi ile çekiştiğini yazan kızlar. yani herkesler harika geçiniyor da bir ben mi saygısızım, geçimsizim merak ettim. neyse sonrasında bebekte pek hareket etmeyince oldukça gergin geçirdim. bu hareretin nedeni de annemin günüydü. annemin akrabaları ile günü oluyordu ya, hani bende bir kaçına gitmiştim. annemde bende olunca, gün sırası onda olunca, bende bir kaç gününe gitmiş olduğumdan bunu bende yap dedim. hem bende gittiğim için onları ağırlamış olurum, hemde sen eve koşa koşa gitmek zorunda kalmazsın diye. iyide o zaman benim evin temizliğide anneme kaldı. aslında yapılacak pek bir şeyde yoktu, pek çoğu yapılmıştı. bir süpürge tutulup paspaslanıp, toz almak kalmıştı ama sanırım kafasında büyüttü pek çok şey gibi... neredeyse herşeyi kafasında büyütüp olay haline getirip, üzerine gereksiz yere uzun uzun konuşuyor. ama dedim ya şu aralar kimseleri mutlu edecek, alttan alacak halde değilim... belki bu güne kadar yapıyordum ama şimdi zor... hamilelik ruh hali, bu hamilelikten önceki kayıplarım, bunda yaşananlar ancak altından kalkabilceğim şeylerken lütfen yeni bir yük istemiyorum. bana benim hayatımı kolaylaştırmak için geliyorlar ama kaprisleri ile... bende hayatım sadece evin temizlenmesi, yemeklerin yapılması ile kolaylaşmıyor diyorum. bozuluyor... ama gerçekten öyle...

bu günlerde birde gaz sıkıntısı tekrar bizimle yine bir kez daha:(

bu gün oğluşum yine tekme atmadı:(( babası geldiğinde epey uğraştı, müzik dinletti ama tekmeleri gelmedi:((( lütfen bebişim beni endişelendirme hadi buradayım de, iyiyim de bana, kocaman bir tekme atda rahat uyuyayım...

şimdi bir duşalıp kitapımı alıp yatağa uzanmak niyetindeyim...

mavi hayatıma girerken ben hala pembe istiyorum.

2010-01-29T01:22:00.002+02:00

evime, hayatıma ilk defa mavi renk giriyor, aslında lacivertler daha önce kocacışla hayatıma girmişti ama... :))))))) mavi yeni giriyor:)))))
ama ben pembe arıyorum.
pembe derken kız bebek aramıyorum, hayatımda mutluluğun simgesi pembe rengi arıyorum.
şeker yüklemesine bu gün gittim. ve yüklemeli şeker yüksek çıktı. dr yeni bir test isterim ama normal çıksa bile bir daha benim içime sinmez, sen benim için kontrol edilmelisin artık dedi ve noktayı koydu. yarın yine bıraktığım diyetisyene gideceğim. haftaya dr uma kontrole gidene kadar onun dediklerini dinleyeceğim ama asıl önemlisi hepimiz bu testi bir kez daha yaptırma kararı aldık. dr um sa bir ölçüm cihazı edinsen iyi olacak dedi...
eve döndüm, zaten endişeli halime birde amcamın gelinin doğum haberi geldi. 2 haftadır sorunlu devam eden hamileliği, suyunun boşalması ile başlamış, ancak sancı gelmeyince suni sancı verilmiş, normal doğumda bir anda bebeğin kalp atışları düşünce bebeği kaybetmemek için sezeryana alınmış. kendi dr u tatilde olduğundan bir başka dr ameliyata girmiş ve asıl kabus başlamış. bebeği aldıktan sonra dikerken böbrek yada idrar yolları gibi bir yere zarar verilmiş, yanlış dikiş atılmış. şaka gibi ülkemizde neredeyse normal doğum yaptırılması unutulmuşken sezeryanda böyle bir hata yapılmış, ameliyathaneden hemen üniversite hastanesine gönderilmiş ambulansla, biz bu akşam gittiğimizide daha üstünde ameliyat önlüğü vardı... kendine yeni gelmi,ş henüz ayağa kalkamıyordu ve yarın sabah yeni bir ameliyata girecek... allah yardımcısı olsun... bebeğide yanında, bir yandan canı ile uğraşırken diğer yandan sabahtan beri emziremediği bebeğini emzirmee çalışyordu canım.
dedim ya ben artık pembeler istiyorum.
arada iyi haber bekliyorum...
güzel, çok güzel haberler gelsin...
hayatıma mucizevi güzelikler gelsin, harika şeyler olsun, şaşkınlık dan ağzım açık kalsın, hatta sevinçten ağlayayım, ...

niyet, nasip...

2010-01-27T00:38:00.004+02:00

bu sabah tahlillerim vardı, akşamdan bir şeyler yedim yattım. sabah kalkınca kocacış yat biraz daha dışarısı feci halde her yer donmuş dedi... bende canıma comcom dedim yattım. o duşa girdi, sabah keyfi yaptı. o çıkınca kalktım hazırlandım çıktık. dışarısı -2C deydi, ama güneş göz alıyordu... onca ışıyan güneş hiçde iç ısıtmıyordu diye düşünürken birde güneş görmeyen yerleri gördük, sular donmuş ve insanın içine işliyordu...

eczaneden glikoz aldık ve sağlık ocağına girdik vee ebe geç kaldınız dedi:((( buyur dedim. geçmi kaldık neye? ben aç geldim. sen aç geldin ama çok aç geldin bu şekildede hatalı çıkar dedi... :( bu tahlil için 8 saat aç kalmak gerek fazlası olursa çıkan yanıt bizi yanıltabilirmiş... ee haliyle peki dedik. iğnemi oldum, aşımı oldum. tansiyonum ölçüldü ve bebeğin kalpatışlarını dinledik, dinleyen alet saydı 120-160 arası olması gereken değer 142 çıktı, hareketliliğide normal dedi ebemiz, çıktık.

dayıma uğradık, bir şeyler atıştırdık, kardeşime uğradık, bankaya uğradık, yüncüye uğradık ve ben benden bu kadar dedim. kardeşimin evinde mola verdim. deli gibi susamışım, su içtim üstüne bir keyif kahvesi içtik, kalkmaya yakın birde yeşil çay. sonra markete uğradık. market çıkışı yolda indirimde baharlık elbiseler serilmiş, tam orada beyaz, kollarında dantellerle elbiseyi görünce anneme bak gecelik gibi dedim. gögüs altındanda bollaşan elbiseyi görünce annem bak bakalım dedi. doğum için bir kaç gecelik almak istiyorduk. geçen hafta çıktığımızda da bir çamaşır deposunda bakmıştık hatta bende lağusa geceliklerine çok gülmüştüm... bu günküleri görünce beğenince annem ikisinide aldı. hemde o beğenmediğim geceliklerin yarı fiyatına aldı ikisini... ve eve gelince giymeyeyim diye bebek için alınanları koyduğu yere kaldırdı:))))))))))

ayy size geçen hafta babanesine gelen torunu bizede misafir geldiğini anlatmamışım. vee minik misafiri yerlerde yat yuvarlan ağırlıyoruz her gelişinde:))) bu seferinde teyzem bak karnında bebek var dedi beni göstererek ve henüz 16 aylık torunu çıldırdı:))))) anlamada zorlandı önce. sonra karnımı açtı okşamaya başladı, sonra karnımı öptü, veee pek konuşmasada derdini harika anlatan bu çocuk bebeğe gel gel demeye başladı, gel gel dedikten sonra meme emmesi gerektiğini anlatmaya çalıştı... olmadı yine geldi karnımı açtı okşadı, öptü... 16 aylık bir bebeğin karnımdaki bebekle kurduğu iletişim harikaydı tek kelime ile... beni çok duygulandırdı... veee bu ilişkinin sonlarına doğru oğluşumda beni tekmelemeye başladı:))) iki bebek; biri yanımda karnıma yaslanmış, öpen iletişim kurmaya çalışan dünyalar tatlısı bir kız, biri içimde beni tekmelemesinden büyük keyif aldığım ancak yüzünü görmediğim oğluşum... ikisi birbirini ne kadar hisedebildi acaba????

ikisi bana acayip büyük bir keyfi veriyor...

GEZENLER, DÖNENLER, BEBEK...

2010-01-25T23:32:00.004+02:00

kocacış bebişin abileri ile yaptığı hafta sonu ziyaretinden döndü.

annesinde kaldılar hafta sonu, cuma günü gittiler, hafta sonu kah birlikte gezmişler, kah herbiri başka başka programlar yapmışlar, alışveriş merkezine gidip alışveriş yapmışlar, yemeğe gitmişler... ve bu gün döndü... oğlanlar babaneleri ile kaldılar. halaları ile görüşecekler. kocacış kız kardeşi ile konuşmuyor çünkü. onlar istanbul a dönmeden kocacışla bir kez daha bir araya gelirler sanırım...

istanbul ve trakyada kar, bizim buralara soğuk olarak geldi. artık gece yatarken kombi kapatmasak olacakta bu yıl ilk defa, ve bu güne kadar sabahları ve akşamları bir kaç saat yaktığımız kombi bütün gün yandığı halde ev eski sıcaklığına ulaşamıyor. hiç üşümeyen kocacış bile yorgana bir ilave yap bu gece dedi yatmadan:))) kar yağmadı denebilir ama benim evde tv deki görüntülerle boy ölçüşemesede minik kar manzaraları girdi görüntüye dağların tepesinden. bu sabah annem markete gitti kaç gündür evden çıkılmıyordu ve döndüğünde resmen gözlerim dondu dedi:))) rüzgar olmasa belki ama rüzgarla hissedilen soğuk dahada fazla oluyor.

evde otururken elbette boş durmadık, kakaolu browny yaptık, gün içinde sık sık bitki çayları içiyoruz. veee ben artık her gece az yada çok kitap okumayı tekrardan alışkanlık haline getirdim. ama uyku halim artık düzensiz, ne zaman geleceği belli olmadığından ne kadar okuyacağımda belli olmuyor.

ben yarın sağlıkocağına gidiyorum, çarşamba dahada soğuklar gelmeden şeker yükleme testi yaptırıp, aşımı olmayı planladım. ve perşembe günü bebişe bir şeyler yapmak için aldıklarımızı hale yola koyduk bu arada, kocacışın yokluğunda annemler bendeydi, çalıştık. çok bir şey değildiler zaten. yarın onların eksiklerini, yetmeyenlerini alıp dönerim tamamlamak için. pek bir şey yapmayı planlamıyorum. lale abla duvar çıkartmalarımı görünce bebişin odasının duvarlarını ve süslerini sormuş. yanıtlıyorum; şimdilik hiç bir şey. şimdilik bebek odası yapmıyoruz. şaka gibi biliyorum ama öyle. biz çok mütevazi hareket eden karıkoca olduk:))) kardeşim bebişe yatak sipariş etmiş mi ne, yani o alıyor. bende doğduğunda giyeceği kadar şeyler hazırlıyorum, ayrıcada diğer örtü, battaniye gibi ihtiyaçlarını hazırlayıp bırakmak niyetindeyim. çok özenmemek niyetindeyiz. yeterki sağ salim doğsun... sonrasında onunla yaparız, yapılması gerekenleri.

ben 35 yaşımda evlendiğimden mi, yapımdan mı bilmem? evlenirkende neredeyse hiç bir şeye özenmemiştim. hiç kimse bunun gerçek olabileceğine inanmamıştı ama... gerçektende tek takıntım kocacışada söylemiştim mutlaka gelinlik giymekti, benim gibi beyaz tutkunu biri için vazgeçilmez bir şeydi, hani iki kişide evlenseydik giyecektim. hatta bana kalsa yurtdışında bir konsoloslukta evlenmek en ideali idi, ancak bu nikahı en çok görmek isteyen babanemim hastalığı nedeni ile belirlenen tarih, törenide ülke sınırları içinde tutmuştu... ve gerçektende çok mütevazi bir tören oldu. çok az kişi ile gerçekleşti, yeşillikler içinde, sakin, sevdiklerimle... çok özenmediğim için neredeyse hiç bir şey terste gitmedi... oysa harika törenler planlamıştım öncesinde başka nikahlarda... hatta bu işi uluslararası platformda yapma teklifleri almıştım çok öncelerden yazmıştım bunları sizede...

neyse kısaca hayatımda şaşaadan uzak kalmayı sevdiğimi anlatmaya çalıştım. birde üstüne üstlük bu konuda yaşadıklarımız var. kayıplar bizi temkinli olmaya itti sanırım istemesekte, temkinle birliktede birde sağlıklı olmasına, sağlıklı doğuma odaklanmaya itti... işin diğer keyifli yanlarını sonrasına erteleme kararındayız sanırım. ama bu herleşi yok saydırmıyor elbette yinede bebişime ciciler yaptım, hemde büyük bir keyifle ve her anında iyi dileklerim ve dualarımla, yaptığım her şeyde onu düşündüm. oda bunun farkında olmalı bol bol hareket etti. özellikle cumartesi akşamı annemlerle tv de seyrettiğimiz çocuklar şarkı söylerken çıldırdı... nasıl tekmeler attı:))))) beni nasıl mutlu etti:))))))))) ancak sanırım bebiş geceleri uyanıyor, geç saatte uyuyor sonra:))))))))))))))

geceleri hala yüzükoyun yatmadan uyumakta zorlanıyorum. çok korkuyorum uykumda dönmekten çünkü dönmeye yelteniyorum...

onu merak ediyorum, yoo öyle hemen doğması için değil, o keyfine baksın hiç acelem yok, her anın tadını çıkarmak doyasıya yaşamak istiyorum. bu günler için 40 yıl bekledim ben, ama sağlığı yerindemi, her şey yolundamı onu merak ediyorum ben. dr kontrolunden döndüğümüz ilk zamanlarda biraz daha rahatlamış oluyorum, sonra gitgide endişeleniyorum heleki bir sonraki kontrol yaklaşmaya başladıkça endişelerim iyice artıyor. mesela yeterince geliştimi, kaç kilo oldu, boyu ne kadar, bu normal değerdemi, hareketleri yeteri kadarmı,...v? daha çok soru beliriyor kafamda... ben yeteri kadar kilo alamadım sanırım. sadece göbeğim çıktı. kendimden beklediğim onca kilo yerine, inanılmazı yaşıyorum. gerçi son kontrolde aldığım 1 kilo için dr um harika tebrikler ne yapıyorsan devam demişti, şimdi diyecekmi mesela, yoksa sen yemediğin için bebek beslenmemiş dermi? bu endişelerim 1hafta kadar daha sürer sanırım... bu endişelerimin yinede onunla geçirdiğim anların keyfinin önüne geçmesini izin vermiyorum.

o tekme attığında dünya duruyor sanki benim için....

veee-5

2010-01-22T01:12:00.002+02:00

havalar sisli iken güneşin penceremden tamda öğle vakti görüntüsü, is ve sis nasılda filtre uygulamış...

veee kapı girişimdeki duvara yaptığım çıkartmalar. aslında renkleri çok daha canlı ve aralarını yenileri tamamlayıp orada bri orman oluşturmayı planlıyorum. o kadar şaşırmayın duvarlarım bundan başka boş sayılır:)))))))

bunlar makine çekilmiş olanlardı. bundan sonra çekeceklerimide eklerim inşallah. mesela yaptığım hamile elbisesini ve bebek battaniyesini ( ki yarım) yada diğer cicileri hiç çekmemiştim yükleyemiyorum diye...

bekleyin pek yakında diyeyeim veeee bunca şeyden sonra bende yatayım artık...

kocacış ve oğluşu yarın babanelerinde kalmaya gidecekler, onları geçirmeli hatta öncesinde kocacışa minik bir valiz yapmalıyım.

sonrasında belki buraya uğrarım. bu gidişin ardındaki hain planlarımdan bahsederim. belki yeni fotoğraflar belki yeni yazılar... ama belkide sadece yayılır başka bir şey yapmam dolayı ilede benden yarın haber almazsınız...

sabah ola hayrola:)))))))

bu arada kuju dönmüş, henüz ona uğramadım. sonra onuda yazarım... ama yinede öncelikle bri tekrar aramıza hoş geldin ne iyi ettinde geldin diyeyim buradna ona...

veee-4

2010-01-22T01:10:00.003+02:00

annemin hac dan getirdikleri içerisinden şöyle bir kolaj... şallar, kolye, inciler veee boncuklu çanta...

daha pembe bebeiş kıafetleri gibi buraya girmemeiş şeylerde var haksızlıkolmasın annem çok dolu gelmişti:))))))

veee-3

2010-01-22T01:06:00.002+02:00

benim tahli sonuçlarım gelmeden önce, geçen yıl ekim ayında gittiğim bir doğumda dağıtılan şekeri alıp yatağım baş ucuna koymuştum benimde böyle bir kızım olsun diye diliyerek. kızım olmayacak ama allaha şükür bir kez daha aşağıdaki sonucu gördüm... vee oğluşumu bekliyorum.

veee-2

2010-01-22T01:00:00.004+02:00

hamileliğimin ilk zamanlarında henüz bol bol gezebiliyor ve hastalanmıyorken kendime aldığım cicilerim... size bahsetmiştim. parfümlerim, duş jellerim, saç kremlerim veee kitaplarım...

veeee

2010-01-22T00:52:00.003+02:00

bunlar hamilelikten önce sağlıklı diyet yemeklerim.

fırında közlenmiş sebzeler. az tuzlu hatta tuzsuz, az yağlı fırınlanmaya hazır haldeler...

ABİSİ BİZİMLE

2010-01-22T00:38:00.004+02:00

kocacışın ilk göz ağrısı
bebişin abisi bizimle...
dün akşam kocacışla geldiler, yemek için balık almışlar, deniz çuprası, merabalaştıktan sonra ben mutfağa geçtim, kocacış biraz sohpet etti, biraz bana yardım etti. salataları ben yaptım, balıkları, yıkadım, unladım, tavayı, yağı hazır ettim. kocacış rendeyi yaptı salatada (ben asla yapmam))) balıkları kızarttı ve o sırada salataları o sosladı...
yemekte balık yanında rakı yaptılar babalı oğlullu.
uzun, bol sohpetli ve dedikodulu bir masa oldu. dedikodu konusu kayınvalidem ve görümcem tabiiki...
vee o sırada çok hararetlenen kocacışın sesine çıldırmış gibi hareket eden bebiş, abisi elini karnıma koyunca utandı:)))))) tek hareket yapmadı:))))) abiside kıyamadı uyudu sanırım dedi...
sonra babasının planladığı isim için abisindende onay çıktı...
bu sabah öğlenlere kadar uyudu, misafirimiz... (aslında misafir değil ama burada anlaşılsın diye, yoksa onunda evi;)
kalktığında çıktık, kocacış onu kahvaltıya götürdü, ben kardeşime uğrayıp, annemle çarşı yaptım hafta sonu kar geliyormuş, gelmeden bir kaç şey aldık. kar mahsuriyeti sırasında evde onları yapacağız bebiş için:))))))
akşam üzeri hep birlikte döndük. fırında salçalı köfte, yumurtalı pastırma, yaprak dolma, ve tarhana çorbası vardı bu gece...yemekleri ben yaptım, onlar baba oğul lafladılar. hatta bir ara teyzemede geçtim.
yemek sonrası tv karşısına geçtik...
veee abisi bana bir iyilik yapıp resim yükleme programımı kurdu:))))))))) kendisi dönem arası tatiline gelmiş olan yakın geleceğin bilgisayar mühendisi olur.
dolayısıyla artık sayfam renkleniyor:))))

İSTANBULDAN ABİSİ GELİYORMUŞ...

2010-01-20T14:54:00.004+02:00

oğluşumun büyük abİsi bu gün bizimle olacak, akşam üzeri inecek uçağı, kendisi istanbulda yaşıyor, okuyor...

kocacış çok özledi çokkk...

bebişin erkek olduğunu öğrendiğimziden beri, özellikle ilk oğlu, onun hamilelik dönemi, doğumu, bebekliği ağzındna düşmez olmuştu. küçük oğlunu daha sık gördüğünden çünkü o izmir de okuyor. ve üzgünüm ama sanırım o ikinci olduğu içinde onunla ilgili anılarını az dile geliyor ama büyük oğlu hep dilindeydi... bu gün o özlem bitecek geçicide olsa...

veee oğluşumuzu büyük abisi ile tanıştıracak kocacış, veee belirlediği isim için fikrini alacak... bakalım abisi ismi konusunda ne yorum yapacak????

vee sayfamın başına lale abla nın yorumu ile nazar boncuğumu ekledim...

sayfama ekledim ama evimde sokak kapıma sticyr olarak yapıştırdım. tv masasına kocamınından kalp şeklinde koydum. genelde perdesiz duran penceremin koluna ve banyomda çamaşır makinemin üstüne kare şeklinde 10*10cm olanından koydum... yani evim nazar boncuğu dolu... küçükleri saymadım bile:))

bebiş için mavi tüller alacağım. sokak kapıma nazar boncuğu ile bağlayacağım bebiş gelince, sanırım bebek hoşgeldin yazmam ama, gelenlere kapı karışmasın diye tülü asmayı düşünüyorum. kocacış bebişin doğumuna harika şekerler sipariş etmiş. antepfıstıklı renkli drajeler, ve çakıltaşı modelinde drajeler beğenmiş, bense süsler istiyordum yanlarına, kocaıcş önce gereksiz buldu, sonra hastaneden sünnetli çıkacak sünnet şekeri gibi olsun dedim. o zaman çıkınca mevlüt okutursun o zaman alırız dedi:)))))))) yupi dedim:)))))))) evet o süsleri doğum ve sünnet mevlidini birlikte yaptığımızda dağıtmayı planlamış olduk. yıllardır sünnetlerde hep güldüm. lütfen yapanlar beni bağışlasın bu sadece benim fikrimdi. bir erkek çocuğunun gerek sağlık, gereksede dini inançlardan dolayı gerçekleştirdiğimiz bu eylemi nedne bu hale getirdiğimiz, içkili yemekli, oynamalı bir törenle neden yaptığımızı anlamazdım. yani çocuğun çükü kesilecek biz neden oynuyoruz? derdim. heleki son zamanlarda zaten çokdan hastanelerde gerçekleşmiş bir operasyonu nedne sonradan kutladığımızı hiç asnlamadım. o nedenle ben hem çocuğun psikolojisi, hem hiç acısız olması,... gibi nedenlerle bir aksilik çıkmazsa hemen yapılmasını istedim. ama bu kadarcıkta şekeri olmasın mı?:))))))

tekmeleri bu gün henüz gelmedi...

bekliyorum...

İNVERSİYON9-SON

2010-01-19T19:25:00.003+02:00

NİHAYET BU GÜN ÖĞLEN SONUÇLARI ALABİLDİK.

İNVERSİYON9 BENDE VARMIŞ...

ŞİMDİ BU BEBEK İÇİN HER ŞEY BENİM KADAR NORMAL DEMEK %99.

%1 İSE HER ZAMAN OLABİLECEK HESAPLANAMAYAN RİSK...

BİR HAFTADIR NORMAL HAYAT SÜRMEYE ÇALIŞARAK, SONUÇLARI BEKLİYORDUK. HER ŞEY NORMALMİŞ GİBİ DAVRANMAYA ÇALIŞIYOR OLSAKTA BİR YERDE ENDİŞEDE YOK DEĞİLDİ...

DÜN SABAHTAN BERİ HASTANEYE ULAŞMAK İÇİN TELEFON BAŞINDA KALDIM RESMEN. NİHAYET BU GÜN ÖĞLEN GİBİ DR LA KONUŞABİLDİM. ASLIDA ASLA TELEFONDA BİLGİ VERMEDİKLERİNİ SÖYLEMİŞTE OLSALAR. SON GİDİŞİMDEKİ KONUŞMAMDAN SONRA TELEFONDA EVET DİYEBİLDİ. DEMESEYDİ BU SEFER GİDİŞİM FECİ OLURDU KESİN... VEEE 40 YIL SONRA ÖĞRENDİĞİM KROMOZONAL YAPI BOZUKLUĞUMADA SEVİNDİM. AMA SANIRIM BİR YERLERDE BENDE OLABİLDECEĞİNİ BİLİYORDUM. TIPKI KARNIMDAKİ BEBEĞİN OĞLAN OLDUĞUNU HİSSETTİĞİM GİBİ, KİSMEYE SÖYLEMESEMDE:)))

HAYATIN İRONİK YANI KARŞIMIZDAYDI, ÇOKDA ÖNEMLİ OLMASADA YAPISAL BİR BOZUKLUĞA OĞLUMDA ANORMALLİĞE SEBEB OLMASIN DİYE İSTEMEK, SEVİNMEK...

EVET İNVERSİYON9 A SON NOKTAYI BÖYLE KOYDU...

SON BİR KEZ 10-15 GÜN SONRA GİDECEĞİM DR KONTROLÜNDE KONUŞULACAK BU KONU. BU SONUÇLAR YANINDA ŞEKER TAHLİLİ YAPILMIŞ OLACAK ÖNÜMÜZDEKİ HAFTA, VE TETANOZ AŞIMIN İLK DOZU...

ŞİMDİLİK BEBEĞİMLE SAKİN GÜNLER GEÇİRİYORUM. EVDEN PEK ÇIKMIYORUM. GEREK HAVANIN SERİNLİĞİNDEN DUYDUĞUMUZ ENDİŞE, GEREKSE DE ARTAN HAVA KİRLİLİĞİ NEDENİYLE GENELDE ZAMAN EVDE GEÇİYOR. TEKRAR HASTALANMAKTAN KORKUYORUM...

EVDE TV SEYREDİYORUM, KİTAP OKUYORUM, VEEE ÖRGÜ ÖRÜYORUM. EVDEN ÇIKMAYINCA ALIŞVERİŞTE YAPMIYORUM HALİYLE, EVDEKİ YÜNLERDEN BATTANİYE BAŞLADIM OĞLUŞUMA, AMA KOMİK... BABASI OLSUN BENİM OĞLUM O KADAR KLASİK MAVİCİ OLMASIN DESEDE KOMİK... BORDO, SOMON, VE SARI ÇİZGİLİ OLUYOR BATTANİYESİ:))) ÇÜNKÜ GEÇEN YIL YILBAŞINDA KEMERALTINDA GEZERKEN ALMIŞTIK BUNLARI, KOCACIŞA GÖRE ALMAYANI DÖVÜYORLARDI:)) NEDENMİ 5 TANESİ 1TL İDİ. EVET, EVET ŞAKA DEĞİL GERÇEKTEN. BİZDE 4-5 PAKET ALMIŞTIK AMA NE YAPACAĞIMIZI BİLMEDEN. CART, HATTA HAFİF FORFORUMSU PEMBEDEN 2 PK ALMIŞIM ONU KENDİME ŞAL YAPIYORUM. DİĞERLERİNDENDE OĞLUŞUMA ÖRTÜ BAŞLADIM. BAŞLARKEN 20KR LUK ŞEY NE OLUR Kİ? NAYLONDUR DERKEN BİRDE BAKTIMKİ BİLDİĞİMİZ MAKARA İPİNİN BÜZÜLMESİ İLE YAPILMIŞ TAM PAMUK OLMASIN MI, ANNEM DAHİL KİMSE İNANAMADI. BEN KÖTÜDÜR DİYE POLARLA KAPLAMAYI PLANLAMIŞTIM BAŞLARKEN ŞİMDİ KAPLANMAYACAK... BİR KAÇ GÜNE BİTER. VEE PLANLANAN BAŞKA YAPILACAKLAR DA VAR ELBETTE. AMA ÖNCE YAPILACAKLAR, ALINACAKLAR VE YAPILACAKLAR İÇİN ALINACAKLAR DİYE BİR LİSTE YAPALIM DEDİM. ÇÜNKÜ O BEBE MAĞAZALARINA GİRİNCE İNSAN KENDİNİ KAYBEDEBİLİR:))))))))))) HEPSİ ÇOK CİCİ HARİKA ŞEYLER. O NEDENLE ÖNCELİKLE ALINMASI GEREKENLER DİYE BİR LİSTE YAPMAYI UYGUN BULDUM.

VEEE BENİM OĞLUM ARTIK TEKME ATIYOR:))))))

DÜNYANIN EN GÜZEL HİSSİ BU OLSA GEREK. HİÇ BİTMESİN İSTİYORUM.

OYNUYOR, TEKMELİYOR...

BAYILIYORUM...

BÖYLE BİR ZEVK DAHA YOK...

NİHAYET BEKLEDİĞİM OLDU... TEKMELERİ GELDİ...

İLK SEFERİNDE YİNE YÜZÜMDE BİR TEBESSÜM OLUŞTU, HATTA GÜLDÜM, BÜYÜK BİR KEYİF ALDIM...

ALLAHIM TÜM İSTEYENLERE YAŞATSIN BU ZEVKİ... O KADAR GÜZELKİ...

BU BERABERLİĞİMİZİN BUNDAN SONRAKİ GÜNLERİNDE DE BU TEKMELER ARTARAK DEVAM ETSİN. OĞLUM BÜYÜSÜN, KOCAMAN OLSUN, SAĞLIKLA DAHA KUVVETLİ TEKMELER ATSIN. BENDE BUNUN KEYFİNİ ÇIKARAYIM...

inversiyon9 -II

2010-01-12T23:24:00.004+02:00

dün gece yarısını geçmiştiki ben hala internette inversiyon9 araştırması yapıyordum. benimle birlikte eski iş yerimden arkadaş, bir başka arkadaş daha M S N de hem konuşup hem araştırma yaptık gece yarısına kadar. kocacış daha erken terk etti diğer bilgisayarı, arkadaşlar gece yarısını geçe bıraktılar ben 02:00 yi geçiryordu yatmaya gittiğimde. yattımki bebeğim uyumuyor sürekli hareket halinde, karnımda aşırı bir gerginlik beni endişendirdi iyice...

araştırmalarda önceleri pek bir şey bulamadık, şöyle yüzeysel bir kaç bilgi... sonraları çok kötü şeyler okudum... çok kötü oldum... sonra neredeyse tüm tezleri, yazıları okudum... sonra o arada kocacış ABD de gen mühendisi olan kuzenine mail attı yatmadan... ben yine okumaya devam ettim... dediğim gibi çok yüzeyselle çok karamsar arası bir kaç yazı okuyunca uyuyabildim...

sabah kalktık evde akşam ki okuduklarımızı değerlendirdik birazcık daha sukunetle... sonra maile baktık, oda bizden detaylı bilgi istiyor... detaylı bilgi şu an için üniversitede olunca gidip öncelikle konuşmaya, sonra ne gerekire orada karar vermeye, karar verdik ve çıktık...

hastaneye girdik bana direk sizden kan alınacak buyrun dendi, yooo dedim biri önce bana bilgi verecek. bir süre bizim tahlilimizle ilgilenen dr u bekledik. gelince önce bir sitem ettim. evet ben ettim önceki gece çok sinirlenen kocacış değil, ben... girer girmez dün gece uykusuz bıraktınız diye girdim. utandı... utansın zaten... girdi bana inversiyonu anlatmaya başladı, lafını kestim ben inversiyonu sağ olun sayenizde dün gece 02:00 ye kadar öğrendim dedim. siz bana benim bebeğimin özelindeki durumu anlatın. hangi türü, hangi genler de meydana gelmiş... dr şaşırdı... ben sorularıma devam ettim. inversiyon karşılıklı 9.kromozlardan birinin içinden bir parça kopuyor ve ters dönüp aynı yere giriyor ve toplumda sağlıklı bireylerde sıklıkla görülen bu duruma inversiyon deniyor ki bu anlatılan klasik inversiyon. benimkininde klasik olduğunu öğreniyoruz. klasik olmasa idi canlı doğum şansı olmuyor... neyse ilk nefesi alıyoruz. bizim konu hakkında detaylı bilgimize şaşıran dr. konuyu rahatlatmak adına sözde söylemeleri yasak olan cinsiyeti bilip bilmediğimizi soruyor... yine sinirleniyorum. siz yasal nedenlerle söyleyemiyordunuz ya biz öğrendik sağ olun dedim... sonrasında bana en kötü senaryoyu söyleyin diye başladım. öğrendim eğer kocacışta yada bende çıkarsa sorun değil. bu inversiyon bizden bebeğe geçmiş oluyor ve bebeğin sağlıklı olduğu garanti oluyor tamam. ancak ikimizdede çıkazsa hiç bir yerde bulamadığım durum. yani ilk kez bebekte çıkacaksa, ne sorun çıkaracak? bunun cevabı çok kötü, çünkü bunun yanıtını dr da bilmiyormuş. evet şaka gibi senede 250 den fazla bu vakka ile karşılaşmış olmalarına karşın anne ve babadan birinde olmadığı durumla hiç karşılaşılmamış üniversite... işte lafın bitti yerde kaldım... sonrasında ben kan verdim... kocacış özel labratuvarlar daha ekonomik olduğu için üniversitede vermedi. ben sosyal güvence kapsamında verdiğimden verdim. haftaya benimki ile birlikte ikisinin sonucunu alacağım. şu an başka yerle konuşmak için elimizde rapor yok bekliyoruz ve ne kadar gariptirdik ilk defa kendimizde bir kromozonsal aksilik olması için dua ediyoruz.... yani bu durum bize kırk yıl sonra kromozon yapımızı araştırttı... vee dipsiz kuyu gibi bir konuya daldık... karamsarlıklara daldık... korkulara daldık...

bu gün hastane çıkışı bir şeyler atıştırdım, sonra kocacış beni hemen hastanenin arkasında forum bornova ya götürdü, yağmur çiselerken burada ne işimiz var derken beni mother&care e soktu. aslında daha alışveriş yapmama kararı almışken, minicik bady lerden 1 paket aldık:)))) biraz daha ileriki aylarda, hemen doğduğunda gerekecekler kadar alışveriş yapma kararı almıştık ama bu günkü yaşananlardan sonra hem ben öyle bir mağaza gezeyim diye, hemde özellikle bu gün oğluşuna bir şeyler almış olmak istedi sanırım:))) minicik te olsa... bu bize her şeyin yolunda olduğu hissimi verecek diye düşündü bilmiyorum. ama orada beşikleri gezmek, o sırada karnıma dokunmak fena gelmedi hani:))))))))) gerçi bol mantolarla pek anlamıyabiliyorlar ama:))))))))

dilerim bu ufak tebessüm haftayada hala dudağımda olur...

inversiyon9

2010-01-11T18:52:00.003+02:00

bu akşam üzeri gelen telefondaki dr bana bunları söyledi. tahlil sonuçlarımız da inverisyon9 görüldüğü için bizim kanımızı istiyorlardı ancak bunun ne demek olabileceğini kimse bana söylemiyor. sağlıklı olabileceğini söylüyor ama... internette araştırınca, kafam iyice karıştı. dr um takma kafana diyormuş, kocacış bağırıyor dr lara böyle bir konuşma yapıp bıraktıkları için bense korkuyorum... çok korkuyorum...

bu arada yazıya ara verdim daha fazla yazamadım hıçkırıklara boğuldum.

kendi dr umla geç saatte nihayet görüşebildim. 9, 9.kromozonda demek. inverisyonda bir türlü ters bağlanma işlemi ama neyle ne arasında nasıl oluşmuşu bilmeden kehanet olur bir şey demek, inversiyon9 demek hiç bir şeyi açıklamıyor dedi. bizi yarın üniversite hastanesine kan vermeye bekliyorlar, o zaman daha detaylı bilgi vereceklermiş, sinir oldum, bizden onlara ne anlamadım. bu genden bende var, yada kocacışta var ne fark eder. biz bebeğimiz ne kadar sağlıklı olacak onu öğrenmek istiyoruz...

kocacış bu şekilde telefon eden dr a çok sinirlendi. bu şekilde konuşulur mu diye. çünkü asla telefonda bilgi vermiyorlar. o zaman hiç bir şey demeyecekler ve insanları bu şekilde perişan etmeyecekler diye bar bar bağırdı evde. ben ağlarım, o bağırır, annemler şaşkın perişan yani gerçekten perişan olduk. sonra üşür gibi kasılmalar başladı. ayaklarım kollarımda kraplar başlar gibi olunca... uzandım... zar zor oyalanacak bir şeyler bulmaya çalışıyorum... ellerim sürekli karnımda bebeğimi okşamaya çalışıyorum, aklım sürekli bebeğimde allahıma dua ediyorum bir şey olmasın diye... babanem zaten aylardır okumaktan hatim indirdi neredeyse...

biz bu testi yaptırırken elbetteki biliyorduk kendimizinde birer genetik mucizesi olmadığını ve bu analizdede bebeğimizde bir şeyler çıkabileceğini ama biz hep önemli bir şey olmasın diye dua ettik. ama ne kadar önemli bir şey olmasın diye dua ediyorda olsam ben en ufacık bir şey bile istemediğimi fark ettim bebeğimde... evet onu kusurları ile seviyorum ama ne olur kusursuz olsun diye de dua ediyorum...

bu belirsizliktede bir gece daha geçirecez işte... dilerim bu gece en sonuncusu olur geçirdiğimiz bu zor gecelerin... en kötü gece bu olsun ve bununla bitsin bu zorluklar, üzüntüler... allahım lütfen güzel şeyler duyalım, güzel sonuçlar alalım, yalvarırım...

NEFES ALIYORUM

2010-01-10T21:39:00.004+02:00

nefes alabiliyorum. her ne kadar dün gece yine destekle uyumuş olsamda nefes alabiliyorum. dün gece yatana kadar iyi gibiydim, idare ettim ancak başımı yastığa koyduğumda göğsümdeki hırıltıyı duydum. kalktım pompalarımı sıktım önce yarımşardan sıkmayı denedim. olmadı birer yarım daha. vicdan azabı hala bitmedi, ama yinede dr un dediği kadar sıkmadan idare etmeye çalışıyorum. derdim kendimi tedavi etmek değil, belkide hayatımda ilk kez. çünkü kendisine, hastalıklarına dikkat eden, en ufak bir belirtiyi bile kaçırmayacak kadar kendini tanıyan ve tedavilerini aksatmayan biriyim. bunlarıda aslında ileride daha çok sıkıntı çekmeyeyim diye yapan biriydim. şimdi ise tek derdim bebeğim oldu, tedaviyi yada çektiğim sıkıntıları falan düşündüğüm yok. bebeğe yetecek kadar nefes alayım, bebeğe yetecek kadar uyuyayım, bebeğe yetecek kadar... neyse akşam tam bu ilaçları aldım uyuyacam ki, bu sefer kocacış uyandı ki hasta. kabus gibi değilmi. iki gecedir benim başımda beklerken kendine hiç dikkat etmediğini biliyordum. ona da demeye çalışmıştım ancak, o sırada pek konuşabildiğimde söylenemez. kocacışında beni dinlemeye niyeti olmayınca... ben örtünsemde, o tv nin karşısında üstü açık, oturdu, haliyle benim sakin olduğum dk larda içi geçti falan... ve daha kötüsü daha önceki hastalığından ilaçta kalmamış evde. yataktan kalktık bir şeyler bulmaya çalıştık, bitki çayları yaptık, şimdi belki çok kötü değil ama yinede hasta...onu terletmek için elimizden geleni yaptık. öğleden sonra ben banyodayken uyudu, ben çıktığımda terli uyanmıştı... o terli uyanmış, ben banyodan yine tıkanık çıkmıştım. gülermisin ağlarmısın... annem bu sefer hala sakinliğini koruyor. neyse kocacışın üstünü değiştik, ben üzerime bir şeyler giydim. ilaçlarımızı aldık...

herhalde solunm yollarımdan son 20 yıldır bu kadar hasta olmamıştım. eskiden bademciklerim yüzünden çok hasta olurdum. sık sık ateşlenirdim, boğazım şişerdi... sonra 1989 yılında üniversitedeyken, artık ilaçlar uzun bir süre etkili olamayınca badenciklerimi aldılar. ondan sonra pek hastalandığım söylenemez o kadarki 20 yılı aşkın süredir belki ufak nezleleri değil ama gerçekten hastalandıklarımı, dr luk hastanelik olduklarımı neredeyse tek tek hatırlıyorum o kadar az yani. ve her biri içinde elimde olmasada gerçekten nedenlerim var. mesela birinde bir kış sonu arazi çalışması sırasında yağmura yakalanmış ve sonrasındada rüzgarda kalmıştım. bunun kadar geçerli nedenler yani.. şimdi ise???... geçen sene alerjilerim ültiker olarak karşıma çıkmıştı, bu senede bu şekilde geldiler diye düşünüyoruz. hani alerjilerin değişken olduğunu falan biliyoruz ama bu kadar hızlımı?

ay ne çok hastalık yazdım... dediğim gibi kocacış ilaçlarını içti, terledi, iyileşmesede biraz rahatladı. ben nefes alıyorum. ama tüm bu süre boyunca oğlumuzu ihmal etmemeye çalıştık ikimizde. onunla hep konuştuk onun bizimle şu anki tek iletişim şekli olan hareketleri hatta tekmeleri için ona yalvardık. yine karnıma dokunduk, oradan onu sevdik. ikimizde tüm sıkıntılarımız içinde en çok ona ilgi gösterdik. o kadar ki bu durum annemi bile şaşırttı:)))) ben hiç bu kadarını görmedim dedi. ama biz uykumuzdan uyandığımızda bile oğluşumuzu kontrol ediyoruz. artık ben bile alıştım. babası gece uykusundan uyanırsa, elini karnıma koyuyor ben uyuduğum için belki konuşmuyor ama o oynaya kadar orada bekliyor oğluşunun hareketini hissedince uyuyor ancak.

BİR BU EKSİKTİ...

2010-01-09T19:06:00.003+02:00

DÜN BİR KABUS DAHA YAŞANDI...

ÖNCEKİ GECE ANNEMLERDEN EVE DÖNDÜM HAFİF BİR ÖKSÜRÜK BAŞLADI, ÖNCE KOCACIŞA ODASINDA SİGARA İÇTİĞİ VE KAPISINI AÇIK BIRAKTIĞI İÇİN KIZDIM. AMA ÖYEL YAPMADIĞINI GÖRÜNCE SONRASINDA KIZACAK BİR ŞEY BULAMADIM AMA ÖKSÜRÜK ÇILDIRDI. SABAHI SABAH YAPTIM SALONDA SABAHLADIM. REFLÜ İLACIM AZALMIŞ, SABAH KOCACIŞ GİTTİ ALDI, AMA ODA FAYDA SAYLAMADI. BİZ REFLÜ SORUNU SANDIĞIMIZDAN KOCACIŞ DA ÇIKMIŞTI, KEMERALTINA GİTTİ.BEN DE ÖKSÜRÜK ARTARKEN KENDİMİ KÖTÜ HİSSETMEYEDE BAŞLADIM. ÖĞLEN ABARINCA DR UMU ARADIM. HEMEN BİR KBB UZMANINA GÖRÜN DEDİ. HAZIRLANDIM EVDEN FIRLAYACAĞIM SIRADA BİRDE NEFES ALAMAMA SORUNU BAŞLADI. KİMSEYİ BEKLEMEDEN HASTANEYE YOLA ÇIKTIM. ARABA KULLANAMAYACAĞIMI DÜŞÜNÜP OTOBÜSE BİNDİMKİ, HASTANEDE PERİŞAN HALDE İNDİM. BİR TRAFİĞE TAKILDIM İNANILMAZ. HASTANE KAPISINDA KARDEŞİM BEKLİYORDU. HEMEN KBB UZMANINA GİTTİM. ALERJİİK ENZLEYLE FRANJİT BAŞLAMIŞ DEDİ. BU NEFES ALAMAMA FRANJİTTENMİ YANİ DEYİNCE O KADARINI YAPAMAZ SEN HEMEN GÖGÜS DR UNA GİT DEDİ. KAPANMADAN SON DAKİKA DR ÇIKARKEN YETİŞTİK. HAMİLELİK DOLAYISIYLA GERİ DÖNDÜ BAKTI. VEEE BROŞİT YADA ASTIM DEDİ... NEDENİ, YADA NASILINA BAKMAMIZIN BİR ANLAMI YOK ÇÜNKÜ HAMİLELİKTE KULLANILABİLCEK 2 TANE SPREY İLAÇ VAR DEDİ. BOL SIVI, İSTİRAHAT VE BU İLAÇLARDAN SONRA HAFTAYA GÖREYİM DEDİ. ECZANEDE DR UMU ARADIM İLAÇLARDAN PEK MUTLU OLMADI, AMA YAPACAK BAŞKA ŞEY YOK... BİRDE SPREYİ SIKIP AĞZIMI HEMEN BOL SU İLE ÇALKALIYORUM VE GARGARA YAPIYORUM. MUKOZADAN KANA GEÇMESİN, ORADANDA BEBEĞE GİTMESİN DİYE. CİĞERDEN KANA KARIŞMIYOR VE BEBEĞE GİTMİYOR DİYE TEMİNAT VERDİ. BİRDE DR UM İLE BU GÖGÜS UZMANIDA BİRBİRİLERİNİ TANIDIKLARINDAN ONLARDA KONUŞTU. VEE TÜM ÇABALARA RAĞMEN DÜN NEREDEYSE SABAHA KADAR KONUŞAMADAN OTURDUM. KONUŞMAYA NEFESİM YETMİYORDU, ARKAMA YASLANIRSAM NEFES ALAMIYORDUM... TAM BİR KABUSDU... NİHAYET SABAH 08:45 DE BİR PARÇA RAHATLAR GİBİ OLDUM VE YATAĞIMA YATIP AĞRIYAN SIRTIMI, AYAKLARIMI BİR KAÇ SAAT DİNLENDİRDİM... HALA UYKULUYUM VE EN ÇOKDA NEFES DARLIĞI ASTIM GİBİ HASTALIKLARI KRONİK ÇEKEN İNSANLARA KIYAMADIM. ALLAH HEPSİNİN YARDIMCISI OLSUN, HEPSİNE ŞİFA VERSİN...

AKŞAM BEN HASTANEDEN EVE GELENE KADAR KOCACIŞ GELMEMİŞTİ, ANNEM KONUYU PEK CİDDİYE ALMADIĞINDAN GEZMEYE GİTMİŞTİ. GERÇİ HASTANEDE TAM SON DR A GİRECEKKEN BENDNE ÇIKAN HIRILTIDAN KARDEŞİM O KADAR ÇOK KORKTU Kİ, HASTANE ÇIKIŞINDA HEPSİNİ ARAYIP AYAĞA KALDIRDI:) KIYAMAM ÇOK KORKTU BİR ANDA SAPSARI OLDUĞUNU GÖRDÜM... NEYSE AKŞAM HERKES BAŞIMA TOPLAN ÖNCE, EVE GELDİM, SPREYLERİMİ SIKARKEN BİR TANESİNİN İÇİNDE KORTİZON OLDUĞUNU ÖĞRENDİM, VE BEBEĞİME İYİ BAKAMADIĞIM İÇİN VİCDAN AZABI İLE AĞLAMAYA BAŞLADIM. BEBEĞİMDEN ÇOK ÖZÜR DİLEDİM, O BUNLARI HAK ETMİYOR VE BEN ONA ÇOK İYİ BAKMAK İSTİYORUM AMA SANKİ HERŞEY BU İSTEĞİME KARŞIYMIŞ GİBİ AKSİLİKLERLE İSTMEDİĞİM HALDE İLAÇ ALDIM. BEBEĞİMLE ALERJİK RİNİT OLDUM, AMİNIOSENTEZ YAPTIRDIM, ŞİMDİ ALERJİK BRONŞİT OLDUM. KIYAMAM NE SUÇU VAR BEBEĞİMİN, BENİMLE BUNLARI YAŞIYOR. LÜTFEN KUVVETLİ OLSUN, LÜTFEN BİR ZARAR GÖRMESİN VE BİZİMLE OLSUN. ALLAHIM LÜTFEN ONA BİR ZARAR GELMESİN DİYE AĞLAMAYA DUA ETMEYE BAŞLADIĞIM SIRADA KAPIYI TEYZEM ÇALDI Kİ, BENİ GÖRÜNCE HİÇ BİR ŞEYDEN HABERİ OLMADIĞINDAN ONUNDA AKLI OYNADI, İLK BAŞTA BEBEĞE BİR ŞEY OLDU SANMIŞ, BEN HEMEN KONUŞUNCA KONUŞAMADIĞIMI GÖRÜNCE DE İYİ OLAMADI HALİYLE... BU SABAH GELİNCE ANNEME ANLATA ANLATA RAHATLAYAMADI, AKŞAM ANNEMLERDE GELİNCE BEKLEDİKLERİNDEN KÖTÜ BULDULAR ŞAŞIRDILAR. DÜN GECE, ÖNCE BİR GECE ÖNCEDEN UYKUSUZ KOCASIŞ UYUDU ANNEMLER BAŞIMDAYDI, SONRA ONLARA YATIN YAPILACAK BİR ŞEY YOK DERKEN KOCACIŞ UYANDI, SALONDA BENİMLE SABAHLADI, SABAH 05:00 GİBİ ONUDA BİRAZ DAHA İYİYİM DİYE YATIRDIM. GERÇEKTENDE BİRAZ DAHA İYİYDİM.. AMA 10:30 GİBİ YATAKTAN KALKARKEN SANKİ BİNLERCE MEKİK ÇEKMİŞ GİBİ KARIN KASLARIM ÖKSÜRMEKTEN AĞRIYORDU, BELİM, SIRTIM, KARIN BOŞLUKLARIMIN HEPSİ ABARTILI EGZERSİZ YAPMIŞIM GİBİYDİM... HALA ÖKSÜRÜYORUM VE BU SIRADA AĞRIYAN YERLERİMİN HALİNİ SORMAYIN HİÇ... AMA NEFES ALABİLİYORUM ÇOK ŞÜKÜR... BU ARADA DR UMU VE KOCACIŞI EN ÇOK KORKUTAN ŞEY NABZIMIN DİNLENİR HALDE BİLE ÇOK YÜKSEK OLMASI OLDU, O KONUDA AŞIRI SIVI TÜKET DENMESİNE VE BENİM İÇMEME KARŞIN HALA BİR GELİŞME OLMADI... DEDİĞİM GİBİ BEN BEBEĞİME ZARAR VERME İHTİMALİ OLAN İLAÇLARI ALMAK ZORUNDA KALMAYACAK KADAR NEFES ALABİLEYİM YETER...

MAVİ BEBEK PANTOLONU VE YAŞLI BABANEM

2010-01-07T22:46:00.003+02:00

bu gün anneannesi oğluşuma mavi bir pantolon aldı. zara baby nin 6-9 aylık bebekler için pantolonlarından:))))) çok güldüm daha dün ilk bady sini aldık, hop 6 aylıklarını aldık derken. annem hızını alamadı 1,5-2 yaş içinde bir tane rengini beğendi diye aldı:) sonra ben sen ne yaptın dedim, evde babanem yok artık dedi, tamam tamam değiştiririm, küçüğünü alırım demek zorunda kaldı:)))) güne damgasını bu vurdu:))))))

aslında bu gün keyifsiz uyandım, ama kocacış çarşışa inerken bende hamilelik haftası raporu almaya indim onunla, mahkemeye verilmek üzere. geçen sefer gittiğim klinik biz veremeyiz diyerek bir sürü şey anlatmıştı, aynı klinik daha önce ilaç raporundada sorun çıkarmıştı, kliniğin 2 dr u aile dostumuz olduğu için ve labratuvarı iyi olduğu için gidiyordum, daha doğrusu gitmeye çabalıyordum ama sanırım ilişkimizi bir süre askıya aldım:))))))) neyse oradan aile hekimine uğradık, son dr kontrolumdeki ultrason sonucuma göre yazdı verdi raporu. ayrıca tetanos aşımın ve şeker yükleme tahlilimim tarşhini konuştuk, ayrıldık. annem ve teyzemle buluştuk. çarşı yaptık ama sanırım biraz abarttık 2,5 saat dolaştıktan sonra annemlere kendimi attığımda gözlerimde simler uçuyordu, hatta gözüm kararmaya başlamıştı. bir şeyler yedik, babanemle lafladık. laflarken bir önceki gün babanemin bir kez daha düştüğünü öğrendim. annemin temizlikte kolidorda bıraktığı paspas kovasını görmemiş takılmış, nasıl olduysa kava sallanmamış, dökülmemiş ama bizimki burun üstü uçmuş yere:( yüzünün elmacık kemiğini, dizini, elini, alnını falan çarpmış, burnu kanamış hemen buz koymuşlar. bu gün görünürde bir şey yok ama, geçen sefer bende düştüğündede morlukları bir kaç gün sonra çıkmıştı, inşallah şimdi olmaz öyle bir şey. kıyamam bebeğim çok ağlamış, bu günde ağladı. yaşlılıktan dem vurdu, rahatsızlık, sıkıntı verdiğinden dem vurdu. kıyamadım bir kaç kelime söyledim ama onu rahatlatamadım. düştüğüne üzüldüm ama bir şey olmadığını gördüğümden üzüntüm hafifledi. ancak moralinin haline daha çok üzüldüm hiç kimsenin kendini böyle hissetmesine kıyamam ben... sonra düşündüm allah nasip edip oğlum doğduğunda ve allah uzun ömür versin benim yaşıma geldiğinde ben babanemin şimdiki yaşına yaklaşmış olacağımı düşündüm... ve kendiminde böyle hissedebileceğini düşündüm... kıyamam ben ona ama elimden bir şeyler gelmiyor. hafta sonu yada önümüzdeki hafta bana almaya düşündüm. ancak bana gelince babanem çok mutlu olduğu halde, annem olmuyor. annemler şehrin göbeğinde oturuyor ve annem sürekli dışarı da bir planları bir işleri var. bense kırsalda oturuyorum. benim evden öyle hop dışarı çıkılmıyor. bende öyle çok çıkmadığımdan benim için uygun, ben çıkmadığımdan bende kalınca babanem içinde uygun. evlerinde yanlız kaldığından sıkılıyor. ancak evinde sürekli kendini yollara gezmelere atan annem için benim evde olmak sıkıcı... yani her durumda birileri memnuniyetsiz... :((((((

eve gelirken daha yolda başım ağrımaya başladı ki, eve geldiğimde reflü bir kez daha beni ziyarete geldiğini haber vermeye başladı, kendine özel o öksürükle... zar zor yemek yedim ki ardından ilacı içtim. ama tam etki olamadı hala:(

gerginlik bana yaramıyor.

zaten asgaride hamilelik ruh halinde endişelerim var, sağ salim doğum yapmak, bebeğin ihtiyaçlarını karşılamak ile ilgili endişelerim var elbette. onlarla baş etmeye çalışıyorum. birde yenileri eklenince... ee birde uzun süredir işsizim. bu durum beni hem çok rahatlatsada, yinede çalışmanında kendince avantajları vardı. onu kafama takmasamda olmuyor işte... yıllardır kendime ait bir gelirim olmasına alışmışım ayrıca. böylesi ı-ııı bana göre değilmiş...

şimdi kendime sakin bir şeyler bulmalıyım tv de seredecek, hatta mümkünse birazdan fazla keyiflide olmalıki kendime ona kaptırıp bunları unutayım. yada bu gün alınan mavi pantolunu ve onu giymesini planladığımız şimdilik içimde kıpırtılarını hissettiğim oğluma konsantre olmalıyım endeşesizce:)))))))))

BENİM İÇİMDE AMA BENİM DEĞİL...

2010-01-05T23:19:00.004+02:00

İÇİMDE BİR CANLININ OLMASI ÇOK DEĞİŞİK BİR DUYGU...

O İÇİMDE AMA KENDİ İÇİNDE BİR CANLI OLDUĞUNU HER AN HİSSETTİRİYOR BANA...

İÇİMDE BİR CANLI OLDUĞUNU HİSSEDİYORUM, TABİİKİ KALBİMDE, MİDEMDE CANLI AMA ONLARI HAYATIM BOYUNCA HİÇ HİSSETMEDİM EĞER BİR PROBLEM OLMASSA ORADA OLDUKLARINI BİLE HİSSETMEDİM. HOŞ AĞRISALAR BİLE AA İŞTE O ACI KARACİĞERİMİN ÜSTÜNDE, YADA, AHA DALAĞIMIN SAĞ ÜST UCU DİYEMEDİM TABİİKİ:))))))))) AMA ONLAR HEP ORDAYDILAR, KALBİM ATIYORDU AMA YERİNİ BİRİLERİ ÖĞRETENE KADAR HEP DAHA SOLDA SANDIM BEN ONU:)))))

AMA ŞİMDİ İÇİMDEKİ CANLI ÖYLE DEĞİL, YERİNİ cm, cm HİSSEDEBİLİYORUM. BENİM İÇİMDE AMA BENİM BİR ORGANIM GİBİ DEĞİL... DAHA KENDİNİ İLK HİSSETTİRDİĞİ ANDA BENİM İÇİNDE AMA BİR BAŞKASI OLDUĞUNU DA HİSSETTİRDİ. ÇOK GARİP YILLARDIR KARNIMI, MİDEMİ BİR YERLERE DAYADIĞIMDA HİÇ GARİP GELMEDİ, AMA ŞİMDİ ÖYLEMİ BİR YERE DEĞSE, DAYANSA SANKİ YANLIŞ BİR ŞEY YAPMIŞ GİBİ İRKİLİYORUM O AN. KENDİ ORGANLARIMI KORUMAM GEREKMEDİĞİ KADAR ONU KORUMAM GEREKLİ, ONA SORUNLULUĞUM DAHA FAZLA.O BENİM İÇİMDE DİYE BEN DEMEK DEĞİLİDE ANLATIYOR. İNSAN GÖRMEK İSTERSE, İÇİNDE DE OLSA BEBEĞİNİN KENDİ MALI OLMADIĞINI DA, ONUN DA DAHA İLK ANDAN İTİBAREN KENDİNE AİT BİR BİREY OLDUĞUNU GÖREBİLİYOR.

HAMİLELİKLE İLGİLİ İSTER İSTEMEZ ÇOK ŞEY DİNLEDİM, OKUDUM, ARAŞTIRDIM. HER SEFERİNDE BİR ŞEY ÖĞRENSEM BİR SÜRÜ ŞEY ÖĞRENMİŞ OLDUM. HER SORUNDA YENİ BİR ŞEY ÖĞRENDİM, YAŞADIM... AMA BEBEK BAKIMI, BEBEKLER HAKKINDA HİÇ BİR ŞEY KONUŞMADIM, OKUMADIM, ARAŞTIRMADIM, ÖĞRENMEDİM KISACADA BİLMİYORUM. İÇGÜDÜ DEMEK ÇOK KLASİK GELECEĞİ İÇİN UYMADI BANA, HANİ İÇİMDE POTANSİYEL BİR ANNE VARMIŞ GİBİ LAFLARDA ETMEYECEM. SADECE BAKMAYI BİLİRSEN, DOĞRU BİLİRSEN, BENCİL OLMAZSAN HER ŞEY ORTADA... SADECE BİR SÜRE İÇİN BENİM İÇİMDE MİSAFİRLİĞİ VAR, O SIRADA DA OLSA, SONRASINDA DA OLSA, O KENDİ OLABİLİYOR... O MİNİCİK, O HAVA ALMIYOR, BİZİM GİBİ YEMEK YEMEMİYOR AMA O O ŞEKİLDEDE BİR BİREY. YANİ ŞİMDİDEN ANLADIM KABUL ETTİM. BENİM, BİZİM BEBEĞİMİZ, ANCAK O DA BİR BİREY, BAĞIMSIZ, KENDİ BAŞINA BİR BİREY... SADECE ŞİMDİLİK YAŞADIĞI ORTAM BENİM İÇİMDE O KADAR...

ONU HERŞEYİ İLE... ONU KENDİ İRASI İLE... ONU OLDUĞU GİBİ... BEKLİYORUZ...

KOCACIŞIMMMM

2010-01-05T00:30:00.004+02:00

pazartesi gününü evde geçirdim.

sabah planlanandan erken kalktım kocacışı geçirdim. nasılsa uyurum dedim. kocacışta bana nohutlu ekmekten ekmek arası yapmış, yanına sütümü ısıttım, balımı koydum kahvaltımı yaptım. erken dedim teyzemi aramadım. ama o sırada inanılmaz bir koku eve yayıldı, ne olsun banyodan rezalet bir koku yayılıyor inanılmaz kötü bir şey. geröi sanırım benim alerji krizim sırasındada bir kaç kez olmuş ama ben bilmiyorum:) neyse ben banyo temizliği ve hijyenine girişince teyzeme yetişemedim, o çıkmış. sonrasında çamaşır yıkadım, kendimi yıkadım:))))))

kalan yemeklerle öğle yemeği yedim.

öğleden sonra sabah eksik kalan uykumu uyudum, ve güneşe rağmen dışarı çıkmadım.

sonrasında teyzem geldi, kahve keyfi yaptık. lafladık. biraz güldük, biraz dedikodu yaptık.

dedim ya bu gün temizlik modundaydım, yemek yapmamıştım. kocacış levrek getirdi, fırında yaptı, bende hazır yemeği yedim. ancak hala balık sevmiyorum:( onun yerine kırmızı eti sevmeye başladım. hala dünakşam kocaıcşın yaptığı bınfilenin tadı damağım, ama balık ı-ııııı... :(

yarın için canım tereyağlı ve ballı ekmek çekti, kahvaltı planını şimdiden yaptım yani:)

birazdanda hause un akşam gezmesi nedeniyle bu geceki seyredemediğim özel bölümünü seyretmeyi planlıyorum.

hala bebek hareketleri için endişeliyim. hala netlikle hissedemiyorum. aklım oynuyor ama kimseye bir şey demiyorum. neden mi? çünkü dermiş gibi oldum ama; kocacış, annem herkes durmadan sormaya başladı. hoş kocacış hala budan vazgeçemedi. hani eve gelip sorması neysede: gece uykusunda uyanıp soruyor, sabah evden çıkarken soruyor, gündüz telefon edip soruyor ki iyi dediğim halde, yok ben hala tam hissedemiyorum desem ne olur... birde ben zaten sıkılıyorum şimdi birde herkesi germemeye çalışıyorum. ama her fırsatta ona hareket etmesi için yalvarıyorum... ben onun hareketlerini nasıl özlemle beklediğimi anlatıyorum. hareket etmesi, benimle kurduğu iletişimi sürdürmesi benim için ne kadar önemli anlatıyorum. herkes hareket edeceğini, bu yüzden uyuyamayıp, rahatsız olacağımı söylediği halde, ben ona bu rahatsızlığı keyifle beklediğimi, ve çok rahatlayacağımı anlatıyorum:)))))

veee beni en çok duygulandıran yine kocacış oldu.

biz kocacışla çok gezdik, çok eğlendik, çok birlikte olduk, çok çılgınlıklar yaptık. hani bu halimizdende hiç rahatsız olmadık, aklımıza eseni, estiği zaman yapmaktan çok memnunduk. iki çocuk babası kocacış, benim sevgilimdi. bende öyle hanım hanımcık kıyafetleri, renkleri sevmeyen, hareketlerden hoşlanmayan sevgilimdi. birbirimizi hep arzuladık ve bir yerde bir bebek istedik. nasıl olduda istedik bilmiyorum, bizim o yaşadıklarımıza pekde uygun bir istek değil gibiydi.

ama geçen akşam bana karnımın ne kadar büyüdüğünü ve büyüyen karnımın ve hamileliğin bana ne kadar yakıştığını söylemesi ile şok oldum. bu güne kadar fazladan 1 kg almamdan yada bir yerimdeki yağdan hoşlanmayan; dekolteleri seven, g-string ipli bikinilerime iltifat eden kocacış. büyüyen göbeğimden hoşlandığını söyledi. o kadar güzel söyledi ki içten ve doğru olduğundan hiç şüphe etmedim ve çok etkilendim. benim kocacış ne zaman, sadece sevgilim olmaktan çıktıda, aile babası oldu, ne zaman bu kadar duygusallaştı.... ama harika bir duygu. onunda bizimle birlikte olması, bunları bir yerlerinden paylaşması harikaydı... diyecek kelime, anlatacak kelime bulmakta güçlük çekiyorum. o anki duygularımı anlatamıyorum... teşekkürler aşkım; bebek için kardeş kardeş yaşadığımız bu aylar içerisinde hala böyle duygular hissedebilecek kadar insan olduğun, erkek olduğun için teşekkürler... bebeği bu kadar istediğin özlediğin için de seni sanki bir parça daha fazla sevmeye başladım. bir gün bebeğimize bunu anlatmak isterim. onunda böyle bir erkek olabilmesini, onunda böyle hissedebilmesini için, öğretmeni isterim, onuda bu şekilde eğitmeni isterim...
teşekkürler...

TEMBELİZ, KIPIRTILARINI BEKLİYORUZ...

2010-01-03T23:35:00.003+02:00

iki gündür pek bir tembeliz karı-koca:)))))

aman dedim yeni yılın ilk hafta sonu böyle geçerse bundan sonra hep mi böyle geçecek:)))))

gerçi aynı espri yeni yıla girerken de yaşandı, evine gittiğimiz arkadaşımızın 8 yaşındaki kızı hepimiz gibi yeni yıla gireceğimizi fark etmeden kağıttan bir şeyler kesiyormuş ki yeni yıla girdik, bütün yıl kağıt mı kesecem diye ağlamaya başladı, epey bir sürünce hepimiz müdahale ettik. bende teyzem bak bende karnımla bebekle girdim şimdi o hep karnımda, bizde sizin evde mi kalacaz deyince ağlarken gülmeye başladı:)))))))) benimki de sanırım o hesap ama gerçekten tembeliz bu günlerde. ben açıktığım halde yataktan kalkmıyorum, ben kalkamdıkça hiç yapmadığı halde kocacış ta kalkmıyor, olmadı kalktı kahve içip kahvaltı hazırlamıyor. zar zor kahvaltı hazırlasak en basitine kaçıyoruz:))))) yani son günler bize hiççç yakışmıyor:))))))))) nerede kreplerimiz, nerede sahanda yumurtalarımız falan:))))))) gerçi cumartesi günü bir aşk geldi, kalkıp mayalı poğaça ve beze yaptım ama epey dalgınmışım. poğaçanın hamurunu mayalayıp o mayalanırken beze yapmaya geçtim onu fırına attım poğaçaya geçtimki nasıl olduysa evde az peynir kaldığını fark ettim, olsun dedim patates rendeledim, baharatladım falan. onunla hazırladım, bezeler pişerken ikinci mayalanmaya bıraktım. bezeleri çıkardım, onları koydummm. ama bezeler başarılı, poğaçalar rezalet oldu. nedne mi? öncelikle poğaçaya asla pişmesi gereken bir şey çiğ konmazmış kesin kez öğrendim, öğrendimki, annemin püre halinde pişirdiği patatesleri poğaçaya, çiğlerini böreğe koyduğu detayını hatırladım:))))))) tabiiki geç hatırladım, olsun herhalde artık unutmam:)))) poğaçaları atmayada kıyamadım sanki başka şansım olabilecekmiş gibi, dahada kötüsü içi pişmeyince çok pişirip hamur kısmınıda kaskatı olacak hale getirmişim. ama olsun teyzemin brownyleri ve bezeler dün akşam için yeterliydi. bezeleri her zamanki gibi bitirdik. zaten iki yumurtadan yapmıştım. ama yaparken artık küçük bir göbek durumunu biraz aşmaya başlayan göbeğim sayesinde belim ağrıdı. evet artık minik olmaktan çıkmaya başlayan bir göbeğim oldu. bebek göbek hizzasını geçip midemi zorlamaya başladı. artık dahada az yemek zorunda kalıyorum. gerçi bu gece kocacış harika bonfile kızartmıştı. hani doyamadım denir ya, bende harika tereyağlı pilav yapmıştım. evet fazla geldi ama harikaydı bol da salata yedim yanına... şimdilerde hala yatamıyorum ama olsun. kahvaltı sonrası fazla bir şey yememiştim pek.

hep diyorum halimden hiç şikayetçi değilim. kendim o bebeğe sahip olmayı çok istedim ve allaha şükür şimdilik yaşayabiliyorum, yaşadıklarım için şükrediyorum. bebeğime hiç sormadık o nedenle onun suçu yok. insan istediği bir şeyden nasıl şikayet eder... ben sadece durum bildiriyorum yani. ama zaman zaman bebeğin hareketlerini hissedemiyorum inanılmaz panikliyorum. o hastalıklarla boğuştuğum durmadan öksürüp, öğürdüğüm günlerde inanılmaz derecede hissediyordum. şimdi ise dahada büyük olmasına karşın hissedemezsem panikliyorum. o zaman da bebeğimle konuşmaya ilk defa böyle başlamış oldum, canımda yanacak olsada, ne olur kocaman bir tekme at, ne olur diyorum ona, gerçi beni pek dinlemiyor, babasına ise inanılmaz tepki veriyor. o ne zaman gelse karnımı sevse onunla konuşsa, ki kendisi zaten her durumda yüksek sesle konuşur bebekle konuşurken de hiç kasmıyor:))))) en kolay tepkiyi ona veriyor, bu kocacışın çok hoşuna giderken benimde çok hoşuma gidiyor:) nede olsa ben her durumda hareketlerini hissediyorum neye tepki veriyor olursa olsun. ama kocacış sadece benim anlattıklarımla katılıyor ilişkimize o nedenle, onun sesine, kokusuna yada dokunmasına, her neye tepki veriyorsa bunun onunla ilgili olması onu çok mutlu ediyor:))))))))))) yani şimidilik hepimiz mutluyuz.

anneannesi ona mavili ceylan desenli bir havlu/polar gibi bir şey bulmuş ondan almış. şimdi kenarlarını da, büyük babane yani benim babanem yapmak istedi. ancak telefon etti önce bebeğe don gömlek alın adet öyle, don donansın, gömlek gönensin diyeymiş. onlardan birer tane alında bende başlayayım, anca patik falan yaparım diye. kıyamam ben ona, babanem biliyorsunuz bir gözünü kaybetti görmüyor. öbürüde kötü gördüğü halde hala ona patik örmek istiyor. en çokda benim ev çok aydınlık oluyor, bana gelince yapacakmış. kıyamam ben ona:))))))) bende babane şimdiki bebeklere don yada gömlek yok dedim. nasıl yani anlayamadı. bende anlatamadım. o zamanda ne desin. bezini bağladıktan sonra siz ne giyderecekseniz ondan alın işte dedi, en pratik cevap olarak:)))))))) ee tabii onun bildiği gibi şimdi bebekler kat kat giydirilmiyor, kundak yapılmıyor. kundak yapılmayacağını anlamış olmasına karşın, yinede hiç kundağı olmayacak mı? hiç mi yapılmayacak? yarım bilemi? diyerek olayı kavramaya çalışıyor:)))))

2 gecedir ulusal kanallarda film seyrediyorum. dün geceki hangi kanaldaydı şimdi hatırlayamadım ama adı "not:seni seviyorum" du, bu geceki kanal 8 deydi, adı, "babamın kabusu" idi. her ikiside romantik komediydi, bence çokda hoştular:)))))))))))

fransız süitini fırsat buldukça okuyorum. evet ilk sayfaları bir kaç kere okudum ve yazımdan yada çeviriden çok sanırım noktalama hatasıydı anlamdaki fark. tabii emin olamıyorum nede olsa ne yazılmak istediğinden bilgim yok. kocacışı haftalık yazılarını genelde göndermeden ben okuyorum. cümlede düşüklük yada anlamsal gariplik fark edersem anladığımı mı anlatmak istediğini soruyorum. genelde de noktalama hatası oluyor, yada cümlede bir kelimeyi yazmamış oluyor. ama ilk sayfalardan sonra pek denk gelmedi. bitinceye kadar fazla bile eleştirmiş oldum.

bu gece istanbul un dondurdurucu soğugu sanırım bizim buralarıda üşütüyor...

bu gec eyemekten önce teyzem beni çağırdı, gerçi pazar günleri pek görüşme adetinde olmadığımızdan önce şaşırdım gibi. sonra kahveden sonra ben kalkmaya çalıştıkça o yine ısrarla beni oturtuyordu. en sonunda kapının çalması ile sebebde çıka geldi. torunu geldi. anneleri sinemaya gidecekmiş:))))))))) harika bir şey uykudan uyanmış ve gülücükler saçarak eve girdi:) öncebir hepimize öpücük verdi, sonra fotoğraflarda bzi buldu, ambüm baktı, ben kalkamadan dedesi geldi, ve o gelince utanmaya başladıki işte orada bititm:))))))))))))))))))) zorla eve döndüm, bırakmak zor geldi, kapıdan çıkarken öpmek yerine benden makas aldı:)))))))

YENİ YILDA İLK GÜN

2010-01-01T20:12:00.005+02:00

yeni bir yıla girdik bitti. eski yıl eskide kaldı, yeni yıl bu gün oldu da eskimeye başladı...

biz yaşadıkça, zaman geçtikçe yeni yıl eskimeye devam edecek...

planladığımız gibi arkdaşlarla girdik yeni yıla.

onlara gitmeden önce gündüzden aayan kardeşime uğradık, o daha iş yerindeydi, bir gece önce beli yine tutmuş. üzüldüm. ayağıda daha iyileşmedi biraz kızmaklı gibi oldum, ablam hastaneye gidelim dedim ama dinletemiyorum ki sana dedim. haklısın deyince laf bitti. neyse beli iğne ile biraz daha iyi olmuş. onunla konuşurken şehirde hava rezaletti, resmen insan fülfiroid yada metanoid olup başka bir canlı türüne geçiş yapabilir, o kadar yani. veee korkulan oldu alerji daha orada başladı, gece boyunca öksürmeden bir tam cümle kuramadığım gibi,i yediklerimin mideme ulaşmasıda sorunlu oldu:((( hal böyle olunca gazlı, sıkıntılı bir giriş yaptım 2010 a... zaten kutlamadan ziyade, aile yemeği modunda geçti gece. çocuklar tvde yarışma programlı programı seyretmeye kalkınca müziktende mahrum olduk. yemek 22:00 civarı bitmişti. gerçi biz masadan kalkmamıştık daha ama bir başka aile yemek sonrası gezmesine gelince metazori kalkıldı diyeyim. koltukaklarda oturup, tv de yarışma programı seyretmek pek yeni yıl kutlaması planlarıma uymasada, dostlarla olmakda güzel dedim. bu grupta bol bol hamilelik ve bebek konuşuldu, valla ben açmadım. ev sahibi arkadaşımla hamileliğimde bir kaç kez karşılaşmış olmamıza karşın, misafir ailenin hanımı arkadaşım ilk kez görünce öğrendi:))))))) yani artık görünce aaa hamile deniyor:))))))))

kocacış oturduğu yerde uyuklamaya başladı, yani sohpet o kadar koyuydu:)))))) 02:00 ye doğru kalktık, eve geldik, biraz üşümüşüm sanırım kombiyi yakıp ısınmaya çalıştım, ısınmaya başladığımda uykumda geldi, hiç direnmeden yatağa geçtim. geçen sefer film için uyumamış ve ertesi gün baş ağrısı çekmiş olmamdan da dolayı hemen uykuya daldım. artık rutien binene gece bir kaç kez kalkmalarım dışında, sabah açlıkla uynadım. kocacışta miskin uynamış olmalıki, duştaydı ve pek bir şey hazırlamamıştı, basit bir kahvaltı ettik, lodos ta olsa harika bir havayı kaçırmayalım. hem belki dünkü alerjilerimede iyi gelir dedik, attık kendimizi dışarıya...

alerjilerim dünkü kadar kötü değilsede tamamen geçmedi haliyle...

lodos beni sersem etti, yatasım var, oysa daha yemek yemedim, hemde mutfakta yapılacak pilav var:) ama dayıma uğradığımda içim bayıldı tost yaptırdı bana, peynirli basit bir şey istediysemde, o ne varsa koyun demiş:)))))) yani daha acıkma ihtimalim düşük:)))))))))))))

bu gün dolanırken kocacışa bebişe yeni yıl hediyesi alsaydık ya dedim çok güldü, onun için bu yıl zaten yepyeni olacak dedi:)))))))))

2009-10

2009-12-30T22:15:00.003+02:00

eski yıl / yeni yıl

aslında ben öyle yıllık bilanço yapanlardan olmadım hiç, hani yeni yıldan beklediklerim, yapılacaklar listem falan olmadı. yani aslında hep yapılacaklar listem olmuşturda hani bu defter yılbaşından yılbaşına açılmaz, sanırım hep açıktır. yeni yıl ise sadece bahane olmuştur kutlama yapmak, eğlenmek için. uzun yıllardır nadiren evde, genelde dışarıda kutladım. dışarıda yapılan yapılan kutlamalarımız içinde 5* olduğu gibi, * sız olanlarda oldu. ama her neresi olursa olsun normalinde sağlanan yemek kalitesi ve servis o kalabalık gecelerde sağlanmıyordu. eğlence kısmınında çok özel olduğu söylenmesede, uzun sürmesi tek avantajdı. evde ise eğlenmek pek becerebildiğimiz bir şey olmadığı için sanırım genelde dışarıda geçirmeyi seçmiştik. evlendiğimizde ilk yılbaşını evde geçirmede ısrarcı oldum. kardeşim askerden yeni dönmüştü. onları çağırdık. sanırım eski bloğumda o sofranın fotoğraflarıda olacak. çok eğlenmedik belki ama kötüde geçmemişti. yeni yıla girerken izmirde patlayan havai fişeklerini seyretmiş, dağıtan komşulara gülmüş, sonra hatta birde yeni yıl gezmesi yapmıştık.

bu yılıda ben evde kocacışla baş başa geçirmek istedim aslında. ama kocacış arkadaşlarla bir program yapmış. yarın akşam onlardayız. aslında bize çağıracaktı ama ben öyle bir gecenin altından kalkamayabilirim dedim, ben yaparım herşeyi dedi ama, sadece yapmak değil ki. sofrayı kurmak, servis, toplamak,... devam eden bir süreç... cesaret edemedim. eksik olmasın canım arkadaşımda beni düşündü:))))) onlara davet etti. çok büyük bir kutlama olmayacak ama adet yerini bulsun olacak:)))))))

ama bu yıl giden yılın arkasından bakacak olursam, bir şeyler aldı, bir şeyler verdi... 2009 u ne iyi, ne kötü hatırlayabilirim. bir hamileliğim kötü sonuçlandı, güzel bol tatilli bir yaz geçirdim, evimi değiştirdim, işimi kaybettim, veee şu an devam eden bir hamileliğimede 2009 da başladım. bebeğimin ilk kalp atışlarını da, ilk hareketlerini de 2009 yaşadım. bu sırada 3 ay alerjik nezle oldum, reflü oldum, aminosentez oldum, sonuçlarını beklerken hiç korkmadığım kadar korktum, endişendim. iyi sonuçlarla yüzüm güldü.

2010 da beklediğim ilk şey sağlıkla bebeğimi kucağıma almak, en büyük dileğim beklentim.

evimi taşımayı planlıyoruz bir kez daha...

iş planlarımız var. bir kez daha işe girermiyim. eski işime dönermiyim. yeni bir iş mi kurarım. yoksa kocacış çalışırda ben bir süre, bebeğimimi büyütür ev hanımcığı mı olurum:)? bunlarda 2010 dan bilmeden beklediklerim:)

2010 dan beklemediklerim bile var. mesela kayınvalidemle görüşmeyi, görümcemle kanka olmayı:)))))))))))) bu konuya nereden mi geldim. kayınvalidemin doğuma gelip gelmeyeceğini soranlar var daha şimdiden..

ama herşeyden önemli, değerli olan 2010 nun bana bebeğimi getirecek olması, asıl beklediğim, beklemeye değer olan, en değerli, en önemli konu.

sizler için neler önemli ise, kendinize bile söyleyemediğiniz istekleriniz, beklentileriniz gerçekleşsin, her şey beklediğiniz özlediğiniz gibi olsun. ama önemlisi, sağlık, mutluluk içinde olsun. içinizde hiç sönmeyen bir mutluluk ateşi yansın siz, sevdiklerinizi, çevrenizi ısıtsın. sağlık en büyük derdiniz olsun.. dilekleriniz dinmeyen sağnaklar gibi yağsın, dilemeye bile fırsatınız olmadan daha:))))))))))) ben bunları minicik bir yılada yüklemek istemedim, her yılınız öyle geçsin...

yine burada, yine birlikte oluncaya kadar bir yılımız var:)))))))))))))))

MAVİ

2009-12-29T19:57:00.002+02:00

BU GÜN MAVİLERLE TANIŞTIĞIM İLK GÜNÜMDÜ:))))))

EVET CİDDEN KENDİMİDE GEÇTİM, GERÇEKTEN HİÇ ERKEK BEBEK İÇİN BİR ŞEY BAKMAMIŞIM, ÇEVREMDE HİÇ OLMADI M?I YOKSA ERKEK OLUNCA CİCİ Mİ BAKMADIM? HENÜZ KARAR VERMEDİM:))))))

ELİMDE DEĞİL HALA GÖZÜM PEMBELERDE:)))))) BAKIN SAYFAMIN ADI BİLE PEMPE:)))) AMA AZİMLE MAVİLERE BAKTIM.

SABAHTAN, ÖYLE KÖRÜNDE DEĞİL TABİİ EVDEN ÇIKTIM. KARDEŞİME UĞRADIM. BELİNDEN SONRA BİRDE AYAĞINI BURKTU DEMİŞMİYDİM BİLMİYORUM. ONU ÖPTÜM İKİ LAF ETTİM ORADAN KANZ A UĞRADIM %50 İNDİRİM OLDUĞUNU SÖYLEMİŞLERDİ. GERÇİ MAĞAZA SADECE KANZ SATMIYORMUŞ DA İNDİRİM ONUN ÜRÜNLERİNDEYMİŞ. PEK ÇEŞİT YOKTU AMA BAKINDIM. MAVİ KADİFE BİR TULUMU GÖZÜME KESTİRSEMDE, İLK GÖRDÜĞÜMÜ ALMAMA ALIŞKANLIĞIM DEVAM ETTİ. VE BUNDAN SONRA PEK ÇOK YERDE KARŞIMA ÇIKACAĞINA İNANDIĞIM HASTANE SETİNİ GÖSTERDİLER. ANNE ADAYLARI TANIŞMIŞTIR AMA, TANIŞMAMIŞ BENİM GİBİ ACEMİLER VARMIDIR BİLMEM. BU SET 10 PARÇADAN OLUŞUYOR. PENYE BİR ÖRTÜ, İÇLİKLER, ŞAPKA, PATİK, ELDİVEN,.. HEPSİ PENYEDEN... HAP GİBİ BİR KUTU YAPMIŞLAR ALIP HASTANEYE GİDİYORSUN. BENCE ERKEN VE HAZIRLIKSIZ DOĞUMLAR İÇİN İDEAL YOKSA HİÇ BANA GÖRE DEĞİL. AMA ONLARA BAKARKEN TEK ALTERNATİFİMİN MAVİ OLMADIĞINI KEŞFETMİŞ OLMAKTA GÜZEL Dİ. LACİVERT, KIRMIZI BEYAZDAN OLUŞAN SETLER. YEŞİLLİ SETLER Kİ DİĞERİ KADAR TUTMADIM. TURUNCULU BİLE ERKEK SETLERİ VARDI:)))))))))

İLK TANIŞMAMIZ OLMASI NEDENİ İLE VE HALA ERKEN BULDUĞUM İÇİN HİÇ BİR ŞEY ALMADIM... HATTA EN İYİSİNİN İLK ALIŞVERİŞİNE BABASI İLE BİRLİKTE BAŞLAMAK OLDUĞUNUDA DÜŞÜNDÜM.

ORADAN ANNEME UĞRADIM, AYLARDIR GÖRÜŞMEMİŞİZ GİBİ BİR TELAŞ YAPTI NEDENSE:))) YİYECEK ÖZEL BİR ŞEYLER HAZIRLAMIŞ FALAN:)) YEDİKTEN SONRA ÇIKTIK O KOMŞU GÜNÜNE GİTTİ. BENDE İŞ KUR SEMİNERİNE. HANİ O KADAR TEHDİTLİ, ISRARLI ÇAĞIRDILARKİ BENDE BİR SEMİNER SANMIŞTIM:))) 45 DK DAN AZ SÜRDÜ.. TEKRAR ANNEME UĞRAMAK ZOR GELDİ, TEYZEMİ ARADIM ODA ŞANS ESERİ YAKINLARDAYMIŞ ÇARŞI YAPTIK AMA BU MAVİLERDEN UZAK OLDU. O TORUNUNA YILBAŞI İÇİN MİNİK BİR OYUNCAK ALDI, İŞYERİNDE BİR ÇALIŞANLARININ KIZINA MONT ALDI, VE ELTİSİNİN TORUNUNA BİR KİTAP ALDIKİ, SAHİPLERİNİN HEPSİ KIZ:) BUNLAR İÇİN YÜRÜMÜŞ OLMAK BANA YETTİ, EVE DÖNÜŞ YOLUNA GEÇTİK. O TORUNUNU GÖRMEYE, VE AKŞAM YEMEĞİNE OĞLUNUN EVİNE GİDERKEN BENDE EVE GELDİM. DÜN AKŞAM UYKUSU GELMEMİŞ, SABAH ERKEN KALKMIŞ BİRİ İÇİN UYKULU HALDE, HEMEN HALA HAZIRDA MEVCUT OLAN YEMEKLERDEN YEMELİ VEEE UYUKLAMALI:)))))))))

2009-12-29T00:07:00.004+02:00

aslında önceki hamileliklerim başladığında, daha doğrusu bu konuda buraya yazmaya başladığımda hamilelikle ilgili başka bir blog açmayı düşünmüştüm. ama ben buna kalkışmadan sorunlar yaşamaya başlamam nedeni ile fırsatım olmadı. bu seferkindede ne zaman neyi beklediğim belli olmadığı için süre geçti ve dahada önemlisi burayı evim diye açtım, yaşadıklarımı yazmak için açtım, şimdide evimde, dünyamda bunlar yaşanıyor bunuda gidip başka yerde yazmak gereksiz göründü. göründüde şimdilerde de blog hamile blogu oldu biliyorum. ben temalı blog açmamıştım. yaşadıklarım dönemsel temalar olacak artık. hatta bazen keşke evlilik dönemimde başlasaymışım dediğim bile oldu. o zaman başlasaymışım da, ondanda geriye dönük bir başka tarih kesin bulurdum:))))))))

bu günlerde evde kıkırdıyarak dolaşıyorum. aslında 10 günü aşkın gecelik, pijama, sabahlık ve daha kötüsü perişan halde dolaşmadan sonra çok iyi bir durum tabiikide. alerjilerimde bu yılda bir mucize oldu, aynı tarihte geldi aynı tarihte gitti:) dilerim geçen sene yaşanan sonraki kısa süreli dönüşlerini bu sene yaşamam. gerçi dr olmaz diye ümit verdi ama. neyse benim kıkırdama nedenim bebek hareketleri:)))))) kimileri duygusallaşıp ağlıyormuş da ama ben gülüyorum. birde gıdıklanan bir değilim ha. ama bu olay ilginç geliyor bana neşe veriyor. he anını hissetmek istiyorum. hiç kaçırmamak istiyorum. için ürperiyor gibi değişik bir duygu, hissettiğim daha tekmeleri değilmiş ama bazen kuvvetli bazen hafif olabiliyor. bu gün uykumda oldu tam ben uyanmak üzereyken:))) en çok arabadayken:))))) çok hoş bir duygu. bu hoş duygu önceleri beni ürküten bir duyguydu. demiştim ya hiç hamile karnına dokunmamıştım bu güne kadar. ben dokunurken ya oynarsa korkusu ile. bir canlının içinde bir başka canlı olması, bağımsız hareket etmesi beni endişelendiyorda denmezde, nasıl desem bilemedim, bana çok yabancı geliyordu. neredeyse tüm arkadaşlarım en az bir, genelde iki kez doğum yaptı. bir sürü kuzenim var, eşleri doğum yaptı. kız kuzenimlerimin pek çoğu daha yapmadı ama!:) olsun yinede ben hiç birine dokunmadım. ürktüm. kendim hamile kalınca ne hissedeceğimide çok merak ediyordum. şimdi öğrendim hoş bir duygu, tıpki ultrasın görüntülerinden hoşlanmadığım halde, sadece iyi olduğunu, kalbinin attığını, hareket ettiğini görmek için o ekrana gözlerimi dört açarak bakmam gibi bir şey. mümkün olsa her gün baktıracam, hatta eve alacam:)) neyseki çok fazlanın bebeği rahatsız ettiği, huzursuz ettiği görüşlerini okudumda teşebbüs etmedim dermişim:))))) aslında benim gibi 35 yaş üzeri hamilelerim dr kontrolleri için verilen süre 3 hafta, her 3 haftada bir ultrasonla görüntü alınıyor. önceki dr umda öyle planlıyordu. şimdi gittiğim dr um ege üniversitesinde prof. ama o beni sık görmeyi bırakın aylık kontrollerimi bile uzun tutuyor. nedenini sormadım hiç, planda yapmadı. ilk test sonuçlarım pozitif çıktığında telefon etmiştim. çünkü hemen beni bulacaksın demişti önceki muayenede, hoş aradanda 20 gün geçmişti ya:))))))) ben hemen gel demesini beklerken o bana yapılacak testleri, alacağım ilaçları söyleyip 10 gün sonra görüşelim demişti. gerçi elinde neredeyse her türlü test, tahlil sonucum vardı, son 1 yılda ki hastalıkların ve hamileliklerim sayesinde. ama yinede ilginç gelmişti. sonrasında kalp atışlarını gördüğümüz kontrole gitmiştik. oradan çıkarken beni 12.haftada göreceğini söylediğinde benim gözlerim yerinden uğramış olacakki, tekrar ekrana baktı, endişemi anladı, o kadar kayıptan sonra bekleyemeceksin demi dedi:) ben yanıt bile vermedim. aslıda gerek yok ama arada bir uğrada çok stres yapma dedi. uğradığımda kısacık ultrasında kalp atışını teyid etti gönderdi. sonra 13 haftada gördü, şimdi 20 haftada gördü, bir dahakini 24-26 arasında uğrarsın dedi. gelmeden yüklemeli şeker tahlili yaptırırsın diyerek gönderdi bizi. benim endişemi bildiğinden bu sefer merak etme artık hareketlerini hissettiğine göre dedi:))) evet dedim ben en çok bu nedenle sevdim bu hareketleri o bana bu şekilde orada olduğunu, hareket ettiğini gösteriyor. aramızdaki bu sessiz iletişimi bu nedenle çok seviyorum...

insanlar bu konuyu konuşmamdan muhtemelen sıkılıyorlar. bu sabah aynı duyguyu teyzemde hissettim. dr la ve ilaçla ilgili konuşurken geçen sene sonbaharda doğum yapan gelininin aynı zamanda aile dostları sayılan dr u için sorduğumda biz hamileliğinde hiç hamilelik konuşmadık, her şeyi normal yaşadık dediğinde bir garip oldum. aslında hiçde öyle olmadığını bildiğimden belkide. çünkü özellikle ilk aylarda sık sık, ama tamamında kanama geçirdiğinde gece yarıları gittiğini, hamilelikte nezle, grip olup ateşlendiğini yine bir gece yarısı hastaneye kaldırıldığını ben bildiğim için belkide. söylediklerinin gerçek olmadığını ama bir şey ima ettiğini ve sanırım bunun bu konuda sıkılmak olduğunu düşündüm:(((((( pek bozulmadım aslında, o ve herkes haklı elbette, ama ben kabul ediyorum, ben birazcık buldumcuk oldum. oldum çünkü çok geç, çok zor buldum. çok üzüntü yaşadım. haliyle şimdilik evdede olduğum için gündemimin ana madddesi bu konu. ayrıca bu konuda kocaıcşta beni destekliyor, kaldıki öncedende yazmıştım onda ilk bebek heyecanı yokken. onun nedeni ise benim olaylara geç konsantre olmam. normal hareketler yapıyor olmam, kendime bakamayacağım hissi uyandırıyor onda. ayrıca daha bir çok sorunun içinde geçiriyorum bu günleri, elimden gelen bir şey yok. ama olaylara kaptırsam kendimi çok şırkacağım, üzeceğim için kendimi olaylardan soyutlandırmam için o sürekli benimle bebeği konuşuyor. hep onu düşünmem, hep ona odaklanmam ve sayılı şu günler de zamanımı onunla geçirmem için elinden geleni yapıyor. her anını hiç kaçırmadan yaşa diyor...

hal böyle olunca ne olacak, bundan sonra buraya dah açok bukonu yazılacak, dışarıda daha az bu konu konuşulacak, ama yanlız kaldığım ev hallerimde her şey onunla yaşanacak, onun için yaşanacak, onunla olunacak:))))))))))))))))))

XY

2009-12-27T18:02:00.003+02:00

lale ablanın yoruma yazdığı gibi birileri daha bana oğlan annesi demeye başladı:) aslında çok komik geliyor hani sünnet annesi gibi:) ha bu arada hep söylerdim sağ salim doğsun hastaneden çıkmadan sünnet ettirecem nasipse, yani sünnet annesini unutun artık:))))))))) ama hala ilginç geliyor, bir yandan bilmek güzel çünkü demiştim ya, vasıf kazandı bebeğim. sanki bir büyüdü, bir ünvanı oldu gibi, ne bileyim iyi oldu... :) ama ilknur unda yazdığı gibi (bu arada ilknurcum her zaman başımın üzerinde yerin ne zaman istersen beklerim ve soru işareti falan yok, bana göre insanın sevgisini kattığı her şey çok güzel) ben hala incili yeleklere, pembe simli, telli tulumlara falan bakıyorum. ayıp artık demi biliyorum ama... utandım kendimden. lale ablacım ve ilknur cum gibi eminin kız çocuk yetiştirmek pek bir keyiflidir. ben zaten neden erkek isterler hiç anlamamıştım. kızları giydirmek hep daha alternatifli, zevkli görünmüştü gözüme, şimdiyse erkek bebekler için keşifler yapmalıyım:)))) en trajik olanıda bu yaz annemler ümreye giderken, onlar ve tüm grupları bana ne isediğimi sormuştu bende hiç bir şey istemem sağ salim gidin gelin ama orada denk gelirse bana dua edin ve bir bebek zıbını getirin demiştim. eksik olmasınlar hepsi bol bol dua etmiş, hatta neler yapmışlar ama orada bebek zıbını bulamamışlar, orada bebekler entari gibi bir şey giyiyormuş sanırsam, gerçi döndükten sonra ben neden onu almadınız deyince üzüldüler de, onlar yinede daha büyük bebekler için kıyafetler getirmişlerrrr veee hepside ya pembe yada kız bebek için:)))))))))) evet evet dün akşam çıkardım annemler çok güldük, ay hep neden ek ihtimal kızmış gibi düşünmüşüz hemde hepimiz deyince kalakaldık:))))) çünkü ben bebek dilerken o istenmeyen kız çocuklarını bize ver allahım diyordum sanırım... sağ salim, sağlıklı, ömürlü ve hayılı bir evlat olarak doğsunda...

bu arada annemleri az önce evlerine bıraktık. babanem gittiği için pek bir duygusallaştı, hatta hafif gözleri doldu... bende beni bırakmakya alışmıştınız böyle yapmıyordunuz bunlar bebek için mi dedim, güldük... kıyamam benimle, benim evimde olmayı çok seviyor. kendince son günlerini geçiriyor ve bunu bizim evde bizlerle geçirmekten mutlu... dilerim sağlıkla geçsin günleri bebeğimide onun kucağına getirelim...

fransız suitini okumaya başladım. lale abla yorumlarımı bekliyor ilk yorumum bir kaç sayfa okumuş olma durumumdan henüz anlamamış olabilirim ama çevirisinden mi, yazarın dilinden mi yoksa ben yorgun ve aklım başka yerdemi başladım okumaya bilmiyorum da sanki cümleler zor anlaşılır. hani kitap beni yorsun türünden değil. cümlelerin başı ile sonu arasındaki anlamdan çıkarılması gerekeni anlamak için düşünürken eksik kelime varmış gibi geldi... o nedenle okuduğum sayfalara rağmen bir kez daha en baştan başlayacam... biraz daha okuayım nihayi yorumlarım gelecek. ondna sonra sırada senatörün karısı var...

elime hala şiş, tığ, yün almadım. sanırım hiç bir şey örmeyecem ben:)))))))) daha var, daha var derken bir bakacam daha yok:))))))))))) bebek bakımı hakkındada kitap okumuyorum.:)))))

ben kitap okuyorum, tv seyrediyorum. sadece dün annemin gününe gittim:)))) biraz ilginç biraz hoş işte öyle bir gün geçirdim. ocak ayı sonunda annemin sırasıymışi bana buyrun dedim. ee ben günlerinde yokum ama bu ikinci gidişim bari bana gelsinlerde borcumu ödeyeyim:)))))))) gerçi neredeyse hepsi bir şekilde akraba. dünde 3 hamileydik. bir benden 2 hafta büyük, diğeri ise daha 5 haftalık... ama benim gibi değil onlar daha gencecikler hatta küçükler:)))))) ben ailenin kızı ve kıdemlisi olarak ilgi bana daha yoğun olunca utandım. ama onlar gelin demrişim şimdi hiç utanmadan:)))))))))) şaka bir yana en önemli denen tabiiki benim artık bu işi uzatmalarda yapmış olmam biliyorum...

yarın her halde evde otururum artık. cuma dr daydık. çıkınca kocacışın mahalleden çocukluk arkadaşına rasladık. o ve eşi ile oturduk birer kahve içtik. dr a girmedende erken gitmişiz, kocacışında annesine uğraması gerekiyordu ben alsancakta biraz yürüdüm. dominik caddesine bonjur cafenin sokağına falan derken, vitrinlere bakındım. sonra dr a doğru yürüdüm. sonrasında Bornova ya avukata uğradık. oda kocaıcşın çocukluk arkadaşı benim iş yerimi mahkemeye verdiğim davayada bakıyor. dava, şahitler ve sunulacak rapor hakkında falan lafladıkki baktık saat ilerlemiş evimize döndük. yani kemeraltı bir başka sefere kaldı:)))))) hem kemeraltına gidince bebek cicileri için toptancısına gitmeyi planlıyorum. en azından bir gezmeyi:))) son olarak forum bornava ya uğrayalım dmeiştim kocacışa ama oda hadi akşamserinliği çıktı evimize dedi bana:))))))))))

şimdi tv de seyredecek bir şeyler bulmalı, annem gitti ama epey bir dolap stoğu hazırladı bana, bu günlerde yemek derdi yok bana. ıspanak, kereviz dolapta hazır ve dün gece uzun yıllardır ilk kez canım çeken salçalı köfte ve püre yapılmıştı, ee yapan annem olunca kalanda epey oluyor:)))) bana çıkarıp ısıtmak düşüyor.

yeni bir yıldan önceki şu son haftamız hepimiz için çok iyi geçsin veee ben herkese harika sürprizler diliyorum, kimbilir belkide olur demi... :)